เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 9 อาวุธใหม่และสายอาชีพ

ตอนที่ 9 อาวุธใหม่และสายอาชีพ

ตอนที่ 9 อาวุธใหม่และสายอาชีพ


「…ฉันคิดว่ามันน่าจะคล้ายๆกับ「Francisca 」ที่สามารถขว้างได้อย่างต่อเนื่อง ไม่คิดงั้นหรอ 」

 

 

หลังจากแนะนำตัวเองแล้วมันก็ค่อนข้างง่ายที่จะคุยกับหญิงสาวตรงหน้า

 

 

ในตอนแรกแม้ว่าดูเธอจะยังเขิน ๆอยู่ แต่เมื่อพูดถึงอาวุธดูเหมือนเธอจะเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย

 

 

เมื่อเธอสงบลงเธอเริ่มมองตาผมและดูเหมือนเธอจะตื่นเต้นน้อยลงแล้ว

 

 

ชื่อของเธอคือ「เซลีน 」เธอบอกกับผมว่าเธอได้ตัดสินใจที่จะเล่นเกมนี้ด้วยการเป็นอาชีพช่างตีเหล็กเป็นหลัก

 

 

「อา พอดีว่าฉันอยากจะลองดูหน่ะ ถ้าหากมันสามารถขว้างได้จริงๆละก็ ผู้เล่นจะไม่ต้องมานั่งกังวลเกี่ยวกับน้ำหนักในช่องเก็บของอีกต่อไป  แค่นั้นแหละเหตุผลที่ฉันลองสร้างดู…」

 

 

เมื่อผมได้ยินดังนั้น ผมก็หยิบหินก้อนหนึ่งออกจากช่องเก็บของและโยนมันไปที่กำแพงเพื่อแสดงให้เธอเห็น

 

 

หินกระแทกกำแพงและหลังจากกลิ้งไปบนพื้นสักพักมันก็หายไป

 

 

「เห็นรึเปล่า ถ้าหากผู้เล่นทำการขว้างสิ่งของหรือไอเทมมันจะหายไปในระยะเวลาไม่นาน」

 

 

「อื้ม ถ้าเป็นแบบนั้นถึงแม้จะสร้างและนำออกมาใช้ได้จริงแต่มันก็ไม่คุ้มค่าสินะเพราะไม่สามารถนำกลับมาใช้ได้อีก…น่าเสียได้ ถ้าทำได้จริงคงสนุกไม่ใช่น้อยที่ได้เห็นอาวุธถูกเอาไปใช้งาน」

 

 

「ฮ่าๆ สิ่งที่เธอทำมันทำให้ฉันนึกถึงเกม Ghosts 'Goblins เลยนะ มันเป็นเกมที่มีอัศวินขว้างของใส่มอนสเตอร์ในเกม」 (1) อ้างอิงถึงเกม Ghosts 'Goblins

 

 

「ไฮน์โดะนายเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ แม้แต่เกมเก่าขนาดนั้นนายก็ยังรู้จัก แต่เกมนั้นมันตลกจริงๆมันเล่นขว้างทุกอย่างที่มันหาได้ ฮ่าๆ ๆ ๆ」

 

 

ประสบการณ์ของผมกับเกมนั้นมีแค่ในช่วงโรงเรียนประถม แต่ผมก็ชอบเกมเก่าๆแบบนั้นจริงๆ

 

 

ในทางตรงกันข้ามความรู้ของผมเกี่ยวกับเกมออนไลน์ VR ที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนี้ ผมแทบไม่มีความรู้พวกนั้นเลย

 

 

「แต่ถ้าการโจมตีระยะไม่ใช่อาชีพที่แข็งแกร่งเกินไปมันจะยากที่จะรักษาสมดุล มันจะทำให้นักเวทย์และนักธนูไม่จำเป็นอีกต่อไป

 

 

「อาจจะ มันจะใช้มือข้างเดียว ดังนั้นผู้เล่นจะไม่สามารถใช้สิ่งต่าง ๆ เช่นเกราะได้」

 

 

「นอกจากนั้นถ้าผู้เล่นขว้างอุปกรณ์ที่ติดตั้งไว้แล้วในตัวมันจะไม่หายไป แต่จะสร้างความเสียหาย 1 เท่านั้นดังนั้นมันก็ไม่คุ้มค่าอยู่ดี 」

 

 

「อืม นายค้นคว้ามาดีมากแล้ว ฉันประทับใจ"

 

 

การสนทนากับเซลีนนั้นสนุก

 

 

เธอมีความรู้และคิดอย่างรวดเร็ว

 

 

แทนที่จะเป็นช่างตีเหล็กด้วยรูปลักษณ์ที่เลอะเทอะเธอ มันให้ความรู้สึกคล้ายนักเล่นแร่แปรธาตุมากกว่า

 

 

เสื้อผ้าของเธอที่ส่วมใส่อยู่ดูเขาและชีกขาดบางส่วนจากการทำงานในโรงตีเหล็กทำให้เห็นเรือนร่างบางส่วนของเธอ

 

 

เมื่อพิจารณาจากรูปร่างหน้าตาของเธอแล้วเธอดูเหมือนจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่ผมก็ยังไม่มั่นใจนัก

 

 

แต่สิ่งที่มันใจได้เลยคือเธอน่าจะแก่กว่าผม

 

 

「ไฮน์โดะ แล้วนายมาสร้างอะไรงั้นหรอ? อย่างที่นายเห็นฉันพอมีทักษะติดตัวนิดหน่อยถ้านายไม่ลังเกียจให้ฉันช่วยสอนเอามั้ย」

 

 

เธอพูดว่านิดหน่อยงั้นหรอ เท่าที่ผมเห็นนี้มันไม่นิดเลยนะเซลีน

 

 

อาวุธทุกชิ้นที่เธอโชว์ให้ผมดูแม้จะไม่มากนัก แต่ทุกชิ้นนั้นมีค่าสเตตัสรวมถึงรูปแบบและน้ำหนักของดาบดีกว่าที่มีขายในกระดานข่าวสารซะอีก

 

 

แถมเธอยังสามารถสร้างอาวุธแปลกๆได้อีกด้วย ... ดูเหมือนผมจะโชคดีที่เธอเสนอตัวสอนผมด้วยตัวเอง

 

 

「ขอบคุณมากเลยเซลีน นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะลองสร้างอาวุธด้วยตัวเองหน่ะและคิดว่าจะลองสร้าง「Broadsword」และ「Iron rod」ดูก่อน และฉันขอแค่ให้มันออกมามีค่าสเตตัสมากกว่าในร้านขายอาวุธในหมู่บ้านก็พอ

 

 

「 ใช่ พื้นฐานเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด」

 

 

「…แปลกแหะ ฉันคิดว่าเธอจะเบื่อที่จะสร้างอาวุธง่ายๆแบบนี้ซะอีกแทนที่จะไปสร้างอาวุธแปลกๆ」

 

 

「นายพูดแบบนั้นทำให้ฉันปวดใจนิดๆนะ แม้แต่คนอย่างฉันก็ไม่ได้สร้างอาวุธแปลกๆแบบนั้นอยู่เสมอหรอก แน่นอนความจริงที่ว่าฉันตะโกนด้วยเสียงดัง ๆ ว่าฉันชอบการทำอาวุธแปลกๆ อย่างไรก็ตามนั่นเป็นเพราะฉันชอบสร้างอาวุธแปลกๆๆมากกว่าอาวุธธรรมดา」

 

 

「รุ่นพี่ เท่สุดๆไปเลยครับ」

 

 

「ดีมาก สรรเสริญฉันขึ้นอีก」

 

 

แม้ว่าพวกเราทั้งคู่จะพูดถึงแต่เรื่องอาวุธ แต่ดูเหมือนว่าพวกเราจะเข้ากันได้ดีกว่าที่คิด

 

 

มันค่อนข้างน่าประทับใจ

 

 

ถ้าผมไม่ได้ตกใจกับอาวุธที่เธอสร้าง พวกเราอาจจะไม่ได้แม้แต่พูดคุยกัน

 

 

「โอ้ ตอนนี้มีเริ่มมีผู้เล่นเข้ามาเยอะขึ้นแล้ว หากเรายังคุยกันอยู่แบบนี้คงไปรบกวนพวกเขา งั้นเราคุยกันผ่านช่องแชทแทนแล้วกันนะไฮนโดะ 」

 

 

「ได้สิ」

 

 

หลังจากนั้นผมและเซลีนก็เริ่มลงมือสร้างอาวุธโดยที่มีเซลีนคอยแนะนำและในที่สุดผมก็สามารถสร้าง「Broadsword Good quality +5 」และ「Iron rod Good quality +4 」

 

 

ผมแทบจะรอไม่ไหวที่จะเอาอาวุธสองชิ้นนี้ไปลองใช้

 

 

「เท่านี้ฉันก็เตรียมทั้งไอเทมและอาวุธเรียบร้อินแล้ว」

 

 

「คือ?」

 

「เธอหมายถึงอะไร「 คือ? 」? 」

 

 

「ฉันไม่เข้าใจที่นายบอกว่าเตรียมพร้อมนั้นหน่ะ?」

 

 

ผมลืมไปเลยว่ายังไม่ได้อธิบายว่าทำไมผมถึงมาสร้างอาวุธ ...

 

 

หลังจากนั้นผมก็อธิบายว่าทำไมถึงมาสร้างอาวุธ

 

 

ผมได้รับการติดต่อจากยูมีร์และหลังจากเสร็จสิ้นการเตรียมการทุกอย่างเสร็จผมจะต้องกลับไปที่จตุรัสกลางหมู่บ้าน

 

 

ภายในเวลา 10.00 น. เพราะผมได้นัดเจอกับเธอที่นั้น

 

 

「แค่ชั่วโมงเดียวงั้นหรอ」

 

 

「อื้ม มันเป็นเรื่องจริงที่ฉันสามารถจัดหาสิ่งต่าง ๆ ได้ทันในเวลา 1 ชั่วโมง แถมยังได้รับอาวุธที่สุดยอดขนาดนี้อีกนี้ยังไม่นับไอเทมที่... 」

 

 

「ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น! ในช่วงเวลาสั้น ๆ นายสามารถหาเพื่อนในเกมได้ตั้งเยอะ ...แล้วอีกอย่าง! ยิ่งกว่านั้นพวกเขาเป็นผู้หญิงทั้งหมด! ฉันไม่เข้าใจ !!! 」

 

 

「ไม่เห็นต้องตกใจแบบนั้นเลยนี้ ... ? มันเป็นเรื่องบังเอิญเท้านั้นแหละ เพราะมนุษยเรามีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายดังนั้นมันก็ไม่น่าแปลกไม่ใช่หรอที่ฉันจะมีเพื่อนผู้หญิงเยอะหน่ะ」

 

 

「 หึ! งั้นหรอ นายไม่จำเป็นต้องพูดอะไรแล้ว! รีบเอาอาวุธใหม่ไปลองซะสิ!」

 

 

「อ-โอ้ส」

 

 

หลังจากที่ออกมาจากโรงตีเหล็กไม่นานผมก็พบกับยูมีร์ที่ยืนรออยู่ตรงจัตุรัส ก่อนที่พวกเราทั้งคู่จะตัดสินใจไปยังเขตพื้นที่「Homa plains」ที่เราเคยไปมาเมื่อวาน

 

 

「ฮ่า ๆ ๆ ๆ  ไฮน์โดะ นายเห็นรึเปล่า พวกก็อบลินมันไม่สามารถทำอะไรฉันได้อีกแล้ว」

 

 

「...」

 

 

หลังจากที่ยูมีร์ได้รับอาวุธใหม่เธอแตกต่างจากรอบก่อนอย่างสิ้นเชิง ...

 

 

ด้วยอาวุธที่ผมได้มอบให้ยูมีร์มันมีพลังจากตีสูงถึง 25 ... ซึ่งก่อนหน้านี้ยูมีร์ใช้แท่งไม้ที่มีพลังโจมตีเพียงแค่ 10 ด้วยพลังโจมตีที่ท่กกว่าถึง 2เท่า ไม่แปลกเลยที่ยูมีร์จะสามารถสู้กับก๊อบลินได้อย่างสบาย

 

 

ก็อบลินไม่ได้เป็นอุปสรรคกับพวกเราอีกต่อไปด้วยอาวุธใหม่ที่ผมสร้างขึ้นบางครั้งยูมีร์สามารถจัดการพวกมันด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

 

 

อย่างไรก็ตามมันเป็นไปไม่ได้สำหรับผมที่จะจัดการก๊อบลินเหล่านี้ได้ด้วยตัวคนเดียว

 

 

เนื่องจากผมไม่มีสกิลโจมตีเลยแม้แต่สกิลเดียว

 

 

โดยวิธีการเกี่ยวกับสูตรสำหรับการโจมตี「 Broadsword 」นั้นโดยพื้นฐานแล้วมีพลังโจมตีอยู่ที 20 เท่านั้น

 

 

แต่ด้วยการมันเป็นระดับ「Good quality」ทำให้มีความทนทานที่สูงขึ้นและเพิ่มพลังโจมตี 20% และในการตี +1 แต่ละครั้งมันจะทำการเพิ่มค่าพลังโจมตีเพิ่มขึ้นอีก 1%

 

 

「 Broadsword 」นั้นถือเป็นอาวุธที่สร้างได้ไม่ยากแต่ด้วยการที่มันสร้างจากผู้เล่นก็อาจจะกล่าวได้ว่ามันดีสำหรับการส้รางครั้งแรกเมื่อเทียบกับอาวุธในตลาดหรือแม้แต่ในกระดานข่าวสาร ผมคิดว่าผมสามารถพูดได้ว่ามันเป็นอาวุธชิ้นแรกที่ผมสร้างขึ้นมา

 

 

「เป็นเรื่องที่ดีที่เธอสามารถจัดกสนพวกก๊อบลินได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้พวกเราอยู่ใกล้กับพื้นที่ทางตอนเหนือเธอรู้ใช่ไหม มอนสเตอร์แถวนี้จะแข็งแกร่งขึ้นดังนั้นระวังตัวด้วย อุปกรณ์ป้องกันของพวกเรายังคงเป็นมือใหม่อยู่มันไม่ดีพอที่จะรับการโจมตีของมอนสเตอร์แถวนี้」

 

 

「ในตอนนี้ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนสามารถแตะตัวฉันได้อย่างแน่นอน! แม้แต่มอนสเตอร์ในพื้นที่เขต「north area」ก็ไม่อาจเทียบได้สำหรับฉัน! 」

 

 

「เห้อ แม้ว่าฉันจะพยายามพูดยังไง…มันก็คง...」

 

「ใช่..มันไร้ประโยชน์! 」

 

 

「ฉันก็ว่าอย่างงั้นและ...งั้นไปกันเถอะ」

 

 

ส่งสัยผมคงต้องให้บทเรียนกับเธออีกรอบ เพราะดูเหมือนว่าเธอจะลืมไปแล้วว่าเคยเกิดอะไรขึ้นเมื่อตอนที่พวกเราเริ่มเกมมาตอนแรก

 

 

เมื่อเราเข้าสู่พื้นที่เขต「north area」ดูเหมือนมอนสเตอร์ยังคงเป็นก๊อบลิน แต่สิ่งที่เป็นไปคือเลเวลโดยเฉลี่ยของพวกมันอยู่ที่ 15พลังโจมตีของพวกมันเพิ่มขึ้นมากและพวกเหมือนก็เริ่มมาเป็นกลุ่ม

 

 

ขณะนี้พวกเราทั้งคู่มีเลเวลเพียงแค่ 11 เท่านั้น

 

 

ทันทีที่พวกเราเข้าอยู่ระยะการโจมตีมีก๊อบลิน 5 ตัวพุ่งเข้าโจมตีใส่พวกเราอย่างรวดเร็ว ...

 

 

「โว้ว-」

 

 

「แย่แล้ว! ฉันตายแน่!」

 

 

ผมรีบใช้สกิล「Healing」อย่างรวดเร็วเมื่อใสกิลติดคูลดาวน์ ผมก็จะทำการขัดจังหวะศัตรูเพื่อให้ได้รับความเกลียดชัง แต่… ยูมีร์ก็ยังคงถูกล้อมรอบไปด้วยพวกก๊อบลินก่อนที่เธอจะล้มลงกายเป็นร่างสีเทา

 

 

ผมรีบโยน「น้ำศักดิ์สิทธิ์」ไปยังร่างของยูมีร์ ตอนนี้น้ำศักดิ์สิทธิ์เหลือเพียง 2 ขวดเท่านั้น

 

 

ร่างของยูมีร์ค่อยๆเรืองแสงขึ้นมาทำกลางพวกก๊อบลิน

 

 

ตอนนี้ผมภาวนาให้ยูมีร์รีบฟื้นขึ้นมา! เพราะไม่อย่างนั้นตัวผมเองก็อาจจะถูกพวกก๊อบลิยล้อมเช่นกัน!

 

 

ยูมีร์ลุกขึ้นยืนพร้อมกับ HP ที่กลับมาเต็ม การใช้「น้ำศักดิ์สิทธิ์」ในการชุบชีวิตผู้เล่นนั้นมันจะต้องรอ 3 วินาทีผู้เล่นถึงจากเกิดขึ้นมาได้ ทันทีที่ยูมีร์ฟื้นขึ้นมาเหล่าก๊ิบลืนรีบพุ่งเข้าโจมตีเธอทัยที

 

 

หลังจากเห็นก๊อบลินเข้าโจมตียูมีร์ผมไม่รอช้ารีบใช้สกิล「 Healing 」ให้ยูมีร์ทันทีเมื่อมันหมดเวลาคูลดาวน์

 

 

เมื่อฟื้น HP ของเธอแล้วพวกเราทั้งคู่ถอยออกมาตั้งหลัก

 

 

「นี้มันไม่ดีแล้ว! ไฮน์โดะ นายไม่ได้บอกฉันว่ามอนสเตอร์มันจะเแข็งแกร่งขนาดนี้! 」

 

 

「ฉันก็บอกเธอไปแล้วไงว่าพวกเรายังไม่พร้อม อุปกรณ์ของเรายังไม่ดีพอที่จะสู้กับพวกมัน! ..นั้น...จัดการก๊อบลินที่มี HP น้อยที่สุดก่อน! 」

 

 

「ฉ-ฉันรู้หรอกน่า!」

 

 

ยูมีร์พุ่งเข้าไปยังกลุ่มก๊อบลินอย่างรวดเร็วก่อนที่จะใช้สกิล「 Slash」ด้วยสกิลโจมตีของยูมีร์ในครั้งนี้เธอสามารถฆ่าก๊อบลินลงได้หนึ่งตัว

 

 

ตัวที่เธอฆ่าได้เพราะมันมี HP ที่น้อยกว่าตัวอื่นๆแถมยังฟันเข้าไปยังบริเวณคอซึ้งเป็นจุดอ่อนของพวกมันทำให้มันตายภายในดาบเดียว

 

 

หลังจากลดจำนวนพวกมันลงไปได้ มาถึงจุดนี้ผมก็สามารถฟื้นฟู HP ของอยู่มีร์ำได้มากกว่าความเสียหายที่พวกก๊อบลินทำนั้นทำให้พวกเราเริ่มทำการบดขยี้มันได้อย่างรวดเร็ว

 

 

…ตามที่คาดไว้ พวกเราอาจจะตาย

 

 

แสงที่ปรากฏเป็นสัญญาณว่าพวกเราเลเวลอัพแล้ว แต่ที่สำคัญกว่านั้น 「น้ำศักดิ์สิทธิ์」เหลือเพียงแค่ 2 ขวดเท่านั้น ถ้าเราทำแบบนี้ต่อไปมันคงยากที่จะอยู่ในเขตเหนือนี้ต่อไปได้

 

 

เราควรรีบออกจากที่ให้เร็วที่สุด -

 

 

「ไฮน์โดะ! ฉันได้คะแนนสกิลบางอย่างหลังจากเลเวลเพิ่มขึ้นด้วย! ฉันควรทำยังไงดี!? 」

 

 

「หื้ม ทำไมเธอต้องถามฉัน เธอก็อัพตามที่เธอต้องการไปสิ」

 

 

「แต่ว่า…สิ่งนี้คือต้นไม้สายฝีมือที่นี่」

 

 

「ไหน ขอฉันดูหน่อย"

 

 

หลังจากที่เลเวลอัพมาเป็น 12 ดูเหมือนว่ายูมีร์สังเกตว่าเธอเริ่มมีการสะสมคะแนนสกิลแล้ว

 

 

ผมมองที่หน้าต่างสถานะของยูมีร์ที่กำลังแสดงอยู่…อ้า ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว

 

 

ด้านล่างสกิลพื้นฐาน「Slash 」และ「Guard 」

 

 

TB เป็นระบบที่อนุญาตให้ผู้เล่นเลือกสกิลได้อย่างอิสระ

 

 

ซึ่งตัวผมเองก็ชอบความอิสระนี้ที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้ด้วยตัวเองได้โดยที่ไม่ต้องถูกบังคับโดยระบบ ...

 

 

「สกิลในเกมถูกแบ่งออกเป็น 3 สายด้วยกัน คือ1.สายต่อสู้ 2.สายสมดุล 3.สายซัพพอร์ตหรือป้องกัน ถ้าในกรณีของผู้เล่นอาชีพนักบวชนั้น สายต่อสู้จะสามารถทำหน้าที่เป็นแนวหน้าและซัพพอร์ตในเวลาเดียว สายสมดุลจะสามารถใช้เวทย์แสงระดับกลางและการรักษาได้ในระดับกลาง ไม่ได้เด่นปทางโจมตีหรือซัพพอร์ต และสายสุดท้ายสายซัพพอร์ตหรือสายสนับสนุน เป็นสายที่เชี่ยวชาญในการรักษาและสนับสนุนสกิลต่างๆ」

 

 

「ไฮน์โดะ ถ้าแบบนั้นแล้วนายเลือกเล่นสายไหนหรอ?」

 

「ฉันหรอ? อืม…ต้องเลือกเพียงหนึ่งสินะ」

 

 

「มีคิดไว้แล้วรึยัง」

 

 

「ถ้าเล่นเล่นสายซัพพอร์ตก็จะมีแต่สกิลฟื้นฟู และสิ่งที่จะปกป้องฉันได้คงมีแต่「 น้ำศักดิ์สิทธิ์」ซึ่งนั้นมันก็เสี่ยงเกินไป ถ้างั้น…ฉันคงจะต้องเล่นเป็นสายต่อสู้」

 

ฆ่าพวกมันก่อนที่พวกมันจะฆ่าเรา? มันก็เป็นตรรกะง่ายๆละนะ

 

 

「…เนื่องจากเธอตายบ่อย ฉันอาจแนะนำให้เลือกสาายป้องกันสำหรับเธอหรืออย่างน้อยก็เลือกสายสมดุล...」

 

 

「เดี๋ยวก่อน ฉันมีสกิลใหม่เพิ่มขึ้นมาด้วย! 「Act of desperation」…คำอธิบาย - ในระยะเวลาสั้น ๆ การโจมตีของผู้เล่นจะเพิ่มพลังโจมตีขึ้นเป็นสองเท่า แต่ผู้เล่นจะเหลือพลังป้องกันเพียง 1/3 ของพลังป้องกันทั้งหมด มันค่อนข้างสกิลที่ดี! 」

 

 

「เธอไม่ได้สนใจฟังสิ่งที่ฉันพูดเลย! สกิลนั้นมันจะทำให้พลังป้องกันเธอลดลงอย่างมหาศาลและมันก็จะทำให้เธอตายไวขึ้น! เห้อ..ถ้างั้นจำไว้ให้ดี เธอต้องแน่ใจว่าเวลาใช้สกิลนี้แล้วจะต้องไม่โดนมอนสเตอร์โจมตีอย่างเด็ดขาดเพราะพลังป้องกันของเธอแทบจะไม่มีเหลืออยู่เลย จำเอาไว้ด้วย…」

 

 

「อื้ม มั่นใจได้เลย」

 

 

หลังจากพูดคุยกับยูมีร์ ผมก็ได้รับสกิลสนับสนุนอันใหม่

 

 

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าสกิลนี้จะมาผิดเวลาไปหน่อยเพราะมันคือสกิลที่เพิ่มพลังป้องกัน「Guard up」

 

 

โดยปกติแล้วสกิลนี้ถือว่าเป็นสกิลที่ดีมากในระหว่างการต่อสู้ แต่ยูมีร์ดันไปอัพสกิล「Act of desperation」…น่าเสียดายที่สกิลนี้มันจะไม่สร้างความแตกต่าง

 

 

เรามาอธิษฐานกันว่าอย่างน้อยเธอก็สามารถหลบการโจมตีได้ในขณะที่เธอใช้สกิลนั้น ...

จบบทที่ ตอนที่ 9 อาวุธใหม่และสายอาชีพ

คัดลอกลิงก์แล้ว