บทที่ 18 ตีเหล็กครั้งแรกงั้นหรือ ไม่ จุดสูงสุดของช่างตีเหล็กระดับแปดต่างหาก!

บทที่ 18 ตีเหล็กครั้งแรกงั้นหรือ ไม่ จุดสูงสุดของช่างตีเหล็กระดับแปดต่างหาก!

"..."

เมื่อมองดูแผ่นหลังของอู่ฉางคงที่เดินจากไป ลู่หลีก็ยิ้มและส่ายหน้า อย่างไรก็ตาม วันนี้เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับ จึงนั่งลงในห้องทำงานของตนเองแทน

ห้องทำงานของเขาอยู่ติดกับห้องของอู่ฉางคง การจัดวางแทบจะเหมือนกันทุกประการ บางทีอาจเป็นเพราะทั้งคู่ไม่ชอบวางของให้รกพื้นที่

ความสนใจของเขามุ่งไปที่ภารกิจระยะยาวทั้งสองในหัวทันที

[ภารกิจระยะยาวที่หนึ่ง มันคือหญ้าเงินครามจริงๆ หรือ ทำให้ถังอู่หลินเปิดใจให้ท่าน รางวัล วิวัฒนาการสายเลือดวิญญาณยุทธ์]

[ภารกิจระยะยาวที่สอง ศึกปะทะราชามังกร เอาชนะเธอ พิชิตเธอ เหนือกว่าเธอ เหนือกว่ากู่เยว่ในด้านใดก็ได้ รางวัล ความเข้ากันได้ขั้นสุดยอดกับธาตุใดก็ได้]

"ภารกิจระยะยาวของอู่หลินคือการทำให้เขาเปิดใจให้ข้า มันไม่ได้ระบุว่าต้องทำอย่างไร แต่การทำให้วิญญาณยุทธ์วิวัฒนาการนั้นไม่ง่ายเลย"

ลู่หลีส่ายหน้าและละสายตาไปมองภารกิจที่สอง

"เมื่อเทียบกันแล้ว ภารกิจของกู่เยว่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำว่าง่ายเลยสักนิด"

"ระบบ ระดับการฝึกฝนปัจจุบันของข้าแข็งแกร่งกว่าของกู่เยว่ ดังนั้นเรื่องนี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรใช่ไหม"

ลู่หลีมีรอยยิ้มบนใบหน้าขณะที่เอ่ยเสียงแผ่ว

"ระบบ ระดับการฝึกฝนของข้าคือราชทินนามโต้วหลัว ซึ่งแข็งแกร่งกว่าระดับยี่สิบแปดของกู่เยว่อยู่เล็กน้อยนะ"

[นายท่าน โปรดเลิกพูดจาล้อเล่น ระดับการฝึกฝนปัจจุบันของท่านเป็นเพียงมหาวิญญาจารย์เท่านั้น ท่านยังมีหนทางอีกยาวไกลกว่าจะตามทันระดับยี่สิบแปดของอีกฝ่าย]

เสียงเครื่องจักรที่ไร้อารมณ์ของระบบตอบกลับมา

"..."

เมื่อได้ยินดังนั้น ลู่หลีก็นวดขมับตนเองอย่างจนใจ สีหน้าของเขาเรียบตึงขึ้นมาทันที จำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้อย่างชัดเจนว่าระบบทั้งที่รู้ดีว่าเขาเป็นถึงราชทินนามโต้วหลัว แต่ก็ยังอ้างว่าเขาอยู่แค่ระดับวิญญาจารย์เท่านั้น

เอาเถอะ เขาลืมไปเลยว่าระบบของเขาไม่เคยทำตามกฎเกณฑ์ปกติอยู่แล้ว

"ถ้าอย่างนั้น..."

"เรื่องส่วนสูงนับด้วยไหม"

ลู่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถามหยั่งเชิง

เขาสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร หากสิ่งนี้รวมอยู่ในเกณฑ์ที่สามารถเอาชนะได้ ก็ย่อมไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

[นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ เด็กผู้หญิงโตเร็วกว่าเด็กผู้ชาย ท่านต้องกินให้เยอะขึ้นและดื่มนมให้มากขึ้น ถึงจะเป็นไปได้ที่จะมีความสูงแซงหน้ากู่เยว่ในอนาคต]

[คำเตือนด้วยความหวังดี ส่วนสูงไม่รวมอยู่ในเกณฑ์การพิจารณา]

ก็ได้!

ลู่หลีเบ้ปากอย่างอ่อนใจและทำได้เพียงส่ายหน้าเงียบๆ ก่อนจะเลิกให้ความสนใจ ระดับการฝึกฝนก็ไม่ได้ ส่วนสูงก็ไม่ได้ และเรื่องอายุก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่

ดูเหมือนว่ารางวัลนี้จะไม่ได้มาง่ายๆ เสียแล้ว ถ้าอย่างนั้น เขาจะเอาอะไรไปแข่งกับกู่เยว่ได้อีกล่ะ

คงไม่ใช่อาชีพรองหรอก... ใช่ไหม

"หืม"

ดวงตาของลู่หลีเป็นประกายขึ้นมาทันที และในวินาทีนั้น เสียงเครื่องจักรก็ดังก้องขึ้นในหัวเขาอีกครั้ง

[ภารกิจระยะยาวที่สาม การเรียนรู้อาชีพรอง]

[ในระหว่างการโต้ตอบในชั้นเรียน ท่านพบว่าถังอู่หลินได้กลายเป็นช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์ไปแล้ว ซึ่งนั่นมันเหนือมนุษย์ชัดๆ]

[ทักษะมากมายไม่ทำให้คนหนักอึ้ง และผู้ที่มีทักษะย่อมเป็นผู้กล้าหาญ โปรดเรียนรู้อาชีพรองใดก็ได้ให้สำเร็จและบรรลุถึงระดับเริ่มต้นภายในครึ่งปี]

[คำเตือนด้วยความหวังดี ในปัจจุบัน กู่เยว่ยังไม่มีอาชีพรองใดๆ หากท่านทำภารกิจนี้สำเร็จอย่างมีประสิทธิภาพมากพอ ท่านอาจจะก้าวข้ามกู่เยว่ได้ในรวดเดียว และก้าวเข้าสู่วงการอาชีพรองได้เร็วกว่า]

[รางวัลภารกิจ ความเข้าใจในการเรียนรู้ของท่านจะเพิ่มขึ้น]

"เป็นไปตามคาด"

รอยยิ้มอันอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลู่หลี

การตีเหล็ก!

พอพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง!

พวกท่านเข้าใจถึงน้ำหนักของการบรรลุระดับช่างตีเหล็กศักดิ์สิทธิ์ระดับแปดหลังจากที่กวัดแกว่งค้อนเพียงอย่างเดียวมาถึงสิบสองปีหรือไม่

"..."

เวลาต่อมา ณ สมาคมช่างตีเหล็กเมืองตงไห่

"รบกวนเปิดห้องตีเหล็กให้ข้าที ขอบคุณ"

ลู่หลีเดินตรงไปยังโต๊ะต้อนรับอย่างรวดเร็ว หยิบป้ายช่างตีเหล็กระดับสามออกมาจากอุปกรณ์วิญญาณอย่างสบายๆ และเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ท่านปรมาจารย์ ไม่ทราบว่าจะให้ข้าเรียกท่านว่าอย่างไรดีครับ"

พนักงานเหลือบมองป้ายระดับสามในมือของลู่หลี สลับกับใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์ของเขา แล้วเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ ช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์ที่อายุน้อยขนาดนี้ช่างหาได้ยากยิ่งนัก!

"ข้าแซ่ลู่ รบกวนนำทางด้วย"

น้ำเสียงของลู่หลีราบเรียบขณะที่เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม

"ได้ครับ โปรดตามข้ามา..."

ภายใต้การนำทางของพนักงาน ลู่หลีขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นสามอย่างรวดเร็วและมาถึงห้องทำงานที่ดูเรียบง่ายปราศจากการตกแต่งใดๆ

ภายในห้องมีเพียงโต๊ะโลหะผสมไททาเนียมและเตาหลอมไม่กี่ตัว พร้อมกับวัสดุพื้นฐานสำหรับการตีเหล็ก นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรมากนัก

ที่เมืองตงไห่ก็เป็นเช่นนี้แหละ ยกเว้นห้องระดับปรมาจารย์ชั้นยอดไม่กี่ห้อง ห้องมาตรฐานอื่นๆ ก็ล้วนมีสภาพเช่นนี้ทั้งสิ้น

"ข้าเลือกเจ้า เงินห้วงลึก!"

"เอาล่ะ... มาเริ่มตีเหล็กกันเถอะ"

สายตาของลู่หลีกวาดมองไปทั่วโต๊ะโลหะ เขาหยิบชิ้นส่วนเงินห้วงลึกขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม จากนั้นก็ดึงค้อนสีเทาอมฟ้าที่ดูธรรมดาออกมาจากอุปกรณ์วิญญาณ

ค้อนเงินหนักหลอมวิญญาณเป็นหนึ่งในค้อนตีเหล็กที่เขาใช้งานบ่อยที่สุด และยังเป็นหนึ่งในค้อนพื้นฐานที่สุดของเขาอีกด้วย

ทันทีที่สายตาของเขาจับจ้องไปยังโลหะบนโต๊ะทำงาน เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เหวี่ยงค้อนทุบลงไปโดยตรง

"ตู้ม ตู้ม ตู้ม—"

ในเสี้ยววินาทีที่ค้อนตีเหล็กสัมผัสกับโลหะ เสียงค้อนกระทบก็ดังก้องขึ้นอย่างต่อเนื่องครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าลู่หลีเพิ่งจะเหวี่ยงค้อนไปเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

การทุบซ้อนทับ หนึ่งในคุณสมบัติของค้อนตีเหล็กที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในวงการการตีเหล็ก และยังได้รับการยอมรับว่าเป็นคุณสมบัติที่มีประโยชน์ที่สุดอีกด้วย

ภายใต้ผลลัพธ์ของการทุบซ้อนทับ แม้แต่การเหวี่ยงค้อนเพียงครั้งเดียวก็สามารถสร้างผลลัพธ์ที่เทียบเท่ากับการทุบหลายครั้งหรือแม้กระทั่งสิบกว่าครั้งได้

ในเวลานี้ แสงสว่างวาบขึ้นจากเงินห้วงลึกด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ราวกับว่าโลหะชิ้นนี้มีชีวิตจิตใจขึ้นมา

พันหลอมขั้นหนึ่ง!

แม้จะทุบไปเพียงครั้งเดียว แต่ภายใต้ฝีมือของลู่หลี เงินห้วงลึกก้อนใหญ่ชิ้นนี้ ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นเพียงวัสดุธรรมดา กลับกลายเป็นผลิตภัณฑ์ชั้นยอดที่แม้แต่ช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์ยังยากที่จะทำได้สำเร็จ

[พรสวรรค์ของท่านน่าประหลาดใจยิ่งนัก เพียงแค่สัมผัสประสบการณ์การตีเหล็กเป็นครั้งแรก ท่านก็สามารถทำการหลอมพันครั้งได้สำเร็จอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ สร้างเงินห้วงลึกพันหลอมขั้นหนึ่งขึ้นมาได้]

[นายท่าน ท่านเท่เกินไปแล้ว!]

[ท่านมันเหนือมนุษย์ชัดๆ!]

ในเวลานี้ เสียงของระบบก็ดังก้องขึ้นในหัวของลู่หลีอย่างกะทันหัน พร้อมกับคลื่นเสียงแห่งความตกตะลึงที่ดังกึกก้องราวกับฟ้าร้อง

"..."

เมื่อฟังเสียงโหวกเหวกในหัว ลู่หลีก็รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ชั่วขณะ หากระบบนี้ไม่ใช่ปัญญาประดิษฐ์ที่โง่เขลา เขาคงจะรู้สึกดีใจไม่น้อยที่ถูกชมเช่นนั้น

อันที่จริงเขาคงไม่รู้สึกอะไรหรอก เพราะสิ่งที่เรียกว่าพันหลอมขั้นหนึ่งนั้นเป็นเพียงผลลัพธ์จากการทุบแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

แต่ทันใดนั้น ประโยคต่อมาของระบบก็ทำให้ความเร่าร้อนวาบขึ้นในดวงตาของเขา

[นี่อาจจะไม่ใช่ขีดจำกัดของท่าน โปรดตีเหล็กต่อไปและทำเซสชันนี้ให้เสร็จสมบูรณ์]

[ในท้ายที่สุด ระบบจะใช้กระบวนการตีเหล็กนี้เพื่อทำการประเมินการเพิ่มระดับความเข้าใจขั้นสุดท้ายให้กับนายท่านผู้ยิ่งใหญ่]

ลู่หลียิ้มและกระชับค้อนตีเหล็กแน่น เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เริ่มลงค้อนทุบครั้งแล้วครั้งเล่าในทันที

ในเมื่อไม่มีขีดจำกัดสูงสุดสำหรับการตีเหล็กครั้งแรก...

ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะไม่ยั้งมือเลยแม้แต่น้อย!

เขากำค้อนเอาไว้หลวมๆ พละกำลังของเขาไม่มากไม่น้อยจนเกินไป ทุบลงบนโลหะด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ

ดูแล้วไม่เหมือนเขากำลังตีเหล็กเลยสักนิด แต่เหมือนกำลังรังสรรค์ผลงานศิลปะอันงดงามชิ้นหนึ่งมากกว่า เสียงที่ออกมานั้นไม่ได้หยาบกระด้างหรือหนวกหู แต่กลับแฝงไปด้วยท่วงทำนองอันไพเราะ

ภายใต้การตีเหล็กของเขา ในเวลาเพียงไม่นาน แสงสว่างที่เจิดจ้ายิ่งกว่าเดิมก็ปะทุขึ้นในพริบตา รากฐานของช่างตีเหล็กระดับห้า การหลอมวิญญาณ!

และแน่นอนว่านี่ก็ยังไม่ใช่ขีดจำกัดเช่นกัน

"..."

เวลาสิบนาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก

[ขอแสดงความยินดีที่ท่านสามารถสร้างผลิตภัณฑ์หลอมวิญญาณผสานระดับยอดเยี่ยมได้สำเร็จ ระดับการประเมิน ช่างตีเหล็กศักดิ์สิทธิ์ระดับแปดชั้นยอด]

[นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ ทักษะของท่านดุจดั่งสวรรค์สรรค์สร้าง เพียงแค่ประสบการณ์การตีเหล็กครั้งแรกก็กลายเป็นเป้าหมายสูงสุดที่ทุกคนในทวีปแห่งนี้ต่างใฝ่ฝันถึงแล้ว]

[ความเข้าใจของท่านเพิ่มสูงขึ้น]

[ขอแสดงความยินดีที่ได้รับความสามารถ การเพิ่มระดับความเข้าใจขั้นก้าวข้ามขีดจำกัด]

[ในทุกทักษะที่สามารถเรียนรู้ได้ ความสามารถของท่านจะก้าวข้ามขีดจำกัด การบรรลุสัจธรรมอย่างฉับพลันจะกลายเป็นเรื่องง่ายดายราวกับการดื่มน้ำ]

"..."

ลู่หลียิ้มและเก็บค้อนตีเหล็ก ก่อนจะโยนผลิตภัณฑ์โลหะที่เสร็จสมบูรณ์บนโต๊ะเข้าไปในมิติของระบบอย่างสบายอารมณ์ ตอนนี้เขาอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก

เห็นไหมล่ะ ได้รับรางวัลอีกแล้ว

ไม่ใช่ว่าเขาอยากจะโอ้อวดหรอกนะ...

แต่ภารกิจพวกนี้มันไม่ได้มีความท้าทายอะไรเลยสักนิด!