บทที่ 221 คงความสง่างามไว้ให้ถึงที่สุด

บทที่ 221 คงความสง่างามไว้ให้ถึงที่สุด

กรานิต ชากา จ่ายบอลทะลุช่องมาถึงเท้าอีธาน

ดาวิด ลุยซ์ เพิ่งจะกลับตัวเตรียมเข้ามารุมกินโต๊ะอีธานร่วมกับก็องเต แต่อีธานจับบอลจังหวะแรกได้ไม่ค่อยดีนัก บอลกระดอนสูงขึ้นจากพื้น เขาเลยตัดสินใจตวัด “วอลเลย์” ส่งต่อออกไปทางปีกขวาทันที

วัลคอตต์สปีดเติมเกมขึ้นมาด้วยความเร็วสูง

หลังรับบอลได้ เขาเลี้ยงตัดเข้าในมุ่งสู่กรอบเขตโทษทันที

ทว่า เคฮิลล์ ก็ซ้อนตำแหน่งได้ไวมาก รีบเข้ามาขวางทางวัลคอตต์ไว้

จังหวะนั้น อีธานวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาในเขตโทษอย่างสบายอารมณ์ พร้อมกับชูมือขวาสูงขอความสนใจ แน่นอน อีธานไม่ได้คาดหวังว่าวัลคอตต์จะมองเห็นเขาหรอก

ก็แค่ลองเสี่ยงดวงดู

ยังไงซะ เขาเพิ่งย้ายมาร่วมทีมอาร์เซนอลฤดูกาลแรก เป็นแค่รุ่นน้อง จะหวังให้นักเตะรุ่นพี่ระดับซีเนียร์ปั้นถวายพานให้ยิงง่าย ๆ ได้ไง?

จากตำแหน่งนั้น วัลคอตต์สามารถหาช่องยิงเองได้เหมือนกัน

อีธานเตรียมตัวรอซ้ำลูกกระดอนมากกว่า

แม้ระบบจะไม่ได้มอบความสามารถในการคาดเดาล่วงหน้าให้อีธาน แต่อีธานเล่นสนุกเกอร์บ่อย เลยพอจะกะคร่าว ๆ ได้ว่าถ้าลูกยิงโดนบล็อก บอลน่าจะกระดอนไปตกแถวไหน

ก็แค่วัดดวงกันไป

แต่ทว่า วัลคอตต์มองผ่านช่องว่างระหว่างกองหลังมาเห็นอีธานพอดี

ในนัดนี้อีธานกดไปแล้ว 2 ประตู ซึ่งสร้างความไว้วางใจให้เพื่อนร่วมทีมได้มากโข ยกเว้นพวกใจแคบบางคนที่โดนส่งไปทีมสำรอง คนอื่น ๆ ต่างก็มีความประทับใจที่ดีต่ออีธาน

วัลคอตต์ตัดสินใจจ่ายยัดเข้ากลาง บอลพุ่งลอดขาเคฮิลล์เข้ามากลางประตู

อีธานเห็นบอลมาก็ง้างเท้ารอยิงทันที

แต่จังหวะนี้ เงาร่างทะมึนราวกับขุนเขาไท่ซานก็โถมเข้ามาเบียดจากด้านหลัง

ดาวิด ลุยซ์ ที่ตามติดอีธานเป็นเงาตามตัว

แม้อีธานจะใช้ท่าบังบอลเพื่อสลัดตัวประกบหลุดไปได้ก่อนหน้านี้

แต่พออีธานกลับเข้ามาในแดนเชลซี ดาวิด ลุยซ์ ก็ไม่สนใครหน้าไหนอีกแล้ว เขาจ้องแต่อีธานคนเดียว แอบสาบานในใจว่าต่อให้อีธานจะไปขี้ เขาก็จะตามไปเฝ้าถึงหน้าห้องน้ำ

ดังนั้น ทันทีที่อีธานเข้าเขตโทษเชลซี ดาวิด ลุยซ์ ที่ซุ่มรออยู่ก็พุ่งเข้าใส่ราวกับเสือหิว

ด้วยความที่วัลคอตต์กลัวโดนเคฮิลล์บล็อกลูกจ่าย เขาเลยใส่แรงเปิดบอลยัดเข้ากลางมาให้อีธานเต็มข้อ ทำให้บอลพุ่งมาเร็วและแรงมาก

ลูกแบบนี้ยิงยากชะมัด มีโอกาสแป้กสูงจนบอลปลิ้นไปไหนต่อไหนได้ง่าย ๆ

และตอนนี้อีธานยังไม่มีสกิลที่รองรับลูกแบบนี้ในคลังแสง ถ้าจะแปบอลที่พุ่งมาเร็ว ๆ ให้เสียบมุมเน้น ๆ คงยาก

ถ้าไม่เข้าเงื่อนไขสกิล “วอลเลย์” ของฟาน เพอร์ซี ก็ต้องพึ่งค่าพลังดิบ ๆ ของอีธานล้วน ๆ

ขนาดคริสเตียโน โรนัลโด บางทียังยิงแป้กเลยกับลูกแบบนี้

ยิ่งค่าพลังด้านต่าง ๆ ของอีธานตอนนี้แค่พอถูไถเป็นตัวจริงพรีเมียร์ลีกได้ แต่ระหว่าง “ตัวจริงทีมหนีตกชั้น” กับ “ตัวจริงทีมลุ้นแชมป์” มาตรฐานมันต่างกันราวฟ้ากับเหว

จังหวะนี้ อีธานสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากกองหลังด้านหลัง แถมเคฮิลล์ที่โดนวัลคอตต์แตะลอดขามา ก็กำลังกลับตัวพุ่งเข้ามาหาเขา

ในชั่วพริบตา อีธานต้องตัดสินใจอย่างแม่นยำ

“จะไม่ให้ยิงใช่ไหม? งั้นไม่ยิงก็ได้วะ!” อีธานตัดสินใจเปลี่ยนแผนกะทันหัน

จังหวะนี้ ฝืนยิงไปแล้วหน้าแตก สู้จ่ายบอลดีกว่า

ต่อให้จ่ายพลาด ก็ยังดีกว่ายิงวืด

อีกอย่าง อีธานรู้สึกได้ว่าดาวิด ลุยซ์ เข้ามาประชิดตัวแล้ว

และหมอนั่นตั้งใจจะเล่นตุกติกแน่

จังหวะกองหน้าจะยิง กองหลังแค่ออกแรงผลักหรือดึงนิดเดียว ก็ทำลายสมดุลการยิงได้แล้ว

สำหรับกองหน้า นี่ส่งผลต่อความแม่นยำในการยิงมหาศาล

ดังนั้นอีธานเลยยื่นเท้าออกไปทำสิ่งตรงกันข้าม

เขากะจะใช้ข้างเท้าด้านนอกดีดบอลกลับไปทางเสาสองตามทิศทางที่บอลมา ขอแค่อเล็กซ์ อิโวบี ไม่โง่แล้ววิ่งเติมขึ้นมา ก็กินนิ่มได้แอสซิสต์ไป

ถ้าอิโวบีไม่เติม แฟนบอลก็คงคิดว่าทีมเวิร์กยังไม่ดี หรืออิโวบีกับอีธานยังจูนกันไม่ติด

อีธานก็รอดตัว ไม่ต้องหน้าแตก แถมจบสกอร์ (ทางความรู้สึก) ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ผลปรากฏว่า แผนน่ะดี แต่ฝีเท้าดันไม่ถึงขั้น... เพราะค่าพลังการจ่ายบอลของเขาเพิ่งจะแตะหลัก 80 ยังไม่เทพพอจะเล่นลูกพิสดารได้ดั่งใจนึก

ไอเดียระดับโรนัลดินโญ แต่ฝีเท้าดันระดับโรนัลดินโญเสินเจิ้น

เท้าอีธานไปโดนใต้ลูกบอลเข้าเต็มเปา

แทนที่จะป้ายออกไปเสาสองด้านหลัง

กลายเป็นเหมือนการ “เฉือน” ลูกบอล คล้ายลูกตัดในปิงปอง

บอลลอยถอยหลังกลับไปพร้อมสปิน แต่ความเร็วไม่มาก

แถมระยะทางก็ไม่ไกล

ทว่า ลูกมั่วซั่วนี้ดันไปหลอกดาวิด ลุยซ์ จนหัวทิ่ม

เดิมทีเขาคิดว่าอีธานจะใช้เท้าขวายิงประตู เพราะอีธานยืนเอียงตัวหันหน้าไปทางเส้นข้าง หันข้างให้ประตู

ไม่นึกเลยว่าอีธานจะใช้เท้าซ้ายดีดบอลกลับหลัง

ลูกบอลลอยข้ามไปอยู่ข้างหลังดาวิด ลุยซ์ ทันที

ทันทีที่เตะออกไป อีธานรู้ตัวเลยว่า... ฉิบหายแล้ว

รู้งี้ยิงเองดีกว่า

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของเขาไวมาก อย่างแรกคือเขามองตาเคฮิลล์ที่พุ่งเข้ามา ทำให้รู้ทิศทางบอลคร่าว ๆ แล้วใช้เท้าขวาเป็นแกนหมุนตัวกลับหลังหันอย่างรวดเร็ว

ไม่น่าเชื่อ พอกลับตัวมา บอลดันลอยอยู่ตรงหน้าพอดีเป๊ะ แถมยังไม่ตกพื้น

อีธานไม่ลังเล ง้างเท้าซ้ายฟาด “วอลเลย์” (จักรยานอากาศ) เต็มข้อ

วินาทีที่เท้าสัมผัสบอล เขารู้ทันทีว่า... ตุงตาข่ายแน่

ความรู้สึกมันใช่สุด ๆ!

หลังยิงเข้า อีธานยืนเท้าเอวเงยหน้าหัวเราะร่า!

ยังจะบอกว่าไม่ใช่ลูกรักพระเจ้าอีกเหรอ ขนาดเตะผิดเหลี่ยม ยังกลายเป็นดี ได้จังหวะซ้ำจ่อ ๆ ซะงั้น

แฮตทริกแล้วโว้ย!

“สวยงามครับ! อีธานพิชิตเชลซีราบคาบ! ด้วยความสามารถอันเอกอุ เขากดแฮตทริกใส่ทีมแกร่งอย่างเชลซีจนต้องสยบยอม! อย่างที่เขาว่า คนอื่นหัวเราะที่ข้าบ้า แต่ข้าหัวเราะที่พวกเอ็งมองไม่ออก

อีธานอาจจะดูขี้เกียจในสนาม แต่ขอแค่ยิงได้ นั่นแหละคือจบ!”

ในห้องส่ง เจี้ยน จวิน ยืดอกภูมิใจ พ่นคำสรรเสริญอีธานไม่หยุดปาก

จาง ลู่ ก็ยิ้มแก้มปริ

ในโลกออนไลน์ แฟนบอลจีนคลั่งกันไปแล้ว

“ตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย? ลูกเมื่อกี้มันสวยเกินเบอร์ คลาสสิกเหมือนลูกยิงของเดนนิส เบิร์กแคมป์ เลยนะนั่น!”

“แม่เจ้า! อีธานดูเหมือนเล่นชิล ๆ แต่ล่อเชลซีไป 3 เม็ด

ดูไม่เปลืองแรงเลย!”

“สุดยอด! ดูนักเตะไทยเล่นแล้วมีความสุขชะมัด!”

“เชี่ย ตอนอีธานยิงลูกสอง ผมเผลอตะโกนลั่นบ้านจนพ่อตื่น

นึกว่าจะโดนด่าซะแล้ว

ที่ไหนได้ พ่อมานั่งดูด้วยเฉย!

เมื่อกี้พออีธานแฮตทริก พ่อตะโกนดังกว่าผมอีก!

พ่อบอกจะเปิดเหล้าฉลองกับผม แต่พรุ่งนี้ผมมีเรียนนะพ่อ...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀