บทที่ 25: ตามหาคนเพื่อคิดบัญชี

บทที่ 25: ตามหาคนเพื่อคิดบัญชี

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัดอยู่หลายนาที

หลินหลี่โบกมือไปมาเพื่อทดสอบดูว่าซีซีที่หน้าแดงก่ำจนควันแทบออกหูนั้นจะกลับมาได้สติหรือยัง

แค่ประโยคเดียวทำเอาคนช็อตไปเลยได้ยังไงกัน?

เธอไม่ได้พูดอะไรแปลกๆ ออกไปสักหน่อย จริงไหม?

ก็คงงั้นมั้ง

ซีซีกว๋อเจวี้ยนเองก็ตระหนักได้ว่าอาการของเธอตอนนี้มันแปลกเอามากๆ

เมื่อสัมผัสได้ถึงใบหน้าที่ร้อนผ่าว เธอจึงแกล้งกระอมกระแอมสองสามทีเพื่อกลบเกลื่อน และดึงสติกลับมา

"แบบนี้... มันจะดีเหรอ ฉันคิดว่า... ความสัมพันธ์ของพวกเรา..."

นั่นไงล่ะ หลินหลี่คิดในใจ แม้ว่าพวกเธอจะเป็นผู้หญิงเหมือนกันแถมยังเคยลงดันเจี้ยนด้วยกันมาแล้ว แต่ความสัมพันธ์ของพวกเธอก็ยังไม่ได้สนิทสนมกันขนาดนั้น การชวนใครสักคนมาอยู่ด้วยที่บ้านตรงๆ แบบนี้ย่อมปุบปับเกินไปและทำให้อีกฝ่ายทำตัวไม่ถูกอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ในเรื่องนี้ เธอตั้งใจแน่วแน่ว่าจะช่วยเหลือทั้งสองคนอย่างสุดความสามารถ หลินหลี่จึงตอบกลับไปว่า:

"ข้อเสนอของฉันมันคงแปลกเกินไปนั่นแหละ เอาเป็นว่าฉันช่วยหาบอดี้การ์ดไปคุ้มกันให้เธอที่นั่นก็แล้วกัน ลองดูสถานการณ์ช่วงนี้ไปก่อนดีไหม? อยู่บ้านตัวเองยังไงก็ไม่มีใครมารบกวนหรอก"

"....!? ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย"

"ไม่ใช่อะไรล่ะ? เธอไม่อยากได้บอดี้การ์ดเหรอ? พวกเขาแค่คอยรักษาความปลอดภัยอยู่ห่างๆ ไม่เข้ามาก้าวก่ายชีวิตประจำวันของเธอหรอกน่า"

"ไม่ใช่เรื่องนั้น... ประโยคก่อนหน้านี้ต่างหากล่ะ..."

เอิ่ม...

เมื่อเห็นสีหน้าอึกอักของซีซี หลินหลี่ก็พลันรู้สึกคุ้นเคยกับสถานการณ์แบบนี้อย่างประหลาด

มันเหมือนกับตอนที่เขาในอดีตกับแฟนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัยไปเดตกันที่ร้านชานมไข่มุก แฟนเก่าบอกว่าอยากกินชานม เขาเลยไปซื้อมาให้แก้วนึง แต่พอยื่นให้ เธอกลับบอกว่ากำลังไดเอทและไม่อยากกินแล้ว

ตอนนั้น พอเขาถามย้ำว่าไม่อยากกินแล้วจริงๆ เหรอ เธอก็ทำหน้าอึกอักแบบนี้แหละ

สรุปว่ามันผิดตรงไหนกันแน่? หรือว่าสิ่งที่ผู้หญิงพูดมันจะตรงข้ามกับความรู้สึกเสมอ?

ตามกฎเหล็กของชายแท้จากชาติก่อน 'ใช่' แปลว่า 'ไม่', 'ไม่อยาก' แปลว่า 'อยาก', และ 'เบาๆ' แปลว่า 'แรงขึ้นอีก'

ประโยคก่อนหน้านี้ผิดงั้นเหรอ? ประโยคก่อนหน้านี้คืออะไร? 'ข้อเสนอของฉันมันคงแปลกเกินไป' ผิดตรงไหน?

หลินหลี่คาดเดาอย่างระมัดระวังก่อนจะถามจี้จุด "ถ้างั้น ซีซีอยากมาอยู่ด้วยกันกับฉันไหมล่ะ?"

ซีซีสบตาหลินหลี่ ก่อนจะค่อยๆ หลบสายตา เธอเอ่ยว่า:

"ถ้าฉันมีเวลา... ถ้าฉันว่าง... ถ้าเธอไม่รังเกียจที่จะให้ฉันไปรบกวนล่ะก็... ฉันขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ"

ราวกับว่าได้ใช้ความกล้าทั้งหมดที่มีไปแล้ว ซีซีก้มหน้างุดจ้องมองพื้นทันทีที่พูดจบ

หลินหลี่มองซีซีแล้วรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

อ้อมค้อมตั้งนาน ทำไมถึงมีปฏิกิริยาแบบนี้ล่ะเนี่ย?

แถมเธอยังก้มหน้ามองต่ำอีก แต่ฉันว่าเธอคงมองไม่เห็นพื้นหรอกมั้ง

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องสำคัญต้องจัดการต่อ เธอจึงไม่ได้ใส่ใจกับปฏิกิริยาของซีซีมากนัก

หลินหลี่รู้ดีว่าผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ ในฐานะที่ชาติก่อนเคยเป็นชายแท้ เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะเข้าใจความคิดของผู้หญิงได้ทะลุปรุโปร่งเพียงเพราะตัวเองกลายมาเป็นผู้หญิงหรอก อีกอย่าง เธอคิดว่าในเมื่อตอนนี้เธอเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน การชวนผู้หญิงอีกคนมาอยู่ด้วยก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร

เธอส่งไอดีไลน์ของตัวเองให้ซีซีผ่านทางข้อความส่วนตัวในเกม พร้อมบอกว่าหลังออฟไลน์ครั้งหน้าก็ย้ายมาได้เลย ยังไงซะบ้านที่อยู่ตอนนี้ก็มีของใช้ครบครันขาดเหลืออะไร ขอแค่ขนแคปซูลเกมมาก็พอ

เธอยังฝากให้ซีซีช่วยบอกฮ่าวฮ่าวเรื่องสถานการณ์ในฟอรัมด้วย เผื่อว่าฮ่าวฮ่าวจะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ฮ่าวฮ่าวก็ยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย หลินหลี่คงไม่สามารถห้ามไม่ให้เธอไปเรียนได้

เธอจึงได้แต่หวังว่ามหาวิทยาลัยของฮ่าวฮ่าวจะดูแลปกป้องเธอเป็นอย่างดี

อย่างแย่ที่สุด เธอก็แค่ส่งคนจากหลินอินเวสต์เมนต์ไปจิบน้ำชากับอธิการบดีเพื่อกดดันสักหน่อย

และตอนนี้ หลินหลี่กำลังจะตัดไฟแต่ต้นลม ก่อนอื่น เธอต้องไปคิดบัญชีกับตัวการเสียก่อน

ไคหลู่เกอ ตัวการบ่อนทำลาย บล็อกเธออย่างหยิ่งผยองตอนที่เธอเข้าไปเผชิญหน้ากับเขาในฟอรัม

ด้วยความที่หมอนั่นอ้างว่าตัวเองอยู่ต่างประเทศ หลินหลี่จึงยังคิดหาวิธีจัดการกับเขาไม่ได้

ทว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดอย่างอ้าวเทียนนั้น หลินหลี่ยังมีปัญญาจัดการกับเขาได้สบายๆ

สู้ในเกมไม่ได้ ก็เลยเล่นสกปรกสินะ?

ถึงแม้หมอนั่นจะยอมถอยและหดหัวไปทันทีที่เห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ แต่ใครใช้ให้ไอ้คนขายข่าวอย่างไคหลู่เกอเอาข้อมูลมาแฉเพื่อหิวแสงจนสาวไส้ให้กากินล่ะ?

ถ้าเธอเป็นแค่คนธรรมดา ก็ยากจะบอกได้ว่าตอนนี้สถานการณ์ของเธอจะเลวร้ายแค่ไหน

ดังนั้น บัญชีแค้นนี้ต้องได้รับการชำระ

หลินหลี่ส่งคำขอเป็นเพื่อนไปหาอ้าวเทียนโดยตรงผ่านระบบเพื่อน

คำขอถูกกดรับอย่างรวดเร็ว

อ้าวเทียนส่งข้อความมาก่อนด้วยท่าทีนอบน้อมสุดๆ

"คุณหนูหลิน แหะๆ... มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ?"

ท่าทีของเขาดูต่ำต้อยตั้งแต่เริ่ม แตกต่างจากตอนที่ทำกร่างใส่เธอในสองครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง

เป็นอย่างนั้นจริงๆ ในโลกใบนี้ ผู้ที่มีอำนาจคือผู้กุมกฎที่แท้จริง

ไม่ว่าจะเป็นอำนาจทางการเงิน อำนาจทางการเมือง หรืออำนาจภายในเกม "เดอะเวิลด์"

หลินหลี่เอาชนะอ้าวเทียนได้ใน "เดอะเวิลด์" และเธอก็ยังสามารถบดขยี้เขาในโลกแห่งความเป็นจริงได้เช่นกัน

เธอเปลี่ยนคุณชายหัวขบถให้กลายเป็นเหมือนลูกหมาเชื่องๆ ได้ในพริบตา

"นายไม่คิดว่ามีเรื่องต้องอธิบายให้ฉันฟังเยอะแยะเลยเหรอ?"

"ครับๆๆ... ผมกำลังจะเข้าเมืองหลักไปขอโทษคุณด้วยตัวเองพอดีเลย คุณหนูหลิน ไอดีของคุณตั้งค่าปิดรับคำขอเป็นเพื่อนเอาไว้ ผมก็เลยติดต่อคุณไม่ได้น่ะครับ"

"เลิกเล่นละครได้แล้ว ฉันเองก็ไม่ได้อยากเห็นหน้านายเหมือนกัน บอกมาเลยดีกว่าว่านายตั้งใจจะทำยังไงต่อไป"

"คุณหนูหลิน คุณเข้าใจผิดแล้วจริงๆ ผมสำนึกผิดแล้วครับ ผมไม่ควรทำตัวเหลวไหลและเข้าไปรบกวนคุณซี้ซั้วเลย ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ คนที่แหกกฎคือหมอนั่นต่างหาก"

"ไร้สาระ ถ้ากล้าตุกติกกับฉันอีกล่ะก็ ครอบครัวนายไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันแน่ ไม่ช้าก็เร็วฉันต้องจัดการทั้งนายและหมอนั่น นายตายก่อน หมอนั่นตายทีหลัง ผลลัพธ์มันก็เหมือนกันนั่นแหละ ส่งข้อมูลของคนคนนั้นมาให้ฉัน แล้วก็จ่ายค่าเสียหายมา จากนั้นก็ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันซะ"

อ้าวเทียนเงียบไปดื้อๆ ราวกับกำลังชั่งใจอย่างหนัก

หลินหลี่ไม่ได้มีความอดทนมากขนาดนั้น เธอพิมพ์ข้อความข่มขู่เขาต่อไป:

"นายคงไม่อยากให้ครอบครัวรู้เรื่องที่นายก่อไว้ใช่ไหม? การขุดคุ้ยข้อมูลส่วนตัวของคนอื่นอย่างผิดกฎหมาย ละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัว นายเชื่อไหมว่าฉันส่งนายไปเย็บผ้าในคุกได้สบายๆ?"

"อย่าครับ... คุณหนูหลิน ผมยินดีจ่ายเงินชดเชยให้ แต่ผมก็ไม่รู้ข้อมูลของคนคนนั้นเหมือนกัน ผมตั้งค่าหัวไว้ในดาร์กเว็บแล้วก็จ่ายด้วยคริปโทเคอร์เรนซีครับ"

"ฉันไม่ได้ขาดเงิน"

"แล้วคุณต้องการอะไรล่ะครับ?" อ้าวเทียนรู้ตัวดีว่าไม่ว่ายังไง วันนี้เขาจะต้องสูญเสียผลประโยชน์ก้อนโตไปอย่างแน่นอน เมื่อเทียบกับการถูกอีกฝ่ายล้างแค้นจนสูญเสียทุกอย่างและพาลลากครอบครัวไปเดือดร้อนด้วยแล้ว การยอมฟังข้อเรียกร้องของหลินหลี่ในตอนนี้ยังถือเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

"ฉันต้องการกิลด์อวี่เทียนของนายที่กำลังสร้างฐานในเมืองจูหลิน"