บทที่ 711

บทที่ 711

รอนพินิจมองชายหนุ่มอย่างสงบนิ่งขณะที่เขาเอ่ยปากพูด

“คุณรอน เคยได้ยินเรื่องของบอมเบอร์บ้างไหม?”

ชายหนุ่มเอ่ยถาม โดยไม่รอให้รอนตอบ เขาก็พูดต่อ

“เขาเป็นผู้เล่น แต่แตกต่างจากผู้เล่นปกติ เขาไม่ได้เล่นเกมเพื่อรวบรวมการ์ดพ็อกเก็ตที่กำหนด ทว่าเขากลับได้มันมาด้วยการทำร้ายผู้เล่นคนอื่น...แย่งชิงการ์ดไปจากมือของพวกเขาดื้อๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังฆ่าคนเพื่อความสนุกสนานอีกด้วย”

“ความสามารถของเขาพิเศษมาก เขาสามารถติดตั้งระเบิดลงบนตัวคนอื่นได้ เมื่อมันระเบิด โอกาสรอดชีวิตแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย มีเพียงผู้ขจัดเน็นเท่านั้นที่สามารถถอดมันออกได้ แต่ผู้ขจัดเน็นก็หายากเกินไป ผู้เล่นหลายคนตกเป็นเหยื่อของเขาไปแล้ว นั่นคือเหตุผลที่เราก่อตั้งพันธมิตรขึ้นมา...เพื่อต่อต้านและถอนรากถอนโคนเขา ไม่อย่างนั้น การมีอยู่ของเขาจะคอยแขวนอยู่เหนือหัวพวกเราตลอดเวลา ราวกับดาบของดาโมคลีส”

คิ้วของรอนเลิกขึ้นเล็กน้อย แน่นอนว่าเขารู้จักบอมเบอร์ เขายังรู้ความจริงด้วยซ้ำว่า: บอมเบอร์ไม่ได้มีแค่คนเดียว แต่มีถึงสามคน เขารู้ถึงความสามารถของพวกมันเช่นกัน...ลิตเติ้ลฟลาวเวอร์ (กำมือระเบิด) และ เคานต์ดาวน์ (เสียงแห่งชีวิต)

หัวหน้าของพวกมันชื่อเก็นทรู วินาทีที่เขาสัมผัสตัวอีกฝ่ายและเอ่ยคำว่า “ชั้นคือบอมเบอร์” เขาก็จะสามารถติดตั้งระเบิดล่องหนลงบนตัวคนๆ นั้นได้ ระเบิดนั้นไม่สามารถตรวจจับได้...แม้จะใช้ เงียว ก็ตาม

เมื่อกลุ่มของบอมเบอร์อธิบายความสามารถของพวกตนให้เหยื่อฟัง ระเบิดก็จะ “ทำงาน” และปรากฏให้เห็น การนับถอยหลังจะปรากฏขึ้น และเมื่อมันไปถึงศูนย์ ระเบิดก็จะทำงาน ภายใต้แรงระเบิดระดับนั้น แทบจะไม่มีใครรอดชีวิตได้ พลังส่วนใหญ่ของบอมเบอร์กระจุกตัวอยู่ในมือของเก็นทรู อีกสองคนไม่ได้แสดงความสามารถของตัวเองออกมา เป็นไปได้สูงว่าพวกเขาใช้ความสามารถของตนเพื่อเสริมฮัตสึให้กับเก็นทรูแทน ระดับความไว้วางใจภายในกลุ่มสามคนของพวกเขานั้น อาจจะเหนือกว่าสมาชิกกลุ่มโจรเงาบางคนเสียด้วยซ้ำ ท้ายที่สุดแล้ว จำนวนสมาชิกของกลุ่มโจรเงานั้นมีมาก และแต่ละคนก็มีบุคลิกที่แข็งกร้าว

“แล้วพันธมิตรที่ว่านี่มีวิธีการทำงานยังไงล่ะ?”

รอนเอ่ยถาม

“พวกเราวางแผนที่จะรวบรวมผู้เล่นทุกคนในเกมนี้และตรวจสอบทีละคน”

ชายหนุ่มกล่าว

“ใครก็ตามที่ปฏิเสธไม่ยอมมา จะตกเป็นผู้ต้องสงสัยทันที พวกเขาอาจจะเป็นบอมเบอร์ก็ได้ วันเวลาและสถานที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว”

เขาแจ้งรายละเอียดให้รอนทราบ

“แล้วเจอกัน”

รอนตอบกลับ

เขากลับไปหาชิซึคุและคนอื่นๆ

“กัปตัน”

เขายื่นการ์ดลีฟส่งให้สามใบ ทว่าในขณะที่พวกเธอกำลังเตรียมตัวจะจากไป รอนก็ชะงักลง ทีมของชิซึคุพัฒนาขึ้นหลังจากได้รับการ์ดเหล่านั้น การฝึกฝนของพวกเธอผลิดอกออกผล อย่างไรก็ตาม การต่อสู้จริงจะช่วยหล่อหลอมความสามารถของพวกเธอให้ก้าวหน้าไปได้ไกลยิ่งกว่า

กลุ่มสามคนของบอมเบอร์สามารถเป็นคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมได้

รอนไม่เคยพบพวกมันแบบตัวเป็นๆ มาก่อน แต่จากสิ่งที่เขาจำได้ในเนื้อเรื่องดั้งเดิม พวกมันไม่ได้อ่อนแอ ทว่าด้วยพลังส่วนใหญ่ที่ถูกผูกมัดและทุ่มเทไปกับฮัตสึ “เคานต์ดาวน์ (เสียงแห่งชีวิต)” ประสิทธิภาพการต่อสู้ของพวกมันเมื่อต้องเผชิญหน้าอย่างกะทันหันจึงลดทอนลง สำหรับกลุ่มของชิซึคุ พวกมันคือเป้าซ้อมที่เหมาะสมที่สุด

“อย่าเพิ่งรีบร้อนกลับไปเลย”

รอนกล่าว

“ในเมื่อมีผู้ใช้เน็นฝีมือดีอยู่ที่นี่ในกรีดไอแลนด์ ก่อนกลับ พวกเธอควรจะทดสอบความสามารถใหม่ในการต่อสู้จริงดูสักหน่อย”

ไม่นานนัก เวลานัดหมายก็มาถึง รอนไม่แน่ใจนักว่าบอมเบอร์จะปรากฏตัวหรือไม่ ทว่าความเป็นไปได้นั้นมีสูง ท้ายที่สุดแล้ว เคานต์ดาวน์ (เสียงแห่งชีวิต) จำเป็นต้องอาศัยการสัมผัสทางกายภาพเพื่อกระตุ้นเงื่อนไข และการรวมตัวครั้งนี้ก็เป็นโอกาสอันสมบูรณ์แบบที่จะได้สัมผัสตัวผู้เล่นให้ได้มากที่สุด

ในตอนนั้นเอง รอนก็ได้รับข้อความ มันมาจากชายหนุ่มที่เขาพูดคุยด้วยก่อนหน้านี้

“อย่ามานะ...บอมเบอร์อยู่ที่นี่!”

แต่นี่แหละคือสิ่งที่รอนต้องการอย่างพอดิบพอดี

“ชิซึคุ เอลิต้า ปอนซุ...พร้อมกันหรือยัง?”

“พร้อมแล้วค่ะ กัปตัน”

รอนหยิบการ์ดขึ้นมาใบหนึ่ง

“ใช้ แอคคอมพานี”

ในพริบตาต่อมา พวกเขาทั้งสี่คนก็ไปปรากฏตัว ณ สถานที่นัดพบ

ตูม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาท ตามมาด้วยเสียงระเบิดอีกหลายระลอกอย่างต่อเนื่อง คลื่นกระแทกซัดสาดออกมาจากภายในถ้ำ

ออร่าของรอนลุกโชน โครงสร้างเน็นปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา สกัดกั้นแรงระเบิดทั้งหมดเอาไว้ จากด้านใน ร่างสามร่างก้าวเดินออกมา

รอนจำคนข้างหน้าได้...เขามีลักษณะตรงกับเก็นทรูจากเนื้อเรื่องดั้งเดิม อีกสองคนไม่ได้สร้างความประทับใจอะไรนัก แต่ตัดสินจากความใกล้ชิดที่มีต่อเขา เห็นได้ชัดว่าพวกมันคือสมาชิกคนอื่นๆ ของกลุ่มบอมเบอร์ ทั้งสองคนมีรอยประทับอยู่บนหน้าผาก แผ่กลิ่นอายเน็นออกมาจางๆ

เก็นทรูแสยะยิ้ม

“ไม่คิดเลยว่าจะมีของหวานตบท้ายงานเลี้ยง แต่พวกแกก็มาอยู่ที่นี่แล้ว การฆ่าพวกแกคงจะทำให้เรื่องนี้น่าสนุกขึ้นไปอีก”

สายตาของรอนนิ่งสงบขณะที่เขาติดต่อไปหาบิสเก็ต

“รุ่นพี่บิสกี้”

“มีอะไร รอน?”

“ใช้ แอคคอมพานี พาตัวกอร์นกับคิรัวร์มาที่นี่ ชั้นเจอคู่ต่อสู้ที่ฝีมือดีพอจะทดสอบความสามารถของทีมชั้นได้แล้ว”

“ได้สิ”

กอร์นและคิรัวร์เงยหน้าขึ้นมองเธอ

“มีอะไรเหรอ บิสกี้?”

“รอนน่ะ”

“พี่รอนเหรอ?”

คิรัวร์กะพริบตา

กอร์นประหลาดใจไม่แพ้กัน

“รอนก็อยู่ในเกมนี้ด้วยเหรอ? แต่ตอนที่เราไปที่บ้านของบัตเทร่า เราไม่เห็นเขานี่นา เขาตามมาทีหลังเหรอ?”

“เป็นไปได้สูงมาก”

คิรัวร์กล่าว

“พี่รอนคงได้เครื่องเล่นกรีดไอแลนด์มาจากช่องทางอื่น”

บิสกี้อธิบาย

“รอนบอกว่าเขามีการต่อสู้และอยากให้พวกนายสองคนไปดู ชั้นจะใช้ แอคคอมพานี พาพวกนายไปที่นั่น”

เธอหยิบการ์ดขึ้นมา

“ใช้ แอคคอมพานี...รอน”

ทั้งสามคนถูกโอบล้อมด้วยออร่าและถูกเทเลพอร์ตไป

ตึง!

พวกเขาร่อนลงจอดบนพื้นหินขรุขระ

เก็นทรูขมวดคิ้วเล็กน้อย

“มีคนมาเพิ่มอีกงั้นเหรอ?”

กอร์นและคิรัวร์มองเห็นรอนในทันที

“รอน”

“พี่รอน”

สายตาของพวกเขารีบเลื่อนไปหาปอนซุ ทั้งสองคนรู้จักเธอดี...จากการสอบฮันเตอร์

“ปอนซุ?”

พวกเขาร้องอุทานออกมา

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

ปอนซุกล่าวพร้อมกับยิ้มบางๆ

“เธอเป็นส่วนหนึ่งของทีมพี่รอนงั้นเหรอ?”

กอร์นเอ่ยถาม

“ใช่แล้ว ชั้นยังเคยไปยอร์คชินกับเขาด้วยนะ”

ริมฝีปากของคิรัวร์เม้มแน่น

ชิซึคุ คิรัวร์ และกอร์นรู้จักกันอยู่แล้ว ตอนนี้สายตาของพวกเขาหันไปทางเอลิต้า พวกเขาก็จำเธอได้เช่นกัน...จากการสอบฮันเตอร์

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═