บทที่ 20 - ความน่าเชื่อถือของบอร์ดดาวมหาวิทยาลัย

"พูดอะไรสักอย่างสิ"

"เจียงฝาน ทำไมนายไม่พูดอะไรเลยล่ะ นายเป็นคนไม่ชอบพูดเหรอ"

เจียงฝานกับเยี่ยนฟ่านโจวนั่งเรียงกัน ฝั่งตรงข้ามคือถงหมิงกับจ้าวไห่หนานที่เอาแต่ส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุด ไม่ยอมแพ้จนกว่าจะได้คำตอบ

เดิมทีเจียงฝานตั้งใจจะเงียบต่อไป แต่โดนทั้งสองคนซักไซ้ไม่เลิกก็เริ่มจะทนไม่ไหว "มีจบมีสิ้นไหมเนี่ย บอกไปตั้งกี่รอบแล้วว่าผมกับรุ่นพี่เซี่ยฉานไม่ได้สนิทกัน ยิ่งไม่ใช่แฟนกันด้วย ทำไมพวกนายถึงไม่เชื่อกันเลยล่ะ"

ถงหมิงเบ้ปาก "ใช่ ฉันไม่เชื่อ"

จ้าวไห่หนาน "ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน"

เจียงฝาน " ... "

ในฐานะคนวงนอก เยี่ยนฟ่านโจวมองคนโน้นทีคนนี้ที เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มจะตึงเครียด ด้วยความสงสัย เขาจึงสะกิดเจียงฝานใต้โต๊ะ "รุ่นพี่เซี่ยฉานเหรอ ใช่คนที่อยู่ในอันดับสองของบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยหรือเปล่าครับ"

ยังไม่ทันที่เจียงฝานจะตอบ ถงหมิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็หัวเราะหึๆ "คอเดียวกันนี่หว่า"

"คอเดียวกันอะไรเหรอครับ"

"เพิ่งมาก็เริ่มศึกษาบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยแล้ว ตรงนี้แหละที่เหมือนกับฉันเป๊ะเลย"

ถงหมิงลดเสียงลง "นายเดาถูกแล้ว รุ่นพี่เซี่ยฉานที่พวกเราพูดถึงก็คือคนที่อยู่ในอันดับสองของบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยนั่นแหละ เพิ่งเปิดเทอมได้ไม่นาน เจียงฝานก็ไปอ่อยรุ่นพี่เซี่ยฉานติดซะแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปร่ายมนตร์บทไหนใส่รุ่นพี่เซี่ยฉาน ... "

"หยุดเลย!"

เจียงฝานทนฟังต่อไปไม่ไหว "ถงหมิง กินข้าวซี้ซั้วกินได้ แต่พูดจาซี้ซั้วพูดไม่ได้นะ ผมไม่ได้ไปอ่อยรุ่นพี่เซี่ยฉาน แล้วก็ไม่ได้ร่ายมนตร์อะไรใส่เขาทั้งนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเขาก็เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างนายกับเขา แล้วก็เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างไห่หนานกับเขานั่นแหละ"

"คำพูดแบบนี้หมายังไม่เชื่อเลย"

"แต่นายต้องเชื่อนะ"

ถงหมิงกลอกตาบน "ในเมื่อเป็นแบบนั้น แล้วทำไมรุ่นพี่เซี่ยฉานไม่มาส่งน้ำให้ฉันล่ะ ทำไมไม่ส่งน้ำให้ไห่หนานล่ะ ทำไมถึงส่งน้ำให้นายคนเดียว"

เจียงฝาน "น้ำน่ะรุ่นพี่เซี่ยฉานเป็นคนส่ง ถ้าอยากรู้เหตุผล นายก็ไปถามเขาสิ!"

ถงหมิง " ... "

ในตอนนั้นเอง เยี่ยนฟ่านโจวก็โพล่งขึ้นมา "มีคำพูดหนึ่งไม่รู้ว่าสมควรพูดหรือเปล่านะครับ"

จู่ๆ ทั้งสามคนก็หันขวับไปมองเยี่ยนฟ่านโจวเป็นตาเดียว

"คำพูดอะไรเหรอ"

"ความจริงแล้ว ผมรู้สึกว่าบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยของพวกเราไม่มีความน่าเชื่อถือเลยสักนิดครับ"

พอได้ยินประโยคนี้ ทั้งสามคนก็ถึงกับอึ้งไปเลย

บอร์ดดาวมหาวิทยาลัยเนี่ยนะ ไม่มีความน่าเชื่อถือเลย

มุมมองของเยี่ยนฟ่านโจว ถงหมิงกับจ้าวไห่หนานไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง แม้แต่เจียงฝานเองก็เช่นกัน เขาเคยเข้าไปดูบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยซีหลิงมาแล้ว อันดับตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นสาวสวยระดับเทพทั้งนั้น

อาจจะมีบ้างที่บางอันดับอาจจะคลาดเคลื่อนไป

อย่างที่โบราณว่าไว้ ลางเนื้อชอบลางยา มุมมองความสวยของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน การมีความคลาดเคลื่อนบ้างถือเป็นเรื่องปกติ

แต่โดยรวมแล้ว บอร์ดจัดอันดับนี้มีความน่าเชื่อถือสูงมากและไม่มีการโกงคะแนนอย่างแน่นอน เพราะนี่คือบอร์ดจัดอันดับที่นักศึกษาชายทั้งมหาวิทยาลัยร่วมกันโหวตขึ้นมา

"ฟ่านโจว ... "

ถงหมิงจ้องมองเยี่ยนฟ่านโจวด้วยสีหน้าประหลาดใจอยู่นาน น้ำเสียงแฝงการหยั่งเชิง "นาย ... คงไม่ได้ชอบผู้ชายหรอกใช่ไหม"

เจียงฝานกับจ้าวไห่หนานแอบขำอยู่ในใจ

ถงหมิงคนนี้ พอพูดอะไรไม่เข้าหูก็ชอบโยงไปเรื่องเพศที่สามตลอด ... จิ๊ๆ สมกับเป็นคนชวนอวี๋จริงๆ!

เยี่ยนฟ่านโจวถูกถามจนงุนงง พอตั้งสติได้ก็หน้าแดงก่ำรีบปฏิเสธ "ไม่ใช่แน่นอนครับ รสนิยมผมปกติดี ผมก็แค่รู้สึกว่าบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยมันไม่มีความน่าเชื่อถือเอาซะเลยก็เท่านั้น"

"ล้อเล่นน่า"

ถงหมิงกลอกตาบน "บอร์ดดาวมหาวิทยาลัยของพวกเรามีความน่าเชื่อถือสูงมากนะ คนที่ติดอันดับก็มีแต่สาวสวยระดับท็อปทั้งนั้น โดยเฉพาะสามอันดับแรก ยิ่งสวย ยิ่งดูหลุดพ้นจากโลกีย์ แปลกจัง ทำไมนายถึงคิดว่าบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยไม่มีความน่าเชื่อถือล่ะ"

เยี่ยนฟ่านโจวให้เหตุผลอย่างมีหลักการ "บอร์ดดาวมหาวิทยาลัยตั้งแต่อันดับสองถึงอันดับสิบไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่อันดับหนึ่งอย่างเยี่ยนชิงเหอเนี่ยสิ มีแต่ชื่อเสียงจอมปลอม ผมว่าเธอหน้าตาธรรมดามากเลยนะ ถ้าพูดถึงแค่เรื่องหน้าตา อันดับสิบอย่างหวงซือเถียนยังสวยกว่าเยี่ยนชิงเหอตั้งเยอะ"

"?"

"?"

"?"

เยี่ยนชิงเหอหน้าตาธรรมดามากงั้นเหรอ

สีหน้าของจ้าวไห่หนานดูพิลึกพิลั่น "ฟ่านโจว นายกำลังพูดบ้าอะไรอยู่เนี่ย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหน้าตา บุคลิก หรือชื่อเสียง เยี่ยนชิงเหอก็ถือว่าเป็นจุดสูงสุดของบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยเลยนะ!"

"ใช่เลย!"

ถงหมิงมองซ้ายมองขวา "คำพูดแบบนี้พูดกันเองในหมู่พี่น้องก็พอ พวกเราจะถือว่านายพูดเล่น แต่นายห้ามเอาไปพูดข้างนอกเด็ดขาดเลยนะ ไม่อย่างนั้นโดนคนหัวเราะเยาะแน่"

เยี่ยนชิงเหอคือใครกัน

เธอไม่ได้เป็นแค่ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยซีหลิงเท่านั้น แต่เธอยังเป็นดาราอีกด้วย เธอรับเชิญแสดงละครโทรทัศน์ตอนอายุสิบสาม อาศัยหน้าตาที่ดูบริสุทธิ์และบุคลิกที่ดูสะอาดสะอ้านโด่งดังเป็นพลุแตก จากนั้นก็ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง ใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีก็สามารถหยัดยืนในวงการบันเทิงได้อย่างมั่นคง

ปีที่แล้ว เยี่ยนชิงเหอเพิ่งจะคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมแห่งปีจากละครแนวรักวัยรุ่น เบียดเอาชนะนางเอกดาวรุ่งสี่คนของวงการบันเทิงไปได้อย่างสวยงาม

หากจะถามว่าอันดับไหนในบอร์ดดาวมหาวิทยาลัยที่ไร้ข้อกังขามากที่สุด ก็ต้องเป็นเยี่ยนชิงเหออย่างไม่ต้องสงสัย คะแนนโหวตของเธอทิ้งห่างอันดับสองอย่างเซี่ยฉานไปเกือบสองเท่า เธอคือดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งในดวงใจของนักศึกษาชายมหาวิทยาลัยซีหลิงทุกคนอย่างแท้จริง!

"ไม่ได้พูดเล่นนะครับ"

เยี่ยนฟ่านโจวยังคงยืนกรานในความคิดของตัวเอง "ไม่ว่าพวกคุณจะพูดยังไง ผมก็ยังรู้สึกว่าเยี่ยนชิงเหอหน้าตาธรรมดาอยู่ดี"

เจียงฝานหรี่ตาลง

เยี่ยนฟ่านโจวเหรอ

เยี่ยนชิงเหอเหรอ

นามสกุลเยี่ยนเป็นนามสกุลที่หาได้ยาก สิบทั้งแปดเก้าน่าจะเป็นอย่างที่เขาเดาไว้แน่ๆ

"สั่งอาหาร สั่งอาหารกันดีกว่า"

เจียงฝานตัดบทสนทนานี้ แล้วยื่นเมนูให้เยี่ยนฟ่านโจว "ในเมื่อนายเป็นคนเลี้ยง พวกเราก็ต้องตามใจเจ้ามือ"

หลังจากเยี่ยนฟ่านโจวดูเมนูจบ ความประหลาดใจก็ฉายชัดบนใบหน้า "อาหารที่นี่ ... ทำไมถึงถูกจังเลยครับ จะพอกินเหรอครับ หรือว่าเราจะเปลี่ยนร้านกันดี"

ทั้งสามคนมองหน้ากัน

ฟังดูสิ นี่มันคำพูดของคนหรือไง

จ้าวไห่หนานพูดติดตลก "ฟ่านโจว นี่นายตั้งใจจะเลี้ยงพวกเราที่ร้านมิชลินหรือไง"

เยี่ยนฟ่านโจวมีสีหน้าเรียบเฉย "ก็ได้นะครับ แต่อาหารมิชลินไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่ หลายอย่างมีแต่ชื่อเสียงจอมปลอม สู้ไปกินอาหารสูตรต้นตำรับดีกว่า ผมรู้จักร้านอาหารสูตรต้นตำรับอยู่ร้านหนึ่ง รสชาติดีมากเลยนะครับ"

เจียงฝานเอ่ยปากห้าม "กินที่นี่แหละ อาหารที่นี่ถึงจะถูกแต่รสชาติก็ถือว่าใช้ได้ ที่สำคัญคืออยู่ใกล้มหาวิทยาลัย เดินทางสะดวกดี"

"เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ"

สิบกว่านาทีต่อมา เยี่ยนฟ่านโจวชิมเส้นใหญ่ผัดที่นำมาเสิร์ฟไปได้คำเดียว ก็วางตะเกียบลงอย่างเงียบๆ

เมื่อสังเกตเห็นการกระทำนี้ เจียงฝานก็ลอบขำอยู่ในใจ

สมกับเป็นคุณชายบ้านรวยจริงๆ!

รูมเมทสามคน ถงหมิงกับจ้าวไห่หนานเป็นซูเปอร์เด็กเรียน เยี่ยนฟ่านโจวเป็นคุณชายบ้านรวย มีแค่เขาที่ดูแสนจะธรรมดา ... อืม จะว่าธรรมดาก็คงไม่ได้ เขาก็มีจุดเด่นอยู่เหมือนกัน เพียงแต่ไม่สะดวกจะเอามาโชว์ให้ใครเห็น ต้องรอให้มีแฟนก่อนถึงจะได้ใช้งาน

หลังจากกินข้าวเสร็จ ทั้งสี่คนก็กลับมาที่หอพัก เริ่มต้นการพูดคุยกัน

เยี่ยนฟ่านโจวที่ตอนแรกไม่ค่อยพูด เริ่มจะเปิดใจมากขึ้น "ปกติพวกคุณมีงานอดิเรกอะไรกันบ้างครับ ตอนว่างๆ ผมชอบอ่านนิยายออนไลน์ แล้วพวกคุณล่ะครับ"

เจียงฝาน "รักเงินถือเป็นงานอดิเรกไหม"

ถงหมิง "ชอบผู้หญิงถือเป็นงานอดิเรกไหม"

เยี่ยนฟ่านโจว "?"

รักเงินเหรอ ชอบผู้หญิงเหรอ

นี่มันถือเป็นงานอดิเรกด้วยเหรอ

จ้าวไห่หนานทำหน้าดูถูก "พวกนายสองคนนี่ตื้นเขินจริงๆ ฟ่านโจว ฉันไม่เหมือนกับไอ้สองคนนี้นะ"

เยี่ยนฟ่านโจวถามด้วยความคาดหวัง "ไห่หนาน แล้วงานอดิเรกของนายคืออะไรล่ะ ไหนลองพูดออกมาดังๆ ซิ"

"ฉันเหรอ"

จ้าวไห่หนานยิ้มยิงฟัน "ฉันน่ะทั้งรักเงินแล้วก็ชอบผู้หญิงเลย"

เยี่ยนฟ่านโจว " ... "

[จบแล้ว]