บทที่ 240 - หลี่เสวียนลงมือ! สังหารกึ่งจักรพรรดิอย่างง่ายดาย!
บทที่ 240 - หลี่เสวียนลงมือ! สังหารกึ่งจักรพรรดิอย่างง่ายดาย!
บทที่ 240 - หลี่เสวียนลงมือ! สังหารกึ่งจักรพรรดิอย่างง่ายดาย!
ชายชราผมทองกุมกระบี่โบราณเกล็ดมังกรเอาไว้ในมือ กลิ่นอายบนร่างระเบิดออก ยกระดับความแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น! ต่อให้เป็นศาสตรากึ่งจักรพรรดิ ในเวลานี้ก็ไม่อาจต้านทานเขาได้!
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันแข็งแกร่งของเขา สีหน้าของเฟิ่งจิ่วเกอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ปิงหรงเองก็มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ป้ายหยกเสวียนทมิฬเพียงชิ้นเดียว คงไม่สามารถต้านทานกระบี่เล่มนี้ได้แน่!
กระบี่โบราณเกล็ดมังกรฟันฉับลงมา
ปราณกระบี่แหวกอากาศพุ่งทะยาน!
ทว่าในชั่วพริบตานั้น ป้ายหยกสีดำหลายชิ้นก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าพวกนางเอาไว้!
ป้ายหยกเหล่านั้นกางม่านพลังป้องกันซ้อนกันหลายชั้น สามารถต้านทานปราณกระบี่ของกระบี่โบราณเกล็ดมังกรเอาไว้ได้อย่างปาฏิหาริย์!
เป็นเซียวจิ่นอวี้และมู่หรงฉิงที่รีบพุ่งเข้ามาช่วยนั่นเอง
พวกนางนำป้ายหยกเสวียนทมิฬออกมาใช้ป้องกันปราณกระบี่ของกระบี่โบราณเกล็ดมังกรพร้อมกัน
ศาสตรากึ่งจักรพรรดิชิ้นเดียวอาจจะต้านทานไม่ไหว
แต่ถ้ามีถึงหกชิ้นล่ะก็ สบายมาก!
ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงเห็นดังนั้นก็ถึงกับหน้าเหวอไปเลย
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?
ศาสตรากึ่งจักรพรรดิหกชิ้น?
แถมยังเป็นศาสตรากึ่งจักรพรรดิที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะอีกต่างหาก?!
เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
"ยัยเด็กพวกนี้ ตกลงว่าพวกนางมาจากขุมกำลังไหนกันแน่? ทำไมถึงสามารถควักเอาศาสตรากึ่งจักรพรรดิที่เหมือนกันเป๊ะออกมาได้ถึงหกชิ้นพร้อมกัน??"
"บ้าไปแล้ว?!"
ภายในใจของผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงเริ่มเกิดความหวาดหวั่นขึ้นมาบ้างแล้ว
แค่ศาสตรากึ่งจักรพรรดิชิ้นสองชิ้น เขาไม่เห็นอยู่ในสายตาหรอก
ตระกูลหลงของเขาก็พอจะหามาได้เหมือนกัน
แต่การที่มีศาสตรากึ่งจักรพรรดิเหมือนกันเป๊ะถึงหกชิ้นโผล่มาพร้อมกันแบบนี้ มันหมายความว่า เบื้องหลังของพวกนาง จะต้องมีปรมาจารย์หลอมศาสตราขั้นสูงสุดที่สามารถหลอมศาสตรากึ่งจักรพรรดิได้คอยหนุนหลังอยู่อย่างแน่นอน!
และขุมอำนาจที่มีตัวตนระดับนั้นอยู่ ต่อให้เป็นขุมกำลังระดับจักรพรรดิก็ยังต้องให้ความเคารพยำเกรง!
พญางูหลามทมิฬเห็นดังนั้นก็แค่นเสียงเย็นชา "หึ จะมาจากไหนก็ช่างสิ ในเมื่อพวกนางกล้ามาขวางทางพวกเรา ก็ฆ่าพวกนางทิ้งซะให้หมดก็สิ้นเรื่อง! ที่นี่คือเส้นทางจักรพรรดิ ฆ่าพวกนางทิ้งไปซะก็ไม่มีใครรู้แล้วว่าใครเป็นคนทำ!"
ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงได้ยินดังนั้น แววตาก็สาดประกายเหี้ยมเกรียม "เจ้าพูดถูก!"
ทั้งสองคนระเบิดพลังระดับกึ่งจักรพรรดิออกมาพร้อมกัน หมายจะสังหารพวกเฟิ่งจิ่วเกอให้สิ้นซาก!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีจากยอดฝีมือระดับกึ่งจักรพรรดิถึงสองคน ม่านพลังจากป้ายหยกเสวียนทมิฬก็เริ่มสั่นคลอนอย่างรุนแรง
รอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นบนม่านพลัง
พวกเฟิ่งจิ่วเกอหน้าถอดสี รู้สึกถึงวิกฤตแห่งความตายที่คืบคลานเข้ามาใกล้
"แย่แล้ว ป้ายหยกจะต้านไว้ไม่อยู่แล้ว!"
"พวกเราจะทำยังไงดี?"
ในยามหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ภายในหัวของพวกนางก็พลันปรากฏภาพของหลี่เสวียนขึ้นมา ในอดีตเวลาที่พวกนางตกอยู่ในอันตราย ศิษย์พี่ก็จะคอยก้าวออกมาปกป้องพวกนางเสมอ
และในวินาทีที่พวกนางกำลังนึกถึงหลี่เสวียนอยู่นั้นเอง
บนท้องฟ้า ฝ่ามือขนาดยักษ์ก็พลันปรากฏขึ้นมากลางอากาศ!
ฝ่ามือยักษ์ที่อัดแน่นไปด้วยปราณม่วงมหาศาล พุ่งกวาดพาดผ่านระยะทางสามพันลี้ลงมาอย่างดุดัน!
ตู้ม!
ปราณกระบี่จากกระบี่โบราณเกล็ดมังกร และวิชาของพญางูหลามทมิฬ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝ่ามือยักษ์อันทรงพลังนี้ กลับแหลกสลายไปในพริบตาราวกับเศษดินเศษทราย!!
การโจมตีเหล่านั้นไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้กับพวกเฟิ่งจิ่วเกอได้เลยแม้แต่น้อย!
กลิ่นอายที่แฝงอยู่ในฝ่ามือยักษ์นั้น ทำให้พวกเฟิ่งจิ่วเกอคุ้นเคยเป็นอย่างดี
"เป็นศิษย์พี่!!"
"ศิษย์พี่มาช่วยพวกเราแล้ว!!"
พวกนางมองไปรอบๆ ด้วยความดีใจ
แต่กลับไม่เห็นวี่แววของหลี่เสวียนเลย ทำเอาพวกนางอดไม่ได้ที่จะสงสัย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ศิษย์พี่อยู่ที่ไหนกันนะ?
ทางด้านผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงและพญางูหลามทมิฬเองก็ตกตะลึงจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึก
การที่สามารถสกัดกั้นการโจมตีประสานของพวกเขาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้
พลังของคนที่ลงมือ จะต้องเป็นระดับ...
มหาจักรพรรดิอย่างแน่นอน!!
"มีมหาจักรพรรดิลงมือแล้ว!"
"เป็นมหาจักรพรรดิท่านใดกัน?"
พวกเขาหันมองซ้ายมองขวา กวาดสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกไปสำรวจรอบด้าน แต่ก็ไม่พบกลิ่นอายของผู้ที่ลงมือเลยแม้แต่น้อย
ทันใดนั้นเอง
เสียงหนึ่งก็ดังกึกก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน "พวกเจ้าสองคนก็เป็นถึงระดับกึ่งจักรพรรดิ แต่กลับรวมหัวกันมารังแกรุ่นน้อง ช่างหน้าด้านไร้ยางอายจริงๆ!"
น้ำเสียงนั้นชราภาพและทรงพลังยิ่งนัก เมื่อทุกคนได้ยิน ในหัวก็พลันปรากฏภาพของมหาจักรพรรดิชราผู้เปี่ยมไปด้วยบารมี ในขณะที่พวกเฟิ่งจิ่วเกอกลับยิ่งสงสัย
ไม่ใช่ศิษย์พี่งั้นรึ?
แต่กลิ่นอายเมื่อครู่นี้ มันเป็นของศิษย์พี่ชัดๆ เลยนี่นา!
หรือว่าศิษย์พี่ไม่อยากจะปรากฏตัวให้พวกนางเห็น? ทำไมกันล่ะ?
บรรดาสาวๆ ต่างไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรออกมา ทำเพียงแค่เฝ้าดูหลี่เสวียนแสดงละครต่อไป
สีหน้าของพญางูหลามทมิฬและผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ผู้อาวุโสใหญ่รีบเอ่ยขึ้น "ผู้อาวุโส ข้าคือผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลหลงบนทวีปเทียนหลง! ผู้นำตระกูลของข้าก็เป็นถึงมหาจักรพรรดิเช่นกัน หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะไว้หน้ากันบ้าง"
หลี่เสวียนที่ซ่อนตัวอยู่ในความว่างเปล่า ดัดเสียงชราแล้วตอบกลับไป "โอ้ ตระกูลหลงของเจ้ามันยิ่งใหญ่มาจากไหนกัน ข้าถึงต้องไว้หน้าพวกเจ้าด้วย? แล้วก็เจ้างูดำตัวน้อยนั่นด้วย คิดจะวิวัฒนาการเป็นมังกรเรอะ? ฝันกลางวันไปเถอะ ข้าล่ะเกลียดพวกที่ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่าที่สุด พวกเจ้าจงปลิดชีพตัวเองซะเถอะ"
ทุกคนที่ได้ยินถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก
ช่างเป็นมหาจักรพรรดิที่ดุดันเสียจริง
พูดจาไม่เข้าหูก็สั่งให้ปลิดชีพตัวเองเลย!
ต้องรู้เอาไว้นะว่า นี่คือกึ่งจักรพรรดิถึงสองคนเชียวนะ
โดยเฉพาะผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลง เบื้องหลังของเขามีมหาจักรพรรดิคอยหนุนหลังอยู่ เขาไม่กลัวว่าจะแตกหักกับตระกูลหลงเลยหรือไง?
สีหน้าของผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง "ผู้อาวุโส ท่าน..."
"ท่านบ้าอะไรกัน ในเมื่อไม่ยอมปลิดชีพตัวเอง งั้นข้าก็คงต้องลงมือเองแล้ว!"
พูดจบ หลี่เสวียนที่อยู่ในห้วงมิติก็ยื่นมือออกไป!
พลังแห่งจักรพรรดิควบแน่นอยู่ภายใน ดึงดูดพลังวิญญาณอันมหาศาล รวมทั้งแสงจากดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว กลายเป็นฝ่ามือขนาดยักษ์อันสว่างไสวเจิดจรัส!
การโจมตีนี้ ดุดันและทรงพลังจนทำให้ระดับกึ่งจักรพรรดิต้องสิ้นหวัง
มหาจักรพรรดิกับกึ่งจักรพรรดิ
ห่างกันแค่คำเดียว
แต่ความต่างนั้นราวฟ้ากับเหว!
ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลงกำกระบี่โบราณเกล็ดมังกรไว้แน่น พยายามต้านทานสุดชีวิต แต่ปราณกระบี่ที่ฟันออกไปกลับถูกฝ่ามือยักษ์บดขยี้อย่างง่ายดาย ส่วนพญางูหลามทมิฬก็แผดเสียงคำรามลั่น ร่างอันใหญ่โตของมันบิดม้วน ปลดปล่อยหมอกพิษออกมาอย่างไร้ขีดจำกัด!
แต่ฝ่ามือยักษ์กลับระเบิดแรงดึงดูดอันมหาศาลออกมา!
พญางูหลามทมิฬถูกแรงดึงดูดนั้นครอบงำ วินาทีต่อมา ร่างกายของมันก็ถูกกดทับจนค่อยๆ หดเล็กลง สุดท้ายก็กลายเป็นแค่งูตัวน้อย
ก่อนจะถูกฝ่ามือยักษ์บีบจนแหลกละเอียดไปพร้อมกับผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลหลง!!
ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง
กึ่งจักรพรรดิสองคน ถูกบีบตายง่ายๆ แบบไร้ข้อกังขาเลยเนี่ยนะ!
พลังของมหาจักรพรรดิ ช่างน่ากลัวจริงๆ!
และนี่ก็ยิ่งทำให้ยอดฝีมือที่อยู่ในเหตุการณ์ กระหายที่จะก้าวขึ้นเป็นมหาจักรพรรดิมากยิ่งขึ้น
"ที่นี่คือเส้นทางจักรพรรดิ สถานที่ที่ซ่อนวาสนาแห่งการเป็นมหาจักรพรรดิเอาไว้ ขอเพียงมีโอกาส พวกเราก็สามารถเป็นมหาจักรพรรดิได้เช่นกัน!!"
"หากไม่ได้เป็นมหาจักรพรรดิ สุดท้ายก็เป็นได้แค่มดปลวก!"
"ต่อให้เป็นกึ่งจักรพรรดิ เมื่ออยู่ต่อหน้ามหาจักรพรรดิ ก็ยังกระจ้อยร่อยราวกับมดปลวกอยู่ดี!"
"มีเพียงการเป็นมหาจักรพรรดิเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์แข่งขันเพื่อขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดของโลกใบนี้!"
"ข้าจะต้องเป็นมหาจักรพรรดิให้ได้!"
หลังจากที่กึ่งจักรพรรดิทั้งสองสิ้นชีพ หลี่เสวียนก็ไม่ได้ลงมืออะไรอีก
ส่วนอีกด้านหนึ่ง
เฟิ่งจิ่วเกอและปิงหรงก็ได้ดูดซับเลือดมังกรเข้าไปในร่างกายจนหมด
ร่างกายของพวกนางเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง!
หากได้หลอมรวมกับปราณมังกรด้วยล่ะก็ พวกนางจะต้องเผชิญกับการยกระดับครั้งยิ่งใหญ่ทั้งทางร่างกายและสายเลือดอย่างแน่นอน แต่ก่อนหน้านั้น พวกนางต้องออกไปจากดาวโบราณมังกรแท้ดวงนี้เสียก่อน
ตอนนี้มีคนจ้องมองพวกนางตาเป็นมันมากเกินไปแล้ว
เฟิ่งจิ่วเกอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในเมื่อหลี่เสวียนไม่ยอมปรากฏตัว ก็คงมีเหตุผลของเขา นางจึงไม่คิดจะเปิดโปง นางประสานมือคารวะกลางอากาศ "ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ข้า เฟิ่งจิ่วเกอ วันข้างหน้าจะต้องหาโอกาสตอบแทนท่านอย่างแน่นอน"
[จบแล้ว]