บทที่ 11 ความเป็นไปได้ในการเลื่อนขั้นวิญญาณยุทธ์ กู่เยว่ปะทะจางหยางจื่อ

บทที่ 11 ความเป็นไปได้ในการเลื่อนขั้นวิญญาณยุทธ์ กู่เยว่ปะทะจางหยางจื่อ

"ถังอู่หลิน..."

"นายนี่มันสุดยอดไปเลยนะเนี่ย อัจฉริยะชัดๆ!"

เซี่ยเซี่ยอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะเคยโดนอีกฝ่ายอัดมาก่อนแล้วจะทำไมล่ะ

อดีตก็คืออดีต ปัจจุบันก็คือปัจจุบัน เขาว่ากันว่าการต่อสู้ทำให้คนเรารู้จักกันมากขึ้น ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ผูกใจเจ็บ แล้วเขาจะไปเก็บมาคิดเล็กคิดน้อยทำไม ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้อีกฝ่าย...

โคตรจะเท่เลย!

"ไม่หรอก ข้าก็แค่เป็นคนเปิดรับคำแนะนำน่ะ"

ถังอู่หลินยิ้มและส่ายหน้า เขาไม่ได้สุดยอดอะไรหรอก พี่ชายของเขาต่างหากที่เก่งกาจ หากไม่มีเขา...

เขาก็คงไม่มีวันนี้

เดิมทีเขาอยากได้ภูตวิญญาณงูม่านถัวหลัว แต่ด้วยคำแนะนำของอีกฝ่าย เขาจึงเลือกภูตวิญญาณสายพืชอย่างเถาวัลย์ครามสวรรค์

"น่าสนใจทีเดียว"

"สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะที่เจ้ายอมรับ"

อู่ฉางคงมองดูการต่อสู้ของถังอู่หลิน จากนั้นก็ปรายตามองลู่หลีที่อยู่ข้างๆ และถอนหายใจด้วยความชื่นชม

เทคนิคการต่อสู้ของเขายังดูอ่อนหัด โดยเฉพาะตอนที่ใช้ค้อนเงินคราม ซึ่งเขาอาศัยพละกำลังล้วนๆ ในการสร้างปาฏิหาริย์ แต่ก็ต้องยอมรับว่าทักษะวิญญาณของอีกฝ่ายนั้นสมบูรณ์แบบเกินไปจริงๆ

ดูเหมือนว่าทักษะจิตวิญญาณเงินครามจะช่วยเพิ่มความเหนียวแน่นและพละกำลัง นี่เป็นทักษะวิญญาณแรกประเภทนี้ที่เขาเคยเห็นเลยทีเดียว

"หญ้าเงินครามของเขาเกิดการกลายพันธุ์ในทางที่ดี ในอนาคตมันมีศักยภาพที่จะวิวัฒนาการเป็นจักรพรรดิหญ้าเงินครามได้ หากได้รับการขัดเกลาอย่างเหมาะสม เขาก็มีพรสวรรค์พอที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้รักษาชั้นแนวหน้าได้เลยล่ะ"

ลู่หลีหัวเราะเบาๆ และเอ่ยอย่างช้าๆ

และทันทีที่เขากล่าวจบ เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวเขาอีกครั้ง

[ในระหว่างคาบเรียนแรกที่สถาบัน ท่านพบว่าเพื่อนร่วมชั้นอย่างถังอู่หลิน ซึ่งมีเพียงวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม กลับสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ทุกคนได้อย่างราบคาบ ท่านรู้สึกประหลาดใจและตกตะลึงกับการมีอยู่ของเขา]

[ภารกิจระยะยาวที่หนึ่ง มันคือหญ้าเงินครามจริงๆ หรือ]

[นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ ถังอู่หลินคือบุตรแห่งโชคชะตาในยุคนี้ ผู้ครอบครองสายเลือดราชามังกรทอง การผูกมิตรกับเขาจะนำมาซึ่งผลประโยชน์มหาศาลแก่ท่าน]

[ภารกิจปัจจุบัน กลายเป็นบุคคลสำคัญในใจของถังอู่หลินและทำให้เขาเปิดใจกับท่าน แม้จะเป็นเรื่องยาก แต่นี่ก็คือโอกาสที่ท่านจะได้รับผลตอบแทนอันยิ่งใหญ่]

[การกลายเป็นเพื่อนสนิทกับถังอู่หลินและเติบโตไปในทางที่ดีร่วมกับเขา จะนำผลประโยชน์มหาศาลมาสู่ท่าน และนี่จะเป็นหนึ่งในภารกิจระยะยาวของท่าน]

[รางวัลภารกิจ เพิ่มความเข้มข้นของสายเลือด]

[หมายเหตุ ถังอู่หลินเป็นคนที่รู้จักตอบแทนบุญคุณคนเสมอ ความช่วยเหลือในวันนี้จะเป็นกำลังสนับสนุนที่ดีที่สุดในวันหน้า]

"..."

เมื่อได้ยินเสียงในหัว ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย ลู่หลีกลับรู้สึกตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ เขาถูมือไปมา และหากไม่มีอู่ฉางคงยืนอยู่ข้างๆ เขาคงยิ้มจนแก้มปริไปแล้ว

ฟังนะ เมื่อกี้เขาได้ยินว่าอะไรนะ

ภารกิจเลื่อนขั้นระยะยาว และยังมีตามมาอีกเรื่อยๆ ไม่สิ นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือรางวัลต่างหาก!

คำว่า [เพิ่มความเข้มข้นของสายเลือด] หมายความว่าอย่างไร

วิญญาณยุทธ์ราชามังกรศักดิ์สิทธิ์สีทองของเขานั้น เป็นสายเลือดวิญญาณยุทธ์ประเภทมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา แม้แต่ในหมู่มังกรด้วยกันเอง ก็คงเป็นรองแค่ราชามังกรผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้า และไม่เป็นสองรองตี้เทียนอย่างแน่นอน

การที่ระบบเอ่ยถึงการเลื่อนขั้นขึ้นมาลอยๆ สำหรับเขานั้น มันไม่ใช่แค่การก้าวไปอีกขั้น แต่มันคือบันไดสู่การบรรลุความเป็นเทพต่างหาก!

เขาจะกลายเป็นหนึ่งในราชามังกรผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าหรือไม่ หรือบางทีอาจจะ...

ในเวลานี้ เมื่อมองไปยังถังอู่หลิน แววตาของเขาไม่ได้มีความคาดหวังในตัวคนรุ่นหลังอีกต่อไป มีเพียงความหลงใหลอย่างบ้าคลั่งในรางวัลภารกิจเท่านั้น

อู่หลิน! นายเห็นข้าเป็นพี่ชาย เราก็จะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันอย่างแน่นอน และจะเป็นพี่น้องที่ดีที่เติบโตไปด้วยกันด้วย!

แม้เขาจะไม่รู้ว่ามันจะสำเร็จเมื่อใด แต่เมื่อพิจารณาจากการที่เขามอบภูตวิญญาณให้อีกฝ่าย คอยชี้แนะเรื่องการตีเหล็ก และใช้เวลาอยู่ด้วยกันที่เมืองอ้าวไหลกว่าครึ่งปี...

มันคงใช้เวลาไม่นานนักหรอก!

"โอ้ ถังอู่หลินสามารถก้าวขึ้นเป็นผู้รักษาชั้นแนวหน้าได้งั้นหรือ"

"ถ้าอย่างนั้นเขาก็มีศักยภาพมากเลยทีเดียว"

อู่ฉางคงที่อยู่ข้างๆ รับฟังคำพูดของเขาและเห็นด้วยเงียบๆ แต่การที่วิญญาจารย์หญ้าเงินครามจะก้าวหน้าไปเป็นจักรพรรดิหญ้าเงินครามได้นั้น แค่คิดก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ด้วยการสะสมเวลาเพียงอย่างเดียว

แต่ถ้าลู่หลีคิดเช่นนั้น มันก็ต้องเป็นไปได้อย่างแน่นอน

"ทว่า..."

"เมื่อกี้เจ้าบอกว่าเขาเป็นช่างตีเหล็กใช่ไหม"

จู่ๆ อู่ฉางคงก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ใช่ เขามีพละกำลังมหาศาลมาตั้งแต่เกิด"

ลู่หลีหัวเราะร่วน เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เขาอารมณ์ดีมากและรีบพยักหน้ารับทันที

"หืม...?"

"ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องฝึกฝนกันหนักหน่อยล่ะนะ"

อู่ฉางคงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ผู้รักษาที่มีวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิหญ้าเงินครามนั้นไม่น่ากลัวเท่าไหร่ ที่น่ากลัวก็คือ...

เขาสามารถงัดค้อนออกมาฟาดคุณได้ทุกเมื่อนั่นแหละ

เมื่อเห็นสีหน้าลำบากใจของอู่ฉางคง ลู่หลีที่อารมณ์ดีอยู่แล้วก็อดรู้สึกขบขันไม่ได้

ดูเหมือนว่าการจะได้เห็นเทพเหมันต์อู่ฉางคงกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง คงเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

อ้อ จริงสิ

การเลื่อนขั้นวิญญาณยุทธ์ของเขาก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเช่นกัน~

"..."

"ถังอู่หลินคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ การจะควบคุมหญ้าเงินครามให้กลายเป็นค้อนด้วยพลังจิตได้ เขาต้องมีพลังจิตอยู่ในระดับจิตสื่อสาร ซึ่งอาจจัดว่าเป็นทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเองได้เลยล่ะ"

ไม่ไกลออกไป จางหยางจื่อมองดูการแสดงของถังอู่หลินและแอบทอดถอนใจ

พลังจิตในระดับจิตสื่อสารไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะบรรลุได้

ขณะที่พูด สายตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองหวังจินสี่เพื่อนสนิท ซึ่งในตอนนี้มีสีหน้าขมขื่น

นั่นเป็นเพราะแม้เขาจะมีระดับการฝึกฝนเป็นถึงมหาวิญญาจารย์ แต่เขาก็ยังมีพลังจิตไม่ถึงหนึ่งร้อยจุด และตอนนี้ก็ยังติดแหง็กอยู่ในระดับจิตกำเนิด!

"หยางจื่อ มันไม่ใช่แค่เรื่องพลังจิตหรอกนะ"

"แค่การควบแน่นหญ้าให้กลายเป็นค้อน ไม่สามารถทำให้เขารับมือกับวิญญาจารย์สายโจมตีหนักที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้หรอก วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขาคงจะเหนือความคาดหมายของพวกเราทุกคนเลยล่ะ"

สายตาของหวังจินสี่นั้นเฉียบแหลมกว่าอย่างเห็นได้ชัด เขาเอ่ยอย่างเนิบช้า

และเขาก็สงสัยว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขามักจะรู้สึกเสมอว่าคนตรงหน้านั้น...

"พวกนายสองคนทำตัวลึกลับเกินไปหรือเปล่า เรื่องแค่นี้มันน่าตื่นเต้นตรงไหน"

"ก็แค่หญ้าเงินครามไม่ใช่หรือไง"

เว่ยเสี่ยวเฟิงปรายตามองพวกเขาด้วยความรังเกียจ แม้ศักยภาพของทั้งสองจะสูงกว่าเขา แต่การทำตัวระแวดระวังเช่นนี้ก็ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความเป็นอัจฉริยะที่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับเก้าเลยแม้แต่น้อย

พวกนายไม่เข้าใจคำว่าพลังที่แท้จริงสามารถสยบได้ทุกสิ่งหรือไง

เขาสามารถเอาชนะถังอู่หลินได้ตั้งสิบคนเลยนะ!

"..."

จางหยางจื่อและหวังจินสี่นิ่งเงียบ ทำเพียงส่งสายตามองเขาราวกับคนโง่เขลา แม้จะเป็นหญ้าเงินคราม แต่เทพสมุทรถังซานก็ไม่ได้ถือกำเนิดมาจากสิ่งนี้หรือ ทุกสิ่งล้วนเป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ

"คู่ต่อไป"

"จางหยางจื่อปะทะกู่เยว่"

ในเวลานี้ ชื่อของจางหยางจื่อถูกเรียกขาน และเขาจะต้องเผชิญหน้ากับกู่เยว่ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นเรียน

"ข้าไปล่ะนะ"

"การต่อสู้กับเธอค่อนข้างกดดันน่าดู"

สีหน้าจริงจังฉายชัดบนใบหน้าของจางหยางจื่อ

อัจฉริยะที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดไม่ได้น่ากลัวนักหรอก ที่เมืองตงไห่ก็มีคนที่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับสิบอยู่คนหนึ่ง และได้ยินมาว่าคนๆ นั้นก็ยังอยู่แค่ระดับสิบแปด คู่ต่อสู้แบบนั้นไม่ได้น่ากลัวอะไรเลย ออกจะน่าขำเสียด้วยซ้ำ

แต่สิ่งที่น่ากลัวก็คือ กู่เยว่คนนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย

"ข้าชื่อจางหยางจื่อ วิญญาณยุทธ์อินทรีปีศาจเงาทมิฬ มหาวิญญาจารย์สายควบคุมระดับยี่สิบสอง"

จางหยางจื่อเป็นฝ่ายเริ่มก่อน หลังจากแนะนำตัว เขาก็ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมาทันที

แสงสีดำที่ดูลี้ลับควบแน่นขึ้นในพริบตา ปีกนกอินทรีสีดำยาวเกือบสองเมตรปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันก่อนจะสยายออก ขนนกแต่ละเส้นตั้งชัน เปล่งประกายแสงเย็นเยียบดุจโลหะ

เบื้องหลังเขา เงาร่างของอินทรีปีศาจทมิฬที่มีจงอยปากและกรงเล็บแหลมคมก็ปรากฏขึ้นทันที พลังงานธาตุมืดไหลเวียนอยู่ในอากาศ เผยให้เห็นระดับการฝึกฝนมหาวิญญาจารย์ระดับยี่สิบสองของเขาอย่างชัดเจน

สัตว์วิญญาณธาตุมืดระดับแนวหน้า อินทรีปีศาจเงาทมิฬ!

ปล. หวังจินสี่และจางหยางจื่อเป็นตัวละครที่คุ้นเคยจากเรื่องตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซานภาคสาม เดิมทีพวกเขาเป็นสมาชิกของเจ็ดประหลาดแห่งเชร็คในภาคสาม แต่ภายหลังเนื่องจากมีปัญหากับคุณซานเส้า พวกเขาจึงออกจากห้องศูนย์ไปด้วยเหตุผลที่ว่า "วิญญาณยุทธ์ขัดแย้งกัน"

ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผลลึกลับอีกข้อหนึ่งเพิ่มเข้ามาแล้วนะ (ครุ่นคิด)