บทที่ 111 เดตกับสาวงาม (ปีมังกร)

บทที่ 111 เดตกับสาวงาม (ปีมังกร)

อันที่จริง... ถึงอิวานกาไม่ชวน ลิงก์ก็ตั้งใจจะมาดูคู่หยุดโลก ‘โฮลีฟิลด์ vs วาลูเยฟ’ อยู่แล้ว

ไม่ใช่แค่เขา ทั้งดิโน่, นอร่า ดูวา, โค้ชบรูคส์ และนักมวยอาชีพทั้งค่าย ก็ยกโขยงมาดูเหมือนกัน

เพราะโฮลีฟิลด์คือดาวดังของ ‘เมน อีเวนต์’ ส่วนวาลูเยฟคือมอนสเตอร์ของ ‘ท็อป แรงก์’ ศึกนี้ร่วมมือจัดโดยสองค่ายยักษ์ใหญ่ เงินรางวัลรวมกว่า 5 ล้านดอลลาร์

วาลูเยฟในฐานะแชมป์โลก WBA รุ่นเฮฟวี่เวท กวาดส่วนแบ่งไปเยอะสุด... ส่วนโฮลีฟิลด์ได้ค่าตัวราว 700,000 - 1 ล้านดอลลาร์

น้อยกว่าตอนชกรีแมตช์กับไทสันในปี 97 ถึง 20 เท่า!

แต่โฮลีฟิลด์ก็ยังตอบตกลง...

เหตุผลแรก: เขาอยากสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WBA สมัยที่ 5 คนแรกและคนเดียวในโลก

เหตุผลที่สอง (ที่รู้กันวงใน): ธุรกิจการลงทุนของเขาพังยับเพราะวิกฤตเศรษฐกิจ หนี้สินท่วมหัวไม่ต่างจากไทสัน... ต้องมาชกหาเงินใช้หนี้

...

เมื่อมาถึงเมดิสัน สแควร์ การ์เดน ลิงก์แยกตัวจากกลุ่มนักมวย เดินเข้าทางประตูทิศตะวันออก ขึ้นไปยังบ็อกซ์วีไอพีสุดหรูบนชั้นสอง

ภายในห้องมีเพียงอิวานกา...

เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีขาวเข้ารูป กางเกงขายาวทรงตรงที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งและเรียวขายาวระหง ผมบลอนด์เหยียดตรงสลวย ยืนกอดอกมองออกไปนอกกระจกบานใหญ่

ลิงก์ทักทายเธอ ถอดเสื้อโค้ทแขวนไว้ข้าง ๆ เสื้อคลุมของเธอ แล้วเดินไปยืนเคียงข้าง

บนเวทีด้านล่างกำลังมีการชกคู่ประกอบรายการ... ศึกป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนตัล WBO รุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท

หนึ่งในนักชกบนเวทีคือ อังเดร วอร์ด

หนุ่มผิวสี เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก 2004 (รุ่นไลต์เฮฟวี่เวท) ที่ลดรุ่นลงมาล่าแชมป์ซูเปอร์มิดเดิลเวท

คู่ต่อสู้คือ เอสเตบัน คามู จากเท็กซัส ผู้ชนะจากรอบคัดเลือก

ยกที่ 2... เอสเตบันบุกแหลก รัวหมัดใส่ไม่ยั้งหวังน็อกเร็ว

แต่อังเดร วอร์ด โชว์สเต็ปเทพ... ตั้งรับเหนียวแน่น ฟุตเวิร์กพลิ้วไหว ถอยฉากหลบหมัดในระยะเส้นยาแดง แล้วสวนกลับด้วยหมัดแย็บรบกวนตลอดเวลา

ครบ 3 นาที... เอสเตบันออกหมัดไปเกือบร้อย หอบแฮ่ก... ส่วนอังเดรหน้าตายังสดใส แทบไม่ได้ออกแรง

ยกที่ 3... อังเดรยังคงยั่วโมโห หลอกล่อให้เอสเตบันบุกจนหมดแรง... จนถึงวินาทีที่ 140

เอสเตบันถอยฉากออกมาหายใจ... นั่นคือสัญญาณตาย!

วูบ!

อังเดรพุ่งเข้าประชิด รัวหมัดคอมโบชุดใหญ่เข้าลำตัวสลับใบหน้า... การ์ดของเอสเตบันแตกกระเจิง หมัดขวากระแทกขมับซ้ายจัง ๆ

ร่วง!

เอสเตบันลุกขึ้นมาได้... โดนทุบร่วงอีกรอบ... ลุกขึ้นมาอีก... โดนร่วงรอบที่สาม!

กรรมการยุติการชก... อังเดร วอร์ด ชนะ TKO!

แปะ แปะ แปะ!

เสียงปรบมือดังสนั่นฮอลล์ ลิงก์เองก็ปรบมือให้ด้วยความชื่นชม... อังเดรชกฉลาดมาก เทคนิค ความเร็ว พลังหมัด ครบเครื่องสมราคาเหรียญทองโอลิมปิก

“ลิงก์... ข่าวบอกว่าสไตล์การชกของคุณคล้ายกับอังเดรมาก ผสมผสานพลังกับเทคนิค... ถ้าคุณเจอเขา คิดว่าจะชนะภายใน 100 วินาทีได้ไหมคะ?”

อิวานกาหันมาถาม

“ได้ครับ”

ลิงก์ตอบสั้น ๆ แต่แฝงความมั่นใจ

เขาประเมินในหัว... อังเดรคือมวยระดับ A+ ทุกด้าน (พลัง A+, เทคนิค A+, ความเร็ว A+, แท็กติก A+) แข็งแกร่งพอกับอารากอน หรืออาจจะเหนือกว่า

ถ้าเจอกันตอนนี้... โอกาสน็อกใน 100 วิ อยู่ที่ 50/50 ขึ้นอยู่กับความอึดของอีกฝ่าย

แต่ถ้าเจอกันในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า... หลังเขาอัปเกรดร่างกายเพิ่ม โอกาสชนะจะสูงขึ้นแน่นอน

“คุณมั่นใจแบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ?” อิวานกายิ้มขำ

“ความเก่งของผมมันล้นครับ... ไม่เปิดช่องให้ถ่อมตัวเลย” ลิงก์ยักไหล่เล่นมุก

“แหม...” เธอหัวเราะเบา ๆ

ลิงก์เคยพูดประโยคนี้ตอนรอบชิงโกลเด้นโกลฟส์ สื่อเอาไปลงจนคนหมั่นไส้กันครึ่งประเทศ... แต่พอกลายเป็นแชมป์โลก คำพูดโอหังพวกนี้กลับกลายเป็น ‘ความเท่’ ไปซะงั้น

คนเกลียดกลายเป็นแฟนคลับ... โลกนี้มันขับเคลื่อนด้วย ‘ผลลัพธ์’ จริง ๆ

“ลิงก์... ตัวจริงคุณดูสุภาพนุ่มนวลจะตาย แต่พอออกสื่อกลายเป็นจอมโวโอหัง... นี่คือคาแร็กเตอร์ที่คุณสร้างขึ้นสินะคะ?”

“ประมาณนั้นครับ... ไดนาสตี้ยังเล็ก ผมต้องตะโกนดัง ๆ ถึงจะมีคนหันมามอง”

“คุณทำได้ดีมากค่ะ... น้อยคนนะที่จะเริ่มจากศูนย์แล้วมาได้ไกลขนาดนี้ ทั้งชื่อเสียงและค่าตัวเทียบชั้นระดับท็อปได้ในเวลาสั้น ๆ”

ลิงก์ยิ้มรับ... แต่ในใจรู้ดีว่ายังห่างชั้นกับพวก เมย์เวทเธอร์ หรือ เดอ ลา โฮยา อีกเยอะ

อิวานกาทัดผมบลอนด์ เชิญลิงก์ไปนั่งที่โซฟา แล้วรินไวน์ขาวให้

ลิงก์นั่งมองเธอเงียบ ๆ

อิวานกาในวัย 26 ปี... สวยสะพรั่ง เต็มไปด้วยเสน่ห์ของสาววัยทำงานที่ทั้งฉลาดและเซ็กซี่ ทุกท่วงท่าดูแพงระยับ

ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นทรงนาฬิกาทราย เรียวขายาวสวย... เป็นผู้หญิงที่กระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าในตัวผู้ชายได้ดีนักแล

แต่ลิงก์ดึงสติกลับมา...

ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แค่สวย... เธอคือทายาทตระกูลดัง โตมาในดงฉลามเขี้ยวลากดินอย่างมิสเตอร์ทอมป์สัน เหลี่ยมคมแพรวพราว

ถ้าเธอแค่อยาก ‘แลกเปลี่ยนของเหลว’ กับเขา... ทำที่ไมอามีไปนานแล้ว ไม่ต้องรอมาถึงนิวยอร์กหรอก

การนัดเจอวันนี้... คงไม่ใช่แค่ ‘เดต’ ธรรมดาแน่ ๆ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน