บทที่ 30 ไม่ใช่เรื่องปกติ

ความอ่อนแอบางครั้งก็เกิดจากการฝึกฝนหนักเกินไป

เกาเถิงนอนหลับสนิทจนถึงเวลาเที่ยงคืนและเขาได้รับความสามารถใหม่【ธาตุสายฟ้า】

เขาอยากได้ความสามารถนี้มากเพราะสามารถใช้กระแสไฟฟ้ากระตุ้นร่างกายเพื่อเพิ่มความเร็วและความแข็งแกร่งได้

【เพิ่มความเร็ว】บวกกับ 【ธาตุสายฟ้า】 ทำให้เขาเคลื่อนไหวและหนีได้อย่างรวดเร็วซึ่งเพิ่มโอกาสรอดชีวิตมากยิ่งขึ้น

เกาเถิงลงไปดื่มน้ำข้างล่าง

ตอนนี้ฟางเหมิงเริ่มฝึกอีกครั้งแล้วจริงๆด้วย

“ฉันชื่นชมในความพยายามของเธอมาก ไม่รู้สึกเหนื่อยบ้างงั้นหรอ?”

เกาเถิงเดินไปที่ตู้เย็นในห้องครัวแล้วเปิดเพื่อหยิบขวดน้ำแร่ออกมาหนึ่งขวดและดื่มไปสองสามอึก

"เหนื่อย...เหนื่อยสิ แต่...ฉันรู้สึกว่า...มันคุ้มค่า...สำหรับตัวเอง..."

ฟางเหมิงตอบทั้งที่หายใจหอบขณะกำลังกระโดดกบ

เกาเถิงส่ายหัว ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนว่าร่างกายของเขาหนักขึ้นแม้แต่เดินลงมาชั้นล่างก็ยังเจ็บปวด

ฟางเหมิงเสร็จสิ้นการฝึกกระโดดกบ เธอเช็ดเหงื่อด้วยผ้าขนหนูแล้วมองไปยังเกาเถิงและพูดว่า "นายจะมาฝึกพร้อมกับฉันไหม เห็นนายไปพักผ่อนมานานร่างกายคงจะฟื้นตัวแล้ว”

"ฉันไม่เคยฝึกหนักขนาดนี้มาก่อนดังนั้นต้องเพิ่มการฝึกทีละนิดทีละหน่อยเพื่อให้ร่างกายคุ้นชินกับมัน งั้นฉันไปนอนต่อก่อนแล้วเจอกันพรุ่งนี้"

เกาเถิงรีบพูดอย่างรวดเร็วและขึ้นไปชั้นบนราวกับว่าเขากำลังวิ่งหนี

ฟางเหมิงแสดงรอยยิ้มแห่งชัยชนะและเริ่มฝึกฝนอีกครั้ง

เช้าตรู่

เกาเถิงถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยเสียงเคาะประตู

เขาค่อยๆลุกขึ้นอย่างง่วงนอนแล้วลุกขึ้นสวมรองเท้าแตะเพื่อไปเปิดประตู

"ทำไมถึงมาเคาะประตูห้องผู้ชายแต่เช้ากันละเนี่ย"

ก่อนที่จะเห็นหน้าฟางเหมิงเกาเถิงก็ได้บ่น

"กรี๊ดดด!"

ฟางเหมิงกรีดร้องใบหน้าของเธอร้อนขึ้นอย่างรวดเร็วลิ้นทั้งหมดพันกันแล้วพูดว่า “นายกำลังทำอะไรอยู่!!”

"เธอเป็นอะไรของเธอกัน"

เกาเถิงเหลือบมองเห็นน้องชายของเขาที่ตื่นตั้งแต่ตอนเช้า

"นี่...นี่..."

หัวใจของฟางเหมิงตื่นตระหนกมากและเธอไม่รู้ว่าจะวางสายตาไปที่ไหน

"ไปแต่งตัวก่อนแล้วค่อยมาคุยกัน"

ฟางเหมิงลงไปชั้นล่างราวกับกำลังหลบหนี

เมื่อเธอจากไปเกาเถิงก็เกาหัวแล้วไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำชั้นบนก่อนที่จะลงไปยังชั้นล่าง

ฟางเหมิงนั่งตัวตรงบนโซฟาด้วยความรู้สึกอึดอัด

"เธอมีอะไรจะคุยกับฉัน"

เกาเถิงนั่งข้างฟางเหมิงและตบไหล่เธอโดยสัญชาตญาณ

ฟางเหมิงขยับหลบไปทางซ้ายด้วยระยะห่างที่ไกลมากและพูด "นาย...นาย...ห้ามแตะต้องฉัน..."

“เมื่อกี้ฉันแค่ไม่ใส่กางเกงในทำไมเธอถึงต้องตื่นเต้นขนาดนี้?”

"ฉัน...ตื่นเต้นงั้นหรอ?"

"ฉันเข้าใจแล้วว่าเมื่อมนุษย์ทุกคนเห็นสัตว์ประหลาดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคือตกใจ กลัว และคงจะตื่นเต้น"

"ใครตื่นเต้นกัน!"

ฟางเหมิงใช้หมอนทุบ

"ใช่แล้วเธอไม่ควรตื่นเต้นเพราะเธอคงไม่ได้ใช้งานมัน แถมฉันยังไม่สนใจความรักหนุ่มสาวด้วย ฉันแค่อยากเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก"

"ใครจะใช้กัน!"

ฟางเหมิงตะโกนด้วยความโกรธ

"เอาล่ะ เธอไปเรียกฉันตั้งแต่เช้าคงมีอะไรจะพูดใช่ไหม?"

เกาเถิงเปลี่ยนเรื่อง

ฟางเหมิงมีท่าทีสงบลงอย่างรวดเร็วและจ้องมองที่เกาเถิงโดยไม่พูดอะไร

"บางทีครอบครัวเธออยากให้เธอใจเย็นในเรื่องนี้จนกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่"

"หากครอบครัวของฉันยังอยู่พวกเขาคงไม่ว่าอะไรหรอก"

"งั้นหรอขอโทษด้วยละกันที่คิดแทน"

เกาเถิงขอโทษอย่างเรียบง่าย

หลังจากมุขตลกอารมณ์ของฟางเหมิงก็สงบลงในที่สุด

เธอกล่าวว่า "เมื่อไม่กี่นาทีก่อนสำนักงานความมั่นคงส่งภารกิจมาให้ดังนั้นฉันต้องถามนายก่อน"

เกาเถิงสงสัย "ภารกิจบังคับงั้นหรอ?"

"ไม่ใช่" ฟางเหมิงกล่าวว่า "เป็นภารกิจสำหรับคนที่อยู่ในพื้นที่นี้"

เธอหยิบมือถือออกมาเปิดรายละเอียดของภารกิจและแสดงให้เกาเถิงดู

ภารกิจคือการปกป้องคนธรรมดาที่ชื่อเจียงเหว่ย

เจียงเหว่ยเป็นคนส่งของของบริษัทขนส่ง เขาทำงานอย่างขยันขันแข็งแถมยังชอบช่วยเหลือผู้อื่นทำให้เขาเข้ากับทั้งญาติ เพื่อน เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนบ้านได้เป็นอย่างดี

"ทำไมคนดีๆแบบนี้ถึงกำลังจะถูกฆ่าล่ะ?"

เรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อ 5 ปีที่แล้ว

นักเรียนที่ชื่อเจียงเฉินได้ปลุกความสามารถขึ้นมา

อย่างไรก็ตามความสามารถสัมพันธ์ของเจียงเฉินนั้นต่ำเกินไป

ดังนั้นเจียงเฉินจึงเป็นได้แค่สมาชิกอย่างไม่เป็นทางการของสำนักงานความมั่นคง

หลังจากเจียงเฉินลาออกจากโรงเรียนเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงและแทบจะกลายเป็นคนละคน

เจียงเฉินนั้นเขาถูกรังแกในสำนักงานความมั่นคงเพราะความสามารถของเขานั้นแปลกมากนั่นคือมีดวงตาอยู่ที่มือแต่ละข้าง แต่ดวงตานี้กลับไม่มีผลหรือพลังอะไรเลยทำให้หลายคนเรียกเขาว่าตัวประหลาด

ความเกลียดชังสะสมอยู่ในใจเขาเรื่อยๆเจียงเฉินต้องการแก้แค้นแต่เขาก็ไม่มีพลังพอ

จนกระทั่ง "ยาเลือดคลั่ง" ปรากฏขึ้น

หลังจากกินยานี้เข้าไปความสามารถสัมพันธ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นและในที่สุดความสามารถนี้ก็มีประโยชน์

ดวงตาบนฝ่ามือสามารถปล่อยแสงที่ทำให้สิ่งต่างๆเป็นหินได้ พลังประหลาดนี้จึงยากที่จะต้านทาน

ผู้มีความสามารถหลายคนที่รังแกเจียงเฉินก็ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม

เจียงเหว่ยและคนอื่นๆผู้ที่ทำให้เจียงเฉินมีความทรงจำแย่ๆในสมัยที่เป็นนักเรียนจะต้องถูกเขาตามมาแก้แค้นอย่างแน่นอน

สำนักงานความมั่นคงจึงออกภารกิจมากมายเพื่อปกป้องคนเหล่านี้ ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ต้องการจับเจียงเฉินเพื่อไม่ให้สามารถสังหารคนอื่นต่อไปได้อีก

ข้อมูลของภารกิจนี้เป็นรายละเอียดที่เข้าใจง่าย หลังจากดูแล้วเกาเถิงก็มุ่งความสนใจไปที่อู๋โหยวเจียว หลักคำสอนไร้กังวล

"หลักคำสอนไร้กังวลนี้คืออะไร? เปลี่ยนคนเลวให้เป็นคนดีงั้นหรอ?"

เกาเถิงยื่นมือถือกลับไปให้ฟางเหมิง

"ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนกันและไม่เคยสนใจหลักคำสอนพวกนี้เลย" ฟางเหมิงรับมือถือ "เดี๋ยวฉันจะลองตรวจสอบดู"

ค้นหาหลักคำสอนไร้กังวล

มีข้อมูลมากมายขึ้นมา

หลังจากอ่านแล้วพวกเขาทั้งสองก็เริ่มเข้าใจเกี่ยวกับอู๋โหยวเจียว

"กลายเป็นว่ามันคือองค์กรศาสนาที่ชักนำผู้คนให้เป็นคนดีคิดบวกและเผยแพร่ความเมตตาไปทุกที่"

ใช่หากตามข้อมูลที่ค้นหาบนอินเทอร์เน็ตหลักคำสอนไร้กังวลเป็นเช่นนี้แถมมีบางคนออกมาแสดงความคิดเห็นด้วย

[ปีที่แล้วฉันเป็นคนที่ติดพนันมากจนสูญเสียเงินกับอสังหาที่สะสมมาทั้งหมด แถมยังทำให้พ่อกับแม่กระโดดน้ำฆ่าตัวตายและลูกเมียก็ขาดการติดต่อ แต่พระเจ้าก็ให้โอกาสแก่ฉันอีกครั้งโดยการนำพาเข้าสู่หลักคำสอนไร้กังวลจึงทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป ตอนนี้ฉันเลิกเล่นการพนันและตั้งใจทำงานชำระหนี้เพื่อหวังว่าภรรยาและลูกสาวจะกลับมาเพื่อให้ฉันพูดคำว่า ฉันขอโทษต่อจากนี้ไปฉันสัญญาว่าจะทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีขึ้น]

[ปีนี้ฉันอายุ 86 ปีและมีลูกชายเพียงคนเดียวโดยเลี้ยงดูเขามาเป็นอย่างดี แต่พอฉันแก่ตัวลงเขาก็ไล่ฉันออกจากบ้านและให้นอนอยู่ข้างถนน ภายใต้การนำทางของพระเจ้าจึงได้พบกับท่านผู้นำ ด้วยความช่วยเหลือจากท่านลูกชายของฉันก็ตระหนักถึงความผิดพลาดจึงมารับฉันกลับบ้านหลังจากนั้นเขาก็ดูแลฉันเป็นอย่างดีทำให้ได้สัมผัสกับความอบอุ่นของครอบครัวอีกครั้ง]

[ลูกของฉันก็ดีขึ้น…]

เกาเถิงเริ่มพบสิ่งแปลกๆที่ดูน่ากลัวเพราะไม่มีใครใส่ร้ายอู๋โหยวเจียวเลยแถมมีแต่คนชื่นชม ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องปกติ