ตอนที่ 50 : อัจฉริยะระดับเขตแดนลึกลับบรรพกาลงั้นหรือ?

ตอนที่ 50 : อัจฉริยะระดับเขตแดนลึกลับบรรพกาลงั้นหรือ?

ในพื้นที่ประลอง ดาบมาร ซึ่งถูกหลี่จิงเขี่ยทิ้งอย่างง่ายดายในกระบวนท่าเดียว ได้ถอนจิตสำนึกออกจากจักรวาลเสมือนจริง และขอเข้าเฝ้าบรรพบุรุษ โหวชิงหมิง หนึ่งในสามร้อยโหวแห่งประเทศจักรวาลกานอู

ในฐานะอัจฉริยะอันดับท็อปที่ปรากฏตัวขึ้นในหมู่ลูกหลานของโหวชิงหมิงจนถึงตอนนี้ เขาเชี่ยวชาญเขตแดนลมระดับเจ็ดในระดับดาวเคราะห์ และได้รับการคาดหวังให้ทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดแห่งลมอย่างถ่องแท้ เพื่อกลายเป็นตัวตนระดับอมตะคนที่สองของตระกูล

ดาบมารมีสถานะสูงส่งภายในตระกูล ไม่ด้อยไปกว่าผู้อาวุโสระดับเจ้าพิภพบางคนเลย และไม่นานก็ได้รับอนุญาตให้เข้าเฝ้าโหวชิงหมิง

"ท่านบรรพบุรุษ ข้าเพิ่งพ่ายแพ้ให้อัจฉริยะในระดับเดียวกันในพื้นที่ประลองของลานสังหารมาขอรับ"

"เขา... เขาทำลายกระบวนท่าดาบที่ข้าภาคภูมิใจที่สุดได้ในกระบวนท่าเดียว"

"ท่านบอกข้าที คนอย่างข้ายังมีความหวังที่จะบรรลุระดับอมตะอยู่หรือไม่ขอรับ?"

ดาบมารพูดด้วยสีหน้าที่ยังคงมีร่องรอยของความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่

ตั้งแต่เกิดมา เขาคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลมาโดยตลอด และยากที่จะหาคู่ต่อสู้ได้แม้แต่ในหมู่คนรุ่นเดียวกันนอกตระกูลก็ตาม

ใครๆ ก็บอกว่าเขาคือบุตรแห่งสวรรค์ของตระกูล เป็นเทพวิญญาณอมตะในอนาคต และเขาก็เชื่อเช่นนั้นมาตลอด

จนกระทั่งเขาได้พบกับหลี่จิงในพื้นที่ประลองเมื่อครู่นี้ ซึ่งเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายในกระบวนท่าเดียว

หัวใจที่ไร้พ่ายซึ่งถูกหล่อหลอมมาด้วยชัยชนะนับครั้งไม่ถ้วน ได้แหลกสลายลงอย่างเงียบๆ ปล่อยให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมาขอคำปลอบใจจากท่านบรรพบุรุษอย่างหมดหนทาง

"เด็กเอ๋ย หลังจากที่ข้าได้รับข่าวความพ่ายแพ้ของเจ้า ข้าก็รีบขอให้เพื่อนเก่าช่วยเอาวิดีโอการต่อสู้ของเจ้ามาให้ดูทันที"

"จักรพรรดิยุโรปคนนั้นคือสัตว์ประหลาด เขาบรรลุถึงเขตแดนระดับเก้าในระดับดาวเคราะห์ และก้าวข้ามเกณฑ์ของกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดแห่งไฟไปแล้ว ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยที่เจ้าจะพ่ายแพ้"

"หากเจ้าเป็นซูเปอร์อัจฉริยะในหมู่คนรุ่นเดียวกันในประเทศจักรวาลกานอูทั้งหมด จักรพรรดิยุโรปก็คือซูเปอร์อัจฉริยะในหมู่คนรุ่นเดียวกันในทั้ง 1,008 ประเทศจักรวาลของเผ่าพันธุ์มนุษย์เลยทีเดียว"

"ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า หากเจ้ามีเวลาฝึกฝนมากพอหลังจากทะลวงสู่ระดับดาวฤกษ์ เจ้าก็จะสามารถก้าวข้ามเกณฑ์ของกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดแห่งลมและก้าวหน้าไปได้บ้างอย่างแน่นอน"

"ในการต่อสู้แห่งสุดยอดอัจฉริยะที่จัดขึ้นทุกๆ ห้าพันปีทั่วทั้งจักรวาล เจ้าก็ยังมีความหวังที่จะทะลวงเข้าสู่หนึ่งพันอันดับแรกของจักรวาล และเข้าร่วมกลุ่มแกนกลางของบริษัทจักรวาลเสมือนจริงได้"

"ภายใต้เงื่อนไขการฝึกฝนเดียวกัน จักรพรรดิยุโรปมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะคว้าอันดับหนึ่งในการต่อสู้แห่งอัจฉริยะครั้งก่อนๆ และได้เข้าร่วมเขตแดนลึกลับบรรพกาลอันทรงเกียรติที่สุดภายในกลุ่มแกนกลาง"

"ถึงตอนนั้น แม้แต่ผู้บัญชาการกองทัพคุ้มกันของเขาก็จะเป็นตัวตนที่ทรงพลังพอๆ กับบรรพบุรุษของเจ้าเลยล่ะ"

"ส่วนผู้ฝึกสอนที่รับผิดชอบชี้แนะเขา ก็อาจจะเป็นถึงระดับโหวในประเทศจักรวาลกานอูของเราเลยทีเดียว!"

โหวชิงหมิงกล่าวกับดาบมารด้วยน้ำเสียงปลอบโยนเล็กน้อย

แม้ว่าเทพวิญญาณอมตะอย่างเขาจะถูกจัดให้อยู่ในสามร้อยโหวแห่งประเทศจักรวาลกานอู และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นโหวชิงหมิงก็ตาม...

แต่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาก็อยู่แค่ระดับจุดสูงสุดของขุนพลอมตะเท่านั้น ยังห่างไกลจากการควบแน่นกายาอมตะมากนัก

ผู้บัญชาการกองทัพคุ้มกันสำหรับสมาชิกของเขตแดนลึกลับบรรพกาลแห่งบริษัทจักรวาลเสมือนจริง โดยพื้นฐานแล้วก็อยู่ในระดับนี้แหละ

และเทพวิญญาณอมตะที่สามารถเป็นผู้ฝึกสอนให้กับสมาชิกของเขตแดนลึกลับบรรพกาลได้อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้เป็นอมตะระดับโหวที่แท้จริง

แถมยังเป็นผู้เป็นอมตะระดับโหวที่ได้รับการยอมรับจากบริษัทจักรวาลเสมือนจริง ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าขุมกำลังหลักของเผ่าพันธุ์มนุษย์ด้วย ในประเทศจักรวาลกานอู พวกเขาสามารถได้รับบรรดาศักดิ์เป็นโหวได้เลยทีเดียว ซึ่งเหนือกว่าที่เขาจะเทียบได้มากนัก

หลังจากได้ฟังคำอธิบายและคำปลอบใจของเขา แววตาของดาบมารก็ค่อยๆ หม่นหมองลง

จักรพรรดิยุโรปคนนั้น คนที่ฆ่าเขาได้ในพริบตาด้วยกระบวนท่าเดียว เป็นถึงสุดยอดอัจฉริยะขนาดนั้นเลยงั้นหรือ?

แม้แต่ตัวตนที่ยิ่งใหญ่อย่างท่านบรรพบุรุษ ก็เป็นได้แค่ผู้บัญชาการกองทัพคุ้มกันของเขางั้นหรือ?

"ท-ท่านบรรพบุรุษ จักรพรรดิยุโรปคนนั้นมีความหวังที่จะได้เข้าร่วมเขตแดนลึกลับบรรพกาลของบริษัทจักรวาลเสมือนจริงผ่านการต่อสู้แห่งอัจฉริยะจริงๆ หรือขอรับ?"

ดาบมารพูดติดอ่าง ความขุ่นเคืองและความไม่ยินยอมในใจจากการถูกเอาชนะในพริบตาได้มลายหายไปในอากาศจนหมดสิ้น

นั่นคือซูเปอร์อัจฉริยะที่มีความหวังจะคว้าอันดับหนึ่งในการต่อสู้แห่งอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่จัดขึ้นทุกๆ ห้าพันปีเชียวนะ

คนธรรมดาทั่วไปไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะยืนอยู่ตรงข้ามเขาด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับการถูกฆ่าในพริบตาล่ะ

ช่างเป็นเกียรติอะไรเช่นนี้ ที่ดาบมารอย่างเขาได้มีโอกาสแข่งขันบนเวทีเดียวกับอัจฉริยะระดับนี้!

เมื่อมองดูสายตาที่โหยหาและปรารถนาของดาบมาร ผู้เป็นรุ่นเยาว์ โหวชิงหมิงก็ส่ายหัว: "หากเป็นการต่อสู้แห่งอัจฉริยะครั้งต่อไป จักรพรรดิยุโรปคงทำได้อย่างมากแค่เบียดเข้าสู่หนึ่งพันอันดับแรกของจักรวาล และคว้าโควตาในเขตแดนลึกลับปลายทางเท่านั้นแหละ"

"ท-ทำไมความแตกต่างถึงได้มากขนาดนั้นล่ะขอรับ?" ดาบมารดูไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

ตามคำบอกเล่าของท่านบรรพบุรุษ แม้แต่เขา ซึ่งถูกจักรพรรดิยุโรปฆ่าในพริบตาด้วยกระบวนท่าเดียว ก็เป็นอัจฉริยะประเภทที่มีความหวังจะเบียดเข้าสู่หนึ่งพันอันดับแรกเพื่อเข้าร่วมเขตแดนลึกลับปลายทางได้

แล้วทำไมจักรพรรดิยุโรปถึงทำได้แค่เข้าร่วมเขตแดนลึกลับปลายทางเหมือนกันล่ะ?

"เด็กโง่ เจ้าไม่คิดบ้างเลยเหรอว่าเหลือเวลาอีกเท่าไหร่กว่าจะถึงการต่อสู้แห่งอัจฉริยะครั้งต่อไป?"

"จักรพรรดิยุโรปคนนั้นก็เหมือนเจ้านั่นแหละ เขาเสียเปรียบตรงที่อายุน้อยเกินไป แถมระดับพลังก็ยังอยู่แค่ระดับดาวเคราะห์เท่านั้น"

"ในเวลาเพียงไม่กี่ปีนี้ ต่อให้พรสวรรค์ของเขาจะสูงส่งแค่ไหน เขาจะสามารถพัฒนาความเข้าใจในกฎเกณฑ์ไปได้ไกลสักแค่ไหนกันเชียว?"

"หากเขาเข้าร่วมการต่อสู้แห่งอัจฉริยะครั้งต่อไป การได้เข้าร่วมเขตแดนลึกลับปลายทางก็ถือว่าดีมากแล้ว"

"ส่วนเจ้าน่ะ ข้ายังไม่รู้เลยว่าเจ้าจะสามารถทะลวงเข้าสู่เขตแดนระดับแปดได้ทันเวลาหรือเปล่า"

"หากพวกเจ้ารอไปอีกห้าพันปี สำหรับการแข่งขันครั้งถัดไปที่จัดโดยลานประลองขวานยักษ์ และพวกเจ้าทั้งคู่เข้าร่วมในตอนนั้น พวกเจ้าก็ย่อมเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้อย่างมหาศาลแน่นอน"

"ยิ่งไปกว่านั้น การแข่งขันรอบนี้ยังเต็มไปด้วยสุดยอดอัจฉริยะ ผู้เชี่ยวชาญบางคนคาดเดาว่ามันจะเป็นการต่อสู้แห่งอัจฉริยะที่มีคุณภาพสูงสุดในรอบเกือบร้อยยุคเลยทีเดียว ต่อให้จักรพรรดิยุโรปคนนั้นจะมีเวลาฝึกฝนเท่ากับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ เขาก็อาจจะไม่สามารถเบียดเข้าสู่สิบอันดับแรกได้อยู่ดี"

โหวชิงหมิงอธิบายอย่างอดทนให้ดาบมารฟัง อัจฉริยะเพียงคนเดียวในหมู่ลูกหลานของเขาที่มีความหวังจะทะลวงสู่ระดับอมตะและกลายเป็นเสาหลักอีกต้นของตระกูล

ดาบมารพยักหน้าอย่างเข้าใจ

เหนือฟ้าย่อมมีฟ้า เหนือคนย่อมมีคน เหนืออัจฉริยะก็ย่อมมีอัจฉริยะที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า

เขาเคยพบเจออัจฉริยะจอมปลอมมามากมายตั้งแต่เด็ก แต่พวกเขาก็ล้วนกลายเป็นผู้แพ้ให้กับเขาทั้งสิ้น

และเมื่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิยุโรป ผู้ซึ่งเป็นอัจฉริยะยิ่งกว่าตัวเขาเอง เขาก็เป็นเพียงแค่ตัวประกอบที่ถูกฆ่าในพริบตาด้วยกระบวนท่าเดียวเท่านั้น

แม้แต่จักรพรรดิยุโรปคนนั้น ซึ่งดูเหมือนภูผาที่ไม่อาจข้ามผ่าน ก็เป็นเพียงแค่ตัวเขาในอีกเวอร์ชันหนึ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าอัจฉริยะที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า

เมื่อคิดตกเช่นนี้ สภาพจิตใจของดาบมารก็สงบลงอย่างมาก และแม้แต่ความหยิ่งยโสเล็กๆ น้อยๆ ที่เขามีในฐานะบุตรแห่งสวรรค์เพียงคนเดียวของตระกูลก็ลดลงไปบ้าง

ไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับใคร แค่พยายามก้าวข้ามตัวเองและทำผลงานให้ดีที่สุดก็พอ แล้วเราก็จะสามารถมีจิตสำนึกที่ปลอดโปร่งได้!

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของดาบมาร โหวชิงหมิงก็พยักหน้าเบาๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น

หลังจากการขัดเกลาครั้งนี้ สภาพจิตใจของเด็กน้อยดาบมารก็พัฒนาขึ้นมาก และความเป็นไปได้ที่เขาจะบรรลุระดับอมตะในอนาคตก็เพิ่มขึ้นอีกสองสามส่วน ไม่เสียแรงเลยจริงๆ ที่สละเวลามาให้ความกระจ่างและชี้แนะเขา

"อัจฉริยะที่ชื่อจักรพรรดิยุโรปคนนั้นช่างเป็นดาวนำโชคสำหรับตระกูลของข้าจริงๆ แถมพรสวรรค์ของเขาก็ยังเหนือกว่าดาบมารไปไกลลิบ ทำไมไม่ลองออกหน้าไปรับเขาเป็นศิษย์ดูหน่อยล่ะ"

"หากข้าสามารถบ่มเพาะศิษย์ระดับโหวที่แท้จริงขึ้นมาได้ โดยมีเขากับดาบมารเป็นเทพวิญญาณอมตะสององค์อยู่ภายใน และมีศิษย์อย่างจักรพรรดิยุโรปอยู่ภายนอก มรดกของตระกูลก็ย่อมไร้เรื่องให้ต้องกังวลอีกต่อไป"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ โหวชิงหมิงก็แบ่งกระแสจิตเสี้ยวหนึ่งเพื่อเชื่อมต่อกับจักรวาลเสมือนจริง โดยใช้ช่องทางของเขาเพื่อค้นหาไอดีจักรวาลเสมือนจริงของหลี่จิง และส่งอีเมลแสดงความจำนงที่จะรับเขาเป็นศิษย์ไป

ตัวบิ๊กคนอื่นๆ ในประเทศจักรวาลกานอูที่รู้เรื่องการต่อสู้ระหว่างหลี่จิงกับดาบมาร ก็ทำแบบเดียวกับโหวชิงหมิงเช่นกัน

บ้างก็พยายามดึงตัวไปร่วมงาน บ้างก็อยากรับเป็นศิษย์ และบ้างก็ถึงกับเสนอการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับคนรุ่นเยาว์ในตระกูลเลยทีเดียว

สำหรับอัจฉริยะเถื่อนอย่างหลี่จิง ผู้ซึ่งก้าวข้ามเกณฑ์ของกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดขั้นต่ำได้ในระดับดาวเคราะห์ และมีความหวังที่จะได้เป็นโหวอย่างแท้จริงหากเขาไม่ตายไปเสียก่อน มันก็ยากที่ใครจะยังคงนิ่งเฉยอยู่ได้

ไม่เพียงแต่สามร้อยโหวอย่างโหวชิงหมิงเท่านั้น แต่แม้แต่สาขากานอูของบริษัทจักรวาลเสมือนจริงก็ยังลงมือด้วยเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว พื้นที่ประลองลานสังหารที่เกิดการต่อสู้ขึ้น ก็เป็นทรัพย์สินของบริษัทจักรวาลเสมือนจริง หากมีอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้น บริษัทจักรวาลเสมือนจริงย่อมเป็นคนแรกที่รู้ข่าว

...

"ท่านสิบสาม!"

"ข้าต้องการเข้าเฝ้าท่านเจ้าประเทศ!" ในเขตแดนลึกลับกานอู ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวกว่าหนึ่งปีแสง ยักษ์ร่างสูงแปดเมตรในชุดเกราะเกล็ด ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่หน้าทางเข้าพระราชวัง