บทที่ 380 จางเซิงที่กลายพันธุ์(ฟรี)

บทที่ 380 จางเซิงที่กลายพันธุ์(ฟรี)

หน้าโรงแรมใหญ่ทะเลดำ

ผู้คนในโรงแรมและบริเวณใกล้เคียงถูกอพยพออกไปหมดแล้ว

ตอนนี้มีนักรบที่แข็งแกร่งมากมายรวมตัวกันอยู่ที่นี่

ทั้งหมดเป็นคนที่ผู้ว่าการเมืองโทคัสฟอร์ตเรียกมาเพื่อสังหารจางเซิง

มีทั้งนายทหารที่เรียกมาจากกองทัพ และคนเก่งที่เรียกมาจากสมาคมต่างๆ

ล้วนแล้วแต่เป็นมือฉมังที่มีชื่อเสียงในฐานทัพทะเลดำ

ระดับของคนเหล่านี้อยู่ระหว่าง 200 ถึง 700

นี่เป็นทีมที่แข็งแกร่งและน่าเกรงขามมาก

แม้จะไม่เต็มใจนัก วิคาเซลและเจฟฟรีย์ก็มาถึงที่นี่แล้ว

พวกเขาจำเป็นต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ปกครองสูงสุด

"ท่านผู้ว่าฯ ทำไมผู้ปกครองสูงสุดไม่ลงมือกำจัดจางเซิงเองเลยล่ะครับ?" เจฟฟรีย์ถามอย่างสงสัย

เขารู้สึกแปลกใจมากกับเรื่องนี้

ตามหลักแล้วด้วยพลังของผู้ปกครองสูงสุด แค่ตบมือเดียวก็สามารถสังหารจางเซิงได้ในพริบตา

"เจฟฟรีย์ ?"

"นายกำลังสงสัยคำสั่งของผู้ปกครองสูงสุดอยู่หรือ?"

บาร์คลูที่อยู่ข้างๆ ยกดาบยาวขึ้นมาตั้งขวางหน้าตัวเอง มองเจฟฟรีย์ด้วยหางตาพลางพูดเสียงเย็น

ในใจเขารู้สึกสะใจมาก เดิมทีคิดจะจ้างมือสังหารมาฆ่าจางเซิง

แต่ไม่คิดว่าจางเซิงจะเป็นคนที่ผู้ปกครองสูงสุดสั่งให้กำจัด

ดังนั้นเมื่อโทคัสฟอร์ตบอกว่าจะกำจัดจางเซิง บาร์คลูก็ตัดสินใจเข้าร่วมทีมนี้ทันทีโดยไม่ต้องคิด

"บาร์คลู นายอยากต่อยกับฉันหรือไง?" เจฟฟรีย์ยกค้อนเหล็กขนาดใหญ่ในมือขึ้นฟาดลงพื้นอย่างแรง

"ตูม!"

เสียงดังสนั่นทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นหันมามองเจฟฟรีย์

บาร์คลูก็ไม่ยอมแพ้ ยกดาบยาวในมือขึ้นมาพลางพูดเสียงเย็น: "มาก็มา นายคิดว่าฉันกลัวนายหรือไง?"

พูดจบ เขาก็ปล่อยพลังอำมหิตออกมาอย่างรุนแรง

"ฮึ!"

เจฟฟรีย์แค่นเสียงหึ ยกค้อนเหล็กขนาดใหญ่ขึ้นมา จ้องบาร์คลูด้วยสายตาโกรธเคือง

เขาก็ปล่อยพลังอันแข็งแกร่งออกมาเช่นกัน

เห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะต่อสู้กัน โทคัสฟอร์ตก็ตวาดเสียงดังทันที: "พวกนายสองคนจะทำอะไร?"

"ศัตรูอยู่ตรงหน้า ยังจะมาทำเรื่องแบบนี้อีก?"

"พวกนายคิดว่าฉันไม่มีตัวตนหรือไง?"

"เจฟฟรีย์ ฉันบอกนายนะ จุดประสงค์ของผู้ปกครองสูงสุดก็เพื่อทดสอบพวกเรา!"

"ถ้าพวกเราจัดการจางเซิงที่ถูกไวรัสต้นกำเนิดครอบงำไม่ได้ พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องไปต่อสู้กับต้นกำเนิดซอมบี้อะไรอีกแล้ว!"

โทคัสฟอร์ตพูดเสียงดังมาก

ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน

พูดจบ เขาก็ปล่อยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างรุนแรง

ครั้งนี้เขาโกรธจริงๆ แล้ว

การที่สองคนนี้ก่อเรื่องแบบนี้ ชัดเจนว่าไม่ได้เห็นเขาเป็นผู้ว่าการเมืองอยู่ในสายตา

เมื่อรู้สึกถึงจิตสังหารของโทคัสฟอร์ต ทุกคนก็ตกใจ

พวกเขาเห็นได้ชัดว่าโทคัสฟอร์ตมีใจอยากฆ่าแล้ว

บาร์คลูและเจฟฟรีย์ตกใจ รีบก้มหัวลง ไม่กล้าพูดอะไรอีก

ตอนนี้พวกเขาไม่กล้าทำอะไรต่อ รีบเก็บพลังกลับเข้าร่างกาย

ถ้าโทคัสฟอร์ตอยากฆ่าพวกเขาจริงๆ พวกเขาก็ไม่มีทางต่อต้านได้เลย

แม้แต่คนที่กล้าพูดแทนพวกเขาก็ไม่มี

"ถ้ามีครั้งหน้าอีก อย่าหาว่าฉันไม่ปรานีล่ะ!"

พูดจบ โทคัสฟอร์ตก็ไม่สนใจทั้งสองคนอีก หันไปมองโรงแรมใหญ่ทะเลดำต่อ

ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

ผู้ปกครองสูงสุดเตือนเขาหลายครั้งแล้วว่าต้องระวังจางเซิงที่กลายพันธุ์ให้มากๆ

ตามข้อมูลที่ผู้ปกครองสูงสุดให้มา ตอนนี้พลังรบของจางเซิงสามารถเทียบเท่ากับนักรบระดับ 800 ได้แล้ว!

ระดับนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เป็นผู้ที่น่าสะพรึงกลัวมาก

ส่วนตัวโทคัสฟอร์ตเองก็แค่ระดับ 750 เท่านั้น

ในกลุ่มคนเหล่านี้ มีเพียง 5 คนเท่านั้นที่มีระดับถึง 700 ขึ้นไป

ได้แก่:

1. โทคัสฟอร์ต เจ้าเมืองฐานทัพทะเลดำ ระดับ 750

2. โทนี่ส พลเอกอันดับหนึ่งของฐานทัพทะเลดำ ระดับ 738

3. เมลิสซา ประธานสมาคมที่หนึ่งใบมีดล่า ระดับ 727

4. มาร์สติน ประธานสมาคมที่สองเปลวไฟ ระดับ 727

5. วีส ประธานสมาคมที่สามเพลิงร้อน ระดับ 725

นอกจาก 5 คนนี้ คนที่เหลือทั้งหมดมีระดับต่ำกว่า 700

ขณะที่ทุกคนกำลังจ้องมองโรงแรมใหญ่ทะเลดำอย่างตึงเครียด

ทันใดนั้น พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ออกมาจากข้างใน

พลังงานนี้ราวกับสัตว์ร้ายขนาดยักษ์กำลังคำรามใส่ทุกคน

ทุกคนรู้สึกใจเต้นรัวและร่างกายสั่นโดยไม่รู้ตัว

"นี่มัน......"

"พลังที่น่ากลัวจริงๆ!"

"พวกเราจะต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้จริงๆ หรือ!?"

"ต้องตายแน่ๆ"

"แข็งแกร่งเหลือเกิน......"

ทันใดนั้น ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์

อย่าว่าแต่จะต่อสู้กับจางเซิงเลย แค่รู้สึกถึงพลังงานอันบ้าคลั่งและน่าสะพรึงกลัวนี้ พวกเขาก็แทบจะหายใจไม่ออกแล้ว

แม้แต่ 5 คนที่มีระดับเกิน 700 ก็ยังสีหน้าเคร่งเครียด ขมวดคิ้วแน่น

ไม่นาน "ตูม!"

เสียงดังสนั่นดังมาจากดาดฟ้าโรงแรม

เงาร่างสีม่วงดำพุ่งออกมาจากดาดฟ้าอย่างรวดเร็ว

เขาเคลื่อนที่เร็วมาก กางปีกสีดำขนาดใหญ่ออก แล้วบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

จากนั้น โรงแรมใหญ่ทะเลดำก็พังทลายลงอย่างต่อเนื่อง กลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา

ควันหนาทึบ ฝุ่นลอยเต็มท้องฟ้า

สัตว์ประหลาดบนท้องฟ้าก็คือจางเซิงที่กลายพันธุ์ไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

เขาบินอยู่บนฟ้า คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวไม่หยุด

คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างต่อเนื่อง

ทำให้คนด้านล่างรู้สึกไม่สบายตัวไปทั้งร่าง

แม้แต่คนทั้งฐานทัพทะเลดำก็รู้สึกหวาดกลัวจางเซิงบนท้องฟ้าอย่างมาก

"นั่นมันสัตว์ประหลาดอะไร?"

"คลื่นพลังงานที่น่ากลัวจริงๆ!"

"นี่มันอะไรกัน?"

"นี่มันปีศาจชัดๆ!"

ชาวฐานทัพทะเลดำต่างพากันเงยหน้ามองจางเซิงที่กลายพันธุ์ไปแล้ว

ที่ร้านอุปกรณ์ทะเลดำ ชายชราร่างผอมคนหนึ่งยืนอยู่บนดาดฟ้า

ตอนนี้เขามองสัตว์ประหลาดบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

ชายชราคือบรัดลีย์เจ้าของร้านอุปกรณ์ทะเลดำ

ตอนนี้เขาสังเกตเห็นชุดเกราะหนังปลาสีเงินที่สัตว์ประหลาดสวมอยู่แล้ว

"ไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะกลายเป็นแบบนี้ น่าเสียดายจริงๆ!"

พูดพึมพำเบาๆ แล้วแบรดลีย์ก็ส่ายหัวอย่างเสียดาย

ตอนนี้จางเซิงหยุดคำรามแล้ว ดวงตาสีม่วงแดงจ้องมองโทคัสฟอร์ตและคนอื่นๆ ด้านล่างอย่างดุดัน

ดวงตาของเขาดูประหลาดมาก ลูกตาทั้งสองข้างมีสัญลักษณ์ดาวห้าแฉกสีฟ้าอยู่ข้างละอัน

เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดบนท้องฟ้า หัวใจของวิคาเซลและเจฟฟรีย์ก็สั่นสะท้าน

แม้ว่าตอนนี้จางเซิงจะไม่มีลักษณะของมนุษย์เหลืออยู่เลย แต่ทั้งสองคนก็จำชุดเกราะหนังปลาสีเงินบนตัวเขาได้ว่าเป็นจางเซิง

"ฮึ" โทคัสฟอร์ตถอนหายใจช้าๆ แล้วพูดเสียงทุ้ม "ทุกคน ถึงเวลาลงมือแล้ว!"

หลังจากเขาพูดจบ คนรอบข้างก็พากันยกอาวุธในมือขึ้น

วิคาเซลและเจฟฟรีย์รู้ว่าสัตว์ประหลาดตรงหน้าไม่ใช่จางเซิงที่พวกเขารู้จักอีกต่อไปแล้ว

นี่คือศัตรูของพวกเขา!

จากนั้น วิคาเซลและเจฟฟรีย์ก็ถอนหายใจอย่างจำใจ แล้วยกอาวุธในมือขึ้นเช่นกัน