บทที่ 171 กลุ่มโจรสลัดสุภาพบุรุษ, เจตนาสังหารของรัฐบาลโลก!

บทที่ 171 กลุ่มโจรสลัดสุภาพบุรุษ, เจตนาสังหารของรัฐบาลโลก!

โรลดี้ยืนตระหง่านราวกับหอคอยเหล็ก ออร่ามหาศาลแผ่ออกมาก่อตัวเป็นกำแพงที่มองไม่เห็น เขาเฝ้ารออย่างอดทน แต่ลึกๆ แล้วเขาไม่ได้เห็นหัวคนไม่กี่คนเหล่านั้นอยู่ในสายตาเลย นี่คือการล่าที่มีผลลัพธ์ล็อกไว้ล่วงหน้าแล้ว... ระหว่างนายพรานผู้ช่ำชองกับลูกกระต่ายขนยังไม่ขึ้น

ท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืน ในที่สุดร่างกว่าสิบคนก็มาถึง

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

เสียงแหวกอากาศดังขึ้นต่อเนื่อง ชายชุดสูท 13 คนปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าโรลดี้ในพริบตา คนเหล่านี้มีรูปร่างดีเยี่ยมราวกับนายแบบ ชุดสูทสะอาดสะอ้านไร้ที่ติ บนหัวสวมหมวกทรงสูงแบบสุภาพบุรุษยุคกลางสีดำ และคนที่เป็นหัวหน้ายังสวมแว่นตาขาเดียว  อีกด้วย

ทั้ง 13 คนยืนเรียงกัน แผ่กลิ่นอายความสง่างามออกมา ไม่ว่าจะมองแยกหรือมองรวมกลุ่ม

“ที่แท้ก็พวกแก... ไอ้พวกหมาหัวเน่า...”

โรลดี้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยจิตสังหารดุจเทพมาร เขาจำหน้าคนพวกนี้ได้แม่น... พวกมันคือ ‘กลุ่มโจรสลัดสุภาพบุรุษ’  ที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในท้องทะเล!

เจ้าพวกนี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย และทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือด้านการต่อสู้ระยะประชิด  สำหรับพวกมัน การใช้พลังผลปีศาจคือการทำลายความสง่างามตามธรรมชาติของร่างกายมนุษย์

แต่อย่าได้ดูถูกพวกมันเด็ดขาด ครั้งหนึ่งกลุ่มโจรสลัดสุภาพบุรุษเคยมีสมาชิกกว่า 90 คน วันหนึ่งหลังจากพวกมันฆ่าล้างเกาะธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง พวกมันก็โชคร้ายสุดขีดที่ตกเป็นเป้าหมายของ ‘เซเฟอร์’

โรลดี้เองก็ร่วมอยู่ในปฏิบัติการปิดล้อมครั้งนั้นด้วย คนพวกนี้ทิ้งความประทับใจไว้ให้เขาไม่น้อย โดยเฉพาะกัปตันของพวกมันที่มีฝีมือทัดเทียมกับ ‘พลเรือโท’ แห่งศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ แม้แต่ลูกน้องที่อ่อนแอที่สุดก็ยังมีฝีมือไม่ด้อยไปกว่านายทหารสัญญาบัตรของศูนย์บัญชาการ

กำลังรบระดับนี้ แม้แต่ในโลกใหม่ก็ถือว่ามีชื่อเสียงพอตัว แต่น่าเสียดายที่พวกมันมาเจอกับเซเฟอร์ และมาเจอกับโรลดี้ในช่วงที่กำลังท็อปฟอร์ม

กัปตันของพวกมันถูกโรลดี้บดขยี้อย่างไร้ปรานี และหัวหน้าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี้ ก็คือรองกัปตันที่รอดชีวิตมาได้

ทว่า... เมื่อมองจำนวนคนตรงหน้า โรลดี้ก็ขมวดคิ้ว

“แกมัน... ฟิท โรลดี้! แกกล้าดียังไงถึงมาโผล่ที่มารีนฟอร์ด!!!”

ชายสวมแว่นตาขาเดียวอุทานด้วยความตกตะลึง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวฝังลึก จนถึงวันนี้เขายังลืมภาพที่กัปตันผู้ภาคภูมิของเขาถูกชายหนุ่มคนนี้ทุบจนตายอย่างทารุณและป่าเถื่อนไม่ได้!

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากทรยศมารีนฟอร์ด ชายหนุ่มคนนี้ก็ได้สร้างชื่อเสียงอันน่าสะพรึงกลัวในท้องทะเล... กลายเป็นตัวตนที่ทำให้พวกเขาหมดปัญญาแม้แต่จะคิดแก้แค้น!

แต่ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่? มันทรยศกองทัพเรือไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

โรลดี้ไม่อยากเสียเวลาเสวนากับหมาหัวเน่าพวกนี้ และจุดประสงค์ของพวกมันย่อมไม่ใช่การมามอบความอบอุ่นกลางดึกแน่ เขาแสยะยิ้ม ร่างมหึมาระเบิดพลังในพริบตา!

ตูม!!!

ในความมืดมิดของค่ำคืน มีเพียงเสียงทึบๆ ของเนื้อที่กระทบกัน ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนและเสียงของเหลวบางอย่างสาดกระเซ็นลงพื้น

ทีม 13 คนถูกเปลี่ยนสภาพเป็นก้อนเนื้อเละๆ ในพริบตา แม้แต่รองกัปตันสวมแว่นตาขาเดียวก็ไม่มีข้อยกเว้น!

เหลือรอดเพียงคนเดียวที่ถูกมือยักษ์ของโรลดี้บีบคอห้อยต่องแต่ง แขนขาหักสะบั้น ลมหายใจร่อแร่เต็มที มือใหญ่เอื้อมไปดึงหมวกทรงสูงออกจากหัวของมัน

“แกไม่ใช่พวกมัน!”

โรลดี้มั่นใจมาก กลุ่มโจรสลัดสุภาพบุรุษมีคนหนีรอดไปได้แค่ 9 คน แต่วันนี้กลับโผล่มา 13 คน... และในการต่อสู้เมื่อครู่ แม้การขัดขืนของพวกมันจะไร้ความหมาย แต่โรลดี้สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่า... รูปแบบการโจมตีของไอ้พวกนี้มันทะแม่งๆ!

ทุกการเคลื่อนไหวแฝงเงาของ ‘วิชาหกรูปแบบ’  ของศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ!

แต่ภายใต้การบริหารของตาแก่เซ็นโงคุคนนั้น โอกาสที่จะมีคนทรยศโผล่มาในมารีนฟอร์ดนั้นน้อยยิ่งกว่าน้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตัวตนที่มีฝีมือระดับพลเรือโทเลย

ถ้าเป็นอย่างนั้น... ความจริงทั้งหมดก็ชี้ไปที่สถานที่แห่งนั้นเพียงแห่งเดียว

“โรลดี้... แกกลับมาจริงๆ ด้วย... ดูเหมือนคนของกองทัพเรือจะไว้ใจไม่ได้สินะ!”

อาจเพราะรู้ชะตากรรมสุดท้ายของตัวเอง ผู้รอดชีวิตฝืนยิ้มออกมา การร้องขอชีวิตไม่มีประโยชน์ การรอดชีวิตจากเงื้อมมือของยอดฝีมือที่โหดเหี้ยมและอำมหิตอย่างโรลดี้ เป็นเรื่องเพ้อฝันยิ่งกว่านิยาย

“เจ้าหน้าที่ CP0 ของรัฐบาลโลกสินะ! ...ตาแก่ทั้งห้าช่างไร้ยางอายจริงๆ กล้าใช้วิธีการสกปรกแบบนี้กับนายพลชราผู้มีผลงานเกรียงไกร... สมกับสันดานพวกมันจริงๆ!”

โรลดี้โกรธจัด แรงบีบที่มือเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว ภายใต้พละกำลังมหาศาล เจ้าหน้าที่คนนั้นส่งเสียงร้องเหมือนเป็ดถูกบีบคอ ก่อนจะถูกบดขยี้จนสิ้นใจคาที่ เลือดไหลอาบผ่านนิ้วมือของโรลดี้ แววตาของเขาเคร่งขรึมถึงขีดสุด

การใช้กำลังรบระดับนี้มาจัดการกับครอบครัวของตาแก่เซเฟอร์... จินตนาการได้เลยว่าถ้าวันนี้โรลดี้มาไม่ทัน ตาแก่เซเฟอร์จะต้องเผชิญกับความเจ็บปวดขนาดไหน

โรลดี้รู้สึกโล่งใจไปเปราะหนึ่ง แต่แล้วรูม่านตาของเขาก็หดเกร็ง!

ไม่สิ!

รัฐบาลโลกไม่มีทางส่งมาแค่นี้แน่!

ยอมส่งเจ้าหน้าที่ระดับหัวกะทิมาตายฟรีๆ ถึง 4 คน... งั้นทางฝั่งตาแก่เซเฟอร์จะต้องเผชิญกับการโจมตีที่น่ากลัวขนาดไหน?

จริงอยู่ที่ตาแก่แข็งแกร่งมาก วิชากายภาพของเขาก็สอนโรลดี้มาเองกับมือ แต่ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน เซเฟอร์ก็แก่แล้ว... แถมจากการสูบบุหรี่จัดและดื่มหนักมาหลายปี เซเฟอร์ป่วยเป็น ‘โรคหอบหืดรุนแรง’ มานานแล้ว!

หัวใจของโรลดี้เหมือนถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็นจนหายใจไม่ออก

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะกล่าวลาคุณป้าในบ้าน ต้องรีบไปเดี๋ยวนี้!

ทว่า... ร่างหนึ่งก็มาถึงอย่างล่าช้า

รองเท้าหนังสีขาวเหยียบย่ำลงบนกองเลือดและเศษเนื้อ ชุดสูทลายทางสีเหลืองดูโดดเด่นสะดุดตาในยามค่ำคืน

“โอ้... สมกับเป็นโรลดี้ ไม่ถึง 10 นาทีด้วยซ้ำ น่าปวดหัวจริงๆ แฮะ... ขืนต้องสู้กับนายจริงๆ ชั้นคงโดนอัดน่วมแน่ๆ เลยใช่ไหมเนี่ย?”

โบร์ซาลิโน่ทำหน้ายิ้มกึ่งบึ้ง

เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาของอีกฝ่าย น้ำเสียงของโรลดี้ก็เย็นยะเยือกดั่งเหมันต์

“แกจะขวางชั้นงั้นเหรอ?”

ดวงตาของโรลดี้เต็มไปด้วยจิตสังหาร ใช่แล้ว... เขาเกิดเจตนาฆ่าต่ออดีตเพื่อนรักคนนี้จริงๆ

แต่โบร์ซาลิโน่ดูเหมือนจะไม่สนใจเลยสักนิด

น้ำเสียงของเขายังคงเฉื่อยชา และในท่าทีที่ดูขี้เกียจสุดๆ นั้น โรลดี้สัมผัสได้ถึงความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น

“ช่วยไม่ได้นี่นา... ต่อให้โดนอัดจนตาย นี่ก็เป็นภารกิจของชั้น...”

“เพราะฉะนั้น โรลดี้... รบกวนนายพักอยู่ที่นี่สักครึ่งวันจะได้ไหม?”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═