บทที่ 40 - ชนะจนด้านชา

บทที่ 40 - ชนะจนด้านชา

༺༻

ไม่นานหลังจากที่พวกเขาทั้งสองเข้าไปในถ้ำ ร่างอีกร่างหนึ่งก็มาถึงภาคส่วนที่เก้า

นั่นคือโม่หยวน

ตอนแรกเขารู้สึกค่อนข้างมีความสุขที่เห็นว่าเขามาถึงที่นี่เพียงลำพัง และคิดว่าเขามาถึงเป็นคนแรก

"...โอ้ มีคนกำลังท้าทายราชาอาณาจักรลับเจนศึกอยู่แล้วงั้นรึ"

โม่หยวนเอามือกุมหน้า มันยังเร็วเกินไปที่เขาจะดีใจ

"ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีคนมาถึงที่นี่ก่อนข้าถึงแปดคน ข้านี่มันอ่อนแอจริงๆ" เขาถอนหายใจและรู้สึกละอายใจกับความดีใจของตัวเอง

ก่อนที่เขาจะทันได้สำนึกในตัวเอง ร่างสองร่างก็พุ่งออกมาจากถ้ำแห่งหนึ่ง

ทั้งสองคนมีรอยไหม้ขนาดใหญ่บนร่างกาย และแม้แต่อุปกรณ์ของพวกเขาก็เสียหาย พวกเขาต้องกลับไปที่องค์กรเจอร์มินัลและหาช่างตีเหล็กเพื่อซ่อมแซมอุปกรณ์ของพวกเขา

นี่เป็นค่าใช้จ่ายก้อนโตอีกก้อนหนึ่ง

มุมปากของเวินสยงกระตุกด้วยความเจ็บปวด

ใบหน้าของลู่ลั่วตึงเครียดแต่เธอก็อดทนไว้

โม่หยวนตกใจมาก "พี่เวิน พี่สาวลู่ พวกท่านรวมกลุ่มสองคนไปท้าทายราชาอาณาจักรลับเจนศึกงั้นหรือ? พวกท่านน่าจะรอคนให้ครบสี่คนก่อนนะ"

เวินสยงยิ้มอย่างขมขื่น "ข้าก็ไม่อยากทำหรอก แต่ข้าโดนบังคับน่ะ"

ลู่ลั่วกล่าวว่า "ถ้าเราไม่ลองตอนนี้ ข้าเกรงว่าเราคงจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว แน่นอนว่าตอนนี้ข้าบอกได้เลยว่ามันเป็นการโจมตีที่ไร้ประโยชน์"

หลังจากได้ยินคำพูดของพวกเขา โม่หยวนก็มึนงง

นี่มันหมายความว่าอะไร? ใครเป็นคนบังคับพวกเขากัน?

ในตอนนั้นเอง ผีโล่ก็เดินออกจากถ้ำอย่างสงบนิ่งและเดินเข้าถ้ำถัดไปอย่างรวดเร็ว

สำหรับรูปโปรไฟล์ในถ้ำก่อนหน้านี้ มันเปลี่ยนจากราชาราชสีห์เพลิงเป็นราชาหลามเพลิงเรียบร้อยแล้ว

ใบหน้าของเวินสยงบิดเบี้ยว "นี่เป็นถ้ำที่สามของเขาแล้ว... ข้าเกรงว่าข้าคงไม่มีโอกาสได้รับวัสดุเลื่อนระดับในการต่อสู้ครั้งก่อนๆ แล้ว..."

ลู่ลั่วกล่าวว่า "จงมั่นใจในตัวเองเข้าไว้ และกำจัดความกังวลของเจ้าทิ้งไปซะ"

เวินสยง: "..."

หลังจากรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเข้าด้วยกัน โม่หยวนที่กำลังงงงวยในที่สุดก็เข้าใจ เขากัดฟันพูดตามมาทีหลังว่า "ผีโล่กำลังท้าทายราชาอาณาจักรลับเจนศึกตัวที่สามแล้วงั้นหรือ?"

เวินสยงและลู่ลั่วพยักหน้าอย่างพูดไม่ออก

โม่หยวนมีสีหน้าราวกับเห็นผี

หลังจากพวกเขาทั้งสามคน จำนวนนักสู้ที่มาถึงภาคส่วนที่เก้าก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเป็นหกคน เก้าคน และสิบสามคน

อย่างไรก็ตาม เวินสยงและลู่ลั่วได้รับบาดเจ็บและต้องการพักผ่อนอย่างน้อยหนึ่งวันถึงจะสู้ต่อไปได้

คนอื่นๆ ต่างพากันครุ่นคิดและรู้สึกว่าพวกเขาไม่มีความมั่นใจ และไม่กล้ารวมทีมท้าทายถ้ำเหล่านั้น

ดังนั้น พวกเขาจึงทำได้เพียงเฝ้ามองผีโล่โจมตีเพียงลำพัง

ตัวที่สาม ตัวที่สี่... ตัวที่หก... ตัวที่แปด จนถึงตัวที่เก้า!

หลินเสวียนเดินออกจากถ้ำสุดท้ายด้วยความพอใจ

เขาไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน เขาประสบความสำเร็จในการเอาชนะราชาอาณาจักรลับเจนศึกถึงเก้าตัว!

ราชาอาณาจักรลับเจนศึกเหล่านี้มอบวัสดุเลื่อนระดับให้เขาถึง 37 ชิ้น!

นอกจากนั้น เขายังสังหารเต่าหินเพลิงที่มีทักษะเกรดทองไร้เทียมทาน และได้รับทักษะราชันปีศาจพิโรธมา

...

ชื่อ: ราชันปีศาจพิโรธ

เลเวล: เลเวลเก้า ขอบเขตที่สี่

คุณภาพ: ทองไร้เทียมทาน

ข้อกำหนดในการเรียนรู้: ความทนทาน 89, จิตวิญญาณ 66

ผลลัพธ์ 1: เพิ่มความเสียหายไฟถาวร +15%, เพิ่มการต้านทานไฟถาวร +15%, เพิ่มพลังเวทถาวร +100

ผลลัพธ์ 2: ใช้มานา 40%, เพิ่มความเสียหายไฟ +25%, เพิ่มการต้านทานไฟ +35% เป็นเวลา 20 นาที

ผลลัพธ์ 3: พลังเวทที่ใช้สำหรับเวทไฟใดๆ -10%, เงื่อนไขการเรียนรู้สำหรับเวทไฟใดๆ -15%

...

ทักษะนี้เห็นได้ชัดว่าใช้สำหรับจอมเวท

ผลลัพธ์ทั้งสามของทักษะนั้นทรงพลังมาก หลินเสวียนพบว่าแม้แต่คนอย่างเขาที่เน้นลงทุนแต้มไปที่ร่างกาย ก็สามารถใช้เวทไฟบางอย่างได้จริงๆ

"ข้ามีหนังสือทักษะเวทไฟมากมายในพื้นที่จิตสำนึกของข้า เช่น ลูกไฟและวงแหวนเพลิง พวกมันสามารถอัปเกรดเป็นเกรดทองไร้เทียมทานได้อย่างง่ายดาย ข้าจะลองดูเมื่อข้ากลับไป"

หลินเสวียนดีใจมาก

เขาจินตนาการว่าในอนาคตเขาจะเป็นอย่างไรกันนะ

จอมเวทที่มีโล่ขนาดใหญ่? หรือผู้เชี่ยวชาญด้านโล่ที่ใช้เวทมนตร์?

ทั้งสองอย่างดูเหมือนจะใช้ได้นะ

จอมเวทมีความสามารถในการเอาชีวิตรอดต่ำ การที่จอมเวทจะใช้โล่ขนาดใหญ่มันผิดตรงไหนกันล่ะ?

ผู้เชี่ยวชาญด้านโล่มีพลังโจมตีต่ำ แล้วจะผิดอะไรถ้าพวกเขาจะเรียนรู้เวทไฟสักสองสามอย่าง?

หลินเสวียนเดินออกจากถ้ำและถูกทุกคนสังเกตเห็นเช่นกัน

เวินสยงมีสีหน้าที่ซับซ้อน ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เขาเอาชนะราชาอาณาจักรลับเจนศึกเก้าตัวได้เพียงลำพังจริงๆ

หลินเสวียนเห็นสีหน้าที่กระวนกระวายของคนเหล่านี้และเข้าใจได้ทันที

เขากระแอมไอเบาๆ และพูดว่า "ข้าสามารถขายวัสดุเลื่อนระดับราชาอาณาจักรลับเจนศึกที่เหลืออีก 32 ชิ้นได้นะ รีบเสนอราคาของพวกเจ้ามาซะ!"

ทุกคนตอบสนองทันที

นั่นแหละ!

พวกเขาเกือบลืมไปแล้วว่าสามารถแลกเปลี่ยนกับเขาได้!

เวินสยงอึ้งไปและลุกขึ้นยืนทันที "ข้ามีแบบแปลนหมวกเกรดทองไร้เทียมทาน!"

หลินเสวียนชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว "ข้าให้วัสดุเลื่อนระดับเจนศึกได้แค่ 1 ชิ้นสำหรับของสิ่งนั้น"

เวินสยงกัดฟัน "ข้ามีรูนเกรดทองไร้เทียมทานสองชิ้นที่ข้าไม่เคยได้ใช้เลย ข้ายังหาใครมาแลกเปลี่ยนด้วยไม่ได้เลย"

"ขอดูเอฟเฟกต์หน่อย" หลินเสวียนยื่นมือออกไปรับรูนเกรดทองไร้เทียมทานทั้งสองชิ้นมา

รูนทั้งสองคือ "ให้เปลวไฟชำระล้างทุกสิ่ง (2)" และ "คลื่นสีชาดทะลักทะลาย (1)"

...

ชื่อ: ให้เปลวไฟชำระล้างทุกสิ่ง (2)

เลเวล: เลเวลหนึ่ง ขอบเขตที่สี่

คุณภาพ: ทองไร้เทียมทาน

เงื่อนไขในการใส่: หนังสือเวท ไม้เท้า ลูกแก้วเวท และอาวุธธาตุอื่นๆ ขอบเขตที่สี่เลเวลหนึ่งขึ้นไป

ผลลัพธ์ 1: ความเร็วในการฟื้นฟูพลังเวท +70%

ผลลัพธ์ 2: (ล็อค) ความเสียหายจากเวทไฟใดๆ +30%

ผลลัพธ์ 3: (ล็อค) เวทไฟใดๆ จะสร้างความเสียหายกระจายรองและแพร่กระจายในรัศมี 50 เมตร

...

ชื่อ: คลื่นสีชาดทะลักทะลาย (3)

เลเวล: เลเวลหนึ่ง ขอบเขตที่สี่

คุณภาพ: ทองไร้เทียมทาน

เงื่อนไขในการฝัง: อาวุธใดๆ ขอบเขตที่สี่เลเวลหนึ่งขึ้นไป

ผลลัพธ์ 1: ขีดจำกัดสูงสุดของพลังเวท +20%

ผลลัพธ์ 2: (ล็อค) เวทไฟใดๆ จะเพิกเฉยต่อการต้านทานไฟ 15%

ผลลัพธ์ 3: (ล็อค) มีโอกาส 10% ที่จะเพิกเฉยต่อการต้านทานไฟ 100% ของเวทไฟใดๆ

...

กลุ่มรูนทั้งสองนี้เห็นได้ชัดว่าสำหรับเวทไฟ

หลินเสวียนไม่ถือสาและรับไว้ทั้งหมด "รูนสองชิ้นนี้ไม่เลวเลย ข้าจะให้วัสดุเลื่อนระดับเจนศึกทั้งหมด 4 ชิ้น"

เวินสยงดีใจมาก "พอแล้ว แค่นั้นก็พอแล้ว!"

ด้วยวัสดุเลื่อนระดับทั้ง 4 ชิ้นนี้ เขาสามารถเลื่อนระดับเป็นขอบเขตที่ห้าได้ทันทีเมื่อเขากลับไป

นักสู้ขอบเขตที่ห้า! ตัวตนเช่นนี้ถือเป็นเสาหลักขององค์กรเจอร์มินัลแล้ว!

การปฏิบัติที่เขาได้รับจะเพิ่มขึ้นสิบเท่าโดยตรง เขาไม่ต้องใช้เหรียญทั่วไปเพื่อแลกเปลี่ยนทักษะและอุปกรณ์ที่จำเป็นในฝ่ายโลจิสติกส์อีกต่อไป

ลู่ลั่วก็เดินมาหยุดตรงหน้าหลินเสวียนและกระแอมไอเบาๆ "ข้ามีแบบแปลนเกรดทองไร้เทียมทานสองแผ่น แต่ข้าเหลือแค่สองแผ่นเท่านั้น ข้ายังต้องเก็บไว้ใช้เองแผ่นหนึ่ง... ข้าขอใช้แบบแปลนเกรดม่วงล้ำค่ามาแลกเปลี่ยนได้ไหม?"

หลินเสวียนชูนิ้วห้านิ้วขึ้นมา "แบบแปลนม่วงล้ำค่าห้าแผ่นสำหรับวัสดุเลื่อนระดับเจนศึกหนึ่งชิ้น"

ลู่ลั่วขมวดคิ้ว "เจ้าคนหน้าเลือด! มโนธรรมของเจ้าไม่เจ็บบ้างหรือไง?"

หลินเสวียนกล่าวว่า "เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ? ข้าไม่มีมโนธรรมหรอก"

ลู่ลั่วพูดไม่ออก เธอเพิ่งจะได้รับแบบแปลนอุปกรณ์เกรดม่วงล้ำค่ามาสามแผ่นตอนที่สำรวจทุ่งราบเพลิงกัลป์ ก่อนที่เธอจะได้ถือมันไว้นานๆ เธอก็ต้องยอมสละมันไปอีกแล้ว

ในที่สุด ลู่ลั่วก็ใช้แบบแปลนอุปกรณ์เกรดทองไร้เทียมทาน 1 แผ่น และแบบแปลนอุปกรณ์เกรดม่วงล้ำค่า 5 แผ่นเพื่อแลกเปลี่ยนกับวัสดุเลื่อนระดับเจนศึก 2 ชิ้น

เธอต้องการใช้เหรียญทั่วไปเพื่อแลกเปลี่ยนเพิ่ม แต่หลินเสวียนปฏิเสธ

จากนั้น นักสู้ขอบเขตที่สี่เลเวลเก้าอีกไม่กี่คนก็เข้ามาแลกเปลี่ยนวัสดุเลื่อนระดับเจนศึกไปอีกหลายชิ้น

การเลื่อนระดับของพวกเขาใกล้จะมาถึงแล้ว ในเมื่อข้อเสนอของหลินเสวียนนั้นน่าดึงดูดใจมากกว่าการไปแลกเปลี่ยนกับฝ่ายโลจิสติกส์ขององค์กรเจอร์มินัล พวกเขาจึงย่อมไม่พลาดโอกาสนี้

ด้วยเหตุนี้ หลินเสวียนจึงได้รับแบบแปลนอุปกรณ์ ทักษะ และรูนเกรดทองไร้เทียมทานมาเป็นจำนวนมาก

เขาได้รับจนรู้สึกด้านชากับความรู้สึกของการเป็นผู้ชนะไปแล้ว

༺༻