ตอนที่ 39 ฟิกเกอร์อันนี้แพงเกินไป...

ตำรวจหวังรู้สึกงุนงง

สายตานี้หมายความว่ายังไงกัน?

ซู่ซวนถอนหายใจ ส่ายหน้าอย่างเสียใจและพูดว่า "คุณตำรวจหวัง ผมเกรงว่าคุณคงต้องหาที่อื่นซ่อนเงินส่วนตัวของคุณใหม่แล้วล่ะครับ"

ตำรวจหวังตกใจ: "ทำไมล่ะครับ?"

ไม่...คงไม่ใช่หรอกมั้ง...

ซู่ซวนยิ้มพลางพูดว่า "แนะนำให้คุณรับโทรศัพท์ดีกว่าครับ"

ตำรวจหวังมองไปที่เขา กดรับโทรศัพท์ จากนั้นเปิดลำโพง

"ฮัลโหล เมียจ๋าเหรอ?"

เสียงผู้หญิงที่อ่อนโยนดังมาจากโทรศัพท์: "คุณสามีคะ วันนี้คุณเลิกงานกี่โมงคะ?"

ตำรวจหวังถอนหายใจโล่งอก "อีกสักพัก วันนี้ผมไม่ทำงานล่วงเวลา"

"อืม งั้นรีบกลับมานะ เดี๋ยวจะทำให้ทานอาหารอร่อยๆ หนึ่งโต๊ะเลย"

"จ๋าเมียสุดที่รัก"

ตำรวจหวังเหลือบมองซู่ซวนอย่างเงียบๆ รอยยิ้มผ่อนคลายปรากฏบนริมฝีปากของเขา

ทันใดนั้น ผู้หญิงบนโทรศัพท์ก็พูดขึ้นว่า "คุณสามีคะ คุณไม่ถามหน่อยเหรอว่าทำไมทำอาหารอร่อยๆ เยอะขนาดนี้"

ตำรวจหวังตกตะลึง "ทำไมล่ะ?"

ผู้หญิงพูดเสียงเบาๆ "เพราะว่าวันนี้ฉันมีความสุขไงคะ~"

"แล้วคุณไม่ถามหน่อยเหรอว่าทำไมฉันถึงมีความสุข?"

ตำรวจหวังรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันใด "เมียจ๋า...ทำไมคุณถึงมีความสุขล่ะ?"

น้ำเสียงของผู้หญิงยิ่งอ่อนโยนลง "ตอนที่ฉันกำลังจัดของอยู่ เจอเงินก้อนโตในตู้เสื้อผ้าที่บ้าน คุณจะไม่ดีใจเหรอ?"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของตำรวจหวังก็หดลงทันที!

จบกัน!

ตำรวจโจวที่อยู่ข้างๆ เขาก็แสดงท่าทางเห็นอกเห็นใจบนใบหน้า

โอ้ เจ้าหน้าที่คนนี้คงจะหนาวแน่ๆ!

น้ำเสียงของผู้หญิงบนโทรศัพท์เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

น้ำเสียงเปลี่ยนจากอ่อนโยนกลายเป็นโกรธจัดในทันที

"ฮึฮึ เยี่ยมไปเลยคุณสามี โตขึ้นแล้วนะ ถึงกับซุกเงินส่วนตัวไว้เยอะขนาดนี้ แถมยังไม่บอกฉันอีก!"

"บอกเลยนะ คราวหน้าเตรียมตัวไว้ คุกเข่าบนคีย์บอร์ดได้เลย!"

พูดจบวางสายโทรศัพท์ทันที

ในห้องให้คำปรึกษาทางจิตวิทยา เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองนั่งเงียบกริบ

ตอนนี้พวกเขาได้ประจักษ์ถึงความสามารถของซู่ซวนแล้ว

การดูไลฟ์สดของซู่ซวนนั้นไม่มีทางจะเข้าใจได้ลึกซึ้งเท่ากับการมาประสบด้วยตัวเอง

ท้ายที่สุด ซู่ซวนยังหักหน้าพวกเขาให้ทั้งคู่ต้องนั่งทำหน้าโศกเศร้าซะอีก

อันที่จริงแล้ว วันนี้ทั้งสองคนมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์ที่สำคัญยิ่งกว่าการมาจดบันทึกคดีฆาตกรรมด้วยโพแทสเซียมไซยาไนด์เสียอีก

นั่นคือ การมาทดสอบความสามารถของซู่ซวนในนามตัวแทนของกรมตำรวจ

ซึ่งตอนนี้ภายในกรมตำรวจเองก็มีความเห็นสองด้านเกี่ยวกับตัวซู่ซวน

ฝ่ายหนึ่งเชื่อว่าซู่ซวนเป็นบุคคลที่มีความสามารถพิเศษ

ส่วนอีกฝ่ายเห็นด้วยกับคำกล่าวหาของนักสืบชื่อดัง "เสี่ยวหวู่หลาง" มากกว่า

นั่นก็คือ ซู่ซวนมีทีมแฮกเกอร์ที่ช่วยในการรวบรวมข้อมูลให้กับเขา

แล้วซู่ซวนก็แกล้งทำเป็นมีญาณทิพย์ติดต่อกับวิญญาณ

ด้วยเหตุนี้ ทางตำรวจจึงติดต่อไปยังฝ่ายบริหารของแอปพลิเคชันดังกล่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อยืนยันว่าพวกเขาไม่ได้มีการจัดฉากให้ซู่ซวนแต่อย่างใด

ก็นะ ความสามารถของซู่ซวนมันขัดกับหลักการวิทยาศาสตร์เกินไปจริงๆ!

และคนคนนี้ยังยืนกรานที่จะบรรจุตัวเองให้ดูคล้ายหลักวิทยาศาสตร์

ฟังดูก็รู้แล้วว่ามันเหลวไหลชัดๆ !

ซู่ซวนยิ้มและพูดว่า "คุณตำรวจทั้งสองท่าน มีอะไรจะถามอีกไหมครับ?"

"เอ่อ ไม่มีแล้วครับ"

ทั้งสองมองหน้ากันและส่ายหน้า

ตอนนี้ความสามารถของซู่ซวนได้รับการยืนยันแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไป

การจดบันทึกหรืออะไรพวกนั้นเป็นเพียงแค่พิธีการเท่านั้น

ตอนนักสืบชื่อดัง "เสี่ยวหวู่หลาง" เขาได้อธิบายคดีและไขรายละเอียดต่างๆ ไว้ครบถ้วนแล้ว จึงไม่จำเป็นที่ซู่ซวนจะต้องพูดอะไรอีก

ในตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่ตำรวจหวังเหลือบมองไปรอบๆ ก่อนเอ่ยขึ้น "คุณหมอซู่ ผมขอเดินเล่นกับคุณหน่อยได้ไหมครับ?"

ซู่ซวนยิ้มตอบว่า "ได้ครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจหวังก็ลุกขึ้นยืนและเริ่มเดินวนไปวนมาในห้องให้คำปรึกษา

เจ้าหน้าที่ตำรวจอีกคนที่ชื่อว่า โจว ก็มองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

"เอ่อ คุณหมอซู่ คุณสะสมฟิกเกอร์ไว้เยอะมากเลยนะครับ เอ่อ..."

ตำรวจโจวมองไปที่ฟิกเกอร์หลายตัวบนชั้นวางของ รู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

ฟิกเกอร์พวกนี้ประณีตมาก แต่มีเพียงวัสดุที่ใช้ผลิตที่แปลกประหลาดไปหน่อย

โดยทั่วไปแล้วฟิกเกอร์จะทำจากพลาสติก

ส่วนใหญ่จะเป็นส่วนฐานและตัวแบบ และมีโลหะแทรกอยู่เล็กน้อย

ด้วยวิธีนี้ จะทำให้ง่ายต่อการลงสีและคืนค่าสีเดิมของตัวละครในอนิเมะ

แต่ฟิกเกอร์ของซู่ซวนที่นี่กลับทำจากหยก ไม้ ทองเหลือง และอื่นๆ

ไม่มีการลงสีใดๆ ทั้งสิ้น เป็นสีของวัสดุธรรมชาติทั้งหมด

มันช่างชวนให้นึกถึงเหล่าเจ้าสัวรุ่นเก่าในวัย 40 หรือ 50 ที่วาง "พระศรีอริยเมตไตรย" และ "กวนอู" ไว้บนโต๊ะทำงาน

พูดสั้นๆ ก็คือ มันดูไม่เข้ากันอย่างแรง!

โดยเฉพาะตอนที่มองไปเห็น อุลตร้าแมนหยกที่มีร่างกายท่อนบนสีเขียว และท่อนล่างสีขาว เขาแทบจะกระอักเลือดเก่าออกมาเป็นลิตร

ถ้าไม่สังเกตดีๆ นึกว่าเป็นเจ้าแม่กวนอิมไปแล้ว!

เป็นครั้งแรกที่เขาค้นพบว่าท่าทางสง่าของเจ้าแม่กวนอิมนั้นช่างคล้ายกับลำแสงของอุลตร้าแมนเหลือเกิน...                                                        [คนแปล : 55555]

ตำรวจโจวบ่นในใจอย่างเงียบๆ

ซู่ซวนนี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ นี่มันรสนิยมเฉพาะทางนะเนี่ย มันดู...พิลึกไปหน่อย

ซู่ซวนยิ้มและพูดว่า "ผมไม่ได้สะสมครับ อันนั้นเอาไว้ตั้งโชว์เพื่อขายให้คนไข้"

"ขายด้วยเหรอครับ?"

ตอนนั้นเองที่ตำรวจโจวเพิ่งสังเกตเห็นป้ายราคาที่ติดอยู่ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เห็น

เขาจ้องมองอย่างพินิจพิเคราะห์ ใบหน้าของเขาซีดเผือดขึ้นทันที

เขามองซู่ซวนด้วยความงุนงงอีกครั้ง

"คุณหมอซู่ ของพวกนี้คุณนำเข้ามาทั้งแพ็กเกจเลยเหรอครับ?"

"ราคาที่ติดไว้นี่ยังไม่แกะออกใช่มั้ยครับ เยนญี่ปุ่น หรือว่า วอนเกาหลี?"

ซู่ซวนยิ้มและส่ายหัว: "ไม่ใช่ครับ เป็นหยวนจีนนี่แหละ"

เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองคนถึงกับตะลึงงัน

ฟิกเกอร์ตัวนึงราคาตั้งแต่หลักสิบไปจนถึงหลักล้าน...

จะมีใครซื้อของแบบนี้จริงๆเหรอ?

ทันใดนั้น ตำรวจหวังก็รู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นอะไรบางอย่าง ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว

เขาเอ่ยถามอย่างครุ่นคิด: "คุณหมอซู่ครับ เครื่องประดับพวกนี้... มีอะไรพิเศษหรือเปล่าครับ?"

---

กลุ่มที่ 1 พิเศษลดเหลือ 50 แล้วนะเอ้อ! 0_< [กระพริบตา]

เพจ :  แมวหยิบมาแปล