บทที่ 105 ตำหนักจักรพรรดิ

ซูโม่รับราชโองการที่ก่อตัวขึ้นจากความยึดติดของจักรพรรดิมาไว้ในมือ แววตาฉายความรู้สึกอันซับซ้อน

จักรพรรดิผู้นี้สร้างความสงบสุขชั่วนิรันดร์ให้แก่ภพนี้!

สมควรแก่การเคารพยิ่งนัก!

จากนั้น ราชโองการในมือก็เปล่งแสงอุ่นวาบออกมา

ซูโม่ส่งกระแสจิตเข้าไปสำรวจ

ในมิช้า แววตาของเขาก็ฉายประกายแห่งความเข้าใจเมื่อได้ล่วงรู้ถึงอานุภาพอันน่าอัศจรรย์ของมัน

ราชโองการจักรพรรดินุษย์มิใช่เพียงสัญลักษณ์แสดงฐานะและตัวตนเท่านั้น

ทว่ามันยังเป็นศาสตราเวทที่สามารถควบคุมตำหนักจักรพรรดินุษย์ได้ทั้งหมด

ในแง่หนึ่ง การที่ซูโม่ถือราชโองการนี้ไว้ ก็เปรียบเสมือนตัวแทนขององค์จักรพรรดิในระดับหนึ่ง!

และตำหนักจักรพรรดินุษย์ทั้งหลังนี้ แท้จริงแล้วก็คือศาสตราเวทชิ้นหนึ่ง!

มันถูกจารึกไว้ด้วยค่ายกลและอักขระเต๋านับมิถ้วน สร้างขึ้นโดยเหล่าจักรพรรดิรุ่นแล้วรุ่นเล่าของสำนักเต๋าที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจรังสรรค์ขึ้นมา

ตำหนักจักรพรรดินุษย์แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่

โถงสืบทอดมรดก, โถงสยบปีศาจ และโถงกลาง

สถานที่ที่ซูโม่อยู่ในยามนี้คือโถงกลาง ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของตำหนักจักรพรรดินุษย์ทั้งหมด

สำหรับโถงสืบทอดมรดกนั้น

มิเพียงบรรจุมรดกที่เหล่าบรรพชนสำนักเต๋าทิ้งไว้ แต่ยังมีมรดกสูงสุดที่องค์จักรพรรดินุษย์หลงเหลือไว้อีกด้วย!

เมื่อคิดได้ดังนั้น วินาทีต่อมาซูโม่ก็หายวับไปจากที่เดิม

และไปปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าประตูโถงสืบทอดมรดก

เมื่อมีเหรียญตราจักรพรรดินุษย์อยู่ในมือ ซูโม่ก็เปรียบเสมือนครึ่งหนึ่งของนายแห่งตำหนักนี้

เขาสามารถย้ายมวลสารไปยังจุดใดก็ได้ภายในตำหนักในชั่วพริบตา

เมื่อมองดูโถงสืบทอดอันอลังการเบื้องหน้า ซูโม่ก็เต็มไปด้วยความคาดหวังว่าจะมีสิ่งใดรอเขาอยู่ข้างใน

“ตูม—”

ซูโม่ผลักบานประตูเข้าไปในโถงสืบทอด

พริบตาที่เขาก้าวเท้าเข้าไป เสาแสงขนาดมหึมาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากหลังเขา

ส่องสว่างไปทั่วทั้งโลกธาตุ

ศิษย์สำนักเต๋าทั้งหมดที่เห็นเสาแสงนี้ต่างตกอยู่ในความตกตะลึงและเกิดเสียงอื้ออึงไปทั่ว

"โถงสืบทอดที่มิเคยเปิดมานับร้อยปี บัดนี้กลับเปิดออกอีกครั้งรึ?"

"คุณชายใหญ่ช่างเป็นอัจฉริยะนัก ถึงขั้นทำให้องค์จักรพรรดิยอมเปิดโถงสืบทอดให้ด้วยพระองค์เอง?"

"มิเคยปรากฏมาก่อนในรอบศตวรรษ! ยุคสมัยของเราในที่สุดก็ได้ให้กำเนิดผู้สืบทอดที่สามารถเปิดโถงสืบทอดได้อีกคนแล้ว!"

"สวรรค์! ผู้สืบทอดคนก่อนๆ ทำได้เพียงทะลวงถึงขั้นที่สาม ข้าล่ะสงสัยนักว่าคุณชายใหญ่จะไปได้ถึงขั้นที่เท่าใด?"

เหล่าศิษย์สำนักเต๋าต่างพึมพำด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนขณะจดจ้องเสาแสงที่พุ่งเสียดฟ้า

...

"ยินดีต้อนรับสู่ตำหนักจักรพรรดิ ผู้สืบทอดคนที่เก้า"

เมื่อซูโม่ก้าวเข้ามา น้ำเสียงอันทรงพลังก็แว่วเข้าสู่โสตประสาท

ตามมาด้วยร่างเงาสีขาวพร่าเลือนที่ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้า

"มิประสงค์ต้องตกใจไป ข้าคือจิตพิทักษ์ตำหนักจักรพรรดิ ตราบใดที่เจ้าได้รับมรดกจากโถงสืบทอด เจ้าจักได้เป็นนายคนใหม่ของตำหนักจักรพรรดิแห่งนี้ทั้งหมด" จิตพิทักษ์เอ่ย

ซูโม่พยักหน้าเล็กน้อย

ตำหนักจักรพรรดินุษย์คือศาสตราเวทที่ทรงพลังที่สุดในโลกใบนี้ แม้แต่ระบบยังให้คะแนนประเมินไว้สูงยิ่ง

ตามลำดับขั้นของศาสตราที่ระบบจัดไว้ ได้แก่

ศาสตราสามัญ, ศาสตราวิญญาณ, ศาสตราเวท, ศาสตราสมบัติ, ศาสตราอมตะ... และควรมีระดับที่เหนือกว่าศาสตราอมตะขึ้นไปอีก ทว่าระบบกลับแสดงเพียงเครื่องหมายคำถาม เห็นชัดว่าพละกำลังหรืออำนาจของซูโม่ในยามนี้ยังมิเพียงพอจะล่วงรู้ได้

ในแต่ละระดับยังแบ่งออกเป็น ขั้นสูง, ขั้นกลาง และขั้นต่ำ

ก่อนหน้านี้ เสี่ยวจิ่วเป็นศาสตราวิญญาณขั้นต่ำ ทว่าจากการดูดซับและวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง ยามนี้มันได้กลายเป็นศาสตราเวทขั้นกลางไปแล้ว

【ชื่อ: เสี่ยวจิ่ว】

【ร่างเดิม: กระบี่กลืนวิญญาณ】

【ระดับ: ศาสตราเวทขั้นกลาง (วิวัฒนาการได้)】

【แต้มวิวัฒนาการ: 1241 / 50000】

【พรสวรรค์: กลืนวิญญาณ, วิวัฒนาการ, สื่อจิต】

【กลืนวิญญาณ: ดูดซับเจตนาฆ่า, ปราณกระบี่, พลังวิญญาณ เพื่อซ่อมแซมและเลื่อนระดับตนเอง รวมถึงเพิ่มสติปัญญา】

【วิวัฒนาการ: สามารถทำความเข้าใจวิถีกระบี่ของโฮสต์เพื่อวิวัฒนาการตาม】

【สื่อจิต: กระบี่มีจิตวิญญาณ ปกป้องนายอัตโนมัติ และสามารถจำแลงร่างมนุษย์ได้หลังวิวัฒนาการถึงขั้น】

【ประเมิน: จารึกไว้ด้วยประทับใจสวรรค์และอักขระมหาธรรม มีความสามารถในการวิวัฒนาการอย่างไร้ขีดจำกัด! แม้จักเป็นกระบี่มาร ทว่าสามารถสังหารอมตะได้!】

หากก้าวไปอีกขั้น เสี่ยวจิ่วจักกลายเป็นศาสตราอมตะ และอยู่มิมิไกลจากการจำแลงเป็นมนุษย์

ในยามนี้ ระดับของตำหนักจักรพรรดินุษย์นั้นสูงยิ่งกว่าเสี่ยวจิ่วเสียอีก

มันคือศาสตราเวทขั้นสูง และห่างเพียงก้าวเดียวจากระดับศาสตราสมบัติ

【ชื่อ: ตำหนักจักรพรรดิ】

【ระดับ: ศาสตราเวทขั้นสูง】

【หน้าที่: โถงสืบทอด, โถงสยบปีศาจ, โถงกลาง】

【โถงสืบทอด: พื้นที่มิติเอกเทศที่สร้างกฎเกณฑ์ขนาดเล็กได้เพื่อส่งต่อมรดก】

【โถงสยบปีศาจ: สามารถสยบปีศาจทั้งมวล กลั่นพวกมันเป็นพลังงาน และควบคุมเผ่าปีศาจ】

【โถงกลาง: ศูนย์กลางควบคุมตำหนัก ปรับเปลี่ยนขนาด, บิน, กดทับ, คุ้มครอง และป้องกันศัตรู】

【ประเมิน: จุดสูงสุดของศาสตราเวท ผลงานชิ้นเอกแห่งการรังสรรค์】

ตำหนักจักรพรรดิสมนามอย่างแท้จริง มันถูกหลอมขึ้นด้วยโลหิตของมนุษย์นับมิมิถ้วน

เป็นสุดยอดศาสตราเวทที่รวมทั้งการโจมตี การป้องกัน และการสยบไว้ในหนึ่งเดียว

ในทวีปอันห่างไกลนี้ ศาสตราเวทนั้นหาได้ยากยิ่งนัก

และตำหนักจักรพรรดิคือศาสตราที่ล้ำหน้าที่สุดในโลกแล้ว

ดังนั้น หากเป็นไปได้ ซูโม่ย่อมหวังจักได้ครอบครองมัน

"ผู้สืบทอด โถงสืบทอดมีทั้งหมดสิบขั้น แต่ละขั้นจักทวีความยากขึ้นเรื่อยๆ และรางวัลที่เจ้าจักได้รับเมื่อผ่านแต่ละขั้นก็จักน่าทึ่งยิ่งขึ้นตามไปด้วย"

"นับเป็นเวลาร้อยปีที่มิมีผู้ใดทะลวงผ่านขั้นที่สามได้ ทว่าหากเจ้าผ่านไปถึงขั้นที่ห้า เจ้าจักได้เป็นนายคนใหม่ของตำหนักจักรพรรดินุษย์แห่งนี้"

จิตพิทักษ์เอ่ยช้าๆ ดึงซูโม่กลับสู่ความจริง

"เมื่อห้าร้อยปีก่อน เจ้าหนูตระกูลซูคนนั้นผ่านไปถึงขั้นที่ห้าและได้เป็นนายของตำหนัก อ้อ ใช่แล้ว เขาคือจักรพรรดินุษย์คนปัจจุบัน แต่ดูเหมือนเจ้าหมอนั่นจะตายไปแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะสร้างความประหลาดใจให้ข้าได้มากพอ"

"และอย่าเพิ่งรีบตายไปเสียก่อนเหมือนเขาล่ะ..."

วาจาของจิตพิทักษ์แฝงด้วยความเศร้าจางๆ ทว่ามิมากนัก

จิตพิทักษ์ขาดซึ่งอารมณ์ความปรารถนาที่รุนแรงเฉกเช่นมนุษย์

ในแง่ของสติปัญญา มันอาจจักแหลมคมน้อยกว่าเสี่ยวจิ่วเสียด้วยซ้ำ เพราะมันทำงานตามคำสั่งที่ถูกโปรดเกลามมา ประดุจโปรแกรมอัจฉริยะ

มันคือจิตวิญญาณที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมตำหนักตั้งแต่ยุคจักรพรรดิองค์แรก

ดำรงอยู่มานานแสนนาน ดังนั้นยามมองดูจักรพรรดิรุ่นหลังๆ ท่านจึงมองประดุจเป็นเพียงคนรุ่นเยาว์ มิได้มีความรู้สึกพิเศษอันใดนัก

แน่นอนว่าข้อยกเว้นคือผู้ที่สามารถเป็นนายของตำหนักได้

"เช่นนั้น ยามนี้เจ้าพร้อมจะรับบททดสอบการสืบทอดแล้วหรือไม่?" จิตพิทักษ์ถามย้ำ

ซูโม่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว เขาพยักหน้าเล็กน้อย

วินาทีต่อมา

พื้นที่เบื้องหน้าแปรเปลี่ยนไป

เขาพบว่าตนเองยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหิมะอันขาวโพลนประดุจแดนสุขาวดี

พร้อมกันนั้น ฝูงหมาป่าสีขาวบริสุทธิ์นับร้อยตัว สูงราวสามถึงสี่เมตร ก็ล้อมรอบซูโม่ไว้

จากการค้นหาในความทรงจำร่างเดิม ซูโม่จำได้ว่านี่คือ เผ่าปีศาจหมาป่าหิมะ แห่งทวีปต้นกำเนิดปีศาจที่อาศัยอยู่ทางเหนือสุด

พวกมันเป็นเผ่าใหญ่ในหมู่ปีศาจ

ทว่ายามนี้ เนื่องด้วยถูกสยบและกลั่นโดยตำหนักจักรพรรดิ พวกมันจึงสิ้นสูญคราบมนุษย์ เหลือเพียงร่างสัตว์ป่าอันบริสุทธิ์

สติปัญญามิสมบูรณ์ ทว่าพละกำลังยังคงมหาศาล

พวกมันทั้งหมดอยู่ในขอบเขต ขุนพลปีศาจขั้นสูงสุด!

ยามนี้พวกมันถูกทำให้มีตัวตนขึ้นมาเพื่อเป็นบททดสอบของโถงสืบทอด

“บททดสอบพลังรบงั้นรึ?”

แววตาของซูโม่ราบเรียบ ต่อหน้าขุนพลปีศาจหมาป่าหิมะนับร้อย เขาย่อมมิมิหวั่นเกรง วินาทีต่อมาเขาค่อยๆ ชักกระบี่ออกจากฝัก

"ฟิ้ว—"

กระบี่กลืนวิญญาณวาดผ่านชั้นฟ้า แสงกระบี่เจิดจ้าตัดสลับไปมาท่ามกลางพายุหิมะ

เพียงสามวินาทีผ่านไป

หมาป่าหิมะเบื้องหน้าก็มิหลงเหลือลมหายใจแม้แต่ตัวเดียว

เขามิรอช้า ทะลวงผ่านบททดสอบแรกไปด้วยความเร็วที่มิเคยปรากฏมาก่อน

...

ในขณะเดียวกัน ที่โลกภายนอก

เสาแสงที่พุ่งทะยาน

เพิ่งจะเริ่มควบแน่นเป็นเลข "หนึ่ง" สีทอง

ทว่ายังมิทันได้ประดับอยู่บนนั้นถึงวินาที มันก็เปลี่ยนเป็นเลข "สอง" ในทันที!

"พับผ่าสิ เกิดเรื่องอันใดขึ้น? คุณชายใหญ่กระโดดข้ามขั้นรึ? เขายังมิทันได้สู้ในขั้นแรกเลยด้วยซ้ำ แต่กลับไปถึงขั้นที่สองแล้ว?" เหล่าศิษย์สำนักเต๋าต่างถามกันด้วยความงุนงง

"ที่เจ้าว่ามิได้สู้น่ะเจ้ารู้อันใด? เขาหน่ะสู้แล้ว! แต่สู้เร็วนักจนเปลี่ยนเป็นขั้นสองต่างหาก!"

"สวรรค์ คุณชายใหญ่รวดเร็วปานนั้นเชียวรึ? นี่มันทำลายสถิติประวัติศาสตร์แล้วมิใช่หรือ?"

ศิษย์นับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง พึมพำด้วยความมิอยากจักเชื่อ

ความเร็วระดับนี้มิมิเคยมีมาก่อน แม้แต่จักรพรรดิองค์ก่อนก็คงทำมิได้!

...

บททดสอบขั้นที่สองเริ่มขึ้นในมิช้า

ลานประลองยังคงเป็นทุ่งหิมะเช่นเดิม

ทว่าคราวนี้ หมาป่าหิมะกลุ่มใหม่นับร้อยปรากฏกายขึ้น

แต่มันต่างจากกลุ่มก่อนหน้า

เพราะคราวนี้พวกมันคือ ราชาปีศาจหมาป่าหิมะ ที่มีขนาดร่างกายและพละกำลังเหนือกว่าเดิมหลายเท่า!

ซูโม่หรี่ตาลงเล็กน้อย

แม้ความยากจะเพิ่มขึ้นนับสิบเท่า ทว่าด้วยพลังรบของเขา เขาย่อมมิเกรงกลัว

"ฟิ้ว—"

วินาทีต่อมา

ฝนกระบี่พลันปรากฏขึ้นบนฟากฟ้า หนาแน่นและเจิดจ้าประดุจฝูงดาวตก

ซูโม่มิได้ปล่อยปราณกระบี่อย่างขอไปทีอีกต่อไป ทว่าเขาใช้เพลงกระบี่ "หมื่นกระบี่คืนต้นกำเนิด"!

เพียงสามวินาที หมาป่าหิมะเบื้องหน้าก็ถูกกวาดล้างจนสิ้นซากอีกครา

ซากราชาปีศาจนับไม่ถ้วนค่อยๆ จางหายไป

ทว่าในขณะที่พวกมันเลือนลับ ความรู้สึกสังหรณ์ใจมิสู้ดีก็เริ่มเกาะกุมหัวใจซูโม่

“โฮก”

เป็นไปตามคาด หมาป่าหิมะนับร้อยปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้พวกมันคือระดับ จอมมารปีศาจ!