บทที่ 280 - กระบี่หลิงเทียนผสานค่ายกล! สังหารจอมจักรพรรดิแค้นโลหิต!
บทที่ 280 - กระบี่หลิงเทียนผสานค่ายกล! สังหารจอมจักรพรรดิแค้นโลหิต!
บทที่ 280 - กระบี่หลิงเทียนผสานค่ายกล! สังหารจอมจักรพรรดิแค้นโลหิต!
มังกรแค้นนภาขั้นที่สาม ปะทะกับมังกรกระบี่แห่งค่ายกล!
การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายดำเนินมาถึงช่วงโค้งสุดท้ายแล้ว!
กระบี่แต่ละเล่มบนตัวมังกรกระบี่ถูกมังกรแค้นแยกชิ้นส่วนและทำลายทิ้งจนเริ่มตกเป็นรอง!
ประมุขนิกายเทพทมิฬที่เฝ้าดูการต่อสู้อยู่ไกลๆ ถึงกับตาเป็นประกาย "ถ้าเกิดจอมจักรพรรดิแค้นโลหิตสามารถช่วยข้าฆ่าหลี่เสวียนได้ล่ะก็ นั่นถือเป็นเรื่องดีที่สุดเลยล่ะ แถมหลังจากที่เขาสู้กับหลี่เสวียนเสร็จ พลังของเขาต้องถดถอยลงอย่างหนักแน่! ข้าอาจจะใช้แผนตั๊กแตนจับจักจั่นนกขมิ้นรอโฉบอยู่ด้านหลัง ลอบลงมือช่วงชิงไอมารทั้งหมดของเขามาเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองก็ยังได้!"
เมื่อคิดได้ดังนั้น ภายในใจของเขาก็รู้สึกเร่าร้อนขึ้นมาทันที
เขาตั้งตารอคอยให้จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตทำสำเร็จอย่างใจจดใจจ่อ
ส่วนหลี่เสวียนที่กำลังต่อสู้อยู่ เมื่อสัมผัสได้ว่าค่ายกลกระบี่ดารารอบฟ้าเริ่มอ่อนกำลังลง เขาก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นทึ่งๆ "สมกับที่เป็นจอมจักรพรรดิ ฆ่ายากฆ่าเย็นจริงๆ แฮะ!"
เขาลูบป้ายหยกที่เอว หรือว่าจะเรียกให้อาจารย์มาช่วยดีนะ
ไม่สิ
ยังไม่ถึงช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานสักหน่อย
ต่อให้ค่ายกลกระบี่ดารารอบฟ้าจะถูกทำลาย ตัวเขาก็ยังอยู่ แถมจอมจักรพรรดิแค้นโลหิตก็สูญเสียพลังไปตั้งมากมายขนาดนั้น ถ้าต้องสู้กันจริงๆ เขาก็ยังมีความมั่นใจอยู่มากทีเดียว
เขาบีบนวดลำคอ เตรียมตัวจะลงสนามไปลุยเองแล้ว
และในตอนนั้นเอง
บนเรือรบไท่ซวี พวกเฟิ่งจิ่วเกอมองดูมังกรกระบี่ที่กำลังอ่อนแรงลง ก็อดไม่ได้ที่จะร้อนใจ
พวกนางคิดว่าค่ายกลกระบี่นี้คือไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของหลี่เสวียน หากค่ายกลถูกทำลาย ศิษย์พี่ก็คงต้องพ่ายแพ้แน่ๆ
เป็นธรรมดาที่พวกนางจะร้อนรนดั่งไฟสุมทรวง
"สู้เขานะมังกรกระบี่!"
"อย่าไปแพ้มังกรแค้นนั่นเด็ดขาดเลยนะ!"
มู่หรงฉิงลูบกระบี่เหล็กในมือพลางใช้ความคิด "ถ้าข้าสามารถส่งกระบี่หลิงเทียนเล่มนี้เข้าไปในค่ายกล เพื่อร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับศิษย์พี่ได้ก็คงดีสินะ!"
นางดูออกว่าความลึกล้ำของค่ายกลกระบี่ดารารอบฟ้านั้นอยู่ที่ ยิ่งมีกระบี่มากเท่าไหร่และกระบี่ยิ่งแข็งแกร่งมากแค่ไหน ค่ายกลก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น!
กระบี่หลิงเทียนของนาง ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นศาสตราวุธระดับไหน แต่ก็ต้องเป็นศาสตราจักรพรรดิเป็นอย่างน้อย แถมยังเป็นศาสตราจักรพรรดิระดับท็อปด้วยซ้ำ!
ดูจากการที่มันสามารถฟันกระบี่เก้าชั้นฟ้าขาดกระจุยได้อย่างง่ายดายก็รู้แล้ว
หากส่งกระบี่เล่มนี้เข้าไปในค่ายกล มันต้องช่วยศิษย์พี่เอาชนะมังกรแค้นได้อย่างแน่นอน!
เพียงแต่ความคมกริบของกระบี่หลิงเทียนนั้นรุนแรงเกินไป นอกจากนางแล้ว หากคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปใกล้ก็อาจจะโดนพลังตีกลับจนบาดเจ็บได้
นางไม่แน่ใจว่าหลี่เสวียนจะสามารถใช้กระบี่เล่มนี้ได้หรือเปล่า!
"กระบี่หลิงเทียน เจ้าเต็มใจที่จะไปร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับศิษย์พี่หรือไม่"
มู่หรงฉิงลูบไล้กระบี่หลิงเทียนพลางเอ่ยถาม
และราวกับรับรู้ถึงความตั้งใจของผู้เป็นนาย กระบี่หลิงเทียนก็ส่งเสียงร้องวี้ดดังกังวานออกมา!
มู่หรงฉิงตาเป็นประกาย "เจ้าเต็มใจงั้นเหรอ ดีล่ะ!"
นางชักกระบี่หลิงเทียนออกมา แล้วขว้างมันมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่หลี่เสวียนอยู่
"ศิษย์พี่ รับกระบี่!!"
กระบี่หลิงเทียนพุ่งแหวกอากาศ ปลดปล่อยปราณกระบี่อันมหาศาลออกมา!
หลี่เสวียนที่เดิมทีกำลังจะลงสนามไปลุยเอง เมื่อสัมผัสได้ถึงการมาเยือนของกระบี่หลิงเทียนก็แอบประหลาดใจ เขาขยับนิ้วกระบี่ ใช้เจตจำนงกระบี่เข้าควบคุมกระบี่หลิงเทียน!
วินาทีต่อมา เจตจำนงกระบี่อันดุดันก้าวร้าวก็ทะลักทะลวงออกมาจากกระบี่หลิงเทียน เข้าปะทะกับเจตจำนงกระบี่ของเขา
แต่หลังจากนั้น เจตจำนงกระบี่นั้นก็หดตัวกลับไป ยอมให้หลี่เสวียนควบคุมแต่โดยดี
กระบี่หลิงเทียนส่งเสียงร้องวี้ด ราวกับกำลังจะบอกว่า เห็นแก่หน้าเจ้านายของข้าหรอกนะ ข้าจะยอมให้เจ้าใช้งานสักครั้งก็แล้วกัน!
หลี่เสวียนยิ้มบางๆ "ขอบใจนะศิษย์น้อง"
เขาคว้ากระบี่หลิงเทียนเอาไว้ เสี้ยววินาทีที่จับกระบี่ เจตจำนงกระบี่อันมหาศาลก็พวยพุ่งทะยาน สั่นสะเทือนห้วงอวกาศไกลนับหมื่นลี้!
ในวินาทีนี้ บรรดาผู้ฝึกกระบี่นับไม่ถ้วนราวกับได้เห็นเทพเจ้าแห่งกระบี่มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้า แทบจะทรุดเข่าลงกราบกรานโดยสัญชาตญาณ!
"เจตจำนงกระบี่น่าสะพรึงกลัวอะไรขนาดนี้!!"
"เจ้านั่น แล้วก็กระบี่เล่มนั้นมันยังไงกันแน่?!"
ณ สุสานหมื่นกระบี่ที่พังทลาย เงาร่างของจักรพรรดิกระบี่เก้าพิสดารจ้องมองไปไกลๆ ม่านตาของเขาหดเกร็ง "เป็นเจตจำนงกระบี่ของกระบี่เล่มนั้น... กะแล้วเชียว กระบี่เล่มนั้นเป็นอาวุธที่อยู่เหนือกว่าศาสตราจักรพรรดิจริงๆ ด้วย แต่กระบี่ระดับนี้ กลับยอมสยบต่อเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเนี่ยนะ"
"ช่างน่าประหลาดใจเสียจริง!"
กลางห้วงอวกาศ
หลี่เสวียนกำกระบี่แน่นก่อนจะขว้างมันออกไป กระบี่พุ่งเข้าไปในค่ายกล ผสานเข้ากับมังกรกระบี่ เข้าแทนที่ตำแหน่งผู้นำของกระบี่ไร้มลทิน กลายเป็นกระบี่หลักภายในค่ายกล!
ชั่วพริบตานั้น อานุภาพของค่ายกลกระบี่ก็พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง!
ปราณกระบี่ที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของมังกรกระบี่ ยกระดับความแข็งแกร่งขึ้นนับสิบเท่า!
"โฮก!!"
เสียงคำรามลั่นดุจกระบี่นับหมื่นกรีดร้องพร้อมกัน มังกรกระบี่พุ่งทะยานเข้าขย้ำมังกรแค้นทันที!
และพลังที่ระเบิดออกมาในครั้งนี้ แข็งแกร่งเสียจนทำเอาแม้แต่จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตยังอดไม่ได้ที่จะม่านตาหดเกร็ง!
ตู้ม!
มังกรกระบี่คว้าตัวมังกรแค้นไว้ อ้าปากงับเข้าที่คอของมันจนขาดกระจุย!
จากนั้นแค่ฉีกทึ้งสองสามที มังกรแค้นตัวนั้นก็ถูกสับเป็นชิ้นๆ อย่างง่ายดาย!
แต่นี่ยังไม่จบ
หลังจากจัดการมังกรแค้นเสร็จ มังกรกระบี่ก็พุ่งเป้าไปที่จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตต่อทันที!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวของมังกรกระบี่เข้าครอบงำเขา ปิดกั้นทางหนีทุกเส้นทาง!
"บัดซบ!!"
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตหน้าเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง ไม่คิดเลยว่ามังกรแค้นนภาที่เขาอุตส่าห์ยอมเผาผลาญแก่นโลหิตเพื่อเรียกออกมา จะพ่ายแพ้ราบคาบแบบนี้!
อีกฝ่ายตกลงมีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกกี่ใบกันแน่
แล้วกระบี่เล่มนั้นมันยังไงกัน
เขาเคยเห็นศาสตราจักรพรรดิมาก็มาก แต่ไม่มีศาสตราจักรพรรดิเล่มไหนเทียบได้กับกระบี่เหล็กที่ดูธรรมดาๆ เล่มนี้เลยสักนิด
นี่มันสุดยอดศาสตราจักรพรรดิเลยหรือเปล่าเนี่ย
หรืออาจจะเป็นเครื่องมือเซียนที่เหนือกว่าศาสตราจักรพรรดิไปแล้ว
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
แต่มังกรกระบี่กำลังพุ่งเข้ามากางกรงเล็บใส่เขาแล้ว เขาจึงทำได้เพียงทุ่มกำลังทั้งหมดเข้าต้านทาน!
ตู้ม!!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง!
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตถูกพลังของมังกรกระบี่ซัดเข้าอย่างจัง ร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกกับดวงดาวดวงหนึ่งจนแตกสลาย
เขาพุ่งตัวออกมาจากซากดวงดาว ชี้ดรรชนีออกไป "ดรรชนีแค้นโลหิตทลายดารา!!"
กรงเล็บของมังกรกระบี่ตะปบเข้าใส่ รวบรวมความคมกริบนับหมื่นสาย!
เงาดรรชนีสีเลือดขนาดยักษ์ระเบิดแตกกระจายทันที!
มังกรกระบี่เดินหน้าจู่โจมต่อ!
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตถูกกดหัวตีอยู่ฝ่ายเดียว ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยสักนิด!
เมื่อโดนต้อนมาถึงขั้นนี้ จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตก็หมดความหยิ่งผยองไปโดยสิ้นเชิง
ภายในหัวของเขาเหลือเพียงความคิดเดียว...
หนี!!
ในเมื่อฆ่าหลี่เสวียนไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องรักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้ให้ได้!
เขากลายร่างเป็นแสงสีเลือด หมายจะหนีออกจากค่ายกลกระบี่!
แต่ค่ายกลกระบี่แข็งแกร่งดุจป้อมปราการเหล็กกล้า ปราณกระบี่พุ่งสลับไปมาอย่างหนาแน่น ไม่มีช่องโหว่ให้เขาแทรกตัวหนีออกไปได้เลยแม้แต่น้อย!
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตทำได้เพียงหลบหลีกไปมาอยู่ภายในค่ายกล
แต่เขาคงทนได้อีกไม่นานแน่
การโจมตีของมังกรกระบี่ถี่กระชั้นและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!
บาดแผลบนร่างของจอมจักรพรรดิแค้นโลหิตก็เพิ่มมากขึ้นทุกที!
จู่ๆ
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตก็ทุ่มสุดตัวฟาดฝ่ามือใส่ค่ายกลกระบี่ เดิมทีเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก แต่แล้วเขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง เมื่อมองไปที่ค่ายกล จุดที่เขาโจมตีใส่เมื่อครู่กลับมีรอยแยกปรากฏขึ้น!
เขาตาเป็นประกาย "ข้าว่าแล้วเชียว มันจะเป็นค่ายกลกระบี่ที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานไปได้ยังไง!"
เขารีบพุ่งตัวแทรกผ่านรอยแยกหนีออกจากค่ายกลไปอย่างรวดเร็ว
แต่ทันใดนั้นเอง มังกรฟ้าตัวมหึมาก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าเขา
นั่นก็คือทักษะจำแลงมังกรฟ้าของหลี่เสวียน!
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตรู้ตัวทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เขาหวีดร้องลั่น "หลงกลมันแล้ว!!"
รอยแยกบนค่ายกลกระบี่นั่น เขาไม่ได้เป็นคนโจมตีจนเปิดออกเลยสักนิด
แต่เป็นหลี่เสวียนจงใจเปิดทิ้งไว้ต่างหาก!
ส่วนตัวหลี่เสวียนก็มาซุ่มรออยู่นอกค่ายกล เพื่อรอจังหวะมอบการโจมตีปลิดชีพให้เขา!
"แย่แล้ว!!"
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิตคำรามลั่น รีบเค้นพลังทั่วร่างหมายจะฟาดฝ่ามือสวนกลับไปอย่างลุกลี้ลุกลน!
แต่เขาเผาผลาญแก่นโลหิตและพลังไปตั้งมากมายในค่ายกลกระบี่ ฝ่ามือที่ฟาดออกไปตอนนี้จะไปมีอานุภาพอะไรเหลืออีกล่ะ
หลี่เสวียนกางกรงเล็บตะปบลงมาตรงๆ!
อานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากแผ่นฟ้า ทลายพลังฝ่ามือจนแหลกสลาย แล้วร่วงหล่นลงบนร่างของจอมจักรพรรดิแค้นโลหิต อีกฝ่ายแผดเสียงร้องโหยหวน ร่างกายระเบิดแตกกระจายเป็นจุุณ!
จอมจักรพรรดิแค้นโลหิต จบสิ้นลงแล้ว!!
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย หลี่เสวียนก็ขยับนิ้วกระบี่ ใช้ปราณกระบี่เรียกกระบี่ที่เหลือกลับมาเก็บทีละเล่ม เขายิ้มมุมปาก "จัดการเรียบร้อย เลิกกองได้!"
[จบแล้ว]