บทที่ 19 เซี่ยหานซู่: แม่บอกว่าค่าสินสอดหนึ่งแสนจ้ะ!

ความนิยมของเจียงหนิงในหมู่สาวๆ นั้นพุ่งสูงปรี๊ดอยู่แล้วเป็นทุนเดิม

เมื่อพวกเธอเห็นวิดีโอที่กู้เจิ้งหรงโพสต์ลงกลุ่ม และรู้ว่าเป็นเสียงร้องของเจียงหนิง ทุกคนต่างก็กดเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้แต่หนุ่มๆ ที่ซุ่มอยู่ในกลุ่มก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูเช่นกัน

ปรากฏว่าพอเปิดฟัง ทุกคนก็ค้นพบว่าเสียงร้องของเจียงหนิงนั้นรื่นหูอย่างเหลือเชื่อ แม้จะไม่ได้ถึงขั้นเสียงสวรรค์ประทาน แต่มันใสสะอาดและมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด พูดง่ายๆ คือเป็นเสียงระดับ "นักพากย์" ที่ฟังสบายหูสุดๆ แถมฝีมือการดีดกีตาร์ยังดูเชี่ยวชาญจนสัมผัสได้ว่าเขาคือตัวจริง

"ว้าว! เพราะมากเลย!"

"เจียงหนิง ไม่นึกเลยว่านายจะร้องเพลงเก่งขนาดนี้!"

"ไม่ใช่แค่ร้องเก่งนะ ดีดกีตาร์ก็เทพด้วย!"

"ยอมรับเลย เจียงหนิงคือเทพบุตรตัวจริง!"

"ทำไมมีแค่ครึ่งเพลงล่ะ? ครึ่งหลังอยู่ไหน?"

สาวๆ ต่างพากันหวีดร้องด้วยความตื่นเต้น บางคนใจกล้าถึงขั้นถามในกลุ่มว่าเจียงหนิงมีแฟนหรือยัง แต่เจียงหนิงไม่ได้ออนคิวคิวอยู่ จึงไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

ในขณะนั้นเอง

เซี่ยหานซู่ ก็กดเข้าไปดูวิดีโอเช่นกัน

ในฐานะรุ่นพี่ผู้ช่วยดูแลห้อง เธอต้องคอยมอนิเตอร์ข้อความในกลุ่มอยู่แล้ว เธอจึงได้เห็นคลิปที่เจียงหนิงร้องเพลงดีดกีตาร์อย่างเลี่ยงไม่ได้

เพลง Qing Fei De Yi (Can't Help Falling in Love) เป็นเพลงสารภาพรักที่โรแมนติกมาก

ในห้องพัก เซี่ยหานซู่ใส่หูฟังฟังเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนเคลิ้ม ตัวเพลงมันเพราะอยู่แล้ว พอเจียงหนิงนำมาถ่ายทอดใหม่มันยิ่งสมบูรณ์แบบจนเธออดจินตนาการไม่ได้ว่า ถ้าในอนาคตมีผู้ชายมาใช้เพลงนี้สารภาพรักกับเธอจะเป็นยังไงนะ... และผู้ชายคนนั้นในจินตนาการของเธอก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเจียงหนิงนั่นเอง

จู่ๆ เซี่ยหานซู่ที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความรักก็แอบคิดว่า หรือว่าเจียงหนิงจะชอบเธอจริงๆ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงรีบเปิดวีแชทขึ้นมาเพื่อรอคำตอบจากเขา

ก็ตอนประชุมห้องเมื่อเย็นนี้ เจียงหนิงแกล้งถามเธอเรื่องค่าสินสอดนี่นา... และเธอก็ไปถามแม่มาจริงๆ เสียด้วย!

ย้อนกลับไปช่วงเวลาประมาณสองทุ่ม

ทันทีที่ประชุมจบ เซี่ยหานซู่ส่งข้อความหาแม่ทันที

"แม่คะ!"

"มีอะไรเหรอจ๊ะซูซู?"

"หนูมีเรื่องอยากถามหน่อยค่ะ!"

"ว่ามาสิลูก" แม่ของเซี่ยหานซู่เพิ่งอาบน้ำเสร็จพอดี

"คือ... เรื่องนั้นน่ะค่ะ สินสอดของบ้านเรา... หมายถึงถ้าในอนาคตหนูแต่งงาน สินสอดต้องเท่าไรเหรอคะ? หนูแค่สงสัยเลยถามดูเฉยๆ นะแม่ อย่าคิดมากนะ!"

พอเห็นข้อความนี้ แม่ของเซี่ยหานซู่ถึงกับสะดุ้งโหยง!

"คุณคะ!" เธอเรียกสามีทันที

"หือ? มีอะไรเหรอ?"

"ดูนี่สิ!" เธอส่งมือถือให้สามีดู "ซูซูของเรากำลังมีความรักหรือเปล่าเนี่ย?"

พ่อของเซี่ยหานซู่พออ่านเสร็จก็เครียดทันที "ส่งข้อความไปถามอวี๋ฉู่หรันสิ ยัยนั่นอยู่ข้างตัวซูซูตลอด ต้องรู้อะไรบ้างแหละ!"

ผลก็คือ อวี๋ฉู่หรัน ได้รับภาพแคปหน้าจอแชทระหว่างเซี่ยหานซู่กับแม่ของเธอ

อวี๋ฉู่หรันตาโตเท่าไข่ห่าน!

โอ้โห! ถามเรื่องสินสอดกันแล้วเหรอ?

เชี่ยไรเนี่ย! มันจะเร็วไปไหม?

เซี่ยหานซู่ เธอรีบร้อนอยากจะขายตัวเองออกขนาดนั้นเลยเหรอ?

อวี๋ฉู่หรันรีบตอบกลับคุณแม่ไปว่า "หนูก็สงสัยว่ายัยนี่กำลังมีความรักค่ะ แต่เจ้าตัวไม่ยอมรับ!"

"แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ?" แม่ของซูซูกังวล "แล้วเด็กผู้ชายคนนั้นเป็นยังไงบ้าง?"

อวี๋ฉู่หรันตอบ "หนูยังไม่แน่ใจค่ะ ขอรอดูไปก่อน แต่อย่าห่วงเลย หนูจะจับตาดูซูซูให้เอง อ้อ... คุณแม่ตอบซูซูไปนะคะว่าสินสอดต้องหนึ่งล้านหยวน แถมฝ่ายชายต้องมีรถและมีบ้านในเซี่ยงไฮ้ (Sea City) ด้วยนะ เราต้องเน้นฐานะที่เสมอกันค่ะ!"

ดังนั้น ข้อความที่เซี่ยหานซู่ได้รับจากแม่จึงสรุปได้ว่า: สินสอดหนึ่งล้านหยวน รถหนึ่งคัน บ้านหนึ่งหลังในย่านดังของเซี่ยงไฮ้ (ห้ามอยู่ในเขตรอบนอก)

เซี่ยหานซู่เห็นแล้วถึงกับกุมขมับ เธอไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้เรื่องเงินทอง เธอรู้ดีว่าราคาบ้านในเซี่ยงไฮ้มันแพงหูฉี่ขนาดไหน

"แพงขนาดนั้นเลยเหรอคะแม่?"

คุณแม่ตอบกลับ "แน่นอนสิจ๊ะ ไม่อย่างนั้นเธอคิดว่าใครที่ไหนจะมาแต่งลูกสาวบ้านนี้ได้ง่ายๆ ฐานะบ้านเราก็ไม่ได้แย่นะ! ถึงจะไม่ต้องรวยล้นฟ้าแต่ก็ต้องไม่ห่างชั้นกันเกินไป เข้าใจไหม? แน่นอนว่าฝั่งเราก็จะจัดเตรียมของหมั้นตอบแทนไปให้ในมูลค่าที่เท่ากันจ้ะ!"

เซี่ยหานซู่ยิ่งปวดหัวหนักกว่าเดิม

แต่ก็นั่นแหละ ในสภาวะหน้ามืดตามัวเพราะความรัก เธอจะไปคิดอะไรได้กว้างไกลขนาดนั้น?

หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง เธอจึงส่งข้อความหาเจียงหนิง:

"เจียงหนิง แม่พี่บอกว่าค่าสินสอดหนึ่งแสนจ้ะ!"

"แต่ถ้าพี่แต่งงาน ฝั่งพี่ก็จะมีของหมั้นให้ด้วยนะ!"

เธอส่งข้อความรัวไปอีกหลายประโยค แต่เจียงหนิงยังไม่ตอบ

ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน

เซี่ยหานซู่ยังคงรอคำตอบอย่างจดจ่อ พลางฟังคลิปเพลงครึ่งท่อนของเจียงหนิงวนไปอย่างมีความสุข

ทางด้านอวี๋ฉู่หรันเธอก็รอเหมือนกัน—รอให้เจียงหนิงกดรับเพื่อนในคิวคิวของเธอเสียที!

อวี๋ฉู่หรันจวนจะด่าออกมาอยู่แล้ว เพราะเธอโดนเมินมานานกว่าสองชั่วโมง ในฐานะคุณหนูที่ถูกประคบประหงมมาตั้งแต่เด็ก เธอไม่เคยได้รับความอัปยศขนาดนี้มาก่อน! เธอจึงกดแอดเพื่อนเจียงหนิงซ้ำไปอีกรอบ

"น่านักเชียว!"

"เพื่อนรักของฉันไม่ใช่คนที่จะมาปั่นหัวเล่นได้ง่ายๆ นะ!"

ในห้องพัก อวี๋ฉู่หรันมองไปที่เตียงฝั่งตรงข้าม เห็นเซี่ยหานซู่นอนคว่ำอ่านแชทพลางเตะขาสีขาวนวลไปมาอย่างอารมณ์ดี ชัดเจนว่ายัยเพื่อนคนนี้กำลังมีความสุขสุดๆ

[อวี๋ฉู่หรันส่งกระแสความไม่พอใจมาที่คุณ รางวัล: 30,000 หยวน!]

"หือ?"

เจียงหนิงที่กำลังอาบน้ำอยู่ถึงกับอึ้ง

ให้ตายเถอะ เกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ย?

เขายังไม่ได้คุยอะไรกับอวี๋ฉู่หรันเลยนะ ถ้าจะนับว่าคุยก็แค่ทักทายตอนประชุมห้องแวบเดียวเอง ความแค้นนี้มาจากไหนกัน?

"แต่มันตั้งสามหมื่นหยวนเลยนะเนี่ย"

"รีบๆ ปล่อยของรางวัลมาอีกสิ!"

ขณะอาบน้ำ เจียงหนิงยิ่งรู้สึกตื่นเต้นจนเผลอร้องเพลงออกมาอย่างร่าเริง

ต้องรู้ก่อนว่าคืนนี้ อวี๋ฉู่หรันเปย์รางวัลให้เขาถึงสองครั้งแล้ว

รอบแรกสองหมื่น รอบสองสามหมื่น รวมเป็นห้าหมื่นหยวน!

งานอะไรจะง่ายและกำไรดีขนาดนี้?

ส่วนอวี๋ฉู่หรันที่กำลังเซ็งจัดจึงเปิดกลุ่มห้องของเจียงหนิงดูฆ่าเวลา แล้วพบว่าคนในกลุ่มกำลังฮือฮาเรื่องที่เจียงหนิงร้องเพลงเพราะมาก เซี่ยหานซู่เองก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

"ร้องเพลงเหรอ?" อวี๋ฉู่หรันเลื่อนหาจนเจอวิดีโอในที่สุด

เธอกดเปิดฟังผ่านลำโพงมือถือ ทำให้เซี่ยหานซู่ได้ยินไปด้วย

"หรันหรัน เธอก็ฟังเจียงหนิงห้องพี่ร้องเพลงด้วยเหรอจ๊ะ?"

"อื้อ" อวี๋ฉู่หรันพยักหน้า

เซี่ยหานซู่ถามต่อ "แล้วเธอคิดยังไงบ้าง?"

"ก็งั้นๆ แหละมั้ง!"

ในใจอวี๋ฉู่หรันแอบยอมรับว่าเจียงหนิงร้องเพลงดีทีเดียว ดีดกีตาร์ก็มีชั้นเชิง แต่เพราะเธอไม่ชอบหน้าเขา เธอเลยบอกว่าแค่ "งั้นๆ"

เซี่ยหานซู่ยิ้มกว้าง "แต่พี่ว่าเขาคนนี้ร้องเพราะมากเลยนะ!"

อวี๋ฉู่หรันแกล้งยิ้มตอบ "เธอไม่ได้แอบชอบเขาใช่ไหมเนี่ย? โบราณว่าไว้ 'ความสวยงามอยู่ที่สายตาคนมอง' จริงไหมจ๊ะซูซู?"

"จะเป็นไปได้ยังไง! พี่จะไม่เดตช่วงมหาวิทยาลัยนะ พี่อยากเรียนต่อ อีกอย่างเขาเป็นรุ่นน้อง พี่จะไป 'กินเด็ก' ได้ยังไงกัน?"

เห็นท่าทางจริงจังของเซี่ยหานซู่ อวี๋ฉู่หรันเกือบหลุดขำ

จะเรียนต่อเหรอ? แต่ไปถามแม่เรื่องสินสอดมาแล้วเนี่ยนะ

คิดว่าฉันไม่รู้เหรอจ๊ะ?

แต่อวี๋ฉู่หรันก็ยังคงรักษามาดนิ่งไว้ เธอต้องทดสอบเจียงหนิงและขุดคุ้ยความลับของหมอนี่ออกมาให้ได้!

เวลาผ่านไป...

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เจียงหนิงเปิดวีแชทขึ้นมาดู

ข้อความแรกมาจากหรงซูเหยา เธอถามเรื่องส่วนสูงและไซซ์เสื้อผ้าของเขา

จากเหตุการณ์ที่ร้านปิ้งย่างที่เธอเอาปากเลอะๆ มาเช็ดเสื้อเขา แม้เสื้อยืดตัวนั้นจะมีค่าแค่สามสิบหยวนจากตลาดนัด แต่ในเมื่อสาวเจ้าจะซื้อคืนให้ เจียงหนิงก็ไม่คิดจะปฏิเสธตามมารยาท

ล้อเล่นหรือไง?

จะให้เขาทำตัวเป็นพระเอกผู้แสนดีบอกว่า "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมซักเอง" งั้นเหรอ? เจียงหนิงมองว่าผู้ชายแบบนั้นมันพวกขี้แพ้ที่เอาแต่ซึ้งกับความดีของตัวเอง

เจียงหนิงส่งไซซ์เสื้อผ้าไปให้ พร้อมสำทับว่า: "เลือกแบบสวยๆ เท่ๆ นะ อ้อ... ซื้อในแอป Dewu (แอปขายของแบรนด์เนมชื่อดังของจีน) นะ!"

หรงซูเหยาตอบ: "รู้แล้วย่ะ! Dewu ใช่ไหม? เดี๋ยวจัดให้สามตัวเลยโอเคไหม!"

เจียงหนิง: "ขอบคุณครับคุณผู้หญิงผู้ร่ำรวย!"

หรงซูเหยา: "เหอะ!"

จากนั้นเจียงหนิงก็เปิดแชทของเซี่ยหานซู่

"สินสอดหนึ่งแสนเหรอ?"

ในฐานะคนกวางตุ้งตะวันออก ความรู้สึกแรกของเจียงหนิงคือค่าสินสอดนี้สูงมาก

ต้องเข้าใจว่าในแถบกวางตุ้งและมณฑลกุ้ยโจว สินสอดจะติดอันดับต่ำที่สุดในประเทศ แค่ห้าหมื่นหยวนก็ถือเป็นค่าธรรมเนียมตามประเพณีแล้ว แถมส่วนใหญ่มักจะคืนกลับมาให้คู่บ่าวสาวไว้ตั้งตัวอีกต่างหาก อย่างเพื่อนบ้านเจียงหนิงแต่งลูกสาว ค่าสินสอดแค่หนึ่งหมื่นหยวนแถมยังคืนให้อีกต่างหาก มันเป็นแค่เรื่องของมารยาททางสังคม

หนึ่งแสนเหรอ? นั่นน่ะถือว่าไม่ธรรมดาเลย!

"หนึ่งแสนนี่... แพงขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" เจียงหนิงพิมพ์ตอบกลับไป