บทที่ 2  งั้นเหรอ?!

บทที่ 2  งั้นเหรอ?!

【กำลังสุ่ม...】

วินาทีต่อมา!

บนหน้าจอได้แสดงภาพของตัวละครหลายตัวที่หลินอันหรานคุ้นเคยเป็นอย่างดีและทำให้เขาตกตะลึงอย่างสุดขีด

พวกเธอมาจากเกมที่ปรากฏบนโทรศัพท์ของหลินอันหรานเคียงคู่กับเกม "สาวม้า" ซึ่งเป็นเกมที่เขาเคยเล่นมาได้สักพักหนึ่ง แม้ว่าจะข้ามเนื้อเรื่องไปเยอะก็ตาม ชื่อของมันคือ... "Arknights"!

ราวกับกำลังเปิดตู้กาชา หน้าจอระบบยังคงกะพริบแสดงภาพตัวละครที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ซึ่งเป็นภาพที่เขาคิดว่าจะไม่ได้เห็นอีกแล้ว

"หืม? 【อามิยะ】? นั่นมันลานี่นา ไม่ใช่สาวม้าสักหน่อยใช่ไหม?"

"【เนียร์ล】? แพนธีออน?!"

"【เลเชอร์ไลท์】?"

"คุณป้า? 【แคลซิท】??"

"เดี๋ยวก่อน ทำไมคุณลุง 【มลินาร์】 ถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ? นี่มันไม่ใช่ 'หนุ่มม้า' นะเว้ย!"

หมอโรงเรียนหน้าเลือดผู้มักจะสุขุมเยือกเย็นอยู่เสมอถึงกับยืนอึ้งไปในทันที

แต่ในท้ายที่สุด หน้าจอก็หยุดนิ่งที่ภาพของเด็กสาวร่างเล็กบอบบาง ผิวขาวเนียนละเอียด

ดวงตาของเด็กสาวเต็มไปด้วยความเกียจคร้าน เรือนผมสีขาวบริสุทธิ์ยาวจรดเอวทิ้งตัวสลวยราวกับน้ำตก ร่างกายที่ดูอ่อนเยาว์และเป็นวัยรุ่นของเธอเผยให้เห็นสัดส่วนที่กำลังเจริญเติบโตอย่างเลือนราง และเอวที่คอดกิ่วของเธอก็ไม่ได้ถูกปกปิดไว้มิดชิดนัก

แม้จะมีความไร้เดียงสาบริสุทธิ์อันเป็นเอกลักษณ์ของเด็กสาว แต่รังสี "ห้ามเข้าใกล้" ที่แผ่ซ่านออกมาจากหัวจรดเท้า ราวกับผ่านโลกมามากและขี้เกียจอย่างถึงที่สุด กลับสร้างความขัดแย้งอย่างรุนแรงที่มากพอจะสลักลึกลงในความทรงจำของผู้ที่พบเห็น

เด็กสาวผมขาวที่ดูงดงามราวกับตุ๊กตาและมีความขัดแย้งในตัวเองอย่างเห็นได้ชัดเช่นนี้ อาจทำให้คนภายนอกอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าร่างกายนี้จะแข็งแรงพอไหม จะสามารถคว้าชัยชนะในการแข่งขันได้หรือเปล่า

ป้ายชื่อใต้ภาพของเด็กสาวผมขาวเขียนไว้ว่า — 【แพลตตินัม อินเตอร์ เลีย】

ในภาพตัวละครของเกม เธอคือโอเปอเรเตอร์สายสไนเปอร์ที่ใช้ธนูและลูกศรเป็นอาวุธ ปรากฏตัวในภาพลักษณ์ของเด็กสาวที่ดูไร้พิษสง อ่อนแอ และเกียจคร้าน

ตัวตนที่เขากำลังจะแปลงร่างเป็น ผู้ที่จะลงแข่งบนลู่วิ่งประชันฝีเท้ากับสาวม้าคนอื่นๆ แท้จริงแล้วคือ...

รูม่านตาของหลินอันหรานหดเกร็งลงอย่างฉับพลัน!

นั่นมัน 【แพลตตินัม】 งั้นเหรอ?!

หลินอันหรานเคยกดข้ามเนื้อเรื่องอันซับซ้อนซ่อนเงื่อนของ "Arknights" ไปเยอะมากและไม่ได้คุ้นเคยกับมันมากนัก แต่เขาก็ยังพอรู้เรื่องอยู่บ้าง

ในความทรงจำของเขา ชื่อจริงของแพลตตินัมคือ เซนทอเรีย เธอเป็นเผ่าคูรันตะบนทวีปเทอร์รา ซึ่งเป็นกลุ่มชนพิเศษที่มีพรสวรรค์ในการวิ่งมาตั้งแต่เกิด โดยมีต้นแบบมาจากสิ่งที่เรียกว่า "ม้าสวรรค์" เช่นเดียวกับเหล่าสาวม้า พวกเธอต่างก็มีหูและหางม้า และมีรูปลักษณ์ภายนอกที่เหมือนกันทุกประการ

เดิมทีเซนทอเรียเคยทำหน้าที่เป็นอัศวินไอดอล ภายหลังได้กลายมาเป็นสมาชิกระดับสูงขององค์กรนักฆ่า อาร์เมอร์เลสยูเนี่ยน ในตำแหน่ง 【แพลตตินัมได】 จึงได้รับโค้ดเนมว่า "แพลตตินัม"

แต่ในความเป็นจริงแล้ว แพลตตินัมคือนักฆ่าสาวที่อยากจะอู้งานและทำตัวขี้เกียจสันหลังยาวแบบสุดๆ

"เจ้านี่... จะชนะได้จริงๆ เหรอ?!"

【ชื่อจริง: เซนทอเรีย】

【โค้ดเนม: แพลตตินัม】

【เผ่าพันธุ์: คูรันตะ】

【ส่วนสูง: 160 ซม.】

【ความคืบหน้าฮงคาคุคะปัจจุบัน: 5%】

【ความถนัดสนาม: สนามหญ้า (A), สนามดิน (B)】

【ความถนัดระยะทาง: ระยะสั้น (B), ระยะไมล์ (A), ระยะกลาง (A), ระยะไกล (B)】

【ความถนัดรูปแบบการวิ่ง: ม้านำ (B), วิ่งหนี (A), แทรกขึ้นหน้า (A), ไล่ตาม (A)】

【สกิลติดตัว: ??】

【หมายเหตุ: ยิ่งหมอทำการรักษาสาวม้ามากเท่าไหร่ และผลการรักษาดีมากแค่ไหน ความคืบหน้าฮงคาคุคะและสกิลติดตัวก็จะค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย】

【ผู้รับการรักษา: เรด (รักษาระดับอาการบาดเจ็บเล็กน้อย 100%)】

【รางวัลจากการรักษา: ความคืบหน้าฮงคาคุคะ +5%, ความแข็งแกร่งของสาวม้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อย, มินต์ม้า +10% (ก่อนแปลงร่าง)】

หลินอันหรานถึงกับอ้าปากค้างขณะจ้องมองหน้าจอสถานะส่วนตัวของแพลตตินัม ร่างที่เขาสามารถแปลงกายได้

ตั้งแต่ระยะทางไปจนถึงรูปแบบการวิ่ง... แทบจะเรียกได้ว่าเก่งกาจรอบด้านเลยทีเดียว?!

ยิ่งไปกว่านั้น ฮงคาคุคะคือช่วงเวลาการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วของสาวม้า เปรียบเสมือนช่วงวัยแรกรุ่นของเด็กสาว แพลตตินัมสามารถเปิดใช้งานมันได้จริงๆ งั้นเหรอ?

และตามความหมายที่ระบุไว้ ยิ่งเขารักษาสาวม้ามากเท่าไหร่ และผลลัพธ์ออกมาดีแค่ไหน เขาจะได้รับรางวัลตอบแทนอย่างงามมากยิ่งขึ้น และแพลตตินัมที่เขาแปลงร่างก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วยงั้นสิ?

แต่ไอ้มินต์ม้า +10% นี่มันหมายความว่าไงกันฟะ? เคยได้ยินแต่แคทนิป (กัญชาแมว) คงไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอกมั้ง ยังไงซะเขาก็เอามันไปทำเงินไม่ได้อยู่แล้ว เพราะงั้นช่างมันไปก่อนละกัน

"ถ้างั้นก็น่าสนใจดีนี่—!"

ในกรณีนี้ ต่อให้ "แครี่ตัวบางอย่างแพลตตินัม" ที่เขาแปลงร่าง จะยังไม่มีความแข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะการแข่งระดับ GI ได้ในตอนนี้ แต่ตราบใดที่เขารักษาสาวม้ามากขึ้น โอกาสชนะของเขาก็ย่อมต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน!

ดังนั้น ถ้าเขาช่วยชีวิตม้าน้อยได้มากขึ้น เขาก็จะสามารถเอาชนะม้าน้อยได้มากขึ้น คว้าเงินรางวัลได้มากขึ้น และยกระดับทักษะทางการแพทย์ของเขาให้สูงขึ้น จึงทำให้วงจรนี้สมบูรณ์แบบได้งั้นสิ?!

สถานการณ์นี้ทำให้ดวงตาของคุณหมอหน้าเลือดเป็นประกายลุกวาว และจรรยาบรรณแพทย์ที่ริบหรี่อยู่แล้วของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นในพริบตา!

ก็แหงล่ะ ตอนนี้เขารักษาได้แค่อาการป่วยเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น แล้วจะไปหาเงินได้สักเท่าไหร่กันเชียว?

ไม่ว่าจะเป็นเงินรางวัลจากการแข่งขันของสาวม้า หรือการยกระดับทักษะทางการแพทย์เพื่อรักษาสาวม้าที่บาดเจ็บสาหัส เขาก็จะทำเงินได้มากกว่าตอนนี้อย่างแน่นอน และตอนนี้ ดูเหมือนว่าขอเพียงแค่เขารักษาสาวม้าให้มากขึ้น! และเข้าร่วมการแข่งให้มากขึ้น! เมื่อเป็นเช่นนั้น ในฐานะสาวม้า เขาก็จะสามารถแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และยังมีความหวังที่จะพัฒนาทักษะในการรักษาสาวม้าได้อีกด้วย!

เมื่อคิดถึงเรื่องการแข่งขัน เงินรางวัล และการแปลงร่าง เขาก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ทำงาน และเริ่มครุ่นคิดต่อไป

"งั้นฉันจะเดบิวต์ให้เร็วที่สุดภายในวันสองวันนี้แหละ..."

ขณะที่หลินอันหรานกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ รวมถึงเสียงเคาะประตูด้วย

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก..."

เสียงเคาะนั้นฟังดูชัดเจนและเร่งรีบ ดูเหมือนจะลุกลนและร้อนรนเล็กน้อย ขัดจังหวะความคิดของหลินอันหรานโดยตรง

นี่มัน...

แค่วันแรกที่เริ่มงาน ก็มีคนไข้บาดเจ็บมาหาแล้วเหรอ?

หลังจากชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจของหลินอันหรานก็พองโตด้วยความดีใจ และเขาก็เอ่ยปากขึ้นมาทันที

"เชิญเข้ามาได้เลยครับ"

วินาทีต่อมา ประตูก็ถูกผลักออก

และสาวม้าร่างเล็กบอบบางคนหนึ่ง ที่กำลังพยุงตัวด้วยไม้ค้ำยัน ก็เดินกะเผลกเข้ามาในห้อง

"คุณหมอคะ พอจะมีวิธี... รักษาขาของฉันไหมคะ?"

เด็กสาวตัวเล็กที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความประหม่า เงยหน้าขึ้นมองหลินอันหรานในห้องพยาบาลด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

หลินอันหรานจดจำตัวตนของสาวม้าร่างเล็กคนนี้ได้ในทันที

นี่ไม่ใช่สาวม้าระดับท็อปอย่าง โทไค เทโอย์ ที่ในสายตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยมูลค่าและสามารถกอบโกยเงินรางวัลได้มหาศาลหรอกเหรอ?! เขาได้พบเธอตั้งแต่วันแรกที่ทำงานเลยเนี่ยนะ?

คุณหมอหน้าเลือดพยายามกลั้นรอยยิ้มและความรู้สึกยินดีที่พลุ่งพล่านขึ้นมา พยักหน้ารับอย่างจริงจังเพื่อเป็นการตอบกลับ

"มีสิครับ!"

"ด้วยจรรยาบรรณแพทย์ที่เปี่ยมด้วยความเมตตา โปรดฝากฝังร่างกายและเงินราง... วางใจเถอะครับ มอบหมายให้ผมจัดการเอง"

1. การรักษาของคุณหมอหน้าเลือด, ม้าสวรรค์จุติ

โทไค เทโอย์!

หนึ่งในตัวเอกผู้เป็นแรงบันดาลใจในอนิเมะสาวม้า อัจฉริยะเหนือชั้นผู้ก้าวข้ามผ่านอาการกระดูกหักถึงสามครั้ง และท้ายที่สุดก็สามารถสร้างปาฏิหาริย์กลับมาผงาดบนสนามแข่งได้อีกครั้ง สร้างความซาบซึ้งและตื่นตะลึงให้กับทุกคน!

ทว่า!

ความซาบซึ้ง ความฝัน ปาฏิหาริย์—สิ่งเหล่านั้นคือสมบัติอันล้ำค่าของเหล่าเด็กหนุ่มเด็กสาว แต่มันไม่ได้เป็นของโลกผู้ใหญ่ที่แสนจะเย็นชาใบนี้หรอกนะ

ในฐานะคุณหมอหน้าเลือด จุดโฟกัสของหลินอันหรานอยู่ที่ — 【กระดูกหักสามครั้ง】!

นั่นหมายความว่าอัจฉริยะเหนือชั้นคนนี้ ที่สามารถคว้าแชมป์ GI และกอบโกยเงินรางวัลจากการแข่งมาได้อย่างมหาศาล ก็ยังมีโอกาสที่จะได้รับบาดเจ็บได้

แม้ว่าการคิดแบบนี้จะค่อนข้างร้ายกาจไปสักหน่อย แต่อาการบาดเจ็บที่ขาของ โทไค เทโอย์ ก็อาจจะทำให้เธอกลายมาเป็นลูกค้าประจำของเขาได้เลยล่ะ!

หลินอันหรานเคยวางแผนระยะยาวที่อเมริกา โดยหวังว่าจะคว้าเงินรางวัลจากการแข่งรายการใหญ่ๆ แต่เขากลับหาสาวม้าระดับ G2 หรือ G3 ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

และตอนนี้ ในวันแรกที่เขามาถึงญี่ปุ่น เขากลับได้พบกับ โทไค เทโอย์ ผู้ที่สามารถคว้าแชมป์การแข่งระดับสูงสุดอย่าง GI ได้!

สาวม้าอะไรกัน? นี่มันป๋าชูการ์แด๊ดดี้สุดที่รักที่เขารอคอยมาแสนนานชัดๆ!

ด้วยความยึดมั่นในคติที่ว่า ลูกค้าคือพระเจ้า ท่าทีของหลินอันหรานจึงดูกระตือรือร้นเป็นอย่างยิ่งขณะที่เขาจ้องมอง โทไค เทโอย์ ที่อยู่ตรงหน้า

ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและเที่ยงธรรม คุณหมอหน้าเลือดได้ส่งสัญญาณให้ โทไค เทโอย์ ขยับเข้ามาใกล้ๆ

เด็กสาวร่างเล็ก โทไค เทโอย์ พยักหน้าเบาๆ และเดินกะเผลกเข้ามาใกล้ ในใจของเธอแฝงความคาดหวังเล็กๆ ขณะที่คิดว่า

(นี่ใช่หมอจากต่างประเทศที่ประธานรูดอล์ฟ ซิมโบล พูดถึงหรือเปล่านะ...)

(ไม่รู้ว่าฝีมือการรักษาของเขาจะเก่งกว่าหมอคนอื่นๆ ไหม จะสามารถรักษาขาของฉันได้หรือเปล่า?)

ในความเป็นจริง โทไค เทโอย์ ไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก เพราะก่อนหน้านี้เธอได้ไปปรึกษาหมอมาแล้วหลายคน รวมถึงหมอชื่อดังจากต่างประเทศที่แม้แต่สาวม้าชาวต่างชาติยังต้องดั้นด้นมาหา

แต่ถึงแม้จะเป็นหมอชื่อดังเหล่านั้น คำวินิจฉัยก็ยังคงเป็น... ระยะเวลาพักฟื้นนานเกือบครึ่งปี!

เมื่อรวมกับช่วงเวลาที่ต้องฟื้นฟูสภาพร่างกายให้กลับมาฟิตเต็มที่หลังจากที่หายจากอาการบาดเจ็บแล้ว เธอก็จะหมดสิทธิ์ลงแข่งไปอย่างน้อยๆ ก็ครึ่งปีอย่างแน่นอน

ครึ่งปี แนวคิดนั้นมันหมายความว่ายังไงน่ะเหรอ?

สาวม้าส่วนใหญ่มีเส้นทางอาชีพในวงการเพียงแค่สองถึงสามปีเท่านั้น! เวลาครึ่งปีนี้จะตัดทอนเวลาในอาชีพของเธอไปถึงหนึ่งในหก... หรืออาจจะถึงหนึ่งในสี่เลยทีเดียว!

แม้แต่สาวม้าที่เข้มแข็งที่สุด ก็ไม่อาจยอมรับผลลัพธ์นี้ได้อย่างสงบใจ

ดังนั้น โทไค เทโอย์ จึงนึกขึ้นได้ว่า ประธานรูดอล์ฟ ซิมโบล ที่เธอเคารพรัก เคยเปรยให้ฟังว่าจะมีหมอจากต่างประเทศที่น่าสนใจคนหนึ่งมาร่วมงานกับทราเซน เธอจึงรีบมาที่นี่

ต่อให้มันจะช่วยลดระยะเวลาพักฟื้นลงได้แค่เดือนเดียว โทไค เทโอย์ ก็ยอมรับได้!

"ฉันเพิ่งแพ้แมคควีนในการแข่งเทนโนโช ฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา แล้วหลังจากนั้นฉันก็รู้สึกว่า..."

"ขาของฉัน..."

โทไค เทโอย์ ที่นั่งอยู่ตรงหน้าหลินอันหราน หยิบใบรายงานผลการวินิจฉัยของเธอออกมา และอธิบายถึงอาการบาดเจ็บของเธอด้วยความรู้สึกเสียใจ

ครู่ต่อมา

หลังจากประเมินอาการบาดเจ็บแล้ว สีหน้าของหลินอันหรานก็ดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิด

ในฐานะคุณหมอหน้าเลือด ความโลภก็เรื่องหนึ่ง แต่เขาก็ยังต้องมีความสามารถในการรักษาคนไข้ด้วย

ถ้าเขาไม่สามารถรักษาพวกเธอให้หายได้ แต่ยังหวังจะกอบโกยเงินก้อนโต... ถ้าเป็นแบบนั้น เขาก็คงเป็นได้แค่นักต้มตุ๋น ไม่ใช่คุณหมอหน้าเลือดหรอก

ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูกค้ารายใหญ่คนแรก หลินอันหรานจึงมีท่าทีที่จริงจังขึ้นมา

(สมกับที่เป็นสาวม้าระดับท็อปของญี่ปุ่น การที่เธอมาหาหมอที่เพิ่งมาใหม่เพื่อรับการรักษา... อาการบาดเจ็บของเธอคงไม่เบาเลยล่ะ)

(นี่คืออาการกระดูกหักที่ส่งผลกระทบต่ออาชีพการแข่งของเธอ และแม้แต่หมอที่มากประสบการณ์ก็ยังต้องยอมแพ้ มันยังอยู่นอกเหนือขอบเขต 【ทักษะการรักษาระดับเริ่มต้น】 ของฉันอีกด้วย)

แต่... เขายังมี "บัตรทดลองใช้" อยู่นี่นา!

【ทักษะการรักษาระดับกลาง】 ซึ่งจำกัดการใช้งานเพียงครั้งเดียวเมื่อเปิดใช้ระบบในครั้งแรก หลินอันหรานยังไม่เคยใช้มันเลย

ม้าน้อยตัวเล็กๆ ไม่กี่คนอย่าง เรด, ธัก, ดาห์เลีย และคนอื่นๆ ที่มีความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมกับหลินอันหราน แม้จะดูเหมือนขาดพรสวรรค์และความเร็ว แต่สุขภาพขาของพวกเธอกลับค่อนข้างดีทีเดียว

ประกอบกับการดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถันของหลินอันหราน พวกเธอจึงไม่เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินกว่าขอบเขต 【ทักษะการรักษาระดับเริ่มต้น】 ของหลินอันหรานเลย

และอาการกระดูกหักของ โทไค เทโอย์ ก็เป็นอาการบาดเจ็บสาหัสอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งมีเพียง 【ทักษะการรักษาระดับกลาง】 เท่านั้นที่จะรักษาได้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า โทไค เทโอย์ ผู้ที่สามารถคว้าชัยชนะในการแข่ง GI ได้นั้น คือผู้ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับบัตรทดลองใช้ ทักษะการรักษาระดับกลางที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวนั้น!

"พูดตามตรงนะ เทโอย์ อาการบาดเจ็บของเธอสาหัสมาก"

"ความยากในการรักษานั้นอยู่ในระดับที่ยากมากๆ เลยล่ะ"

หลินอันหรานเริ่มด้วยการแสดงท่าทีลำบากใจเสียก่อน

ทันใดนั้น ความคาดหวังบนใบหน้าของเด็กสาวผู้ไร้เดียงสาก็แข็งค้างไป แม้ว่าเธอจะรู้ดีอยู่แล้วว่าผลลัพธ์น่าจะออกมาเป็นแบบนี้ก็ตาม

"อึก... ฉันเข้าใจค่ะ ในเมื่อมันไม่มีวิธี..."

"ใครบอกว่าไม่มีวิธีล่ะ?"

หลังจากดับความหวังของ โทไค เทโอย์ แล้ว หลินอันหรานก็เปลี่ยนเรื่องและพูดเป็นนัยว่า

"เพียงแต่ความยากในการรักษามันสูงมาก และมันต้องใช้พลังงานอย่างหนักหน่วงเลยทีเดียว"

"ในระยะสั้นนี้ ฉันสามารถลงมือรักษาให้ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น"

จากนั้น สีหน้าที่ดูลังเลและหนักใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลาของหลินอันหราน ปล่อยให้ โทไค เทโอย์ ที่กำลังยืนอึ้งจ้องมองเขา

แต่ในความเป็นจริงแล้ว เขาได้ตัดสินใจไปแล้วว่า จะต้องรักษา โทไค เทโอย์ ให้หายขาดให้จงได้!