บทที่ 171 ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่เปลี่ยนโลกได้

บทที่ 171 ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่เปลี่ยนโลกได้

มารีนฟอร์ด, ห้องประชุมยุทธการ

"กลุ่มร้อยอสูรเคลื่อนไหวครั้งใหญ่!"

"เรือรบสังเกตการณ์ถูกจม!"

"ช้างแมมมอธ, ไทรเซราทอปส์, เสือเขี้ยวดาบ... พบเรือโจรสลัดของผู้บริหารระดับสูงหลายลำ รวมถึงเรือกราวดอน!"

"ดูจากเส้นทาง เป้าหมายของกลุ่มร้อยอสูรครั้งนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นกลุ่มโจรสลัดผมแดง!"

"แล้วก็มีข่าวร้าย... กลุ่มโจรสลัดนักรบยักษ์รุ่นใหม่ เข้าร่วมกับกลุ่มร้อยอสูรแล้วครับ!"

เหล่านายทหารเรือเหงื่อแตกพลั่ก

กลุ่มร้อยอสูรแทบจะยกพลมาทั้งก๊ก เจตนาทำสงครามชัดเจน แถมคู่ต่อสู้คือสี่จักรพรรดิผมแดง

ไม่มีใครรู้ว่าสงครามระหว่างสี่จักรพรรดิจะนำมาซึ่งผลลัพธ์เช่นไร!

เซ็นโงคุนั่งเท้าคาง แววตาเต็มไปด้วยความมืดมน

กองทัพเรือ, สี่จักรพรรดิ, และเจ็ดเทพโจรสลัด

เมื่อสมดุลของสามขั้วอำนาจนี้พังทลาย หมายความว่าระเบียบโลกจะเผชิญวิกฤต ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีสำหรับกองทัพเรือ

ยิ่งไปกว่านั้น ดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน กลุ่มร้อยอสูรได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ถ้ากลุ่มร้อยอสูรเอาชนะผมแดงได้ พวกมันจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นจนยากจะต่อกร

แต่ด้วยจุดยืน กองทัพเรือไม่สามารถยื่นมือเข้าไปช่วยผมแดงได้แน่ การนั่งบนภูดูเสือกัดกัน พร้อมกับหาโอกาสตัดกำลังทั้งสองฝ่าย คือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับกองทัพเรือ

"เรียกตัวเจ็ดเทพโจรสลัด!"

"บอร์ซาลิโน่... แกก็ไปด้วย!"

"คอยฟังคำสั่งจากชั้น!"

โลกใหม่, ฐานที่มั่นกลุ่มผมแดง

ร็อคสตาร์  เด็กใหม่ของกลุ่ม วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในฐาน

"แย่แล้วครับ กัปตัน!"

การเคลื่อนทัพใหญ่ของกลุ่มร้อยอสูรสั่นสะเทือนไปทั่วโลกใต้ดิน เรื่องแบบนี้ปิดกลุ่มผมแดงไม่มิดหรอก

"ใจเย็นๆ"

แชงคูสสูดหายใจลึก

"สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?"

"กองเรือกลุ่มร้อยอสูรแยกกันปฏิบัติการ พวกมันเพิ่งมาถึงเขตอิทธิพลของเรา ตอนนี้เกาะทุกแห่งกำลังร้องขอความช่วยเหลือจากเราครับ"

วัวหายล้อมคอกแท้ๆ

แค่โลกิคนเดียวก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว นี่กลุ่มร้อยอสูรยังมาซ้ำเติมอีก พวกเขารับมือไม่ไหวหรอก

พวกเขามีเรือแค่ลำเดียวนะ!

"ไคโดโผล่มามั้ย?"

"ไม่ครับ!"

"แล้วไดจิ ผู้ทำลายล้างอยู่ที่ไหน?"

"เกาะก็อตเตอร์  ครับ!"

"ออกเรือเดี๋ยวนี้ มุ่งหน้าไปเกาะก็อตเตอร์!"

โลกใหม่, เกาะก็อตเตอร์

เรือกราวดอนเทียบท่า

"กัปตันไดจิ ภารกิจที่ท่านมอบหมายถูกส่งต่อไปครบถ้วนแล้วครับ"

"เข้าใจแล้ว"

ไดจิมองดูซากปรักหักพังบนเกาะ

กลุ่มโจรสลัดผมแดงใช้นโยบายเน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณ  มีเรือหลักแค่ลำเดียว เวลาเจอข้าศึกบุกรอบด้านแบบนี้ ย่อมดูแลไม่ทั่วถึง

ส่วนพวกโจรสลัดในอาณัติของผมแดง แม้จะมีตัวตึงบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็แค่ไม้ประดับ ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร

ความต่างของกำลังพลระหว่างสองฝ่ายมันมหาศาล

ใช้จุดแข็งของเราโจมตีจุดอ่อนของศัตรู คือกฎเหล็กแห่งสงคราม

ชาวบ้านบนเกาะกำลังเก็บกวาดซากปรักหักพัง การปรากฏตัวกะทันหันของกลุ่มร้อยอสูรทำให้มีแค่บางส่วนที่หนีเข้าป่าไปได้ทัน

กลุ่มร้อยอสูรไม่ได้ทำตัวโดดเด่นสะดุดตาเหมือนโลกิ

"กัปตันไดจิ เราจับตัวได้แล้วครับ!"

หัวหน้าแก๊งที่ดูแลเกาะถูกคุมตัวมาอยู่ต่อหน้าไดจิ

หัวหน้าแก๊งที่มีแผลเต็มหน้าพูดเสียงอ่อย "เกาะนี้เป็นเขตอิทธิพลของลูกพี่ผมแดง เขาไม่ปล่อยแกไว้แน่!"

"ชั้นว่าแกเข้าใจอะไรผิดไปนะ"

ไดจิก้มมองหัวหน้าแก๊ง เผยรอยยิ้มเป็นมิตร "อย่าเข้าใจผิดสิ พวกเรามาช่วยพวกแกนะ!"

"หา?"

หัวหน้าแก๊งเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ไม่ใช่ผู้บุกรุกเหรอ?

ไดจิยิ้มแล้วถาม "ตอนนี้พวกแกขาดแคลนอาหารมากใช่มั้ย? แถมไม่มีเงินสร้างบ้านใหม่ด้วยใช่มั้ยล่ะ?"

"ใช่"

หัวหน้าแก๊งกลืนน้ำลาย

พวกนี้ต้องการอะไรกันแน่?

ไดจิหยิบสัญญาออกมา "แค่แกนำชาวบ้านเซ็นเอกสารฉบับนี้ พวกเราจะช่วยพวกแกผ่านพ้นวิกฤต แถมยังมอบโอกาสการทำงานให้ด้วย!"

"นี่มัน..."

หัวหน้าแก๊งรับสัญญามาดู พอเห็นข้อความขูดรีดในสัญญา ความเย็นยะเยือกก็แล่นจากส้นเท้าขึ้นสมอง

สัญญามันง่ายมาก... โจรสลัดจะช่วยแก้ปัญหา มอบน้ำและอาหาร ช่วยสร้างเมืองใหม่ แต่เมืองและพื้นที่การเกษตรที่สร้างเสร็จแล้ว ทั้งหมดจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของอีกฝ่าย

ถ้าอยากอยู่ต่อ ก็ต้องเช่าที่อยู่และที่ทำกิน และทำงานตามที่อีกฝ่ายจัดให้ ไว้หาเงินได้เมื่อไหร่ ค่อยมาซื้อบ้านและที่ดินคืน

ดูเหมือนจะไม่มีปัญหา แต่จริงๆ แล้วนี่มันคือการขายบ้านให้โจรสลัดชัดๆ!

"เรื่องแบบนี้ยอมไม่ได้เด็ดขาด!"

"ชั้นว่าแกเข้าใจผิดนะ"

ไดจิเบ้ปาก "อย่าลืมสิว่าพวกเราเป็นโจรสลัด ไม่ได้มาเจรจากับแก ถ้าแกไม่เต็มใจ ชั้นหาคนอื่นก็ได้"

"ลูกพี่ผมแดงไม่มีวันยอมแน่!"

ตาของหัวหน้าแก๊งแดงก่ำ

"นี่คือสงคราม!"

ไดจิหันหลังกลับอย่างเย็นชา

"ปัง!"

เสียงปืนดังขึ้น ร่างของชายคนนั้นล้มลงจมกองเลือด

"แขวนศพประจานไว้ แล้วไปแจ้งชาวบ้านให้มาเซ็นสัญญา!"

"ครับ!"

ไดจิเดินมาที่ท่าเรือ สายตามองออกไปที่ท้องทะเล

ถ้าพลาดโอกาสนี้ คงหาเหตุผลเริ่มสงครามยากแล้ว กลุ่มโจรสลัดผมแดงผลุบๆ โผล่ๆ หาตัวจับยากจะตาย

ส่วนเกาะในอาณัติของผมแดง ถ้าบุกรุกโดยใช้กำลังรุนแรง จะยิ่งกระตุ้นให้เกิดการต่อต้านและสูญเสียหนักขึ้น นี่ถือเป็นวิธีการยึดครองที่ละมุนละม่อมที่สุดแล้ว

เขาต้องการแรงงาน ไม่ใช่เกาะร้าง

ถ้าฆ่าทิ้งหมด ใครจะจ่ายค่าเช่าให้เขา?

ผลของการเชือดไก่ให้ลิงดูเห็นผลทันตา บวกกับสิ่งล่อใจอย่างอาหาร ชาวบ้านที่หิวโซมาหลายวันต่างยอมเซ็นสัญญาแต่โดยดี

สำหรับคนส่วนใหญ่ การมีชีวิตรอดคือเรื่องสำคัญที่สุด!

หอสังเกตการณ์บนเสากระโดงเรือกราวดอน

"กัปตัน! พบกลุ่มโจรสลัดผมแดงแล้วครับ!"

"มาแล้วสินะ!"

ดวงตาของไดจิมืดมนลง

เป็นไปตามคาด ผมแดงเลือกมาหาเขาเป็นคนแรก ในเมื่อเป็นการบุกรุกซึ่งหน้า เขาไม่คิดหรอกว่าผมแดงจะไม่เข้าใจ

เรือเรดฟอร์ซ  แล่นเข้ามาใกล้ท่าเรือ

"หัวหน้า เจอตัวไดจิแล้ว!"

แชงคูสเดินมาที่หัวเรือ ชักดาบออกจากฝักเล็กน้อย

ลมกรรโชกแรง คลื่นทะเลปั่นป่วน

ฮาคิราชันย์อันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออก สายฟ้าสีแดงจำนวนมหาศาลแผ่พุ่งตรงไปยังชายฝั่ง รวมตัวกันรอบๆ ตัวไดจิ!

แค่แรงสั่นสะเทือนก็ทำให้ลูกเรือบนเรือตัวเองหมดสติล้มพับไปทีละคน แม้แต่เรือยังสั่นไหวอย่างรุนแรง

"หัวหน้าครับ! อย่าปล่อยฮาคิกะทันหันแบบนี้สิ!"

"เด็กใหม่น้ำลายฟูมปากกันหมดแล้วเนี่ย!"

เหล่าเสนาธิการบ่นอุบ

ดวงตาของแชงคูสเย็นยะเยือกราวกับคมมีด "ชั้นคงไม่ถึงขั้นเรียกนายว่าต่ำช้าหรอกนะ เพราะยังไงเราก็เป็นโจรสลัดเหมือนกัน แต่ถ้าอยากจะทำสงคราม ก็ดาหน้ามาที่ชั้นสิ จะไปดึงคนบริสุทธิ์มาเกี่ยวด้วยทำไม!"

"พวกมันชูธงของแก มันเป็นปัญหาของแกที่ปกป้องพวกมันไม่ได้ อย่ามาทำตัวเป็นคนดีหน่อยเลย ผมแดง!"

ไดจิยืนอยู่บนฝั่ง ตอบโต้กลับอย่างเย็นชา

เขาได้ยินคำพูดของผมแดงผ่านฮาคิ และเขาก็รู้ว่าผมแดงได้ยินคำตอบของเขาเช่นกัน

ต้องเจอกับตัวถึงจะรู้ว่าผมแดงแข็งแกร่งขนาดไหน การใช้ฮาคิราชันย์ได้น่ากลัวขนาดนี้ แม้แต่ไคโดยังทำไม่ได้เลย

แววตาของไดจิเย็นชา ร่างกายค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น

"แค่โลกิคนเดียวก็ทำพวกแกปั่นป่วนไปหมด เกาะนับสิบถูกทำลาย ผู้ลี้ภัยนับแสนต้องอดอยาก แกทำให้พวกมันอิ่มท้องและมีชีวิตรอดได้รึเปล่าล่ะ?!"

"ชั้นทำได้!"

"ชั้นทำให้พวกมันอิ่มท้องและใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้!"

"อย่ามาอวดดีนักนะ!"

"ผมแดง แชงคูส... ไม่ใช่แค่แกคนเดียวหรอกนะที่เปลี่ยนโลกใบนี้ได้ พวกเรา... เหล่าวายร้ายที่แกดูถูก ก็มีสิทธิ์ที่จะเปลี่ยนโลกเหมือนกัน!"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═