ตอนที่ 19: เฮ้ย หกเดือนนะโว้ย!

การที่เซี่ยจวี๋กับซุนหนิงเล่ออยู่ด้วยกัน ย่อมทำให้พวกเขาประหลาดใจมาก

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวคิดเรื่องนั้น

แต่เป็น... สถานการณ์ในตอนนี้ต่างหาก

พวกเขาควรจะเข้าไปหาเรื่องซุนหนิงเล่ออยู่ไหม?

หัวใจของหวังเฮ่อหลงแข็งกร้าวขึ้น เขาก็ตระหนักได้ในทันทีว่าตัวเองถูกเซี่ยจวี๋บล็อกไปแล้ว แถมเพจสารภาพรักยังแฉหลักฐานที่เขาเป็นผู้ชายเฮงซวยอีก ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว

ช่างแม่ง จะเป็นไงก็ช่าง!

เวรเอ๊ย!

ไอ้สวะที่ถูกซุนหนิงเล่อแฉเองก็มีความคิดคล้ายๆ กัน ในเมื่อเขาถูกบล็อกไปแล้ว โอกาสก็คงริบหรี่

เมื่อเห็นหวังเฮ่อหลงเดินเข้าไป เขาก็กัดฟันและรีบเดินตามไปติดๆ

ทั้งสองคนจึงเดินสับเท้าอย่างเอาเรื่องตรงไปที่ที่ซุนหนิงเล่อนั่งอยู่

ในเวลาแบบนี้ที่ห้องสมุด

แม้คนจะไม่ค่อยเยอะนัก

แต่ที่ชั้นหนึ่ง ซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับพักผ่อนและไม่ต้องรักษาความเงียบมากนัก ก็ยังมีเพื่อนนักศึกษาอยู่พอสมควร

ทันใดนั้น การกระทำของพวกเขาก็ดึงดูดสายตาแห่งความอยากรู้อยากเห็นของคนบางกลุ่ม

"ซุน! หนิง! เล่อ!"

ทั้งสองเดินเร็วมาก มุ่งตรงดิ่งไปหาซุนหนิงเล่อ

จนกระทั่งพวกเขามาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาวทั้งสองคนอย่างกะทันหัน

หวังเฮ่อหลงคำรามลั่นและทุบโต๊ะดังปัง

เซี่ยจวี๋สะดุ้งตกใจ เกือบจะทำตั๋วขูดลุ้นโชคในมือหล่น

ส่วนซุนหนิงเล่อหรี่ตาลง มองประเมินไอ้สองคนนี้

เพียงแค่ปราดเดียว

เธอก็รู้ได้ทันทีว่าพวกเขาเป็นใคร

แม้หวังเฮ่อหลงจะสวมหมวก และไอ้สวะที่ถูกซุนหนิงเล่อแฉจะสวมแมสก์ แต่พวกเขาก็เป็นคนที่ซุนหนิงเล่อเคยประเมินมาแล้ว ในฐานะผู้ประเมินผู้ชายเฮงซวย เธอย่อมต้องจำหน้าลูกค้าเป้าหมายของเธอได้อย่างแม่นยำ

ยิ่งไปกว่านั้น... ต้องยอมรับเลยว่าใบหน้าเหมือนลูกฟักทองของหวังเฮ่อหลงนั้นมันขี้เหร่เกินทนจริงๆ

ทำเอาเธอหมดอารมณ์จะกินเค้กต่อเลย

"อ้าว ผู้ชายเฮงซวย/พวกนอกใจสองคน มาหาฉันเหรอ?"

เมื่อต้องเผชิญกับออร่าคุกคามของพวกเขา ซุนหนิงเล่อกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เธอถึงกับยกกาแฟขึ้นมาจิบด้วยซ้ำ: "ทำไมล่ะ? พวกนายก็ไปเจอผู้ชายเฮงซวยมา แล้วอยากให้ฉันช่วยประเมินให้งั้นเหรอ?"

เซี่ยจวี๋แอบขยับเก้าอี้ถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างเงียบๆ สีหน้าของเธอตึงเครียดขณะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า

ในกระเป๋าของเธอมีร่มอยู่คันหนึ่ง

ถ้าไอ้สองคนนี้กล้าแตะต้องรุ่นพี่ของเธอแม้แต่ปลายเล็บ เธอจะไม่ลังเลเลยที่จะฟาดร่มใส่พวกมัน

และเธอจะเล็งไปที่หน้าไอ้หน้าฟักทองนั่นแหละ!

ยังไงมันก็ขี้เหร่อยู่แล้วนี่

ถือซะว่าช่วยศัลยกรรมให้มันก็แล้วกัน!

บรรยากาศในคาเฟ่ตกอยู่ในสภาวะตึงเครียดและแข็งทื่อไปในทันที

บางคนเห็นท่าไม่ดีก็รีบไปตามรปภ. แล้ว

และเพื่อนนักศึกษาเหล่านั้น พอได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย

ก็พากันเดินเข้ามามุงดูเหตุการณ์ทันที

หวังเฮ่อหลงแค่นเสียงหัวเราะอย่างดูถูก ถอดหมวกออกแล้วฟาดลงบนโต๊ะเต็มแรง จนส้อมสเตนเลสกระดอนเสียงดังลั่น

เขาสะกดกลั้นความโกรธและพูดเน้นทีละคำ: "ทำไมเธอถึงใส่ร้ายฉัน หาว่าฉันไปนัดวันไนต์สแตนด์แล้วก็ซื้อบริการ!"

"หลักฐานก็มีอยู่ทนโท่ แน่ใจนะว่านั่นคือการใส่ร้าย?"

"เหอะ... หลักฐาน ฉันสงสัยว่าเธอจะสมรู้ร่วมคิดกับนังแพศยานั่นเพื่อใส่ร้ายฉันมากกว่า บอกมาสิ! หล่อนให้ผลประโยชน์อะไรเธอ!"

ก่อนจะมาที่นี่ หวังเฮ่อหลงได้เข้าไปดูหลักฐานที่โพสต์บนเพจสารภาพรักมาโดยเฉพาะ

มันมีแค่บัญชีโต่วอินของเขา

และภาพแคปเจอร์หน้าจอแชต

ดังนั้น มันจึงมีจุดสำคัญจุดหนึ่ง

บัญชีโต่วอินของเขาเป็นบัญชีสำรอง และไม่มีคนรู้จักคนไหนเคยกดติดตามบัญชีของเขาเลย

แล้วแบบนี้มันจะเอามาเป็นหลักฐานได้ยังไง?

และทำไมเขาจะตอกกลับซุนหนิงเล่อไม่ได้ล่ะ?

ยังไงก็ตาม ตราบใดที่ไทยมุงเชื่อเขา ซุนหนิงเล่อจะเอาหลักฐานใหม่มางัดข้อกับเขาได้เหรอ?

น่าประหลาดใจที่

คำพูดเหล่านี้กลับจุดชนวนความสงสัยให้กับใครหลายคนจริงๆ

เมื่อเห็นดังนั้น หวังเฮ่อหลงก็ตีเหล็กตอนร้อน เขากวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์และแสยะยิ้ม: "พวกเราทุกคนต่างก็เป็นเด็กหัวกะทิที่ทุ่มเทสุดตัวเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย 985 และ 211 แห่งนี้มาจากทั่วทุกสารทิศ"

"ฉันก็แค่อยากจะถามหน่อยว่า อีแค่วิชาดูดวงหรือดูโหงวเฮ้งบ้าบออะไรเนี่ย มันจะไปบอกได้ยังไงว่าใครเป็นผู้ชายเฮงซวย!"

"ก็แค่เพราะฉันหน้าตาขี้เหร่งั้นเหรอ?"

"กว่าฉันจะมีแฟนได้สักคน แล้วจู่ๆ ก็มาโดนใส่ร้ายป้ายสีว่าไปซื้อบริการแล้วก็นอกใจ ฉันขอถามทุกคนหน่อยเถอะ ฉันไม่ควรจะโกรธเหรอ? ฉันไม่ควรจะมาเอาเรื่องซุนหนิงเล่อหรือไง?!"

พูดตามตรง เสียงคำรามที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำเอาแม้แต่ไอ้สวะที่ถูกซุนหนิงเล่อแฉยังเริ่มจะเชื่อเลยว่าหมอนี่ไม่ได้เป็นผู้ชายเฮงซวยจริงๆ

นับประสาอะไรกับเพื่อนนักศึกษาที่เริ่มจะคล้อยตามไปแล้ว

ใช่ วิชาดูดวงหรือดูโหงวเฮ้งแบบไหนกันที่จะบอกได้ว่าใครเป็นผู้ชายเฮงซวย?

หมอดูคนอื่นๆ ยังต้องใช้วันเดือนปีเกิด แล้วก็ต้องดูลักษณะใบหน้าด้วยตาตัวเองเลย

แต่ซุนหนิงเล่อเนี่ยนะ?

ดูแค่รูปถ่ายก็รู้แล้วเหรอ?

และ... อันที่จริง การที่หวังเฮ่อหลงยกเอาความขี้เหร่ของตัวเองมาเป็นข้ออ้างก็สะกิดใจใครหลายคนเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว พอดูหน้าเขา

เขาก็คงจะทนทุกข์ทรมานกับหน้าตาที่ไม่เอาไหนของตัวเองมามากพอแล้ว หรือบางทีอาจจะเพราะเหตุนี้ แฟนสาวของเขาถึงได้ปล่อยข่าวลือเสียๆ หายๆ เกี่ยวกับเขา

"พูดจบหรือยัง?"

เพื่อนนักศึกษาที่มุงดูต่างซุบซิบนินทากันไปต่างๆ นานา

บางคนถึงกับอัดคลิปวิดีโอไว้ด้วย

แล้วก็เอาไปโพสต์ลงโมเมนต์ของตัวเองและเพจสารภาพรักของมหา'ลัย

ในเวลานี้ ในที่สุดซุนหนิงเล่อก็วางถ้วยกาแฟลง ดวงตาสวยงามของเธอช้อนมองชายที่ขี้เหร่อย่างเหลือเชื่อคนนี้

น้ำเสียงของเธอยังคงราบเรียบและหนักแน่น ขณะที่เธอส่ายหน้า: "ฉันแค่อยากจะเตือนนายเรื่องหนึ่งนะ อายุความของคดีซื้อบริการทางเพศคือหกเดือน"

"เธอหมายความว่าไง?"

หวังเฮ่อหลงสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์อันตรายในทันที

และก็เป็นอย่างที่คิด ประโยคถัดมาของซุนหนิงเล่อทำเอาเขาตาเหลือกทันที

เสียงสัญญาณเตือนภัยในใจดังลั่นอย่างบ้าคลั่ง

เขาได้ยินเพียงเธอพูดว่า

"ถ้าฉันโทรแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้ว่ามีการขายบริการทางเพศที่อพาร์ตเมนต์หยาหลัน คิดครั้งละแปดร้อยหยวน แถมยังมี 'บริการสวมถุงยาง' ให้ด้วย นายคิดว่าตำรวจจะตามตัวนายเจอไหม?"

"ตอนนั้นนายคงไม่ได้พกเงินสดไปสินะ ก็เลยโอนจ่ายผ่านวีแชตใช่ไหมล่ะ?"

"เหอะ หกเดือนนะจ๊ะ จำไว้"

นิ้วเรียวยาวขาวผ่องของเธอเคาะโต๊ะเบาๆ เสียงปลายนิ้วกระทบพื้นผิวโต๊ะดังป๊อกๆ

ทุกจังหวะการเคาะ... ราวกับค้อนที่ทุบลงกลางใจของหวังเฮ่อหลงอย่างจัง

ใบหน้าของเขาซีดเผือดไร้สีเลือด

เพราะอพาร์ตเมนต์ที่ซุนหนิงเล่อพูดถึง คือสถานที่ที่เขาเคยไปซื้อบริการทางเพศมาแล้วจริงๆ

และซุนหนิงเล่อก็พูดถูก

ตอนนั้นเขารีบมากจนไม่มีเวลาไปแลกเงินสด

เขาจ่ายผ่านวีแชตจริงๆ!

แต่... เธอรู้รายละเอียดลึกซึ้งขนาดนี้ได้ยังไง? ผู้หญิงคนนี้... ไม่มีความคิดที่ว่า 'ยิ่งคิดยิ่งหลอน' อีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ หวังเฮ่อหลง

ถูกความหวาดกลัวกลืนกินจนหมดสิ้น

เขากลัวจริงๆ

กลัวจนจับขั้วหัวใจ!

ถ้าซุนหนิงเล่อแจ้งเบาะแสเรื่องอพาร์ตเมนต์นั้น แล้วมันสาวมาถึงตัวเขาว่าเคยไปซื้อบริการที่นั่น ตำรวจไม่เพียงแต่จะแจ้งผู้ปกครองของเขาเท่านั้น แต่ทางมหาวิทยาลัยก็จะลงโทษทางวินัยขั้นเด็ดขาดกับเขาด้วย

ร้ายแรงที่สุด เขาอาจจะถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย 985 และ 211 แห่งนี้ และสูญเสียสถานะนักศึกษาหัวกะทิไปตลอดกาล!

สปอตไลต์สาดส่องไปที่หวังเฮ่อหลงอีกครั้ง

ในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัยเจ้อหาง

ทุกคนฉลาดมาก

พวกเขาเข้าใจความหมายที่ซุนหนิงเล่อสื่อถึงเมื่อครู่นี้ได้ในทันที

ดังนั้นตอนนี้

ก็เหลือแค่รอดูว่าหวังเฮ่อหลงจะแก้ต่างให้ตัวเองยังไง

หลายคนตั้งตารอดูสิ่งนี้อย่างมาก ไม่ว่าวันนี้เขาจะถูกแฉว่าเป็นผู้ชายเฮงซวยจริงๆ หรือไม่ก็เป็นซุนหนิงเล่อที่จะร่วงหล่นจาก 'แท่นบูชา' ของเธอ

ถ้าซุนหนิงเล่อสร้างหลักฐานเท็จใส่ร้ายคนอื่นจริงๆ สำหรับหลายๆ คนแล้ว มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องแย่เสมอไป

ท้ายที่สุดแล้ว บางคนก็กำลังแพนิกอยู่จริงๆ กลัวว่าถ้าตัวเองเป็นผู้ชายเฮงซวย/พวกนอกใจ ความลับนี้จะถูกเปิดโปง

ดังนั้น... การที่ซุนหนิงเล่อสร้างหลักฐานเท็จขึ้นมาก็ถือว่าเพอร์เฟกต์ที่สุดแล้ว