บทที่ 17: ความเปลี่ยนแปลงและสิ่งที่คงเดิม

ทุกๆ เย็น หลินหว่านโจวจะอยู่บ้านของสวี่เฉิงและทำการบ้านกับเขาในห้องนอนจนกระทั่งพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายเกือบจะเลิกงานกลับมา

ตอนนี้ การมาเยือนบ้านของสวี่เฉิงกลายเป็นเรื่องปกติเป็นธรรมชาติราวกับเดินเข้าบ้านของตัวเอง เหออิงและสวี่เจียงเหอต่างก็เอ็นดูเด็กหญิงตัวน้อยที่แสนน่ารักคนนี้ นี่ยังไม่รวมถึงการที่เธอคอยช่วยดูแลเรื่องการเรียนของลูกชาย พวกเขาจึงต้อนรับเธอด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

หลินหว่านโจวเองก็ชอบบรรยากาศในบ้านของสวี่เฉิงมากเช่นกัน ลึกๆ แล้ว เธอยังแอบอิจฉาความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ของสวี่เฉิงอยู่เล็กน้อย

"เมื่อวานพ่อกับแม่ของเธอทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ?"

สวี่เฉิงจิบน้ำส้มแล้วหันไปมองหลินหว่านโจวที่อยู่ข้างๆ

ช่วงเวลานี้ เกาหมานหมานกับพ่อของหลินหว่านโจวมักจะทะเลาะกันบ่อยครั้ง และเสียงเอะอะโวยวายก็ดังลั่นจนรู้กันไปทั่วทั้งเขตที่พักอาศัย ถึงขั้นมีข่าวลือหนาหูว่าพวกเขากำลังวางแผนจะหย่าร้างกัน

หลินหว่านโจวจ้องมองสมุดแบบฝึกหัดของตนเองเงียบๆ ขีดเขียนและคำนวณลงบนกระดาษ ในที่สุดเธอก็ชี้ไปที่โจทย์ข้อหนึ่งแล้วถามสวี่เฉิง "สวี่เฉิง ข้อนี้เธอพอจะมีวิธีคิดบ้างไหม?"

สวี่เฉิงโน้มตัวเข้าไปใกล้เธอจนใบหน้าแทบจะชนกัน ทั้งสองสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย ทว่าพวกเขาคุ้นเคยกับเรื่องนี้เสียแล้ว มันเป็นเพียงความสนิทสนมฉันเพื่อน โดยไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอื่นใดลึกซึ้งไปกว่านั้น

เขากวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว "มันคือโจทย์ไก่กับกระต่ายในกรงเดียวกันน่ะ กระต่ายมีสี่ขา ส่วนไก่มีแค่สองขา ถ้าเธอคิดในใจไม่ได้ ก็ใช้สมการสิ"

เขาขีดเขียนลงบนกระดาษทด ร่างสมการออกมาคร่าวๆ "ถ้ามีไก่อยู่ทั้งหมด X ตัว ขาไก่ที่มองเห็นด้านล่างก็จะเป็น 2X ตอนนี้เธอเข้าใจหรือยัง?"

"อ้อ เข้าใจแล้ว" หลินหว่านโจวพยักหน้าอย่างตระหนักรู้ในทันที "ความจริงแล้ว เธอนี่ฉลาดมากเลยนะสวี่เฉิง โจทย์ยากๆ แบบนี้เธอก็คิดออก ที่เธอทำคะแนนหล่นหายตอนสอบอยู่บ่อยๆ คงเป็นเพราะความไม่รอบคอบแน่ๆ"

"เอาล่ะๆ คราวหน้าฉันจะระวังให้มากกว่านี้ก็แล้วกัน" สวี่เฉิงปัดเรื่องนี้ตกไปอย่างไม่ใส่ใจนักแล้วเสนอว่า "พวกเราเรียนกันมาตั้งนานแล้ว ไปดูการ์ตูนกันหน่อยดีไหม?"

หลินหว่านโจวมองสวี่เฉิงอย่างลังเล "จะดูเรื่องอะไรล่ะ?"

"ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน! ฉันเพิ่งให้พ่อไปเช่าแผ่นโคนันมาแบบยกชุดเลย" ภายในเวลาเพียงไม่กี่ปี ร้านเช่าวิดีโอที่เคยเฟื่องฟูในอาณาจักรมังกรก็แทบจะปิดตัวลงจนหมดสิ้น รูปแบบการเช่าแผ่นซีดีกลับกลายมาเป็นที่นิยมแทน สวี่เจียงเหอได้ติดตั้งชุดโฮมเธียเตอร์ไว้ที่บ้าน การเช่าแผ่นมานั่งดูที่บ้านจึงเป็นอะไรที่เพลิดเพลินเจริญใจสุดๆ

จะว่าไปแล้ว รูปแบบธุรกิจการเช่าภาพยนตร์นี้ก็เรียนรู้มาจากพวกอเมริกัน ที่นั่นมีบริษัทให้เช่าวิดีโอชื่อดังระดับยักษ์ใหญ่อย่างบล็อกบัสเตอร์ ครั้งหนึ่งเคยมีบริษัทเล็กๆ พยายามจะเสนอขายกิจการให้กับบล็อกบัสเตอร์ แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดี ต่อมาบล็อกบัสเตอร์ล้มละลาย ในขณะที่บริษัทเล็กๆ แห่งนั้น ซึ่งมีชื่อว่าเน็ตฟลิกซ์ กลับกลายเป็นตำนานหน้าใหม่

"โคนันเหรอ? ไม่เอาหรอก ฉันไม่อยากดู" หลินหว่านโจวขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้า "ทุกครั้งที่ดูตอนที่ประตูบานนั้นปิดปังลงมา ฉันรู้สึกเหมือนลืมหายใจไปชั่วขณะเลย พอกลางคืนนึกถึงทีไรก็มักจะเก็บไปฝันร้ายทุกที"

"อย่างนั้นเหรอ?" สวี่เฉิงครุ่นคิด "ในเมื่อเธอแอบกลัว..."

"ถ้าอย่างนั้นก็ยิ่งต้องดูเข้าไปใหญ่!"

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะแสนสั้นเสมอ หลังจากหลินหว่านโจวกลับบ้านไปแล้ว สวี่เฉิงก็ลุกขึ้นพรวดจากโซฟา บิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย แล้วเริ่มต้นลุยงานหลักของตัวเองอย่างเป็นทางการ!

หลังจากศึกษาเรื่องคอมพิวเตอร์มาได้ระยะหนึ่ง เว็บไซต์รวบรวมลิงก์ที่สวี่เฉิงสร้างขึ้นเองก็ได้รับการพัฒนาจนเสร็จสมบูรณ์ และเปิดให้บริการมาได้สองปีครึ่งแล้ว

สวี่เฉิงตั้งชื่อมันว่า "สารบัญเว็บไซต์ 16"

เนื้อหาทางเทคนิคของสารบัญเว็บไซต์นั้นไม่ได้ซับซ้อนอะไรนัก ซึ่งก็สอดคล้องกับฟังก์ชันการทำงานของมัน ท้ายที่สุดแล้ว จุดประสงค์ของสารบัญเว็บไซต์ก็คือการมอบความสะดวกสบายในการค้นหาเว็บไซต์โดยไม่ต้องเสียเวลาพิมพ์ที่อยู่เว็บ ดังนั้น สิ่งที่สารบัญเว็บไซต์ 16 ต้องทำก็เพียงแค่รวบรวมเว็บไซต์ยอดนิยมและสร้างลิงก์เชื่อมต่อไปยังเว็บเหล่านั้น ด้วยวิธีนี้ เวลาที่ผู้คนใช้อินเทอร์เน็ต พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องจดจำที่อยู่เว็บให้ยุ่งยาก เพียงแค่คลิกก็พอแล้ว

ปัจจุบัน สารบัญเว็บไซต์ 16 เริ่มมีชื่อเสียงในอาณาจักรมังกรอยู่บ้าง และร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่หลายแห่งก็กำลังใช้งานเว็บไซต์นำทางนี้อยู่ สวี่เฉิงทำสิ่งต่างๆ อย่างแนบเนียนและระมัดระวัง จึงไม่มีใครรู้เลยว่าเขาคือผู้ดูแลระบบของเว็บไซต์นี้ งานประจำวันของเขาเกี่ยวข้องกับการตรวจสอบและอัปเดตลิงก์ จากนั้นก็รีบตามลบพวกลิงก์ผิดกฎหมายและลิงก์ที่แฝงไวรัสออกไป

หลังจากจัดการงานเสร็จเรียบร้อย สวี่เฉิงก็ตัดสินใจให้รางวัลตัวเองสักหน่อย

"ยังไงซะ พ่อกับแม่ก็ยังไม่กลับมา แอบดูเจ้านั่นสักนิดคงไม่เป็นไรมั้ง?"

เขาเดินย่องเตาะแตะไปล็อคประตู จากนั้นก็เลิกที่นอนขึ้นและดึงหนังสือกระดาษเก่าเหลืองเล่มหนึ่งออกมาจากใต้เตียง

เขาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมากเพื่อให้ได้หนังสือเล่มนี้มา ประคบประหงมมันราวกับสมบัติล้ำค่าและซุกซ่อนไว้อย่างมิดชิด จะให้พ่อกับแม่เห็นเด็ดขาดไม่ได้ มิฉะนั้นคงหาข้อแก้ตัวไม่ได้แน่ๆ

"เอื๊อก"

สวี่เฉิงกลืนน้ำลายลงคออย่างตื่นเต้น ใบหน้าเปื้อนยิ้มกริ่มขณะเปิดหน้าปกและพลิกไปยังหน้าที่เขาอ่านค้างไว้ล่าสุด

"ความสามารถในการละลายของของแข็ง บ่งบอกว่า ณ อุณหภูมิหนึ่ง สสารของแข็งชนิดหนึ่งจะ..."

'เคมี มัธยมศึกษาปีที่ 3 เล่ม 2'

สวี่เฉิงเข้มงวดกับตัวเองมาก เพื่อผลักดันตนเองให้เป็นเลิศในชีวิตนี้ วิถีชีวิตของเขาจึงเต็มไปด้วยระเบียบวินัยอันเคร่งครัด ขับเคลื่อนทั้งเรื่องงานและการเรียนไปพร้อมๆ กัน

เขาขยันขันแข็งเรื่องการเรียนเป็นพิเศษ เพราะผลการเรียนในชาติก่อนของเขานั้นอยู่ในระดับงั้นๆ ชาตินี้เขาจึงยึดมั่นในคติ 'นกที่บินช้าย่อมต้องออกตัวก่อน' โดยเชื่อว่าแม้พรสวรรค์ของเขาจะสู้คนอื่นไม่ได้ แต่การเริ่มต้นก่อนใครสักสองสามปีย่อมสามารถชดเชยข้อบกพร่องนั้นได้อย่างแน่นอน

ปัจจุบัน เป้าหมายที่เขาตั้งไว้ให้กับตัวเองก็คือ—

อ่านหนังสือวันละสี่ชั่วโมง เพื่อรักษาความรู้สายสามัญของตนให้เทียบเท่ากับเด็กนักเรียนชั้นมัธยมต้น!

ระหว่างมื้อค่ำ ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกร่วมโต๊ะอาหารกันอย่างมีความสุข พร้อมกับเสียงรายการโลกแห่งธัญพืชที่เปิดทิ้งไว้ในโทรทัศน์

สี่ปีผ่านพ้นไป พ่อกับแม่ของเขาไม่ได้ดูแก่ลงเลยสักนิด กลับกัน พวกเขากลับดูมีชีวิตชีวาและเปล่งปลั่งขึ้น แตกต่างจากเส้นทางเดิมในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขาอย่างสิ้นเชิง

แน่นอนว่าสิ่งนี้ย่อมหนีไม่พ้นเด็ดปีกผีเสื้อที่เกิดจากการมาเกิดใหม่ของสวี่เฉิง การขยับปีกเบาๆ ของเขาได้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของครอบครัวไปแล้ว

ผลงานของเหออิงในฐานะผู้จัดการเขตนั้นโดดเด่นสะดุดตา และเมื่อไม่นานมานี้ก็เพิ่งจะมีข่าวลือแว่วมาว่า เธอเตรียมตัวเลื่อนขั้นขึ้นเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดแล้ว

ส่วนทางด้านสวี่เจียงเหอนั้น บริษัทจิงอันคอมมิวนิเคชั่นส์ก็เพิ่งจะฟื้นตัวจากสภาวะซบเซาของอุตสาหกรรมโทรคมนาคม ด้วยสัดส่วนการถือหุ้นเพียงหยิบมือ ปัจจุบันเขารั้งตำแหน่งผู้บริหารระดับกลาง ควบตำแหน่งรองผู้จัดการฝ่ายการตลาด

ด้วยหน้าที่การงานของพ่อแม่ที่ราบรื่นและครอบครัวที่อยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว ตระกูลสวี่จึงกำลังก้าวเดินอยู่บนเส้นทางด่วนสู่ความมั่งคั่ง ดื่มด่ำกับชีวิตที่แสนจะสุขสบาย

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่สวี่เฉิงได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตาม บางทีอาจเป็นเพราะกลไกการแก้ไขตัวเองของโลกใบนี้ หรือบางทีอาจเป็นเพราะสวี่เฉิง ซึ่งเปรียบดั่งฝุ่นผงธุลีในยุคสมัยนี้ เป็นเพียงตัวตนที่เล็กจ้อยเกินไป กระแสหลักของเหตุการณ์ต่างๆ บนโลกจึงไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากสวี่เฉิงเลยในช่วงสี่ปีอันสั้นที่ผ่านมา

เรื่องร้ายๆ ยังคงเกิดขึ้น: ฟองสบู่ดอทคอมของแนสแด็กแตกสลาย วงการอินเทอร์เน็ตที่กำลังเบ่งบานก้าวเข้าสู่ยุคมืดมนที่สุด อุตสาหกรรมโทรคมนาคมได้รับผลกระทบและเข้าสู่ฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ สถานการณ์ระหว่างประเทศที่ตึงเครียด ราคาบ้านที่พุ่งสูงปรี๊ด โจวเจี๋ยหลุนถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าหมดสิ้นพรสวรรค์

เรื่องดีๆ เองก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเช่นกัน: การเข้าร่วมองค์การการค้าโลก การส่งมอบฮ่องกงและมาเก๊าคืนสู่มาตุภูมิ ทีมฟุตบอลระดับชาติทะลุเข้าสู่รอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก การละลายของฤดูหนาวแห่งอินเทอร์เน็ต และเหตุการณ์ 911 ในสหรัฐอเมริกา

ไม่กี่วันต่อมา

ในห้องเรียน จูจื่อเชี่ยน ครูประจำชั้นผลักประตูห้องเรียนเข้ามา ตามหลังมาด้วยเด็กหญิงตัวน้อยที่สวมเสื้อผ้าดูไม่ค่อยทันสมัยนัก

"ครูขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกับเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ของเรา เพิ่งย้ายมาจากโรงเรียนประถมอิงไฉ"

"อวี๋อวี่"