บทที่ 390 - หลงเยวี่ยถูกสังหาร! เข้ายึดครองเกาะมังกรแท้!

บทที่ 390 - หลงเยวี่ยถูกสังหาร! เข้ายึดครองเกาะมังกรแท้!

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าคือผู้ปกครองเกาะมังกรแท้!!"

หลี่เสวียนบินวนอยู่เหนือเกาะมังกรแท้ ประกาศความเป็นเจ้าของอย่างโอหัง!

บรรดาผู้ฝึกยุทธ์เกาะมังกรแท้ทำได้เพียงคุกเข่าศิโรราบ ไร้กำลังที่จะต่อต้าน

ประกอบกับก่อนหน้านี้ หลี่เสวียนได้สะสมบารมีเอาไว้บนเกาะมังกรแท้ไม่น้อย พวกเขาจึงไม่ได้รู้สึกต่อต้านที่หลี่เสวียนจะก้าวขึ้นมาเป็นจ้าวเกาะคนใหม่ของเกาะมังกรแท้เลยแม้แต่น้อย?!

"คารวะมังกรบรรพชน!"

"คารวะมังกรบรรพชน!"

ผู้ฝึกยุทธ์เกาะมังกรแท้มากมายต่างพากันคุกเข่าลงกราบไหว้ ส่งเสียงร้องเรียกมังกรบรรพชน ประกาศยอมจำนน!

โดยเฉพาะผู้ที่เคยได้รับการรักษาจากหลี่เสวียน และเลื่อมใสศรัทธาในตัวเขาอยู่แล้ว เมื่อมองมาที่เขา แววตาก็ยิ่งแฝงไว้ด้วยความคลั่งไคล้อย่างปิดไม่มิด!

มังกรบรรพชน...

นี่คือมังกรบรรพชนเชียวนะ!

การได้ติดตามมังกรบรรพชน สำหรับพวกเขาแล้ว ถือเป็นเกียรติยศอันสูงสุดเลยทีเดียว!

หลี่เสวียนมองดูพวกเขา พร้อมกับยิ้มอย่างพอใจ ผลงานที่เขาอุตส่าห์ลงแรงสร้างมาบนเกาะมังกรแท้ในช่วงที่ผ่านมา ไม่สูญเปล่าจริงๆ!

อันที่จริง หลังจากที่เขาได้รับมรดกชิงหลงมา เขาก็มีความคิดที่จะยึดครองเกาะมังกรแท้แห่งนี้ไว้เป็นของตัวเองอยู่แล้ว เพราะในเมื่อดินแดนเทียนเสวียนมีชีพจรมังกรอยู่ ในอนาคตก็ย่อมต้องมีทวีปอื่นๆ ลอยเข้ามาใกล้อีกเรื่อยๆ ซึ่งหมายความว่า ในภายภาคหน้าอาจจะมีศัตรูบุกมาอีกมากมาย

เขาจำเป็นต้องเร่งเพิ่มพลังให้ตัวเอง และกองกำลังของดินแดนให้เร็วที่สุด!

เพื่อที่จะได้รับมือกับวิกฤตการณ์ในอนาคตได้ดียิ่งขึ้น

เกาะมังกรแท้ถือเป็นขุมกำลังระดับบรรพกาล แถมยังเป็นขุมกำลังที่มีรากฐานและความแข็งแกร่งอยู่ในระดับต้นๆ ของขุมกำลังบรรพกาลอีกด้วย!

หากสามารถยึดครองมาได้ ย่อมส่งผลดีต่อดินแดนเทียนเสวียนอย่างมหาศาล!

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพยายามสร้างบารมีในเกาะมังกรแท้มาโดยตลอด

ตอนแรก เขาคิดว่าตัวเองมีโอกาสสำเร็จในการยึดครองเกาะมังกรแท้แค่สามถึงสี่ส่วนเท่านั้น

แต่ตอนนี้พอได้ทักษะจำแลงมังกรบรรพชนมา ความมั่นใจของเขาก็พุ่งปรี๊ดเต็มร้อยแล้ว!

ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ บนเกาะมังกรแท้คงไม่ต้องพูดถึงแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดก็คือบรรดาจ้าวเกาะนี่แหละ!

เขามองไปที่หลงเหยียนและจ้าวเกาะคนอื่นๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "พวกเจ้า จะยอมศิโรราบหรือไม่?!"

"คิดจะให้พวกเรายอมศิโรราบต่อเผ่ามนุษย์อย่างเจ้างั้นรึ ฝันไปเถอะ!!"

จ้าวเกาะมังกรทองกัดฟันกรอดเอ่ยขึ้น

แต่เขายังพูดไม่ทันขาดคำ ก็มีเงาร่างสายหนึ่งพุ่งพรวดออกมา คุกเข่าลงตรงหน้าหลี่เสวียน "ข้ายินดียอมศิโรราบต่อท่าน!!"

เป็นหลงเยวี่ยนั่นเอง

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์พลิกผันไปหมดแล้ว เพื่อรักษาชีวิตของตัวเอง หลงเยวี่ยจึงเลือกที่จะยอมจำนนอย่างไม่ลังเล!

จ้าวเกาะคนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็ถึงกับอึ้งไปเลย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น!

เมื่อกี้คนที่ยุยงให้พวกเราลงมือก็คือเจ้า แต่พอสถานการณ์ย่ำแย่ คนที่ชิงยอมแพ้เป็นคนแรกก็คือเจ้าอีก!

บนโลกใบนี้ จะมีมังกรที่หน้าด้านหน้าทนแบบเจ้าได้ยังไง?!

ส่วนหลี่เสวียนมองไปที่หลงเยวี่ย แล้วหัวเราะ "เจ้านี่มันช่างเป็นไม้หลักปักเลนชั้นยอดจริงๆ!"

พูดจบ เขาก็หันไปมองจ้าวเกาะคนอื่นๆ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ "การยอมศิโรราบต่อมังกรบรรพชน ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายหรอกนะ นอกจากนี้ ข้าสามารถมอบอำนาจการบริหารเกาะมังกรแท้ให้พวกเจ้าดูแลต่อไปได้! ขอเพียงพวกเจ้าเชื่อฟังคำสั่ง เมื่อข้าต้องการกองกำลัง พวกเจ้าก็พร้อมที่จะออกรบให้ข้าก็พอ"

จ้าวเกาะหลายคนมองหน้ากันไปมา

ฟังจากความหมายของคำพูดนี้ ดูเหมือนหลี่เสวียนไม่ได้คิดจะลงมาบริหารจัดการเกาะมังกรแท้ด้วยตัวเอง แต่ตั้งใจจะทำตัวเป็นเถ้าแก่สะบัดมือ

พวกเขายังคงเป็นผู้บริหารเกาะมังกรแท้เหมือนเดิม

เพียงแต่เกาะมังกรแท้ จะมีเจ้านายคนใหม่เพิ่มขึ้นมาเท่านั้น

และไม่ว่าหลี่เสวียนจะเป็นมนุษย์หรือมังกร การที่เขามีพลังของมังกรบรรพชนนั้น ก็เป็นเรื่องจริงที่เถียงไม่ได้!

เผ่ามังกรไม่มีทางต่อต้านเขาได้เลย!

มังกรบรรพชน ก้าวขึ้นมาปกครองเกาะมังกรแท้ ฟังดูแล้วก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องชอบธรรมดี

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความรู้สึกต่อต้านในใจของพวกเขาก็ลดลงไปบ้าง

หลี่เสวียนหันไปมองหลงเหยียนอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "เป็นตาย อยู่ที่การตัดสินใจของเจ้าเพียงเสี้ยววินาที เลือกมาซะ! ข้ามีความอดทนไม่มากหรอกนะ ข้าจะให้เวลาเจ้าสิบวินาที สิบ เก้า แปด..."

สีหน้าของหลงเหยียนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ก่อนจะกัดฟันพูดว่า "ข้ายอมศิโรราบต่อเจ้าก็ได้! แต่ข้ามีเงื่อนไขข้อหนึ่ง!"

"ว่ามา!"

"ข้าต้องการฆ่าหลงเยวี่ย!"

หลงเหยียนหันไปมองหลงเยวี่ย ดวงตาฉายประกายจิตสังหารอันเยือกเย็น!

เรื่องทั้งหมดนี้ เป็นเพราะเจ้านี่ไปหาเรื่องมาทั้งนั้น!

ถ้าเจ้านี่ไม่ไปแหย่หลี่เสวียน ถ้าเจ้านี่ไม่จับตัวปิงหรงมา เกาะมังกรแท้ก็คงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้หรอก?!

และพอคิดถึงพฤติกรรมนกสองหัวของอีกฝ่ายเมื่อครู่นี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกเคียดแค้นหลงเยวี่ยอย่างถึงที่สุด!

ความเกลียดชังนี้อาจจะมากกว่าหลี่เสวียนที่ลงมือทำร้ายพวกเขาเสียด้วยซ้ำ

เมื่อหลี่เสวียนได้ยินเช่นนั้น ก็พยักหน้าเบาๆ "ตกลง เดิมทีข้าก็ไม่ได้กะจะปล่อยให้มันมีชีวิตรอดอยู่แล้ว!"

หลงเยวี่ยเป็นคนจับตัวปิงหรงมา แถมก่อนหน้านี้ยังเคยห้ำหั่นกับเขาในคลังสมบัติจักรพรรดิสวรรค์ อีกฝ่ายถูกเขาขึ้นบัญชีดำเป็นเป้าหมายที่ต้องสังหารมาตั้งนานแล้ว

และยิ่งไปกว่านั้น การฆ่าหลงเยวี่ยเพียงคนเดียว แลกกับการยึดครองเกาะมังกรแท้ได้ทั้งหมด มันช่างเป็นข้อเสนอที่คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม!

สีหน้าของหลงเยวี่ยเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง จากนั้นร่างของเขาก็พุ่งวาบหมายจะหลบหนี

แต่มันสายเกินไปแล้ว!

ในจังหวะที่เขากำลังจะหนี ก็มีเงาร่างหลายสายเข้ามาขวางทางเอาไว้!

เป็นบรรดาจ้าวเกาะของเกาะมังกรแท้นั่นเอง!

พวกเขาล้อมหลงเยวี่ยเอาไว้ตรงกลาง สายตาฉายแววเย็นชา!

"ไอ้พวกหน้าไหว้หลังหลอก ตายไปก็ไม่น่าสงสาร!"

"รู้จักกันมาตั้งนาน วันนี้ข้าเพิ่งจะได้เห็นธาตุแท้ของเจ้าก็วันนี้นี่แหละ!"

"วันนี้ เจ้าต้องตาย!"

"ใช้ความตายของเจ้า เพื่อเบิกทางสู่อนาคตใหม่ของเกาะมังกรแท้ซะ!"

หลงเยวี่ยกลืนน้ำลายเอื้อก สีหน้าซีดเผือด เมื่อต้องถูกรุมล้อมด้วยจ้าวเกาะมากมายขนาดนี้ เขาแทบไม่มีทางรอดเลย!

เขาตะโกนเสียงดัง "ในฐานะจ้าวเกาะมังกรแท้ พวกท่านเต็มใจที่จะตกเป็นทาสของเผ่ามนุษย์จริงๆ งั้นรึ?"

"ทุกคน พวกเรามาร่วมมือกันฝ่าวงล้อมออกไปจากเกาะมังกรแท้เถอะ!"

"พวกเราสามารถไปสร้างเกาะมังกรแท้แห่งใหม่โลกภายนอกได้นะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา บรรดาจ้าวเกาะก็อดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจอย่างดูถูก

ตอนนี้คิดจะมาหลอกให้พวกเราหนีไปด้วยกันอีกแล้วรึ?

ช่างหน้าด้านหน้าทนจริงๆ!

ทุกคนคร้านจะเสวนากับเขาอีก ต่างพากันลงมือพร้อมกัน!

พลังมังกรสารพัดรูปแบบพุ่งเข้าปกคลุมร่างของหลงเยวี่ย!

แทบจะไม่มีอะไรให้ลุ้น หลังจากเสียงร้องโหยหวนดังขึ้น หลงเยวี่ยก็ถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านคาที่!

ส่วนหลี่เสวียนมองดูหลงเยวี่ยตายไป โดยไม่สนใจอะไรอีก ก่อนจะกลับคืนสู่ร่างมนุษย์

บรรดาจ้าวเกาะมองเขา ภายในใจเต็มไปด้วยความสงสัย

พวกเขาสงสัยอย่างมากว่าอีกฝ่ายไปเอาพลังมังกรฟ้า หรือแม้แต่พลังมังกรบรรพชนมาจากไหน

อยากจะเอ่ยปากถาม แต่ก็คิดว่าหลี่เสวียนคงไม่บอกความจริงกับพวกเขาหรอก

และในความเป็นจริง ต่อให้พวกเขาถาม หลี่เสวียนก็คงไม่พูดอะไรมากนักหรอก

อย่างมากก็แค่แต่งเรื่องหลอกไปส่งๆ

อย่างเช่นบอกว่าตัวเองได้รับมรดกมังกรบรรพชนมา อะไรทำนองนั้น

หลี่เสวียนมองบรรดาจ้าวเกาะที่ถูกเขาทำร้ายจนสะบักสะบอม เขาก็ขยับความคิด ใช้ออกด้วยพลังชิงหลง

พลังแห่งชีวิตอันเปี่ยมล้นเข้าปกคลุมร่างของบรรดาจ้าวเกาะ

บาดแผลบนร่างกายของพวกเขาถูกรักษาอย่างรวดเร็ว และพละกำลังก็ค่อยๆ ฟื้นฟูจนกลับมาอยู่ในจุดสูงสุด!

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้สัมผัสถึงความลึกล้ำของพลังชิงหลง บนใบหน้าจึงอดไม่ได้ที่จะฉายแววทึ่งออกมา

"มิน่าล่ะเขาถึงสามารถสะสมบารมีบนเกาะมังกรแท้ได้สูงส่งขนาดนี้ในเวลาอันสั้น พลังชิงหลงนี่มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!"

"ใช่แล้ว มีพลังแบบนี้อยู่ ก็แทบจะไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีกแล้ว!"

"ขอแค่ยังไม่ตาย ก็สามารถใช้พลังชิงหลงช่วยชีวิตกลับมาได้หมดเลยรึ?"

"ขนาดบาดแผลสาหัสของพวกเรายังรักษาให้หายได้เร็วขนาดนี้ ในการต่อสู้เมื่อครู่นี้ ต่อให้พวกเราทำร้ายเขาได้จริงๆ เขาก็คงรักษาตัวเองให้หายได้อย่างรวดเร็วสินะ"

พวกเขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า ในการต่อสู้เมื่อครู่นี้ หลี่เสวียนยังไม่ได้ใช้พลังชิงหลงเลยด้วยซ้ำ

นั่นก็เป็นเพราะว่า พวกเขายังไม่สามารถสร้างบาดแผลให้กับหลี่เสวียนที่เอาจริงได้เลยน่ะสิ!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกหวาดระแวงหลี่เสวียนมากขึ้นไปอีก!

ถ้าหมอนี่เอาจริงขึ้นมา มันจะน่ากลัวขนาดไหนกันนะ?!

บางที... การยอมติดตามหมอนี่ เกาะมังกรแท้อาจจะมีอนาคตที่สดใสกว่าเดิมก็เป็นได้...

[จบแล้ว]