บทที่ 741

บทที่ 741

รอนเมินเฉยต่อโคลดและพุ่งความสนใจไปที่เหล่านักบวชแทน นัยน์ตาสีแดงฉานของซาสึเกะทำให้พวกลังเล จำกัดการเคลื่อนไหวของพวกเขาเอาไว้ และการโจมตีของเขาก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกนั้นจะต้านทานได้ง่ายๆ เมื่อเวลาผ่านไป สถานการณ์ของพวกเขาก็ยิ่งเลวร้ายลงเรื่อยๆ

โคลดตระหนักถึงความตั้งใจของรอนและเริ่มร้อนรน นักบวชเหล่านี้ล้วนเป็นคนของเขา เป็นรากฐานขั้วอำนาจของเขาภายในคริสตจักร หากรอนฆ่าพวกเขาทั้งหมด การหาคนมาแทนที่ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย และเมื่อขาดพวกเขาไป ตำแหน่งของโคลดในคริสตจักรก็จะยิ่งรักษาไว้ได้ยากลำบากยิ่งขึ้น

ทว่ารอนไม่เปิดช่องโหว่ให้เขาเลย ด้วยการใช้นัตสึและอุจิวะ ซาสึเกะคอยพัวพันโคลดเอาไว้ เขาทำให้แน่ใจว่าไม่มีฝ่ายใดสามารถโค่นอีกฝ่ายลงได้อย่างรวดเร็ว การฆ่าโคลดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่าโคลดเองก็ไม่สามารถฆ่ารอนได้เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างขาดข้อมูลที่ชัดเจนของอีกฝ่าย

ฉัวะ!

บาดแผลปรากฏขึ้นบนร่างของนักบวชคนหนึ่ง ชิซึคุหันเดเมจังเล็งไปที่เขาในทันที และแรงดูดอันทรงพลังก็กระชากร่างของเขา เลือดพุ่งทะลักออกจากบาดแผลอย่างควบคุมไม่ได้ ตรงเข้าไปในเครื่องดูดฝุ่นเน็นที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมา

ชั่วอึดใจต่อมา นักบวชอีกคนก็ล้มลง

ความหวาดกลัวเกาะกุมจิตใจคนอื่นๆ ความตายของพวกพ้องยังคงฝังแน่นอยู่ในหัว และสิ่งที่ผู้คนหวาดกลัวที่สุดไม่ใช่ความตาย แต่เป็นความตายที่ไม่อาจล่วงรู้สาเหตุต่างหาก นักบวชคนหนึ่งสติแตกเป็นคนแรก หันหลังวิ่งหนี

"ท่านโคลด โปรดอภัยให้ผมด้วย!"

วินาทีที่คนแรกวิ่งหนี คนที่เหลือก็พบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะยืนหยัดต่อไป สอง สาม สี่...เวลาผ่านไปไม่นาน กว่าครึ่งก็แตกฮือกระจัดกระจาย หลงเหลือเพียงหยิบมือเดียวที่ความจงรักภักดีต่อโคลดรั้งพวกเขาให้อยู่กับที่

อากาเมะปรากฏตัวขึ้นข้างกายชิซึคุ

"ดาบมารมุราซาเมะ...สังหารในดาบเดียว"

นักบวชอีกหลายคนล้มพับลงภายใต้ความสามารถของเธอ มาถึงตอนนี้ หลงเหลืออยู่เพียงไม่กี่คน ปล่อยให้โคลดยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวแทบจะเพียงลำพัง

รอนเลื่อนสายตากลับมาที่โคลด จัดการเหล่านักบวชเสร็จสิ้นแล้ว ตอนนี้เขาสามารถพุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่โคลดและฆ่าเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

"คิลเลอร์ควีน!"

เงาร่างสีชมพูปรากฏขึ้นข้างกายรอน

"เชียร์ฮาร์ตแอทแทค!"

วินาทีที่ระเบิดอัตโนมัติปรากฏตัวขึ้น โคลดก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทว่ามันสายเกินไปเสียแล้ว ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เชียร์ฮาร์ตแอทแทคก็จะคอยติดตามความร้อนจากออร่าของเขาอย่างไม่ลดละ ไม่มีวันหยุดไล่ล่าจนกว่าจะชนเป้าหมาย ยิ่งโคลดใช้ออร่ามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งร้อนขึ้น และระเบิดก็ยิ่งไล่ตามมาใกล้ขึ้นเท่านั้น

ในเวลาเดียวกัน หอกโลหะก็ปรากฏขึ้นในมือของรอน เขากระหน่ำซัดพวกมันเข้าใส่โคลดเล่มแล้วเล่มเล่า เพิ่มแรงกดดันควบคู่ไปกับการจู่โจมประสานของนัตสึและซาสึเกะ การหลบหลีกการโจมตีจากทั้งสี่ทิศทางนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ทันใดนั้น เชียร์ฮาร์ตแอทแทคก็ไล่ตามทัน วินาทีที่มันสัมผัสโดนโคลด มันก็ระเบิดออก

ตูม!

แรงกระแทกอันรุนแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งพื้นที่ ผืนดินสั่นไหวและยุบตัวลงภายใต้อานุภาพนั้น โคลดถูกซัดกระเด็นลงไปในหลุม เสื้อผ้าฉีกขาดและร่างกายอาบไปด้วยเลือด บาดแผลมีเลือดสีแดงไหลซึม เขายันตัวลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ ดูสะบักสะบอมและยับเยิน

ชิซึคุฉวยโอกาสนั้น หันเดเมจังไปทางเขาอีกครั้ง เลือดจากบาดแผลของโคลดถูกดูดดึงออกมา ไหลทะลักเข้าไปในฮัตสึที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้น สีหน้าของเขามืดครึ้มลงขณะที่ถลึงตาจ้องมองไปทางเธอ...ทว่ากลับมีเพียงความหนาวเหน็บที่เข้าเกาะกุมหัวใจของเขา

สายฟ้าปะทุออกจากร่างของซาสึเกะ กระแสไฟฟ้าพุ่งทะยานลงสู่พื้นดิน หอกโลหะที่รอนซัดออกไปก่อนหน้านี้ทำหน้าที่เป็นสายล่อฟ้า กระจายกระแสไฟฟ้าในพริบตา ก่อตัวเป็นตาข่ายขนาดมหึมา

รูม่านตาของโคลดหดเกร็ง หอกพวกนั้นไม่เคยมีเจตนาจะโจมตีเขาโดยตรงเลย การจำกัดการเคลื่อนไหวของเขาก็เป็นแค่เรื่องรอง...จุดประสงค์ที่แท้จริงคือสิ่งนี้ต่างหาก สายฟ้าจากซาสึเกะถูกส่งผ่านหอก โอบล้อมสนามรบทั้งหมดไว้ในใยแมงมุมสายฟ้า ไม่มีทางให้หลบหนี

ทว่าสายฟ้าของซาสึเกะเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ส่วนที่เหลือมาจากตัวรอนเอง

"กระสุนเน็นสายฟ้า!"

ทรงกลมสายฟ้าปรากฏขึ้น ถูกดึงดูดเข้าไปในหอก กระแสไฟฟ้าทวีความรุนแรงขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าจนร่างของโคลดอันตรธานหายไปจากครรลองสายตา พื้นที่ทั้งหมดกลายเป็นทะเลอัสนีบาต

รอนยังคงสัมผัสได้ถึงออร่าของเขา โคลดกำลังต่อต้าน ปฏิเสธที่จะยอมจำนน เจตจำนงของเขายังไม่แตกสลาย

"ลุยต่อ!" รอนออกคำสั่ง

นัตสึทะยานขึ้นไปในอากาศ เปลวเพลิงลุกโชนในมือ เขาหลอมรวมพวกมันเข้าด้วยกัน ไฟสีทองหมุนวน

"บอลเพลิงมังกรสถิต!"

นรกเพลิงสีทองร่วงหล่นลงมา

ตูม!

เปลวเพลิงปะทุขึ้นและพัวพันเข้ากับสายฟ้า ออร่าของโคลดที่กำลังต่อต้าน ถูกบดบังและสะกดข่มลงอีกครั้ง

รอนมองดูอย่างสงบนิ่ง

"กระสุนเน็นสายฟ้า

กระสุนเน็นอัคคี

กระสุนเน็นเยือกแข็ง

กระสุนเน็นวายุ

กระสุนเน็นกัดกร่อน

กระสุนเน็นกัมปนาท"

ทรงกลมออร่าทั้งหกล่องลอยอยู่เบื้องหน้าเขา แต่ละลูกเป็นตัวแทนของธาตุที่แตกต่างกัน ภายใต้การควบคุมของเขา พวกมันค่อยๆ ขยับเข้าใกล้กัน หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างช้าๆ จนกลายเป็นทรงกลมขนาดยักษ์เพียงหนึ่งเดียว ออร่าของมันพองโตขึ้น น่าสะพรึงกลัวในระดับความเข้มข้น นี่เป็นมากกว่าการหลอมรวมธรรมดา พลังงานได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพไปแล้ว

แม้แต่ผืนดินยังยุบตัวลงภายใต้น้ำหนักอันกดดันจากการมีอยู่ของมัน

รอนยื่นนิ้วชี้ไปทางโคลด กระสุนเน็นที่หลอมรวมแล้วก็ทิ้งตัวลงมา

ตูมมม!

แรงระเบิดสว่างไสวไปทั่วบริเวณ รัศมีการทำลายล้างกว้างหลายร้อยเมตร แม้แต่โบสถ์ที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตรยังถล่มลงมาภายใต้คลื่นกระแทก ทุกสายตาต่างหันมามองความพินาศนั้น ถูกดึงดูดด้วยขนาดของการทำลายล้างอันมหาศาล

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═