บทที่ 81 การปรากฏตัวของแชมป์

บทที่ 81 การปรากฏตัวของแชมป์

“สวัสดีครับทุกท่าน! ผมสตีฟ แมนดานดา เพื่อนเก่าของคุณ! พระเจ้าทรงโปรด... หลังจากห่างหายจากสตูดิโอไป 8 เดือน ในที่สุดผมก็ได้กลับมานั่งตรงนี้อีกครั้ง! ผมคิดถึงที่นี่ ผมคิดถึงทุกคนเหลือเกิน! ขอบคุณพระเจ้า!”

ณ สตูดิโอ HBO... สตีฟนั่งอยู่หลังโต๊ะผู้ประกาศข่าวตัวใหญ่ มองกล้องด้วยแววตาซาบซึ้ง น้ำตาคลอเบ้า ราวกับเพิ่งได้ของรักคืนกลับมา

“สตีฟ! ควบคุมอารมณ์หน่อย! ไม่งั้นเบื้องบนจะส่งนายออกไปทำข่าวภาคสนามถาวรนะ! หรือถ้านายอยากจะไปไล่จีบสาวข้างนอกต่อ ก็ทำหูทวนลมไปซะ!”

เสียงดุ ๆ ของ ‘ทิน่า’ โปรดิวเซอร์สาว ดังลอดผ่านหูฟัง

สตีฟสะดุ้ง รีบปาดน้ำตา ปรับสีหน้ายิ้มแย้มทันที

“เอาล่ะครับ! ทุกท่านคงทราบดีว่าโอลิมปิกที่ปักกิ่งเพิ่งปิดฉากลงเมื่อวานนี้ ทีมชาติสหรัฐฯ ของเรากวาดไปถึง 111 เหรียญ (37 ทอง 38 เงิน 36 ทองแดง) ครองเจ้าเหรียญทองอย่างยิ่งใหญ่!”

“และหนึ่งในนั้น... คือเหรียญทองประวัติศาสตร์จากทีมมวยสากล! โดยฝีมือของคนคุ้นเคย... ลิงก์ เบเกอร์!”

“ว้าว! ผมสนิทกับเขามากเลยนะ! ผมสัมภาษณ์เขาตั้งแต่รอบชิงถุงมือทองคำ ตามติดไปถึงรอบคัดเลือกที่ฮาวานา... เรียกได้ว่าผมเห็นพัฒนาการของเขามากับตา! จากมวยโนเนม สู่แชมป์ถุงมือทองคำ แชมป์ทวีป และล่าสุด... แชมป์โอลิมปิก! ทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งปี!”

“ท่านผู้ชมครับ... นี่มันพล็อตหนังฮอลลีวูดชัด ๆ! ได้ข่าวว่ามีค่ายหนังเตรียมเอาเรื่องเขาไปสร้างหนังแล้วด้วยนะ! รับรองว่ามันส์แน่!”

“อย่าฝอยมาก! เข้าเรื่องได้แล้ว!” เสียงทิน่าสั่งการ

“ฮ่า ๆ ๆ โอเคครับ! วันนี้ HBO ภูมิใจเสนอรายการพิเศษ ‘ดูมวยกับแชมป์’ !”

“แต่ก่อนจะพบกับแชมป์... ขอแนะนำแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ของเราก่อน!”

กล้องซูมออก เผยให้เห็นแขกรับเชิญ 3 ท่านนั่งเรียงกัน

“ยินดีต้อนรับครับคุณฟิชเชอร์, คุณวาราน... และท่านต่อไป...”

“ลิงก์! ลิงก์!”

เสียงคนดูในสตูดิโอตะโกนเรียกชื่อ

“ใจเย็นครับทุกคน! คนถัดไปไม่ใช่ลิงก์... แต่เขาดังกว่าลิงก์ซะอีก! แฟนมวยทั่วโลกไม่มีใครไม่รู้จักเขา!”

สตีฟชี้ไปที่ประตูทางเข้า

“ขอต้อนรับ... ตำนานเฮฟวี่เวต... ไมค์ ไทสัน!!!”

ฟู่!!!

ควันขาวพวยพุ่ง... ชายร่างยักษ์ผิวสีเดินส่ายอาด ๆ ออกมาในชุดสูทสีดำ รอยสักบนใบหน้าเป็นเอกลักษณ์ พอยิ้มกว้างก็เห็นฟันทองวูบวาบ

“ว้าว! ไทสัน!”

คนดูเฮลั่น ปรบมือเกรียวกราว

ไทสันโบกมือทักทาย แล้วนั่งลงข้าง ๆ โต๊ะผู้ประกาศ

“เฮ้ พ่อเศรษฐี! ลมอะไรหอบมาออกรายการกระจอก ๆ แบบนี้ล่ะ? อ๋อ ลืมไป... ถังแตกนี่หว่า”

ราฟาเอล วาราน แซวเจ็บแสบ

ฮ่า ๆ ๆ! คนดูหัวเราะครืน

เป็นที่รู้กันว่าไทสันถังแตก... จากทรัพย์สิน 500 ล้านดอลลาร์ ตอนนี้ติดหนี้ 40 ล้านดอลลาร์ ต้องออกมาหากินกับวงการบันเทิง

“F*ck you! ราฟาเอล!”

ไทสันชูนิ้วกลางให้

“สตีฟ! ถ้ารู้ว่าไอ้แก่นี่มาด้วย ฉันไม่มาหรอก! รายการเฮงซวย!”

“ไม่หรอก... นายก็ต้องมาอยู่ดี เพราะหนี้ยังไม่หมด” ราฟาเอลขยี้ซ้ำ

“หุบปากเน่า ๆ ของแกไปเลยราฟาเอล! เมื่อก่อนแกชอบเขียนด่าฉันในหนังสือพิมพ์ ตอนนั้นฉันต่อยแกไม่ได้ แต่ตอนนี้ฉันเลิกชกแล้ว กฎหมายกีฬาทำอะไรฉันไม่ได้นะเว้ย! อย่าให้เจอหลังเวทีนะพ่อจะสอยให้ร่วง!”

ไทสันง้างหมัดขู่

“พอได้แล้ว! เข้าเรื่องสักที!” ทิน่าตะคอกใส่หูฟัง

สตีฟรีบห้ามทัพ

“ใจเย็น ๆ ครับทุกท่าน! วันนี้เรามาคุยเรื่องลิงก์ เบเกอร์ แชมป์โอลิมปิกของเรา... ก่อนที่เขาจะออกมา ผมอยากฟังความเห็นของพวกคุณเกี่ยวกับลิงก์หน่อย... เริ่มที่ไมค์ก่อนเลยครับ”

ไทสันขยับตัวนั่งดี ๆ ปรับโหมดจริงจัง

“ลิงก์เหรอ? ได้ยินชื่อมาสักพักแล้ว... ไอ้เด็กนี่มันเจ๋งนะ น็อกคู่แข่งรวดในมวยสมัครเล่นเนี่ย ไม่ธรรมดา”

“ไมค์... คุณเคยน็อกใครในมวยสมัครเล่นไหม?” สตีฟถาม

“เคยสิ! แต่ยากฉิบหาย... ใส่เฮดการ์ด นวมหนาเตอะ เวลาก็น้อย... การจะน็อกคนให้ร่วงในสภาพนั้นได้ ต้องหมัดหนักจริง ๆ... ซึ่งลิงก์มันทำได้ แสดงว่าหมัดมันหนักระดับเฮฟวี่เวตเลยล่ะ”

“ใช่ครับ... น่าทึ่งมาก” สตีฟพยักหน้า

“เดี๋ยว! ยังพูดไม่จบ!”

ไทสันขัดขึ้น

“นอกจากหมัดหนักแล้ว... ฉันชอบสไตล์มันว่ะ! มันฉลาด! รู้จักใช้สื่อสร้างกระแส... ขนาดเป็นแค่มวยรุ่นกลาง ยังกล้าท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวตอย่าง คริส เบิร์ด หรือ เจมส์ โทนีย์... โคตรห้าว! โคตรเท่! เดี๋ยวถ้ามันมา ฉันจะขอลายเซ็นมันสักหน่อย!”

“คุณขอลายเซ็นเขา? ตลกน่าไมค์... ลิงก์เคยบอกว่าเขาชกมวยเพราะมีคุณเป็นไอดอลนะ” สตีฟหัวเราะ

“เออ! ก็แลกกันไง! ...ส่วนไอ้สองตัวนั้นไม่ต้องไปถามหรอก มีแต่น้ำท่วมทุ่ง ฟังแล้วเสียเวลา”

ไทสันเบะปากใส่ราฟาเอลกับดั๊ก

ราฟาเอลกับดั๊กยิ้มแห้ง ๆ ... พวกเขาวิจารณ์ไทสันไว้เยอะจริง ๆ สมัยก่อน

แต่พอถึงตาพวกเขาพูดถึงลิงก์... ทั้งคู่ก็พ่นคำชมออกมาไฟแลบ (แน่ล่ะ ใครจะกล้าด่าแชมป์โอลิมปิกที่กำลังพีคสุดขีดตอนนี้?)

“เอาล่ะครับ! ขอบคุณทุกท่าน... ทีมงานบอกว่าลิงก์มาถึงแล้ว!”

สตีฟลุกขึ้นยืน ผายมือไปที่ประตู

“ขอเสียงปรบมือต้อนรับ... แชมป์โอลิมปิกคนล่าสุด! และว่าที่แชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์... ลิงก์ เบเกอร์!!!”

ฟู่!!!

ควันขาวพวยพุ่งอีกครั้ง... ลิงก์เดินออกมาในชุดสูทสีดำ เนกไทสีน้ำเงิน รูปร่างสูงโปร่ง ขาตายาว แข็งแรง สง่างาม หล่อเหลาราวกับเทพบุตร

แปะ แปะ แปะ!

เสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดดังสนั่นสตูดิโอ

“ว้าว! หล่อวัวตายควายล้ม! นึกว่าดาราหนังมาเอง!” สตีฟแซว

“เท่ชะมัด! สงสัยสาวตรึมแน่ไอ้หนุ่มนี่!” ไทสันหัวเราะร่า

“สวัสดีครับทุกคน!”

ลิงก์โบกมือทักทาย แล้วหันไปแซวสตีฟ

“ทำไมเปิดตัวอลังการเหมือนรายการโชว์เลย? ไซม่อนบอกว่าเป็นรายการกีฬาซีเรียสไม่ใช่เหรอ?”

“ฮ่า ๆ ๆ แอลเอมันร้อนครับ ต้องหาอะไรเย็น ๆ มาดับร้อนหน่อย!”

ลิงก์ยิ้ม ทักทายราฟาเอลกับดั๊ก... แล้วหันไปหา ไมค์ ไทสัน

ความตื่นเต้นแล่นพล่านในอก... นี่คือ ‘ราชาหมัดดินระเบิด’ ตัวจริงเสียงจริง!

แม้ไทสันจะมีข่าวฉาวโฉ่ แต่ในฐานะนักมวย... เขาคือพระเจ้า คือจุดสูงสุดของพลังทำลายล้างที่มนุษย์จะพึงมี

แต่ตัวจริงของไทสันดูเตี้ยกว่าที่คิด (ประมาณ 178 ซม.) แต่หนาปึ้กเหมือนรถถัง

“เฮ้ ไมค์! ผมเป็นแฟนคลับคุณนะ! ดีใจที่ได้เจอกันครับ!”

ลิงก์ยื่นมือไปหา

ไทสันหัวเราะลั่น ตบมือลิงก์ดังเพี้ยะ แล้วดึงเข้าไปกอดแบบลูกผู้ชาย

“ลิงก์! ฉันก็แฟนคลับนายเหมือนกัน! เดี๋ยวขอลายเซ็นด้วยนะเว้ย!”

“ได้เลยครับลูกพี่!”

ลิงก์ยิ้มกว้าง โบกมือให้แฟน ๆ อีกรอบ แล้วนั่งลงข้าง ๆ ไทสัน

“ถามลิงก์เรื่องเมืองจีนหน่อย” ทิน่าสั่งการผ่านหูฟัง

สตีฟพยักหน้า

“ลิงก์ครับ... เล่าเรื่องเมืองจีนให้ฟังหน่อยสิ เป็นยังไงบ้าง?”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน