บทที่ 170 เทพศัสตรากระบี่สังหารมังกร

เสี่ยวเทียนจ้องมองระดับบ่มเพาะของตนเองด้วยความมิอยากเชื่อครานี้นางรู้สึกราวกับถูกส่งขึ้นฟ้าด้วยจรวดก็มิปาน

ในวินาทีนั้นวลีหนึ่งพลันผุดขึ้นมาในหัวโดยมิได้ตั้งใจ"แม่วัวน้อยขี่จรวดทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์!"

จากเดิมที่ไร้ซึ่งตบะบารมีกลับก้าวกระโดดสู่ขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิโดยตรงนางมิเคยบังอาจฝันว่าเรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้นกับตนเองมันช่างดูเกินจริงยิ่งนัก

จากนั้นเสี่ยวเทียนจึงคืนร่างเดิมในรูปลักษณ์มนุษย์

ฉินเสวียเมื่อเห็นเสี่ยวเทียนฟื้นฟูกลับมาก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นยิ่งนักนางและเสี่ยวเทียนโผเข้ากอดกันด้วยความปิติ

ขณะเดียวกันเต่ามังกรยิ่งตื่นเต้นหนักกว่าเดิมการกระโดดจากขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้นที่หนึ่งขั้นต้นสู่ขั้นที่สองขั้นกลางช่วยประหยัดเวลาบ่มเพาะอันยากลำบากไปได้นับหมื่นปี

จ้างเป่ยหมิงเอ่ยด้วยความตื่นเต้นว่า

"ครานี้เต่ามังกรพลิกผันเคราะห์กรรมเป็นวาสนาโดยแท้!ท่านหลงหยินท่านจิ้งจอกเพลิงขอบคุณท่านทั้งสองมาก!"

ในตอนนั้นผู้นำเผ่างูวารีทมิฬเมื่อเห็นบรรพชนจบชีวิตอย่างอนาถต่อหน้าต่อตาก็หวาดกลัวจนมิอาจขยับเขยื้อนได้ทำได้เพียงคุกเข่าลงกับพื้น

เมื่อสิ้นบรรพชนการขัดขืนย่อมไร้ผลเขารู้ดีว่าเผ่างูวารีทมิฬมาถึงจุดจบแล้ว

บางครั้งก้าวพลาดเพียงก้าวเดียวก็พาทุกอย่างพินาศหากเผ่างูวารีทมิฬได้รับโอกาสอีกคราพวกเขาจะกบดานอยู่ในเขตแดนตนเองอย่างว่าง่ายและจักมิแตะต้องฉินเสวียเป็นอันขาด

นี่เป็นบทพิสูจน์คำพูดของฉินเฟิงที่ว่า"เมื่อสวรรค์พิโรธฝนจักหลั่ง เมื่อปีศาจคลั่งภัยพิบัติจักตามมา"

ในวินาทีนี้ราชาอสรพิษเก้านรกส่งมอบไข่หลากสีให้แก่จิ้งจอกผลึกเพลิงเนตรฟ้า

"ลูกของข้าฝากเจ้าดูแลด้วยหวังว่าเขาจักมิพบจุดจบเช่นพวกเรา"

จิ้งจอกเนตรฟ้าทอดถอนใจ

"ผู้อาวุโสโปรดวางใจนับจากนี้เขาจะใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล"

ราชาอสรพิษเก้านรกคลี่ยิ้มจากนั้นทั่วร่างพลันแผดเผาด้วยเพลิงทมิฬจนทำให้มิติโดยรอบพังทลาย

ร่างของมันค่อยๆเลือนหายไปในกองเพลิงและกระบี่ที่ปักอยู่บนอกของราชาอสรพิษก็ร่วงหล่นลงสู่พื้น

เมื่อเวลาผ่านไปเพลิงทมิฬค่อยๆหดตัวลงจนเหลือเพียงมุกเม็ดหนึ่งที่มีสีแดงครึ่งดำครึ่งเปล่งแสงมัวซัวลอยล่องอยู่กลางอากาศแผ่ซ่านกลิ่นอายอันลึกลับออกมา

นี่คือมุกเทพปรโลกที่ราชาอสรพิษเก้านรกเอ่ยถึงซึ่งกลั่นมาจากแก่นโลหิตพิษแก่นอสูรและดวงวิญญาณทั้งหมดของมันการล่มสลายของเผ่าอสรพิษเก้านรกก็มีสาเหตุมาจากมุกเทพปรโลกนี้เอง

"ท่านจิ้งจอกเพลิงนี่คือมุกเทพปรโลกรึ"หลงหยินในร่างมนุษย์จ้องมองมุกนั้นด้วยความตะลึงพลางเอ่ยถาม

จิ้งจอกเนตรฟ้าเผยสีหน้าเศร้าสร้อย

"ใช่แล้วนี่คือมุกเทพปรโลกทว่าข้ามิรู้สรรพคุณของมันเดี๋ยวข้าจะนำไปมอบให้นายน้อยเพื่อให้นายน้อยตัดสินใจเอง"

ในตอนนี้มู่ชิงเกอจ้องมองกระบี่บนพื้นตัวกระบี่เป็นสีทองอร่ามสลักลวดลายมังกรประดุจมีชีวิตด้ามกระบี่ประณีตงดงามราวกับฝังด้วยเกล็ดมังกรมิต่างจากงานศิลปะล้ำค่า

มู่ชิงเกอก้าวไปข้างหน้าหวังจะหยิบกระบี่ขึ้นมาเพราะเห็นชัดว่าเป็นของวิเศษ

ทว่ายังมิทันที่นางจะเข้าใกล้เจตจำนงกระบี่อันคมกริบพลันแผ่ซ่านออกมาบาดนิ้วมือของมู่ชิงเกอจนโลหิตไหลซึม

มู่ชิงเกอตกตะลึงและคนอื่นๆก็ตกตะลึงมิต่างกันมู่ชิงเกอบัดนี้คือมหาจักรพรรดิขั้นที่สี่ทว่ากลับถูกกลิ่นอายกระบี่ทำร้ายเอาได้นี่คือกระบี่ระดับใดกัน?

หลงหยินเห็นดังนั้นก็ลองจะหยิบกระบี่บ้างทว่าผลลัพธ์มิได้ต่างกันก่อนที่จะเข้าใกล้ตัวกระบี่นางสัมผัสได้ถึงแรงต้านอันมหาศาลแม้นางมิได้รับบาดเจ็บเหมือนมู่ชิงเกอทว่าการจะหยิบกระบี่ขึ้นมาย่อมเป็นไปมิได้

ทันใดนั้นฉินเฟิงปรากฏตัวเบื้องหน้าทุกคนทุกคนต่างก้มศีรษะคารวะอย่างนอบน้อม

เสี่ยวเทียนตกตะลึงยิ่งนักทุกคนในที่นี้ยกเว้นฉินเสวียล้วนเป็นตัวตนระดับสูงทว่ากลับก้มคารวะชายหนุ่มผู้หนึ่งรึคนผู้นี้คือผู้นำตระกูลฉินรึเหตุใดเขาถึงเยาว์วัยปานนี้!

"เจ้านายเขาคือผู้นำตระกูลฉินรึ"เสี่ยวเทียนส่งกระแสจิตถาม

เมื่อได้รับกระแสจิตฉินเสวียตอบกลับอย่างเคร่งขรึมว่า

"เสี่ยวเทียนอย่าเอ่ยวาจาใดอีกจงจดจำไว้ให้ดีการได้เห็นท่านผู้นำตระกูลคือวาสนาของเจ้า"

มู่ชิงเกอกล่าวขึ้นว่า

"ท่านผู้นำตระกูลกระบี่เล่มนี้ประหลาดนักระดับของมันมิใช่ต่ำต้อยข้าและพี่หลงมิอาจยกมันขึ้นได้เลย"

ฉินเฟิงมองกระบี่บนพื้นและรู้ได้ทันทีว่าเป็นเทพศัสตราเพราะมันแผ่ซ่านกลิ่นอายเฉพาะตัวของเทพศัสตราออกมา

จากนั้นข้อมูลของกระบี่พลันปรากฏบนแผงควบคุมระบบ

[กระบี่เทพสังหารมังกร] เทพศัสตราระดับต่ำยังมิมีเจ้านายหลอมสร้างจากแก่นดาราของโลกอันยิ่งใหญ่ทรายผลึกจักรวาลและดวงวิญญาณของเทพมังกรเมื่อสำแดงอานุภาพสูงสุดสามารถผ่าดาราจักรให้ขาดสะบั้นได้

"กระบี่เล่มนี้คือกระบี่เทพสังหารมังกรระดับเทพศัสตราพวกเจ้าย่อมมิอาจยกมันขึ้นได้"

กล่าวจบฉินเฟิงสะบัดมือเบาๆกระบี่เทพสังหารมังกรก็ลอยเข้าสู่มือของเขา

กระบี่เทพพยายามดิ้นรนทว่าภายใต้แรงกดดันของฉินเฟิงผู้เป็นเทพเจ้าวิถีสวรรค์วิญญาณมังกรภายในกระบี่พลันสยบยอมและยอมรับนายได้สำเร็จ

เสียงมังกรคำรามดังกึกก้องไปทั่วหลงหยินเมื่อได้ยินเสียงนั้นก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณจนแทบจะทรุดเข่าลง

ฉินเฟิงเก็บกระบี่เข้าฝักหลงหยินถึงได้รู้สึกดีขึ้นบ้าง

"นายน้อยช่างสมคำร่ำลือแข็งแกร่งยิ่งนัก"

"จริงสิขอรับนายน้อยนี่คือมุกเทพปรโลกที่ราชาอสรพิษเก้านรกทิ้งไว้ก่อนตายทว่าก่อนตายเขาวอนขอให้ท่านจิ้งจอกเพลิงช่วยดูแลลูกของเขาด้วย"

ในตอนนี้จิ้งจอกเนตรฟ้าส่งมอบมุกเทพปรโลกและไข่หลหลากสีให้แก่ฉินเฟิง

ฉินเฟิงชายตามอง

[มุกเทพปรโลก] กึ่งเทพศัสตรากลั่นจากแก่นโลหิตแก่นอสูรดวงวิญญาณและพิษของทูตปรโลกราชาอสรพิษเก้านรกคือุญแจสำคัญในการเปิดดินแดนปรโลกอันลึกลับ

หลังจากอ่านคำแนะนำฉินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ปรโลกที่ว่านี่คือที่ใดกันแน่"

เขาหยุดความคิดนั้นไว้ค่อยจัดการเมื่อพบกับปรโลกในภายหลังมุกเทพปรโลกนี้ย่อมมีประโยชน์มหาศาลในตอนนั้นการที่บัดนี้เขามิมิรู้จักปรโลกก็คงเพราะเวลายังมิมาถึง

จากนั้นฉินเฟิงมองไข่หลากสีแล้วกล่าวว่า

"เจ้าตัวเล็กข้ารู้เรื่องหมดแล้วไข่ใบนี้เจ้าจงนำไปฟักเองเถิดดูแลเขาให้ดีล้วนเป็นเด็กที่มิมีบ้านมิต่างกัน"

จิ้งจอกเนตรฟ้าได้ยินดังนั้นก็ตื้นตันใจยิ่งนัก

"นายน้อยแล้วจะจัดการกับเผ่างูวารีทมิฬอย่างไรดีขอรับ"

ฉินเฟิงแค่นเสียงเย็น

"ในเมื่อพวกมันบังอาจขัดใจตระกูลฉินย่อมมิมีเหตุผลที่จะละเว้นหากปล่อยไปย่อมเป็นภัยต่อตระกูลข้าในภายหลัง"

"ดูจากซากศพที่เกลื่อนกราดบนพื้นพวกมันคงมิใช่คนดีอะไรล้างบางพวกมันให้สิ้นซากซะ"

ในวินาทีนั้นผู้นำเผ่าน้ำวารีทมิฬเมื่อได้ยินคำตัดสินประหารชีวิตก็คุกเข่าอ้อนวอน

"ท่านผู้นำเผ่าน้ำวารีทมิฬยินดีสยบยอม!โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถิด!"

ฉินเฟิงปรายตามองอย่างเย็นชาก่อนจะหายวับไปจากแดนปีศาจ

เมื่อได้รับคำสั่งหลงหยินเตรียมจะปลิดชีพเผ่างูวารีทมิฬในคราเดียวหากมิใช่เพราะพวกมันนางคงเกือบถูกนายน้อยลงโทษและนางกำลังเปี่ยมไปด้วยโทสะอันมหาศาล

"หลงหยินมิต้องลำบากปานนั้นดูข้าสิ"

จากนั้นจิ้งจอกเนตรฟ้าสะบัดด้ายทองคำออกไปอีกครั้งพุ่งเข้าหาเหล่างูวารีทมิฬที่อยู่มิไกล

ผู้นำเผ่าน้ำวารีทมิฬเห็นดังนั้นใบหน้าพลันซีดเผือดด้วยความสยองขวัญบรรพชนของพวกเขาจบชีวิตลงด้วยด้ายทองคำนี้ในพริบตา

"หนีไป!หนีไปให้ได้มากที่สุด!เมื่อแข็งแกร่งแล้วค่อยกลับมาแก้แค้นให้ข้า!"

จิ้งจอกเนตรฟ้าแค่นเสียง

"อวดดีนัก!"

พริบตานั้นด้ายทองคำนับมิถ้วนทิ่มแทงร่างของสมาชิกเผ่าน้ำวารีทมิฬจนสลายกลายเป็นเถ้าธุลีหายไปกับสายลมจากนั้นมุกทิพย์เจ็ดสีนับหมื่นเม็ดพลันปรากฏขึ้นในมือจิ้งจอกเนตรฟ้าก่อนที่นางจะเก็บเข้าสู่แหวนมิติ