บทที่ 71: เมืองอันฮว่า 1

บทที่ 71: เมืองอันฮว่า 1

อันดับหนึ่งและสองมีคะแนนห่างกันถึง 1,000 แต้ม แม้แต่คนใจเย็นอย่าง ฉือจินเวย ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

4,600 คะแนน หากเฉลี่ยจากการผ่านด่าน 5 ครั้ง หมายความว่าเขาทำได้ถึง 920 คะแนนต่อด่าน ในขณะที่คะแนนสูงสุดต่อด่านของเธอในครั้งนี้ทำได้เพียง 800 คะแนนเท่านั้น... เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงเลื่อนดูอันดับของตัวเอง พบว่าขยับจาก 25,178 ขึ้นมาอยู่อันดับที่ 21,026 พัฒนาขึ้นมาสี่พันกว่าอันดับ ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว

เธอละทิ้งความฟุ้งซ่าน เปิดหน้าต่างทักษะเพื่อเริ่มการอัปเกรดรอบใหม่

เธอยอมจ่าย 300 คะแนนเพื่ออัปเกรดทักษะเป็น ระดับ 6:

【ทักษะ: มิติ (เอกลักษณ์)】 ระดับความหายาก: ระดับ S คำอธิบาย: ทักษะเรียกใช้ (อัปเกรดได้)

ทักษะเพิ่มเติม I: เซฟเฮาส์  พื้นที่อิสระขนาด 777 เมตร ตัดขาดจากโลกภายนอก รับประกันความปลอดภัย ผู้เล่นสามารถซ่อนตัวได้ครั้งละ 30 นาที (ตำแหน่งไม่เคลื่อนที่ เข้าได้เฉพาะเจ้าของ) คูลดาวน์: 10 วัน

ทักษะเพิ่มเติม II: ล่องหน  คุณจะได้รับความสามารถในการล่องหน สามารถเคลื่อนที่เปลี่ยนตำแหน่งได้ แต่ไม่สามารถทะลุกำแพงได้ ทักษะจะยกเลิกอัตโนมัติเมื่อสัมผัสสิ่งมีชีวิตหรือใช้ทักษะอื่น ใช้งานได้นานครั้งละ 20 นาที (ไอเทมในมือล่องหนด้วย จำกัด 1 ชิ้น) คูลดาวน์: 10 วัน

ระดับทักษะ: 6 คะแนนอัปเกรดครั้งต่อไป: 500 ขนาดมิติ: 42.9 ลูกบาศก์เมตร

ในที่สุดก็ได้ทักษะใหม่มาเพิ่มอีกหนึ่งอย่าง ฉือจินเวยรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าทักษะมาถึงระดับ 6 แล้ว เธออดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าถึงระดับ 11 เธอจะได้ทักษะใหม่อีกหรือไม่ แต่นั่นยังอีกไกลเกินไป เธอจึงยังไม่เก็บมาคิดในตอนนี้

ด้วยคะแนนที่เหลือ 698 แต้ม ฉือจินเวยไม่รีบร้อนจะลงกับทักษะหมด แต่เธอวางแผนจะหาอุปกรณ์ป้องกันตัวให้ตัวเอง

ครั้งล่าสุดที่เผชิญหน้ากับฝูงหมาป่า เป็นเพราะเธอสวมชุดป้องกันครบชุดจึงไม่ถูกกัด หากเธอใส่เพียงชุดลำลองปกติ ผลลัพธ์คงไม่แน่นอน นอกจากนี้ยังมีเรื่องมีดพก ครั้งนี้มันใช้งานได้ดีในฐานะอาวุธขว้าง เธอจึงตัดสินใจซื้อเพิ่มอีกสองเล่ม และลองดูว่ามีอาวุธลับอย่าง "เข็มพายุพิรุณบุปผา" สำหรับป้องกันตัวด้วยหรือไม่

รวมถึงอาวุธทำลายล้างเป็นวงกว้าง ถ้าครั้งนี้เธอมีระเบิดมือสักลูก การต่อสู้คงง่ายขึ้นมาก

(แม้ว่ามันอาจจะลากเธอลงเหวไปด้วยก็ตาม)

ขั้นแรกเธอใช้ 2 แต้มในตลาดซื้อขายเพื่อซื้อมีดพก 4 เล่ม รวมเป็น 6 เล่ม จากนั้นจึงเปิดร้านค้าไอเทม

อุปกรณ์ป้องกันมีให้เลือกไม่มากนัก ฉือจินเวยเลือกอย่างพิถีพิถันและตัดสินใจซื้อ:

ตามด้วยอาวุธ:

หลังจากช้อปปิ้งเสร็จ เธอเหลือคะแนนอยู่ 266 แต้ม ซึ่งไม่พออัปเกรดทักษะ เธอจึงเก็บไว้ก่อน แล้วล้มตัวลงนอนเพื่อชดเชยการอดนอนทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากส่องฟอรัมแล้ว เธอเริ่มใช้เวลาอยู่ในห้องสมุด

ภัยพิบัติความหนาวสุดขั้วปรากฏขึ้นแล้ว เธอคาดการณ์ว่าภัยธรรมชาติอื่นๆ เช่น อุณหภูมิสูง, ทอร์นาโด, สึนามิ และแผ่นดินไหว ก็น่าจะตามมา เธอจึงยังมีเนื้อหาความรู้ที่ต้องศึกษาเพิ่มอีกมาก

ในวันที่สาม เธอใช้เวลาทั้งวันอยู่ในห้องฝึกซ้อม นอกจากการฝึกต่อสู้ประชิดตัวแล้ว เธอยังฝึกฝนทักษะการยิงปืนด้วย รวมระยะเวลาสองวันเธอเสียไปทั้งหมด 3 แต้ม

เช้าวันที่สี่ เสียงประกาศจากระบบดังขึ้นตรงเวลา:

【เกมจะเริ่มขึ้นในอีก 5 นาที โปรดอ่านคำอธิบายอย่างละเอียด】 จำนวนผู้เล่น: 14,812,328,897 คน เป้าหมาย: เอาชีวิตรอดให้ครบ 20 วัน

คำอธิบาย: เมืองอันฮว่า ประสบปัญหามลพิษอย่างรุนแรง คุณต้องเอาชีวิตรอดในเมืองนี้ให้ครบ 20 วัน การออกจากเขตเมืองถือว่าล้มเหลว โปรดดำเนินการด้วยความระมัดระวัง ของขวัญ: 1,000 เหรียญอันฮว่า, ชุดเสื้อผ้าแบบสุ่ม, โทรศัพท์มือถือ และบัตรประชาชน

ทันทีที่อ่านคำอธิบายจบ ฉือจินเวยก็ถูกส่งเข้าสู่เกมทันที เธอไม่แน่ใจว่าคิดไปเองไหม แต่ดูเหมือนระบบจะเริ่มส่งคนลงมาเร็วกว่า 5 นาทีที่กำหนดไว้

ครั้งนี้ทันทีที่เท้าแตะพื้น ฉือจินเวยก็รู้สึกถึงก๊าซกลิ่นฉุนรุนแรงพุ่งเข้าสู่โพรงจมูกจนเธอไอออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอรีบปิดปากแล้วเงยหน้าขึ้นมอง พบว่ารอบกายเต็มไปด้วยหมอกควันที่หนาทึบ และกลิ่นฉุนนั่นก็มาจากหมอกพวกนี้นี่เอง

หมอกที่เธอเคยเจอมาก่อนหน้านี้มักจะไม่มีกลิ่น แต่เมื่อนึกได้ว่าเนื้อหาเกมครั้งนี้คือ "มลพิษทางอากาศ" เธอจึงรีบดึงหน้ากากอนามัยออกมาจากมิติมาสวม ซึ่งช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาก

เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ พยายามจะดูว่าครั้งนี้เธอถูกส่งมาลงที่ไหน ทว่าสิ่งที่เห็นมีเพียงเงาลางๆ ของอาคารที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ทั่วทั้งเมืองถูกปกคลุมด้วยหมอกควัน ท้องฟ้าเป็นสี เทา หม่น แสงแดดไม่สามารถส่องทะลุลงมาได้เลย

คนเดินถนนรีบเร่งเดินผ่านไปมา ทุกคนล้วนสวมหน้ากาก และบางคนก็ปิดปากไอเบาๆ เป็นระยะ บนถนนสายถัดไป รถยนต์เปิดไฟตัดหมอกและค่อยๆ เคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ เนื่องจากทัศนวิสัยที่ต่ำมาก

โทรศัพท์ในกระเป๋าสั่น ฉือจินเวยหยิบออกมาดูเห็นการแจ้งเตือนหลายรายการ:

• 【เมืองอันฮว่าเผชิญสภาวะหมอกควันอีกครั้ง ขอให้ประชาชนสวมหน้ากากเมื่อเดินทาง】
• 【จากสถิติล่าสุดของโรงพยาบาลกลาง จำนวนผู้ป่วยในเดือนนี้เพิ่มขึ้น 50% เมื่อเทียบกับเดือนก่อน แพทย์เตือนให้ประชาชนใส่ใจสุขภาพและรีบพบแพทย์ทันทีหากรู้สึกไม่สบาย】
• 【อุณหภูมิในเมืองอันฮว่าจะลดต่ำลงอีกเนื่องจากอิทธิพลของมวลอากาศเย็น】
• 【ยอดการผลิตถ่านหินของเมืองพุ่งสูงเป็นประวัติการณ์ คลิกเพื่อดูรายละเอียด...】

เธอไม่ได้อ่านรายละเอียดมากนัก เธอหยิบบัตรธนาคารไอเทมออกมาหาตู้เพื่อเช็กยอด พบว่ามีเงินอยู่ 26,800 เหรียญ ซึ่งเป็นเงินที่เหลือมาจากเกมก่อนหน้านี้ เมื่อรู้ว่าบัตรจากร้านค้าใช้งานได้จริง ฉือจินเวยจึงโอนเงินจากบัตรของขวัญของเกมรวมเข้าไปด้วย และสามารถกู้เงินเพิ่มได้อีก 30,000 เหรียญ

ยอดเงินในบัตรพุ่งสูงขึ้นเป็น 57,800 เหรียญ ซึ่งทำให้เธออุ่นใจขึ้นมาก

เธอเปิดแผนที่ในโทรศัพท์และเริ่มนำทางไปยังร้านขายยาที่ใกล้ที่สุดเพื่อซื้อ ถังออกซิเจน เป็นอันดับแรก ร้านอุปกรณ์ดำน้ำหรือร้านเดินป่าก็มีขาย แต่มันหาได้ยากกว่าร้านขายยา

ร้านยาที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปเพียง 300 เมตร เมื่อพนักงานรู้ว่าเธอต้องการซื้อถังออกซิเจนก็รีบแนะนำหลายรูปแบบทันที: แบบใช้ในครัวเรือน, แบบพกพา และแบบความเข้มข้นสูง

ดูเหมือนว่าเพราะมลพิษในเมืองอันฮว่ารุนแรงมาก ถังออกซิเจนที่นี่จึงต่างจากโลกความจริงอยู่บ้าง ในด่านฝนตกหนัก ถังหนึ่งใช้ได้ครึ่งชั่วโมง แต่ที่นี่ในขนาดที่เท่ากันกลับใช้ได้ถึงสองชั่วโมง และถังความเข้มข้นสูงขนาด 2.5 ลิตร สามารถใช้งานต่อเนื่องได้ถึง 12 ชั่วโมง

ฉือจินเวยคำนวณจากระยะเวลา 30 วัน (เผื่อไว้) หมายความว่าเธอต้องใช้ 60 ขวด แต่การซื้อรวดเดียว 60 ขวดจะดูแปลกเกินไป เธอจึงซื้อมาก่อน 6 ขวด และตั้งใจจะไปซื้อเพิ่มจากร้านยาอื่นในภายหลัง

นอกเหนือจากถังออกซิเจน เธอยังซื้อหน้ากากแบบมีฟิลเตอร์กรองอากาศ, ยาแก้โรคติดเชื้อทางเดินหายใจทั่วไป รวมถึงยาปฏิชีวนะและยาแก้หวัดที่เธอเคยซื้อไว้ก่อนหน้านี้ เธอยังซื้อเครื่องผลิตออกซิเจนขนาดมินิมาด้วย รวมจ่ายไปทั้งหมด 700 เหรียญ