บทที่ 18 การลงทุนของตระกูลหลิน

บทที่ 18 การลงทุนของตระกูลหลิน

นับตั้งแต่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหลินหลี่ เธอก็รู้ดีว่าการต้องรับมือกับพ่อแม่ในชาตินี้เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของร่างเดิมกับพ่อแม่ เธอก็จำได้อย่างชัดเจนว่าหญิงสาวได้แยกตัวออกมาเพื่อไล่ตามความฝันในหน้าที่การงานของตัวเอง...

ตามหลักการแล้ว พวกเขาไม่น่าจะมีเหตุผลอะไรให้ต้องมาตามหาเธอในตอนนี้

ทว่า ในเมื่อผู้เป็นพ่อเป็นฝ่ายริเริ่มติดต่อมาก่อน เธอก็ไม่อาจเมินเฉยได้

เธอปรับอารมณ์ให้พร้อม แล้วกดค้นหาข้อมูลการติดต่อ

ทันทีที่สายเชื่อมต่อ จู่ๆ หลินหลี่ก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย

แม้ว่าเธอจะยอมรับความจริงเรื่องการทะลุมิติและหลอมรวมเข้ากับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมได้แล้ว...

แต่การต้องมาปฏิสัมพันธ์กับเครือญาตินี่สิ...

ขณะที่เธอยังคงจมอยู่ในภวังค์ความคิด เสียงสัญญาณรอสายจากปลายทางก็เปลี่ยนเป็นเสียงตอบรับ

"เสี่ยวหลี่?"

เสียงของผู้เป็นพ่อซึ่งคุ้นหูจากในความทรงจำดังแว่วมาจากปลายสาย

"อืม..."

"ทำไมกว่าจะติดต่อพ่อได้ถึงนานขนาดนี้?"

"ก่อนหน้านี้หนูยุ่งๆ อยู่น่ะค่ะ"

"พ่อเห็นช่วงสองสามวันมานี้ บัตรธนาคารของลูกมียอดใช้จ่ายออกไปเยอะมาก เริ่มเดินหน้าโปรเจกต์แล้วเหรอ?"

...ให้ตายสิ ก่อนหน้านี้เธอใช้เงินไปมหาศาลจริงๆ ตอนที่กว้านซื้อทองในเกม

แต่ด้วยระดับฝีมือของเธอในตอนนี้ การหาเงินคืนย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

แทนที่จะตอบแบบอ้อมแอ้ม สู้ยอมรับไปตรงๆ เลยดีกว่า

"ใช่ค่ะ หนูใช้เงินไปประมาณสี่ล้านเพื่อซื้อทองในเกมเวิลด์"

"ลูกแค่เล่นเกมเพื่อพักผ่อน หรือว่ามองเห็นโอกาสในการลงทุนกันแน่?"

"หนูเชื่อว่ามันคือการลงทุนค่ะ"

"......."

ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ แว่วมาให้ได้ยินเป็นฉากหลัง

หลินหลี่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ จึงได้แต่รอคอยคำตอบจากอีกฝั่งอย่างเงียบๆ

ครึ่งนาทีผ่านไป คำถามจากชายวัยกลางคนก็ดังขึ้น

"ลูกเขียนรายงานประเมินโครงการลงทุนไว้หรือยัง?"

จริงสิ ครอบครัวของหลินหลี่ทำธุรกิจบริษัทการลงทุน และพ่อของเธอก็เป็นถึงประธานกรรมการของบริษัทหลินอินเวสต์เมนต์

เจ้าของร่างเดิมเรียนจบปริญญาตรีสาขาการเงินตั้งแต่อายุ 18 ปี และก่อนที่จะเรียนต่อปริญญาโท ครอบครัวก็มอบเงินทุนเริ่มต้นโปรเจกต์ให้เธอถึงสิบล้าน

บ้าจริง... นี่มันเป็นโลกที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนเลยจริงๆ

หลินหลี่ลอบเดาะลิ้นในใจ ในชาติก่อน เธอเป็นแค่คนเก็บตัวที่กลัวการเข้าสังคมและเรียนจบจากมหาวิทยาลัยธรรมดาๆ จะไปมีประสบการณ์แบบนี้ได้อย่างไร?

แต่อย่างน้อย เธอก็ยังพอพึ่งพาความรู้จากในความทรงจำได้ การปั่นรายงานออกมาสักเล่มในภายหลังก็คงไม่ยากเกินความสามารถ

"ยังเลยค่ะ แต่หนูเชื่อมั่นว่าเกมเวิลด์จะทำกำไรได้อย่างแน่นอนในอนาคต และด้วยเงินลงทุนสี่ล้าน หนูเชื่อว่าทั้งอัตราผลตอบแทนและความเร็วในการคืนทุนนั้นสูงจนน่าพอใจมากแน่ๆ"

นี่คือความจริง แค่อุปกรณ์ที่หลินหลี่มีอยู่ในตอนนี้ หากนำไปวางขายในตลาด ก็มีมูลค่ามากกว่า 40 เหรียญทองแล้ว

ตราบใดที่เธอยังคงรักษาตำแหน่งผู้เล่นระดับแนวหน้าเอาไว้ได้ ช่องทางทำเงินก็มีอยู่นับไม่ถ้วน

ปลายสายไม่ได้ใช้เวลาคิดนานอย่างที่หลินหลี่คาดไว้

บางทีสำหรับบริษัทหลินอินเวสต์เมนต์แล้ว เงินจำนวนนี้อาจเป็นแค่การทดลองลงทุนเล็กๆ น้อยๆ สำหรับเด็กรุ่นใหม่เท่านั้น

"งั้นเดือนหน้ากลับมาที่บ้านสิ เตรียมงานของลูกมาให้พร้อม แล้วเราค่อยมาคุยรายละเอียดกัน"

พูดจบ เขาก็วางสายไปโดยไม่รอฟังคำตอบ

ช่างเป็นคนที่...จริงๆ

แต่ถึงอย่างนั้น หลินหลี่ก็พอใจกับผลลัพธ์นี้ ในสถานการณ์เช่นนี้ ยิ่งเธอทำอะไรมากไปก็ยิ่งเสี่ยงที่จะเผยพิรุธจนทำพลาดเปล่าๆ

หลังจากทานมื้อเที่ยงง่ายๆ เสร็จ หลินหลี่ก็เปิดดูฟอรัมของเกม "เวิลด์"

ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าที่ดันเจี้ยนซึ่งเธอเป็นคนเคลียร์กลุ่มแรกจะเปิดให้คนทั่วไปเข้า

มีคนมากมายแท็กเรียกเธอในฟอรัมเพื่อขอให้ตั้งกระทู้แชร์ไกด์แนวทางการเล่น

หลังจากนึกถึงกลไกและระดับความยากของดันเจี้ยน หลินหลี่ก็โพสต์กระทู้หนึ่งว่า:

"คำแนะนำของฉันคือไปปั่นเลเวลกันก่อนค่ะ กลไกกับความยากของบอสค่อนข้างตึงมือ ขอแนะนำให้ลองเข้าไปท้าทายช่วงเลเวลสิบห้า เพราะอุปกรณ์ที่ดรอปก็เป็นเลเวลสิบห้าเหมือนกัน ไว้ถึงตอนนั้นฉันจะมาโพสต์ไกด์ให้อีกทีนะคะ"

ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่เห็นข้อความต่างก็เข้ามาโอดครวญกันเป็นแถว:

"นี่มาอวดกันชัดๆ เลยใช่ไหม?!"

"คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ? เอาจริงๆ ตอนนี้กำลังวิ่งไปเก็บเลเวลแล้วเนี่ย"

"หลิวหลีคงไม่ได้กะจะฮุบของดีไว้คนเดียวหรอกนะ?"

......

ขณะที่หลินหลี่กำลังจะเข้าไปโต้ตอบกับบรรดาชาวเน็ตให้มากกว่านี้ จู่ๆ เธอก็เหลือบไปเห็นกระทู้ยอดฮิตอันใหม่โผล่ขึ้นมาบนหน้าแรก:

"แฉตัวตนที่แท้จริงของ หลิวหลี, ซีซีกว๋อเจวี้ยน และ ฮ่าวฮ่าว"

เธอถึงกับตกตะลึงไปในทันที