เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 17 รังแกรุ่นพี่

บทที่ 17 รังแกรุ่นพี่

บทที่ 17 รังแกรุ่นพี่


เกาเถิงและฟางเหมิงกำลังเดินอยู่บนถนนพูดคุยและหัวเราะกัน แต่จู่ๆก็มีเสียงระเบิดมาจากะยะไกล

มีฝุ่นควันจากระเบิดพุ่งขึ้นฟ้า

เกาเถิงเอามือกันแสงแดดแล้วมองไปยังระยะไกล "ที่นั่นเสียงดังมาก"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ร่างหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามา

ความเร็วนั้นรวดเร็วมาก ภายในพริบตาเดียวก็อยู่ตรงหน้าแล้ว

"ไปให้พ้น!"

เกาเถิงได้เข้ามาขวางชายคนนี้ไว้กลางถนน เมื่อเห็นแบบนี้ชายคนนั้นได้ใช้กรงเล็บเพื่อที่จะจัดการเกาเถิง

"เฮ้!"

มีรอยยิ้มประชดประชันอยู่ที่มุมปากของเกาเถิง เขาไม่ได้ขยับแม้แต่ครึ่งก้าวกรงเล็บของชายคนนั้นได้เข้ามาใกล้ใบหน้าของเขา แต่อยู่ๆชายคนนั้นก็นิ่งไป

ชายที่อยู่ตรงหน้าถูกพลังที่มองไม่เห็นตึงเอาไว้ จึงไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

เกาเถิงมองชายคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้าและพบว่ามีรอยไหม้บนร่างกายของเขา อาจเป็นเพราะการต่อสู้ที่พึ่งเกิดขึ้น

“นายไม่ใช่คนจากสำนักงานความมั่นคงใช่ไหม?”

"ปล่อยฉันไป!"

ชายคนนี้คำรามและดวงตาเบิกกว้างเสมือนกับแมลงที่ติดอยู่ในใยแมงมุม

ทักษะพลังจิตของเกาเถิงถูกเสริมความสามารถ ทำให้พลังจิตของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

"ถ้าไม่ปล่อย นายจะทำอะไรกับฉันได้ล่ะ"

เกาเถิงพูดอย่างหยาบคาย

"ไอ้เวร..."

เสียงสบถของชายคนนี้ถูกขัดด้วยเสียงลมแรง เขาพุ่งลอยไปบนอากาศด้วยความเร็ว พลังของเกาเถิงกดดันชายผู้นี้และถูกบีบอัด มีเสียงกระดูกหักดังออกมาจนชายผู้นี้ร้องครวญคราง

เป็นเพียงระดับ D แต่กลับกล้าอวดดีต่อหน้าเกาเถิง นี่ไม่ต่างอะไรจากการวิ่งเข้าหาความตาย

จู่ๆพลังที่กดดันเขาก็หายไป

ชายคนนี้ไม่ทันตั้งตัวก็ตกลงมาจากอากาศ กระแทกลงเข้ากับพื้นอย่างแรง

"บอกฉันหน่อยสิ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น"

เกาเถิงส่ายหัว ดวงตาของเต็มไปด้วยความสงสาร

ชายคนนี้พูดไม่ออก เมื่อเขาอ้าปากเลือดก็ไหลออกมา

"นี่เป็นนักโทษของสำนักงานความมั่นคงหรือเปล่า?"

ฟางเหมิงหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมา เปิดแอปของสำนักงานความมั่นคงและถ่ายรูปชายคนนี้เพื่อนำไปสแกนหน้า

ในไม่ช้าข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลนี้ก็ออกมา

เฉินหยวน อายุ 26 ปี ความสามารถของเขาคือกรงเล็บเหล็ก ในตอนที่ปฏิบัติภารกิจเขาฆ่าเพื่อนของเขาเพราะอิจฉาศักยภาพระดับ A ของเพื่อนร่วมทีม

นอกจากข้อมูลสำคัญเหล่านี้แล้วยังมีข้อมูลอื่นเช่นที่อยู่ทะเบียนบ้านและสถานที่ปรากฏตัวครั้งสุดท้าย เกาเถิงโน้มตัวไปทางฟางเหมิงมองคร่าวๆแล้วพูดว่า "จับตัวเขาเอาไว้เลย นอกจากทำภารกิจสำเร็จแล้วยังได้เงินตั้ง 200,000 อีกด้วย"

หลังจากหยุดชั่วครู่เขาก็พูดอีกครั้ง "เพียงเพราะความอิจฉาจึงถูกฆ่า โลกใบนี้โหดร้ายจริงๆ"

ฟางเหมิงกล่าวว่า "ทุกคนล้วนมีความอิจฉาริษยา แต่บางคนสามารถยับยั้งชั่งใจตัวเองได้ แต่มีบางคนถูกความอิจฉาครอบงำจนกลายเป็นความเกลียดชัง"

"เธอพูดถูกแล้ว ต่อไปนี้ฉันจะระวังตัวเพราะฉันมักโดนอิจฉาในความอัจฉริยะอยู่เสมอ"

ฟางเหมิงถอนหายใจ "นี่นายไม่รู้จักคำว่าเจียมเนื้อเจียมตัวบ้างหรอ?"

"ทุกคนรู้ว่าฉันเก่งหากฉันบอกว่าตัวเองไม่เก่งคนอื่นจะคิดยังไง?  พวกเขาอาจจะเกลียดฉันเข้าไปใหญ่หรือแม้กระทั่งอยากจะฆ่าฉันด้วยซ้ำ ดังนั้นฉันจะแสดงความถ่อมตัวไม่ได้ มันจะยิ่งทำให้คนเกลียดและส่งผลเสียต่อตัวฉันเอง"

เกาเถิงพูดอย่างตรงไปตรงมาและซื่อสัตย์ ทำให้ฟางเหมิงพูดไม่ออก

"เอาล่ะในตอนนี้ก็เสร็จไป 2 ภารกิจแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ฟางเหมิงก็พูดด้วยสีหน้าพันกัน"พวกเราทำยังไงกับชายคนนี้ก่อนดี?"

ดูเหมือนว่าเฉินหยวนจะเพิ่งผ่านการต่อสู้และตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน

หากพวกเราไม่มอบตัวเขาไป อาจจะเกิดการต่อสู้เพราะอีกฝ่ายคิดว่าพวกเราเป็นเด็กใหม่

เกาเถิงกางมือออกแล้วพูดว่า "ใครจับตัวได้ก่อนก็ต้องเป็นของคนนั้นสิ"

"แต่พวกเราจัดการเขาในตอนบาดเจ็บนี่"

"ถึงยังไงพวกเราก็ชนะด้วยความสามารถของตัวเอง หากอีกฝ่ายไร้เหตุผลเราก็ไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผลกับมัน"

"แล้วถ้าเขาแข็งแกร่งกว่าพวกเราล่ะ?"

“แน่นอน...ว่าสันติคือสิ่งสำคัญที่สุด” เกาเถิงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า"เราอยู่ในสำนักงานความมั่นคงและเป็นองค์กรเดียวกัน ถึงยังไงเลือดก็ข้นกว่าน้ำ เราอาจจะต้องมองผ่านผลประโยชน์เล็กน้อยเหล่านี้"

ในขณะนี้มี 3 ร่างได้โผล่ออกมา

ผู้ชายสองคนและผู้หญิงหนึ่งคน

มีผู้ชายคนหนึ่งมีผ้าพันแผลบนหน้าอกซึ่งมีเลือดโชก ใบหน้าของเขาซีดมากดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บหนัก

เกาเถิงมองไปที่ทั้งสามคน

คลาส D อันดับที่ 22

คลาส D อันดับที่ 90

คลาส D อันดับที่ 87954

คนสุดท้ายดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บหนักพลังของเขาจึงอ่อนแอลง

เมื่อเกาเถิงสังเกตุทั้งสามคน พวกเขาก็มองมาที่เกาเถิงและฟางเหมิงด้วย

เมื่อมองเห็นใบหน้าของทั้งสองคนที่ยังดูเด็กอยู่ ดวงตาของจ้าวเหลียงก็สั่นไหวจึงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า "พวกเธอเป็นเด็กใหม่ของสำนักงานความมั่นคงใช่หรือเปล่า?"

ดวงตาของเกาเถิงย้ายไปที่คนที่กำลังพูด ใบหน้ามีเชื้อชาติจีน รูปร่างสูง และดูสง่างามมาก

เกาเถิงตอบว่า "ใช่ครับ พวกเราเพิ่งเป็นผู้ปลุกความสามารถเมื่อไม่นานมานี้"

จ้าวเหลียงมองเกาเถิงด้วยท่าทางที่น่าชื่นชมแล้วพูดว่า "เด็กใหม่เดี๋ยวนี้สุดยอดมาก ตอนที่ฉันอายุเท่านายฉันยังไม่เก่งขนาดนี้เลย”

หากพวกเธอไม่หยุดเขา เฉินหยวนคงจะหนีไปแล้ว

“ยังไงเขาก็ไม่มีทางหนี การต่อต้านสำนักงานความมั่นคงถือเป็นทางตัน!”

คำพูดของเกาเถิงดังและชัดเจน ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขามีความเชื่อมั่นในสำนักงานความมั่นคง

เกาเถิงแสดงอีกครั้ง

จ้าวเหลียงยิ้มและพยักหน้า เด็กหนุ่มคนนี้มีทัศนคติและสติปัญญาดีมาก แล้วเขาก็พูดต่อว่า "ภารกิจของพวกเธอสำเร็จแล้วหรือยัง"

“รุ่นพี่พวกเราได้รับภารกิจให้ทำลายสถานที่ผลิตยาปลอม ตอนนี้เหลือเพียงที่เดียวเท่านั้น”

ทัศนคติของเกาเถิงทำให้จ้าวเหลียงพอใจมาก เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า "พวกเธอทำงานเร็วมาก"

"บางสิ่งไม่สามารถเร็วได้ แต่บางอย่างก็ต้องเร็ว"

คิ้วทั้งสองของจ้าวเหลียงขมวดเข้าหากันทันที ประโยคนี้ฟังดูแปลกๆ

“หยุดการพูดคุยเพียงเท่านี้เถอะ พวกเธอไปทำภารกิจต่อได้และปล่อยเฉินหยวนให้พวกฉันจัดการเอง”

จ้าวเหลียงมีความคิดที่จะรังแกเด็กใหม่ นอกจากนี้เขายังเชื่อว่าเกาเถิงเป็นคนฉลาดและต้องก้มหัวให้กับรุ่นพี่ที่แข็งแกร่งกว่าอย่างแน่นอน

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือเขาถูกปฏิเสธ

“ผมจับเขาได้ทำไมต้องมอบเขาให้คนอื่นด้วย”

จู่ๆใบหน้าของจ้าวเหลียงก็จมลง และเขาก็ไม่พอใจอย่างมาก "นายหมายความว่ายังไง"

"ก็หมายความตามที่พูดไปไง" เกาเถิงพูดอย่างไม่พอใจว่า "เป็นความจริงที่พวกคุณเจอเขาก่อนและเพื่อนร่วมทีมก็ได้รับบาดเจ็บ แต่แล้วยังไงล่ะสิ่งที่ผมจะทำมีแค่ขอบคุณที่ทำให้กำลังของชายคนนี้อ่อนแอลง"

จ้าวเหลียงหรี่ตาลง เห็นได้ชัดว่าเกาเถิงกำลังยั่วยุเขา

เด็กใหม่เดี๋ยวนี้ใจกล้าขนาดนี้เลยงั้นหรอ?

“เกาเถิงช่างมันเถอะ ไม่จำเป็นต้องทำให้พวกเขาขุ่นเคือง”

ฟางเหมิงดึงเสื้อผ้าของเกาเถิงอย่างเบาๆ เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่อันตรายจากจ้าวเหลียงซึ่งทำให้เธอตัวสั่น

“ผู้หญิงคนนั้นยังดูมีเหตุผลมากกว่านาย ฟังคำพูดของเธอจะดีกว่า”

“เมื่อมีบางอย่างไม่ยุติธรรม ผมแค่ต้องยืนขึ้นและปฏิเสธ”

เกาเถิงยกคอของเขาอย่างกล้าหาญ ในมุมมองของจ้าวเหลียงเขาเป็นเด็กที่ไม่เคยถูกทุบตีและเจอโลกมาก่อน

“ดูเหมือนว่าวันนี้ฉันต้องสั่งสอนบทเรียนให้นาย ว่าการเคารพรุ่นพี่มันเป็นยังไง”

มือของจ้าวเหลียงเคลือบด้วยแสงสีดำหลายชั้น ฝ่ามือของเขาตรงไปที่แก้มของเกาเถิงและเกิดเสียงสายลมรุนแรง เขาต้องการที่จะตบเกาเถิง

สิ่งที่คาดไม่ถึงคือมือของเขาถูกเกาเถิงคว้าเอาไว้

เกิดคำถามขึ้นในหัวของจ้าวเหลียง สถานการณ์นี้มันคืออะไร?

ครู่ต่อมา เขาถูกเกาเถิงยกขึ้นและกระแทกลงกับพื้น

พื้นแตกกระจาย อวัยวะภายในของจ้าวเหลียงดูเหมือนเคลื่อนที่ มีเลือดจำนวนมากพุ่งออกมาเต็มปาก

นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน?

จบบทที่ บทที่ 17 รังแกรุ่นพี่

คัดลอกลิงก์แล้ว