บทที่ 171 การต่อสู้ดุเดือดกับแบมบี้

บทที่ 171 การต่อสู้ดุเดือดกับแบมบี้

"ฮึ่ม!"

ทันทีที่คุโรซากิ ฮิโระเข้ามาลึกในป่าทึบ ยังไม่ทันจะทรงตัวได้มั่นคง เขาก็เห็นบอลอณูวิญญาณสามลูกที่อัดแน่นไปด้วยพลังระเบิดพุ่งตรงเข้ามา

คุโรซากิ ฮิโระเอนตัวไปด้านหลังหลบบอลอณูวิญญาณมรณะทั้งสามลูกได้อย่างหวุดหวิด แต่ต้นไม้ด้านหลังเขากลับโชคร้าย ทันทีที่สัมผัสกับบอลสีฟ้าอ่อน พวกมันก็ระเบิดตูมตามเสียงดังสนั่น

"เก่งนี่พ่อหนุ่ม หลบได้ด้วยแฮะ!"

แบมเบียตต้ามาถึงในพริบตา แววตาของเธอฉายแววชื่นชมขณะมองดูคุโรซากิ ฮิโระ

"นี่ พ่อหนุ่ม นายชื่ออะไร!"

แบมเบียตต้ายังคงปาบอลอณูวิญญาณใส่ไม่ยั้งขณะพูดคุย ส่วนคุโรซากิ ฮิโระได้แต่เงียบและคอยหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง

"ตูมมม!"

ทุกครั้งที่บอลอณูวิญญาณตกกระทบ จะเกิดการระเบิดขนาดย่อมขึ้นทันที

"ยุ่งยากชะมัด!"

ความสามารถของแบมเบียตต้าไม่ใช่การปล่อยระเบิดอณูวิญญาณ แต่คือการเปลี่ยนทุกสิ่งที่สัมผัสกับอณูวิญญาณของเธอให้กลายเป็นระเบิด ดังนั้นคุโรซากิ ฮิโระจึงไม่สามารถป้องกันด้วย บลูท เวเน่  ได้ เพราะตราบใดที่มีการสัมผัสกับแรงดันวิญญาณของเธอ แม้แต่เกราะเลือดก็จะถูกเปลี่ยนเป็นระเบิดและทำร้ายตัวเขาเอง

"ไม่ได้การ ขืนยื้อสู้แบบนี้มีแต่จะเสียเปรียบ แทนที่จะโดนไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียว สู้เป็นฝ่ายบุกเลยดีกว่า!"

คิดได้ดังนั้น คุโรซากิ ฮิโระจึงเลิกหลบแล้วเปิดใช้งาน บลูท อาร์เทรี่  เร่งพลังโจมตีถึงขีดสุด จากนั้นใช้ ฮิเรนเคียคุ (เหยียบเวหา) พุ่งเข้าประชิดตัวเพื่อวัดฝีมือกับแบมเบียตต้าในระยะเผาขน!

คุโรซากิ ฮิโระกระชับ มีดตัดวิญญาณ  ที่เปลี่ยนรูปเป็นดาบแสงในมือขวา แล้วแทงใสลำคอของแบมเบียตต้าอย่างดุดัน ทว่าแบมเบียตต้ากลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนก เธอชักมีดสั้นทหารที่มีใบมีดแฉกออกจากเอวมาตั้งรับ

"เคร้ง!"

การโจมตีอันรวดเร็วของคุโรซากิ ฮิโระถูกปัดป้องได้อย่างง่ายดาย จากการปะทะกันเพียงครั้งเดียว คุโรซากิ ฮิโระพบว่าดาบแสงที่สร้างจากแรงดันวิญญาณของเขาเกิดรอยร้าว แสดงให้เห็นชัดเจนว่ามีดสั้นในมือของเธอไม่ใช่อาวุธธรรมดา

คุโรซากิ ฮิโระใช้มือซ้ายลูบผ่านรอยร้าวบนดาบแสงเบาๆ รอยแตกนั้นก็สมานกันในพริบตา

"เกือบไป เกือบไป! คิดจะเด็ดดอกไม้เหรอพ่อหนุ่ม?"

"ดอกไม้? เธอเป็นดอกไม้ชนิดไหนกันมิทราบ?"

คุโรซากิ ฮิโระสวนกลับทันควัน

แบมเบียตต้ายิ่งสู้ยิ่งคึกคัก เธอมองคุโรซากิ ฮิโระด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

"นี่ สู้จบแล้วถ้านายยังไม่ตาย มาเป็นลูกน้องฉันนะ!"

คำชวนของแบมเบียตต้าเข้าทางเขาพอดี เป้าหมายในการมาวาเดนไรช์ของเขาคือการเข้าใกล้กลุ่มอัศวินดารา  และหาวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างรวดเร็วโดยไม่มีผลข้างเคียง

อย่างไรก็ตาม คุโรซากิ ฮิโระจะแสดงออกนอกหน้าไม่ได้ เขาจึงตอบกลับไปอย่างเย็นชา

"ชนะฉันให้ได้ก่อนเถอะ ค่อยว่ากัน!"

"เคร้ง!"

"เคร้ง!"

"เคร้ง!"

ระหว่างการปะทะฝีปาก คุโรซากิ ฮิโระและแบมเบียตต้าแลกดาบกันอีกหลายกระบวนท่า คุโรซากิ ฮิโระพบว่าวิชาดาบของแบมเบียตต้านั้นยอดเยี่ยมทีเดียว ไม่ด้อยไปกว่าหัวหน้าหน่วยยมทูตบางคนที่ยังดำรงตำแหน่งอยู่

แต่คุโรซากิ ฮิโระเป็นใคร? วิชาดาบ  ของเขาเรียนรู้มาจากเคมปาจิรุ่นแรก อุโนะฮานะ ยาจิรุ แม้เขาจะยังไปไม่ถึงระดับของอุโนะฮานะ แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่อัศวินดาราที่เน้นการยิงธนูเป็นหลักจะเทียบชั้นได้

เมื่อมี มีดตัดวิญญาณ อยู่ในมือ แม้แต่กระบวนท่าดาบพื้นฐานที่สุดของเขาก็ทรงพลังจนภูตผีปีศาจยังต้องถอยหนี

ในทางกลับกัน แบมเบียตต้ายิ่งสู้ยิ่งตกใจ เธอไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มนิรนามผู้นี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้

เธอถูกกดดันอย่างหนักจากเด็กหนุ่มผมทองตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นวิชาดาบ ความเร็ว หรือพละกำลังทางกายภาพ

เหตุผลเดียวที่เธอสามารถต่อกรกับเขาได้นานขนาดนี้ เป็นเพราะแรงดันวิญญาณของเธอเหนือกว่าเขามาก ทำให้เธอยืนหยัดสู้ในระยะประชิดได้โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ

"ถ้าแรงดันวิญญาณของฉันเท่ากับหมอนี่ ฉันคงไม่มีโอกาสโต้กลับเลยสินะ?"

หลังจากปะทะกับแบมเบียตต้าสักพัก คุโรซากิ ฮิโระก็ประเมินความแข็งแกร่งของเธอได้แม่นยำขึ้น แรงดันวิญญาณของแบมเบียตต้าอยู่ในระดับกลางของ คลาส 3  ยังห่างไกลจากระดับ คลาส 2 แต่พลังการต่อสู้ที่เธอแสดงออกมานั้นเหนือกว่าพวกหัวหน้าหน่วยเฝ้าประตูอย่าง มุกุรุมะ เคนเซย์ ไปไกลโข

และนี่เป็นเพียงร่างปกติที่ยังไม่เปิดใช้ โวลสแตนดิช  หากเธอใช้โวลสแตนดิช แรงดันวิญญาณ ความเร็ว พละกำลัง และความสามารถของเธอจะพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ

เหตุผลที่คุโรซากิ ฮิโระที่มีแรงดันวิญญาณเพียง คลาส 5 สามารถต่อกรกับเธอได้นานขนาดนี้ เป็นเพราะเขามีพื้นฐานที่สืบทอดมาจากร่างต้นและร่างแยกยมทูต รวมถึงการที่เขาใช้การต่อสู้ระยะประชิดกดดันเธอ ทำให้เธอไม่กล้าปล่อยระเบิดในระยะเผาขน

ทั้งที่มีพลัง อักษรศักดิ์สิทธิ์  เหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งของแบมเบียตต้านั้นอยู่คนละมิติกับ คุโรซากิ โทโมฮิโกะ พ่อราคาถูกของเขาในโลกมนุษย์ แม้จะไม่ใช้โวลสแตนดิช พลังของแบมเบียตต้าก็ยังเหนือกว่าโทโมฮิโกะตอนใช้โวลสแตนดิช พายุศักดิ์สิทธิ์  เสียอีก!

"ฮึ่ม!"

หลังจากยื้อยุดกันอยู่นาน ในที่สุดคุโรซากิ ฮิโระก็ฉวยโอกาสแทงดาบเข้าใส่หน้าผากของแบมเบียตต้า แต่ทว่า ดาบนี้ทำได้เพียงปัดหมวกทหารของเธอกระเด็นไป ภายใต้การป้องกันของ บลูท เวเน่ มีดตัดวิญญาณของคุโรซากิ ฮิโระไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันของเธอได้

และยิ่งการต่อสู้ยืดเยื้อ คุโรซากิ ฮิโระต้องซ่อมดาบแสงของมีดตัดวิญญาณไปแล้วหลายครั้ง แม้ดาบแสงนี้จะสร้างจากแรงดันวิญญาณของเขาเองและการซ่อมแซมจะไม่กินพลังมากนัก แต่การต้องคอยอัดแรงดันวิญญาณเข้าไปใหม่ทุกครั้งที่ปะทะกันไม่กี่ที มันก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่ดีเลย

"เกือบไป เกือบไป! โชคดีนะที่กางบลูท เวเน่ค้างไว้ ไม่งั้นเมื่อกี้คงโดนฟันหัวแบะไปแล้ว!"

แบมเบียตต้ามองดูหมวกทหารสีขาวบนพื้นที่มีรูโหว่สองรูด้วยความหวั่นใจเล็กน้อย

แต่แล้วเธอก็หันกลับมาปะทะดาบกับคุโรซากิ ฮิโระอีกครั้ง

"เพล้ง!"

เป็นไปตามคาด หลังเสียงแตกหักดังขึ้น มีดตัดวิญญาณก็พังอีกครั้ง

คุโรซากิ ฮิโระจำไม่ได้แล้วว่าซ่อมดาบแสงไปกี่รอบ เขาเริ่มชินชาแล้ว เขาใช้มือขวาลูบผ่านดาบแสง มันก็กลับมาสมบูรณ์ในพริบตา

"เฮ้อ ถ้ามี ดาบฟันวิญญาณ  อยู่ในมือ ป่านนี้คงเชือดแม่นี่ได้แล้ว!"

ราวกับสัมผัสได้ถึงความลำบากใจของคุโรซากิ ฮิโระ แบมเบียตต้าดูจะพอใจมาก

"ฮิฮิ มีดสั้นของฉันทำจากเหล็กวิญญาณชั้นเลิศที่สุด แถม ฮัชวาลต์  ยังลงอักขระแห่งโชคลาภด้วยพลัง World Harmony (สมดุลแห่งโลก) ให้อีกต่างหาก มันคือสุดยอดศาสตราวุธที่หาได้ยาก มีดตัดวิญญาณกระจอกๆ ของนายกันไม่ได้หรอก!"

"ช่างเถอะ ฉันจะบอกนายไปทำไม นายคงไม่รู้จักหรอกว่าฮัชวาลต์คือใคร!"

เมื่อเผชิญหน้ากับมีดสั้นประหลาดที่ฟันลงมา คุโรซากิ ฮิโระก็เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาทันที

เขาเปิดใช้งาน บลูท เวเน่ แต่คราวนี้เขาไม่ได้คลุมมันไว้ที่ผิวหนัง แต่ถ่ายเทบลูท เวเน่ไปยังดาบแสงที่สร้างจากมีดตัดวิญญาณในมือ

"เคร้ง!"

ได้ผล! หลังจากห่อหุ้มด้วยบลูท เวเน่ ดาบแสงก็ไม่ได้รับความเสียหายใดๆ จากการปะทะกับมีดสั้นเลย

เมื่อเห็นคุโรซากิ ฮิโระสามารถเรียนรู้เทคนิคการถ่ายเทบลูท เวเน่ลงสู่อาวุธได้ในระหว่างการต่อสู้ แบมเบียตต้าถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออก!

ต้องรู้ก่อนว่า บลูท เวเน่เป็นความสามารถโดยกำเนิดของควินซี่เลือดบริสุทธิ์อย่างพวกเขา แต่หน้าที่หลักของมันคือการปกป้องร่างกายตัวเอง การจะขยายขอบเขตออกไปนอกร่างกายนั้นทำได้ยากมาก

ดังนั้น มีเพียงจูฮาบัช บรรพบุรุษแห่งควินซี่ และสมาชิกอัศวินดาราเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้ และแบมเบียตต้าไม่ใช่หนึ่งในนั้น

เมื่อเห็นดังนั้น แบมเบียตต้าตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบกางแขนออกเพื่อหยุดการต่อสู้ทันที

"เฮ้ย เอาจริงดิ? นายทำบลูท เวเน่ออกนอกร่างกายได้ยังไง? สอนฉันหน่อยสิ พลีสสส?"

ตอนนี้สายตาที่เธอมองคุโรซากิ ฮิโระเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แววตาเป็นประกายวิบวับ เธอวิ่งเข้ามาเกาะแขนคุโรซากิ ฮิโระแล้วแกว่งไปมาอย่างสนิทสนม

ท่าทางเหมือนเด็กสาวตัวน้อยกำลังอ้อนแฟนหนุ่มไม่มีผิด

คุโรซากิ ฮิโระสะบัดแขนเธอออก แล้วยิ้มมุมปากก่อนจะพูดว่า

"เราสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ? แต่ถ้าอยากเรียนก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ฉันสอนให้ได้ แต่เธอต้องเอามีดนั่นมาแลก!"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═