บทที่ 405 การแข่งขันต่อสู้เอาชีวิต(ฟรี)

บทที่ 405 การแข่งขันต่อสู้เอาชีวิต(ฟรี)

พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากนิ้วของราชินีดอโรเธีย

แสงสีขาวส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า

ในชั่วขณะนั้น ทั้งบริเวณดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

วินาทีถัดมา อันเดดทั้งหมดแตกเป็นเสี่ยงๆ หายไปในอากาศ

"โครม!" ประตูนรกทั้งห้าระเบิดแตกออก กลายเป็นเศษชิ้นส่วนกระจายไปทั่วฟ้า

จากนั้น ร่างของราชินีดอโรเธียก็วูบหายไปจากที่เดิม

เมื่อประตูนรกทั้งห้าระเบิด จางเซิงก็รู้สึกตัวแล้ว

"บ้าเอ๊ย!"

หลังจากสบถในใจ เขาก็รีบสั่งให้ราชามังกรไฟนรกเร่งความเร็วหนี

เขารู้สึกได้ว่ามีสิ่งที่น่ากลัวกำลังไล่ตามมาจากด้านหลัง

"แบบนี้ไม่ดีแน่ สักพักก็ต้องถูกตามทัน!"

คิดอยู่ครู่หนึ่ง จางเซิงก็โบกมือเรียกประตูนรกทั้งห้าออกมาใหม่

จากนั้นเขาก็เลิกหนีทางอากาศ

หลังจากลงจอดบนพื้น จางเซิงก็มุดเข้าไปในภูเขาลูกหนึ่ง

หลังจากหาถ้ำซ่อนตัว เขาก็กลั้นพลังงานทั้งหมดของตัวเองเอาไว้

ไม่นาน ราชินีดอโรเธียก็มาถึงตำแหน่งของประตูนรกทั้งห้า

เมื่อเห็นกองทัพอันเดดจำนวนมหาศาล เธอก็เพียงแค่ชี้นิ้วไปที่อากาศเบาๆ เหมือนเดิม

คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวทำลายอันเดดทั้งหมดให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

ประตูนรกทั้งห้าถูกทำลายอีกครั้ง

ในขณะที่จางเซิงกำลังภาวนาให้ราชินีดอโรเธียไม่เจอตัวเอง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นข้างหู: "ออกมาเถอะ!"

พอได้ยินเสียงนี้ สีหน้าของจางเซิงก็เปลี่ยนไปทันที

แต่เขาไม่คิดจะออกไป คิดว่าอีกฝ่ายแค่หลอกล่อเขา

แต่แล้ว "โครม!"

ทั้งถ้ำก็ถูกพลิกกลับ

จางเซิงยังไม่ทันได้ตั้งตัว มือเย็นเฉียบก็คว้าคอเขาเอาไว้

ไม่นาน จางเซิงก็ถูกราชินีดอโรเธียหิ้วออกมาเหมือนลูกไก่ตัวหนึ่ง

จางเซิงยังคิดจะต่อต้าน แต่ร่างกายกลับลอยกระเด็นไปด้านหลัง

"พรวด!"

พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้เขาพ่นเลือดออกมาเป็นกระจุก

คนคนนี้ทำไมแข็งแกร่งขนาดนี้?

จางเซิงรู้สึกตกตะลึงกับพลังของราชินีดอโรเธียมาก

เพียงแค่หนึ่งการโจมตีก็ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว

เห็นจางเซิงยังจะต่อต้าน ราชินีดอโรเธียก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขาในทันที พูดเสียงเย็นชา: "ยอมแพ้เถอะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่านาย!"

จากนั้นเธอก็พ่นควันสีขาวออกมาจากปาก

จางเซิงร้องไม่ดีแล้ว

ไม่นาน สติก็ค่อยๆ พร่าเลือน ดวงตาก็ปิดลง

เมื่อจางเซิงตื่นขึ้นมา เขาพบว่าตัวเองถูกขังอยู่ในกรงเหล็กขนาดใหญ่

เขามองไปรอบๆ พบว่าตัวเองอยู่ในสนามประลองรูปวงรี

เมื่อเห็นฉากรอบๆ จางเซิงก็นึกถึงสนามต่อสู้โรมันโบราณที่เคยเห็นในทีวี

รอบๆ สนามประลองมีอัฒจันทร์เป็นชั้นๆ

ตอนนี้อัฒจันทร์เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์รูปร่างประหลาดนั่งอยู่

ไม่นาน จางเซิงก็เห็นร่างของราชินีดอโรเธียตรงกลาง

ตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างเงียบๆ

เมื่อสายตาของจางเซิงเลื่อนไปที่เธอ เธอก็มองมาทางเขาเช่นกัน

สายตาทั้งสองสบกัน

ตอนนั้น สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่มีหัวเป็นนกอินทรีเดินมาข้างๆ ราชินีดอโรเธีย "ฝ่าบาท มนุษย์คนนั้นตื่นแล้ว จะเริ่มได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?"

"ได้" ราชินีดอโรเธียตอบเสียงเย็นชาสั้นๆ ดวงตายังคงจับจ้องอยู่ที่จางเซิง

หลังจากได้รับคำสั่ง สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หัวนกอินทรีก็โค้งคำนับราชินีดอโรเธียอย่างนอบน้อม จากนั้นก็หันไปตะโกนใส่สนามประลอง: "เริ่ม!"

พอเสียงของเขาจบลง เสียงกลองก็ดังขึ้นจากที่ไกลๆ ทันที

"ตึง ตึง"

"ตึง ตึง"

ราวกับกำลังเชียร์นักสู้

เมื่อได้ยินเสียงกลอง ผู้ชมบนอัฒจันทร์ก็ส่งเสียงคำรามดังขึ้นทันที

เสียงตะโกนบ้าคลั่งของพวกมันดังกลบเสียงกลองไปชั่วขณะ

ตอนนั้น สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ร่างกำยำสวมหมวกกันน็อกสีดำเดินออกมาจากประตูใหญ่ที่กำแพงของสนามประลอง

จางเซิงคิดว่าคู่ต่อสู้ของเขาคือมัน แต่มันเพียงแค่โยนกุญแจมาตรงหน้าเขาแล้วรีบจากไป

เห็นดังนั้น จางเซิงก็งงไปชั่วขณะ

แต่เขาก็รีบเก็บกุญแจขึ้นมาไขประตูกรงเหล็ก

แม้เขาจะไม่รู้จุดประสงค์ของราชินีดอโรเธีย แต่ตอนนี้ก็ได้แต่ค่อยๆ เดินหน้าไปทีละก้าว

ตอนนั้นเอง สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หัวนกอินทรีบนอัฒจันทร์ก็ตะโกนขึ้น: "ขอต้อนรับราชินีดอโรเธียมาชมการแข่งขันต่อสู้เอาชีวิตของเราในวันนี้!"

"โอ้โห!"

"โฮก!"

คำพูดของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หัวนกอินทรีทำให้ผู้ชมบนอัฒจันทร์ส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น

ทั้งท้องฟ้าราวกับเต็มไปด้วยเสียงตะโกนของพวกมัน

ทำให้จางเซิงรู้สึกอยากรู้ว่าการแข่งขันต่อสู้เอาชีวิตนี้มีเสน่ห์อะไรถึงทำให้พวกมันตื่นเต้นขนาดนี้

ไม่นาน เสียงของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หัวนกอินทรีก็ดังขึ้นอีกครั้ง: "ขอเชิญนักสู้ที่ออกมาในวันนี้ เดธไซเธอร์ผู้มีสถิติชนะ 5 ครั้งติดต่อกัน!"

มันใช้วิธีอะไรสักอย่าง ทำให้เสียงดังมาก กลบเสียงตะโกนของผู้ชมไปเลย

ผู้ชมบนอัฒจันทร์พอได้ยินชื่อเดธไซเธอร์ ก็พากันตะโกนอย่างตื่นเต้น

ดูท่าทางของพวกมัน ราวกับว่าตัวเองกำลังจะลงไปประลองเอง

จางเซิงรู้สึกหมดคำพูดกับพวกกลายพันธุ์ที่ตื่นเต้นพวกนี้

เสียงดังเกินไปแล้วจริงๆ

ต่อมา สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หัวนกอินทรีก็ตะโกนดังอีกครั้ง: "ต่อไปขอเชิญฝ่ายท้าทายของวันนี้ เด็กหนุ่มมนุษย์ที่ไม่มีใครรู้จัก!"

จางเซิงได้ยินแล้วก็ชะงักไป

จะให้เขาไปต่อสู้จริงๆ เหรอ?

"มนุษย์?"

"ไอ้นั่นเป็นมนุษย์?"

"ไอ้นั่นดูเหมือนมนุษย์ ไม่นึกว่าจะเป็นมนุษย์จริงๆ"

"จะเป็นไปได้ยังไง? ให้มนุษย์มาท้าทาย?"

ในทันใด ผู้ชมก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์ถึงตัวตนของจางเซิง

"ตอนนี้ข้าขอประกาศว่า การแข่งขันต่อสู้เอาชีวิตในวันนี้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!" เสียงดังของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หัวนกอินทรีดังขึ้น

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็หยุดวิพากษ์วิจารณ์ พากันเงียบลง จ้องมองสนามประลองอย่างตั้งใจ

ไม่มีใคร?

คู่ต่อสู้ของข้าอยู่ไหน?

ในขณะที่จางเซิงกำลังสงสัย ประตูเหล็กบนกำแพงสนามประลองก็เปิดออก

"โฮก!"

ยังไม่ทันเห็นตัว เสียงคำรามก็ดังออกมาก่อนแล้ว

ตามมาด้วยร่างขนาดมหึมาที่เดินออกมาจากประตูเหล็ก

"ตึง ตึง ตึง!"

ทุกก้าวที่มันเดิน พื้นก็สั่นสะเทือน

ไม่นาน จางเซิงก็เห็นรูปร่างของมันชัดเจน

สวมเกราะหนัก สวมหมวกโลหะสีดำมีเขาสองอัน

ใบหน้าถูกปิดบังด้วยหมวกโลหะ เหลือแค่ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่ง

ในมือถือเคียวสีเขียวที่ส่องประกายวาววับ

พอเห็นมันปรากฏตัว ผู้ชมบนอัฒจันทร์ก็ตะโกนขึ้นทันที: "เดธไซเธอร์ จัดการมัน!"

"จัดการไอ้เด็กมนุษย์นั่น!"

"เดธไซเธอร์ ให้ไอ้เด็กมนุษย์นั่นรู้ฤทธิ์เดชของเจ้าหน่อย!"

"เดธไซเธอร์ สั่งสอนมันให้หนักๆ!"

"ตึง ตึง ตึง!"

เดธไซเธอร์ถือเคียวเดินเข้ามาหาจางเซิงทีละก้าว

ร่างกายสูงใหญ่ของมันดูน่าเกรงขามมาก

แต่เมื่อเห็นเดธไซเธอร์ที่มีความสูงเกือบ 3 เมตรตรงหน้า สีหน้าของจางเซิงกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย