บทที่ 111 หมีหลุดกรง, การสวนกลับของร็อคส์

บทที่ 111 หมีหลุดกรง, การสวนกลับของร็อคส์

บางทีอาจเป็นเพราะโชคชะตาเล่นตลก ผลนิคิว นิคิว (ผลปุ่มเนื้อ) ในตำนาน กลับถูก คุมะ กินเข้าไปในที่สุด ทำให้เขากลายเป็นผู้มีพลัง ผลปีศาจ ที่ครอบครองพลังอันแม้แต่ มังกรฟ้า ยังปรารถนา

เพียงแค่การเปิดใช้งานความสามารถโดยสัญชาตญาณ ก็สามารถส่ง เจ้าหน้าที่ รัฐบาลโลกผู้แข็งแกร่งปลิวหายไปได้ ฉากนี้ไม่ต่างอะไรกับเรื่องสยองขวัญสำหรับเด็กทั้งสามคน

คุมะไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองทำอะไรลงไป... คนคนนั้นแค่ปลิวไปไกลๆ เท่านั้นเอง

เขาแค่รู้สึกกลัวมาก และอยากให้คนคนนั้นออกไปให้ห่างจากตัวเขา

“สมแล้วที่เป็นผลนิคิว นิคิว! ความสามารถนี้น่าทึ่งจริงๆ! ไอ้หนู แกชื่ออะไร? มานี่สิ... มาหา ท่านผู้นี้!”

แม้การไม่ได้ผลนิคิว นิคิวมาครองจะทำให้มังกรฟ้าผู้นี้โกรธจัด แต่เขาก็ฉุกคิดได้ว่าเจ้าเด็กหน้าตาประหลาดคนนี้ดูจะเป็นทางเลือกที่ไม่เลว

ในเมื่อมันกินผลนิคิว นิคิวเข้าไปแล้ว จะโกรธไปก็เปล่าประโยชน์

สู้เอาไอ้เด็กนี่มาเป็นทาส แล้วในอนาคตเขาก็จะมีบอดี้การ์ดที่น่าเกรงขามไว้ใช้งานโดยอัตโนมัติ

เขาแสดงรอยยิ้มที่คิดว่าดูใจดีออกมา โดยไม่รู้เลยว่าในสายตาของคุมะ... รอยยิ้มนี้มันคือรอยยิ้มของปีศาจชัดๆ!

ก็ไอ้เจ้านายคนก่อนของเขาก็เคยใช้รอยยิ้มแบบนี้หลอกเขาเหมือนกันนี่นา!

เขามองมังกรฟ้าด้วยความหวาดกลัว จนกระทั่ง อิวานคอฟ ที่อยู่ข้างๆ ตะโกนว่า “หนี!” เขาถึงได้สติกลับมา

คุมะวิ่งหนีไปไกลโดยสัญชาตญาณ ทิ้งเพื่อนพ้องไว้เบื้องหลัง วิ่งหน้าตั้งหลับตาปี๋

ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขาทำเหมือนในอดีต ตราบใดที่เขาวิ่งหนีต่อไป เขาก็จะมีชีวิตรอด

ไม่สนใจเสียงคำรามเกรี้ยวกราดของมังกรฟ้าข้างหลัง ไม่สนใจสายตาซับซ้อนที่เพื่อนมองมา เขาเอาแต่วิ่ง

มันไม่มีอะไรผิด... ในเวลาแบบนี้ การเอาตัวรอดคือสิ่งสำคัญที่สุด

แต่ทว่า... เขาเพิ่งวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว

ฝีเท้าของเขาก็หยุดชะงักกะทันหัน!

“หนีไปสิ คุมะ!”

เสียงตะโกนด้วยความโกรธของเพื่อนทำให้สติของเขาแจ่มชัดขึ้นบ้าง

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ข่มความกลัวจากสัญชาตญาณดิบ และแม้ขาจะสั่นพั่บๆ เหมือนปีกผีเสื้อ แต่เขาก็หันกลับมาอย่างเด็ดเดี่ยว

“ไม่... เราทุกคนต้องออกไปจากที่นี่

ชั้นจะพาพวกนายไปด้วย!”

ราวกับมีบางอย่างตื่นขึ้นในตัวเขา

เขาก้าวเดินไปหาพวกเจ้าหน้าที่ทีละก้าว

พละกำลังมหาศาลที่มีแต่กำเนิดของ เผ่าบัคคาเนียร์ ร่างกายที่ดูเหมือนได้รับพรจากสวรรค์ ได้ค้นพบกุญแจสู่การตื่นรู้หลังจากได้รับผลนิคิว นิคิว!

ร่างกายของเขาเปรียบเสมือนเครื่องจักรสงครามตามธรรมชาติ!

“เราจะออกไปจากที่นี่ด้วยกัน!”

อุ้งเท้าของเขาส่งเจ้าหน้าที่อีกสองคนปลิวไปไกลลิบ

จินนี่ กัดฟันแน่น ขอบตาของอิวานคอฟแดงก่ำ

“เราจะเดินทางไปทั่วโลก และใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีจริงๆ!”

ภายใต้อุ้งเท้าของเขา ศัตรูไร้ทางต่อกรโดยสิ้นเชิง!

“ฆ่าพวกมันให้หมด!”

“ลงมือซะ! ท่านผู้นี้ต้องการจับเป็น!”

เมื่อผลประโยชน์ถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไป โจรสลัดและรัฐบาลโลกกลับมายืนอยู่ฝั่งเดียวกันอย่างน่าประหลาด

เสียงคำรามของโจรสลัดและเจ้าหน้าที่ดังก้องหูคุมะ

โชคดีที่ทั้งสองกลุ่มไม่ได้แค่จดจ่ออยู่กับคุมะ แต่ยังมีพวกหัวหมอที่ฉวยโอกาสลอบกัดศัตรูอีกฝ่ายอย่างอำมหิต

อย่างที่ ร็อคส์ เคยพูดไว้... โจรสลัดกับรัฐบาลโลกอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้

คนที่อยู่ตรงหน้าเขามีใบหน้าดุร้าย แต่เขาไม่กลัวอีกแล้ว!

ด้วยพรจากโชคชะตาและความแข็งแกร่ง ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ

เขาส่งศัตรูที่คุมตัวเพื่อนของเขาอยู่ปลิวไป ร่างกายแข็งแกร่งกำยำยืนบังอิวานคอฟและจินนี่ไว้

จู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมาด้วยประโยคที่ฟังดูไม่เข้ากับสถานการณ์:

“พวกนายสองคน... ถ้าได้ออกเดินทาง อยากจะไปที่ไหนเหรอ?”

ปุ้ง!

สิ้นเสียงก้องกังวาน ร่างทั้งสามก็หายวับไปในพริบตา!

ความวุ่นวายทางฝั่งนี้จบลงแล้ว แต่สงครามทางอีกฝั่งหนึ่งกลับดุเดือดถึงขีดสุด

อาการบาดเจ็บของร็อคส์หนักหนาสาหัสขึ้นเรื่อยๆ

เขามั่นใจในตัวเองมากเกินไปจนละเลยบาดแผล

สไตล์การต่อสู้ที่ดุดันและไม่ยอมอ่อนข้อนี้กำลังจะเป็นจุดจบของเขา

การกระทำในอดีตทั้งหมดส่งผลให้เกิดผลลัพธ์อันขมขื่นในวันนี้ แต่เขาเสียใจไหม?

คงจะไม่

ร็อคส์แหวกวงล้อมออกมาดุจคนบ้า คว้าจับใบหน้าขนาดใหญ่ของ เซนต์ซาตาน ไว้

ด้วยพลังของ ผลยามิ ยามิ (ผลความมืด) ผสานกับพละกำลังกายมหาศาล เขากดร่างอีกฝ่ายลงกับพื้นราวกับอุกกาบาตพุ่งชน

“พิษของแก... ทำชั้นเจ็บแสบดีเหลือเกินนะ!”

แรงกดมหาศาลทำให้เซนต์ซาตานเกือบหมดสติ

ร็อคส์ฉวยโอกาสที่ได้เปรียบ ระดมหมัดหนักๆ ใส่เซนต์ซาตานไม่ยั้ง

การโจมตีรุนแรงระดมใส่เขาจากด้านหลัง

เขาบิดคอกลับมาอย่างกะทันหัน ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและเจตนาฆ่า

“วารีทมิฬ!!!”

แรงดูดมหาศาลที่หาใดเปรียบระเบิดออกจากฝ่ามือ

การโจมตีที่ทรงพลังน่าตกใจเหล่านั้นถูกกลืนกินอย่างบ้าคลั่งภายใต้แรงดูดของผลยามิ ยามิ

แต่ในจังหวะนั้นเอง ร่างคล้ายมนุษย์ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาโจมตีจากด้านหลัง

การพุ่งชนอันป่าเถื่อนนั้นไม่อาจหยุดยั้งได้

ระหว่างที่วิ่ง ร่างนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่

เขี้ยวคู่ยักษ์งอกออกมาจากปาก กระแทกเข้าใส่ร่างของร็อคส์อย่างจัง

ร็อคส์เซถลาจากการโจมตีทีเผลอนี้ พลังของวารีทมิฬอ่อนกำลังลงเล็กน้อย และคลื่นดาบอันงดงามของ โรเจอร์ ก็มาถึง ฟันฉับเข้าที่หน้าอกของเขา

เลือดสาดกระเซ็น!

“ในที่สุดแกก็แพ้แล้ว ร็อคส์! สงครามอันน่าเบื่อหน่ายนี้ควรจบลงได้แล้ว!”

ผู้มาใหม่ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก เทพนักรบแห่งกฎหมาย เซนต์วอร์คิวรี่ ผู้ที่ร็อคส์เคยโยนลงทะเลไปนั่นเอง!

ตอนนี้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดครึ่งคนครึ่งหมูป่าโดยสมบูรณ์

ภายใต้คำสั่งของ ห้าผู้เฒ่า เขาที่ตกลงไปในทะเลได้รับการช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่หลายคนที่ยอมสละชีวิต

สมกับที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาห้าผู้เฒ่า เซนต์วอร์คิวรี่ผู้นี้คือผู้แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มอย่างแท้จริง

ร็อคส์กระอักเลือด กลิ่นอายของเขาอ่อนลงเรื่อยๆ แต่แน่นอนว่าด้วยความแข็งแกร่งระดับจ้าวแห่งมหาสมุทร เขายังไม่ถึงขีดจำกัดแค่นี้แน่

เขายังยื้อได้อีกนาน... เขาจะมอบความตายให้กับรัฐบาลโลกให้มากกว่านี้

เซนต์วอร์คิวรี่ที่โจมตีสำเร็จ จู่ๆ ก็สังหรณ์ใจไม่ดีและรีบถอยฉากออกมา

เขากลับเข้าไปรวมกลุ่มกับห้าผู้เฒ่า และก็เป็นไปตามคาด ร็อคส์ที่ถูกเล่นงานโกรธจัด

พลังของเขาระเบิดออกมาราวกับไร้ที่สิ้นสุด กลืนกินทุกสิ่งรอบตัวอย่างบ้าคลั่ง

ในความเป็นจริง ไม่มีอะไรให้กลืนกินมากนัก มีเพียงภูเขาซากศพเท่านั้น

หลังจากซากศพเหล่านี้ถูกผลยามิ ยามิ กลืนกินเข้าไป พวกมันถูกบีบอัดและควบแน่นอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นทรงกลมสีดำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา

“หลุมดำ • ปลดปล่อย!” (Dark Hole • Release)

การโจมตีระดับหายนะนี้ทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี

พลังแห่งความมืดเกินจินตนาการของทุกคน

เมื่อเห็นสถานการณ์เลวร้าย ทุกคนรีบถอยหนี

บิ๊กมัม ยังคงรักษาสัจจะ ทำตามสัญญาบุญคุณที่มีต่อ โรลดี้

ขณะที่เธอถอย เธอหิ้ว ไคโด และโรลดี้ไว้คนละมือ เหยียบเมฆสายฟ้า และถอยไปยังพื้นที่ปลอดภัย

เมื่อเผชิญกับการสวนกลับครั้งสุดท้ายที่ดูเหมือนเป็นการทิ้งทวนด้วยความโกรธเกรี้ยวของร็อคส์ ไม่มียอดฝีมือ ระดับพลเรือเอก คนไหนกล้าเข้าไปปะทะตรงๆ

ทุกคนดูออกว่าร็อคส์จนตรอกแล้ว

มันไม่คุ้มที่จะเข้าไปแลกหมัดและเสี่ยงบาดเจ็บถาวร

การโจมตีพุ่งลงสู่ผืนดิน และ ก็อดแวลลีย์ ก็เริ่มสลายตัวด้วยความเร็วสูงลิบ

พวกที่อ่อนแอกว่าไม่มีโอกาสรอดชีวิตภายใต้การโจมตีนี้

ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ พลังนี้ยังคงแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว

ก็อดแวลลีย์ที่หดเล็กลงไปมากแล้ว ตอนนี้ผืนดินขนาดใหญ่เริ่มแตกร้าวและพังทลายลงทีละส่วน

ยอดฝีมือระดับพลเรือเอกต่างยึดพื้นที่ยืนของตัวเองไว้คนละส่วน

ทางฝั่งรัฐบาลโลก ยอดฝีมือระดับพลเรือเอก 8 คนมองร็อคส์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด... ชายคนนั้นยังคงรวบรวมพลังอยู่!

นี่มันจะเป็นฉากทำลายล้างแบบไหนกันแน่?

ดูเหมือนเรื่องราวจะเกินความคาดหมายของพวกเขาไปแล้ว

ห้าผู้เฒ่านั่งไม่ติดอีกต่อไป

แม้ครั้งนี้พวกเขาจะใช้มังกรฟ้าจำนวนมากเป็นเหยื่อล่อ และเตรียมใจยอมรับความสูญเสียอย่างหนักไว้แล้ว แต่ถ้ามังกรฟ้าตายหมดเกลี้ยง พวกเขาไม่มีหน้ากลับไปรายงานแน่นอน

เซนต์ปีเตอร์ ที่อ่อนแอลงมากจู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืน

ห้าผู้เฒ่าเรียงแถวหน้ากระดาน... กลิ่นอายชั่วร้ายราวกับส่งตรงมาจากเมื่อ 800 ปีก่อน ที่มีอยู่แค่ในยุคโบราณกาล ระเบิดออกมาจากร่างของพวกเขา

ทันทีหลังจากนั้น ฉากที่ทำให้ทุกคนอ้าปากค้างก็เกิดขึ้น

ผู้กุมอำนาจสูงสุดของรัฐบาลโลก มังกรฟ้าในหมู่มังกรฟ้า ห้าผู้เฒ่าทั้งห้าคน... คุกเข่าลง!

...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═