ตอนที่ 25 : งานคาร์นิวัลของผีพนัน

ตอนที่ 25 : งานคาร์นิวัลของผีพนัน

ภายในห้องโถงบัลลังก์ลอยฟ้า

เคนกระโดดขึ้นจากบัลลังก์ด้วยความตื่นเต้น เมื่อมองดูยอดคงเหลือในระบบเบื้องหลังที่พุ่งทะยานไปเกือบ 400,000 แต้มความสนุก เขาก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตแล้ว

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สมกับเป็นผลงานชิ้นเอกที่สมบูรณ์แบบที่สุดของฉัน! โคตรจะสุดยอดเลย!"

ราวกับผีพนันที่เพิ่งถูกแจ็กพอต เขาก้าวเดินวนไปวนมาในพระราชวังอันกว้างใหญ่ เงามืดในใจที่หลงเหลือจากการสุ่มได้เดธแกตลิ่งมลายหายไปจนหมดสิ้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแต้มความสนุกจำนวนมหาศาลขนาดนี้

เขาถึงขั้นเริ่มมีภาพหลอนคิดไปเองว่า ความเกลือในครั้งที่แล้วมันก็แค่เรื่องบังเอิญ

"เอาล่ะ เงินก้อนโตขนาดนี้... ฉันควรจะใช้มันยังไงดีนะ?"

สายตาของเขา ราวกับผงตะไบเหล็กที่ถูกดึงดูดด้วยแม่เหล็ก เลื่อนกลับไปหาปุ่ม 【สุ่มรางวัล】 ที่เขาทั้งรักทั้งชังปุ่มนั้นอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

"คราวก่อนมันก็แค่ดวงซวย ใช่แล้ว มันต้องเป็นเพราะดวงไม่ดีแน่ๆ!" เคนหาข้อแก้ตัวที่ฟังดูดีให้กับตัวเอง "สุภาษิตเขาว่าไว้ ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอ! ครั้งนี้ การันตีได้ทองชัวร์!"

เมื่อวิญญาณผีพนันเข้าประทับร่าง มันก็ไม่อาจถูกสะกดข่มเอาไว้ได้อีกต่อไป

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ราวกับพยายามจะสูดเอาความโชคดีทั้งหมดในน่านฟ้านี้เข้าไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งอย่างไม่คิดชีวิต

"ลองสุ่มไอเทมดูก่อนเพื่อแก้เคล็ดแล้วกัน! ถือเป็นการวอร์มอัพ!"

เขาถูมือเข้าด้วยกัน พลางเปิดอินเทอร์เฟซสุ่มรางวัลขึ้นมา ครั้งนี้ เขาไม่ได้ดันทุรังไปแตะต้องวงล้อตัวละครที่ผลาญเงินเล่น แต่กลับเลือก 【วงล้อไอเทม】 ที่อยู่ข้างๆ แทน

"ระบบ ขอสุ่มระดับกลางสิบครั้งรวด!"

【-100,000 แต้มความสนุก!】

วงล้อหมุนอย่างรวดเร็ว แสงไฟกะพริบวิบวับ และลำแสงสิบสายก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทีละสาย!

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: สเปรย์รักษา x3】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ดาบทาจิธรรมดา x5】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: เพื่อนแท้ยามกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป · ฟิกเกอร์ นิโค โรบิน เปลี่ยนสีได้ x1】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ...】

ลำแสงสีขาวและสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และใบหน้าของเคน ซึ่งสอดคล้องกับแสงบนหน้าจอ ก็เปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีฟ้า และจากสีฟ้ากลายเป็นสีดำมืด

"เวรเอ๊ย ได้ขยะพวกนี้มาอีกแล้วเรอะ..."

เมื่อมองดูสิ่งที่เรียกว่าฟิกเกอร์โรบิน "เปลี่ยนสีได้" ซึ่งแท้จริงแล้วก็เป็นแค่พลาสติกราคาถูกที่จะเปลี่ยนจากผิวสีแทนเป็นผิวขาวเมื่อโดนความร้อน เขาก็โกรธจนแทบจะทุบหน้าจอแสงทิ้ง

ในจังหวะที่เขากำลังจะอ้าปากสบถด่า ลำแสงสีม่วงเจิดจรัสก็ปะทุขึ้นมาจากลำแสงสายที่เก้าอย่างกะทันหัน!

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ  เซรุ่มซุปเปอร์โซลเยอร์ x12】

【โลกต้นกำเนิด: "จักรวาลมาร์เวล"】

【คำอธิบายไอเทม: สามารถใช้กับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา เพื่อยกระดับการทำงานของร่างกายให้ถึงขีดสุดของศักยภาพมนุษย์อย่างถาวร พร้อมเพิ่มความสามารถในการรักษาตัวเอง】

เคนมองดูหลอดเซรุ่มเสริมพลังทั้งสิบสองหลอดในช่องเก็บของ ซึ่งเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ ราวกับผลงานศิลปะ เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

"หึ ถึงจะไม่ได้สีทอง แต่สีม่วงนี่... ก็น่าสนใจดีเหมือนกันนะ"

เขาไม่ใช่ลิลิธ เขาไม่ได้มีความสนใจในของสายเทคโนโลยีแบบนี้เลย

แต่เขาก็นึกออกอย่างรวดเร็ว ว่าจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดสำหรับเซรุ่มเสริมพลังล็อตนี้คือที่ไหน

ด้วยการแตะนิ้วเบาๆ บนหน้าจอแสง เขาได้ส่งเซรุ่มทั้งสิบสองหลอด พร้อมกับคำสั่งสั้นๆ ว่า "ของเล่นใหม่ ใช้มันให้ดีล่ะ" ส่งตรงไปให้ลิลิธที่อยู่ไกลออกไปในอลาบาสต้า

หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น เขาก็รู้สึกว่าความโชคดีของเขาได้กลับมาแล้วจริงๆ และความรู้สึกหงุดหงิดเล็กๆ น้อยๆ เมื่อครู่นี้ก็ถูกปัดเป่าทิ้งไป

"เยี่ยม! ตีเหล็กมันต้องตีตอนร้อน! ของใหญ่กำลังจะมาแล้ว!"

เขาหันสายตากลับไปมอง 【วงล้อตัวละคร】 ที่ตามหลอกหลอนเขาในความฝันอีกครั้ง

"ลุยเลย! สุ่มระดับสูง!"

【-100,000 แต้มความสนุก!】

วืดดด!!!

วงล้อตัวละครระเบิดแสงสว่างเจิดจ้า และเริ่มหมุนอย่างบ้าคลั่ง!

เคนจ้องเขม็งไปที่วงล้อ หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เขาพึมพำกับตัวเอง ราวกับกำลังประกอบพิธีกรรมลึกลับบางอย่าง

"อย่าหลุดเรตนะ! อย่าหลุดเรต! ขอตัวที่สู้เก่งๆ! ขอตัวที่หล่อๆ เท่ๆ!"

ความเร็วของวงล้อค่อยๆ ชะลอลง เข็มชี้เลื่อนผ่านชื่อแล้วชื่อเล่าที่ทำเอาเขาน้ำลายสอ

ในที่สุด พร้อมกับเสียง "ติ๊ง" ที่ดังกังวานและไพเราะ แสงสีทองเจิดจรัสก็ปะทุขึ้นราวกับดวงอาทิตย์ ส่องสว่างไปทั่วทั้งห้องโถงบัลลังก์ในพริบตา!

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ  ตัวละครระดับ SR: พลังแห่งเดมาเซีย · กาเรน】

【โลกต้นกำเนิด: "ลีกออฟเลเจนด์ส"】

【ประเมินความแข็งแกร่งโดยระบบ: ในโลกใบนี้ เทียบเท่าได้กับระดับมือขวาของสี่จักรพรรดิโดยประมาณ ครอบครองพลังแห่งความกล้าหาญและการพิพากษาอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมกับความสามารถในการสะกดข่มยูนิตที่ชั่วร้ายโดยธรรมชาติ】

"เชดเข้! สีทอง! สีทองจริงๆ ด้วย!!"

เคนตื่นเต้นจัดจนกระโดดตัวลอยขึ้นจากบัลลังก์! สีหน้าแห่งความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งของเขา ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับสีหน้าราวกับญาติเสียตอนที่เขาสุ่มได้เดธแกตลิ่งเมื่อก่อนหน้านี้

100,000 แต้มความสนุก!

แลกกับยอดฝีมือระดับมือขวาสี่จักรพรรดิ! นี่มันกำไรมหาศาลชัดๆ!

เมื่อมองดูภาพของชายร่างกำยำบนหน้าจอแสงที่ถือดาบยักษ์ สวมชุดเกราะหนัก และดูเต็มเปี่ยมไปด้วยความยุติธรรม รอยยิ้มบนใบหน้าของเคนก็ค่อยๆ กลายเป็นรอยยิ้มที่ "ใจดี"

"กาเรน... ผู้ชายที่เปี่ยมล้นไปด้วยความยุติธรรมอีกคนแล้วสินะ"

เขาลูบคาง และบทละครเรื่องใหม่เอี่ยม ซึ่งบ้าระห่ำยิ่งกว่าตอนเดธแกตลิ่งเสียอีก ก็ก่อตัวขึ้นในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว

ในฐานะผู้กำกับระดับท็อปที่แสวงหาความขัดแย้งทางอารมณ์ เขารู้ดีเหลือเกินว่าตัวละครที่มีความยุติธรรมบริสุทธิ์แบบนี้ มีศักยภาพซ่อนอยู่มากแค่ไหน

บนอินเทอร์เฟซระบบ การแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

【คุณต้องการใช้งานแพตช์ความจงรักภักดีกับตัวละคร "กาเรน" หรือไม่? (ขอแนะนำอย่างยิ่ง)】

เคนไม่แม้แต่จะปรายตามอง และกดเลือก "ไม่ใช่" โดยตรง

"หุ่นเชิดที่รู้จักแต่ตะโกนคำว่า 'ครับ เจ้านาย' น่ะ มันไม่มีแต้มความสนุกหรอกนะ"

"สิ่งที่ฉันต้องการคือนักแสดง คนที่มีชีวิต ปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ซึ่งจะนำเซอร์ไพรส์มาให้ฉันจากเจตจำนงของพวกเขาเองต่างหาก!"

เขาปิดตัวเลือกนั้นทิ้ง และเริ่มลงมือเขียน "บทละครชีวิต" ให้กับนักแสดงคนใหม่นี้

"ระบบ ปลูกฝังความทรงจำที่เป็นแรงผลักดันดังต่อไปนี้ให้กับตัวละคร 'กาเรน'"

"เขามาจาก 'เดมาเซีย' อาณาจักรอัศวินที่ล่มสลายซึ่งเชิดชูเกียรติยศและความยุติธรรม หลังจากที่อาณาจักรล่มสลาย เขาก็ออกเร่ร่อนไปทั่วท้องทะเล เพื่อค้นหาธงแห่งความยุติธรรมที่คุ้มค่าพอให้เขาฝากฝังดาบเล่มนี้ไว้อีกครั้ง"

"เมื่อเร็วๆ นี้ เขาได้ยินเกี่ยวกับธง 'ความยุติธรรมแบบฮีโร่' ของมารีนฟอร์ด และถือว่าที่นั่นคือจุดหมายปลายทางสุดท้ายของเขา"

รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเคน ราวกับว่าเขาได้มองเห็นการแสดงโชว์ดีๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว

"สถานที่ส่งตัว: ใกล้กับมารีนฟอร์ด"

"ระยะเวลาการบังคับใช้มาตรการ: จนกว่าเขาจะได้กลายเป็นทหารเรืออย่างเป็นทางการ"

เขาตั้งตารอคอยที่จะได้เห็นว่า จะมีประกายไฟที่น่าสนใจแบบไหนกระเด็นออกมาบ้าง เมื่อชายร่างกำยำที่ในหัวมีแต่คำว่า "เดมาเซีย!" และ "คนอยู่ ป้อมอยู่!" คนนี้ ได้มาพบกับ "ความยุติธรรมเด็ดขาด" ของอาคาอินุ และ "ความยุติธรรมแบบฮีโร่" ของเดธแกตลิ่ง

"ไปเถอะ พลังแห่งเดมาเซียที่รักของฉัน" น้ำเสียงของเคนเป็นเหมือนกับผู้กำกับที่ตะโกนคำว่า "แอคชัน" ในกองถ่าย

"ขอดูหน่อยเถอะว่า ดาบแห่งการพิพากษาอันไร้พ่ายของนาย จะชี้ปลายดาบไปที่ใครกันแน่"

สิ้นเสียงของเขา พลังของระบบก็ล็อกเป้าไปที่น่านน้ำแห่งนั้นอย่างแม่นยำ น่านน้ำซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจสูงสุดของโลกใบนี้