บทที่ 230 การไล่ล่า(ฟรี)

บทที่ 230 การไล่ล่า(ฟรี)

“ใครกันแน่ที่ทำแบบนี้?”

ความสงสัยเข้าครอบงำจิตใจ เขาพยายามติดต่อซามูเอล แต่กลับพบว่าติดต่อไม่ได้

ด้วยความจำใจ เขาจึงติดต่อคาลเอล

คราวนี้ติดต่อได้สำเร็จ “คาลเอล นายอยู่ไหน?”

คาลเอลที่กำลังกวาดล้างฝูงซอมบี้สะดุ้งเมื่อได้รับข้อความจากจางเซิง “นายท่าน!”

เสียงตื่นเต้นของเขาทำให้ผู้คนรอบข้างมองมาด้วยความสงสัย

คาลเอลตะโกนด้วยความตื่นเต้น “ทุกคน นายท่านติดต่อมาแล้ว!”

“อะไรนะ?”

ทุกคนต่างมุ่งหน้าเข้ามา

“นายท่าน พวกเราอยู่ด้วยกัน!” คาลเอลกล่าวด้วยความตื่นเต้น

“พวกนายรีบมาที่ดินแดนแห่งนรก!” จางเซิงสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เขาต้องหาความจริงให้ได้!

“รับคำสั่ง ท่านจางเซิง!”

คาลเอลรับคำสั่งแล้วรีบรวบรวมผู้คน

“ทุกคน นายท่านอยู่ที่ดินแดนแห่งนรก ตอนนี้เราต้องรีบไป!”

ทุกคนพยักหน้ารับ

พวกเขารีบมุ่งหน้าไปยังดินแดนแห่งนรก

ในขณะนั้นผู้ปกครองดินแดนแห่งนรกถูกแทนที่ด้วยหลินเฟยฮง

ชื่อเมืองถูกเปลี่ยนเป็นอาณาจักรซอมบี้

จางเซิงมายังห้องควบคุม พบว่าสถานที่แห่งนี้ถูกเฝ้ารักษาอย่างแน่นหนา ทหารที่เฝ้าเมืองดูเหมือนจะไม่รู้จักเขา พวกเขายกอาวุธขึ้นขู่เขา

เมื่อเห็นภาพนี้ จางเซิงรู้สึกโกรธมาก

เมืองที่เขาเพิ่งยึดคืนมาได้กลับถูกผู้อื่นยึดไป

ไม่ว่าใครเป็นคนทำ เขาต้องกำจัดให้สิ้นซาก!

“ไปให้พ้น!”

เสียงคำรามดังออกมาจากปากของเขา

ทหารที่เฝ้าประตูห้องควบคุมกลายเป็นกองเลือดในทันที

เขาผลักประตูห้องควบคุมออกไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงจุดศูนย์กลางของเมืองเขาก็พบว่าธงรบถูกแทนที่ด้วยธงรบอื่น

เขากระชากธงรบออกอย่างแรง

ทันใดนั้น เพลิงสีดำก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา

ธงรบถูกเผาเป็นเถ้าถ่านในทันที

จากนั้น เขานำธงรบที่เป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรแห่งความตายขึ้นมาปักลงไป

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น “ท่านยึดอาณาจักรซอมบี้ได้แล้ว ต้องการตั้งชื่อใหม่หรือไม่?”

“ใช่ ตั้งชื่อใหม่เป็นดินแดนแห่งนรก!”

“อาณาจักรของท่านถูกตั้งชื่อใหม่เป็นดินแดนแห่งนรก!”

ในที่สุดอำนาจควบคุมเมืองก็กลับมาอยู่ในมือของเขา

หลินเฟยฮงที่ยังหลับใหลอยู่ได้รับข้อความว่าอาณาจักรซอมบี้ถูกยึดไป

เขาลุกขึ้นจากเตียงอย่างตกใจ

ใครกันที่ทำแบบนี้? หรือว่าจางเซิงกลับมาแล้ว?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขารีบลงจากเตียง

เมื่อเขาออกมาข้างนอก พบว่ามีเงาคนยืนอยู่ตรงหน้าประตู

“จางเซิง!” หลินเฟยฮงตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของเงาคนนั้น

เนื่องจากหลินเฟยฮงไม่ได้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างของดินแดนแห่งนรกหลังจากที่เขายึดเมืองได้

ดังนั้น จางเซิงจึงสามารถหาเขาได้อย่างง่ายดาย

“นายเป็นใคร?” จางเซิงตกใจเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง

แต่เมื่อเขาเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์จากโลกเดียวกัน เขาจึงรู้ว่าอีกฝ่ายก็เป็นผู้รอดชีวิตจากโลกเดียวกันกับเขา!

“ไม่ว่านายจะเป็นใคร วันนี้นายต้องตาย!”

เสียงเย็นชาของจางเซิงทำให้หัวใจของหลินเฟยฮงสั่นสะเทือน

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเฟยฮงได้เผชิญหน้ากับจางเซิงโดยตรง เขารู้สึกกดดันอย่างมาก

พลังที่จางเซิงเปล่งออกมานั้นรุนแรงมาก ทำให้ร่างกายของเขาสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว

“จางเซิง นาย...นายจะทำอะไร?” หลินเฟยฮงพยายามกลั้นความกลัวเอาไว้ แล้วตะโกนออกไป

เขาพยายามใช้เสียงตะโกนไล่ความกลัวออกไป

“ตาย!”

จางเซิงไม่ได้ตอบคำถามเขา เขายกดาบแห่งความตายขึ้นไปโจมตีเขาอย่างรวดเร็ว

จางเซิงโจมตีด้วยท่าไม้ตายทันที

หลินเฟยฮงเห็นท่าโจมตีรุนแรงของจางเซิงจึงรีบหลบหลีกอย่างรวดเร็ว

“ตูม!”

การโจมตีของจางเซิงทำให้กำแพงอาคารพังลงอย่างรุนแรง

“ลี้, หลิน, ไป่พวกนายขึ้นไปขัดขวางเขา!”

หลินเฟยฮงพูดจบ ก็กระโดดขึ้นฟ้า พุ่งไปไกลหลายสิบเมตร

ในขณะที่จางเซิงกำลังจะตามไปเขาก็เห็นสัตว์ประหลาดสามตัวสวมเกราะวิ่งเข้าใส่เขา

หนึ่งในนั้นคือลิ้นยาว

ลิ้นของมันยาวมาก พุ่งตรงไปที่ศีรษะของจางเซิงอย่างรวดเร็ว

“ฮึ่ม!” จางเซิงพ่นลมเย็นชาออกจากจมูก แล้วฟาดดาบออกไป

แสงดาบพุ่งผ่านลิ้นของลิ้นยาวขาดออกเป็นสองท่อน

“อ้า!”

ลิ้นยาวร้องเจ็บปวดอย่างทรมาน

หลินเฟยฮงที่บินหนีไปไกลแล้วได้ยินเสียงร้องจึงหยุดบิน

เขาหันไปมองอย่างลังเล

ด้วยพลังของจางเซิงในตอนนี้หากเขากลับไปช่วยเขาก็คงถูกฆ่าตาย

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงเลือกที่จะหนี

“ลี้, หลิน, ไป่ ฉันจะล้างแค้นให้พวกนาย!”

เขาขบกรามแน่น แล้วรีบหนีออกจากที่นั่น

ในสนามรบจางเซิงได้สังหารสัตว์ประหลาดทั้งสามตัวเป็นชิ้นๆ

เขาไม่รอช้า รีบโบกปีกมารแห่งนรกไล่ตามหลินเฟยฮง

ด้วยความเร็วของเขาการตามจับหลินเฟยฮงไม่ใช่เรื่องยาก

ระหว่างทางเขาได้รับข้อความจากคาลเอล

“นายท่านพวกเราอยู่ที่นี่แล้วท่านอยู่ที่ไหน?”

“พวกนายอยู่ที่เมืองก่อน!”

“รับคำสั่ง นายท่าน!”

หลินเฟยฮงรู้สึกกังวลเขารู้สึกได้ว่าจางเซิงอยู่หลังเขา

และพลังของจางเซิงก็ใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ

เขาต้องรีบหาประตูเทเลพอร์ตเพื่อหนีออกจากพื้นที่ระดับ 80

จางเซิงมันโหดร้ายมาก!มันมีพลังมากขนาดนี้ได้ยังไง!

เขานึกว่าหลังจากที่จางเซิงหายไปเขาจะสามารถเป็นผู้ครองพื้นที่ระดับ 80 ได้

แต่ความจริงเขาคิดง่ายเกินไป

จางเซิงออกไปข้างนอกเพียงครู่เดียวพลังของมันกลับแข็งแกร่งขึ้นมาก

ไม่นานหลินเฟยฮงก็บินเข้าสู่เขตเมืองหลวงของซอมบี้

ข้างกายเขาซอมบี้บินระดับสูงบินผ่านไปมา

ที่น่าแปลกใจก็คือ ซอมบี้บินเหล่านั้นไม่ได้โจมตีเขาพวกมันหยุดบินแล้วก้มศีรษะแสดงความเคารพต่อหลินเฟยฮง

แต่หลินเฟยฮงไม่มีท่าทีแปลกใจดูเหมือนว่าเขาจะชินกับสถานการณ์นี้แล้ว

เมื่อจางเซิงตามหลินเฟยฮงมาถึงเขตซอมบี้เขาก็ตกใจ

อะไรกัน?เขตซอมบี้?

แต่เขาก็ไม่ได้คิดมากเขาคิดว่าหลินเฟยฮงเพียงต้องการใช้ซอมบี้เพื่อชะลอเขา

จางเซิงหัวเราะเยาะ“วันนี้ข้าจะทำให้ที่นี่ราบเป็นหน้ากลอง!”

“ประตูนรก!”

“อัญเชิญ 10 เท่า!”

“เสริมพลังอันเดด!”

“บทเพลงแห่งความตาย!”

“โล่เพลิง!”

......

ตอนนี้หลินเฟยฮงใกล้จะถึงเมืองหลวงของซอมบี้แล้ว

“ใครกัน!” ซอมบี้ระดับสูงที่เฝ้าประตูเมืองตะโกนใส่หลินเฟยฮง

“ข้าเองรีบไปให้พ้น!” หลินเฟยฮงตะโกนด้วยความร้อนรน

“บุตรแห่งซอมบี้!”

ซอมบี้ระดับสูงที่เฝ้าประตูต่างตกใจรีบเปิดทางให้เขา