บทที่ 710 - สำเร็จ ลื่นไหลดังใจนึก!

บทที่ 710 - สำเร็จ ลื่นไหลดังใจนึก!

สี่เดือนต่อมา

ภายในห้องลับ

ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา จำนวนครั้งที่เว่ยหงก้าวออกจากห้องลับนั้นแทบนับครั้งได้

ในแต่ละวันถ้าเขาไม่ได้นั่งทำสมาธิบำเพ็ญเพียรอย่างหนักก็เอาแต่ศึกษาค่ายกล เวลาที่เหลือก็หมดไปกับการฝึกวาดยันต์ระเบิดตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อน

การฝึกวาดยันต์ตลอดสี่เดือนนี้ ในที่สุดก็ทำให้เว่ยหงเข้าใจแล้วว่าทำไมหลายคนถึงบอกว่าความยากในการวาดยันต์ระเบิดตัวเองนี้อยู่ในระดับที่ยากลากเลือด

นั่นเป็นเพราะตลอดสี่เดือนมานี้ เขาไม่เคยทำสำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว

นี่ขนาดว่าเขายกระดับยันต์ระเบิดตัวเองจนถึงระดับขีดสุดแล้วนะเนี่ย ถ้าเขาเพิ่งจะอยู่ในระดับเริ่มต้นล่ะก็ บางทีอาจจะยังจับจุดไม่ถูกเลยด้วยซ้ำ หากเปลี่ยนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่น คงต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีกว่าจะเข้าถึงระดับเริ่มต้นได้ และถ้าอยากจะวาดให้สำเร็จก็อาจจะต้องฝึกฝนนานถึงห้าหกปี ความยากนี้มันมากกว่ายันต์ทั่วไปไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า

"ไม่ง่ายเลยจริงๆ สี่เดือนแล้ว ข้ายังไม่เคยทำสำเร็จเลยสักครั้ง น่าหงุดหงิดจริงๆ!"

เว่ยหงส่ายหน้ายิ้มเจื่อนๆ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้แต่อย่างใด

แม้ว่าตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา เขาจะยังไม่สามารถวาดยันต์ระเบิดตัวเองออกมาได้อย่างสมบูรณ์ แต่จุดสำคัญต่างๆ ที่ควรทำความเข้าใจเขาก็ทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว แถมยังวาดมาจนถึงไม่กี่เส้นสุดท้ายแล้ว เรียกได้ว่าความสำเร็จอยู่แค่เอื้อม ขอเพียงฝึกฝนอีกสักไม่กี่ครั้งก็น่าจะทำสำเร็จได้อย่างแท้จริง

"เอาล่ะ ลุยต่อ หวังว่าครั้งนี้จะสำเร็จนะ!"

ด้วยความเชื่อมั่นอันแน่วแน่เช่นนี้ เว่ยหงหยิบพู่กันขึ้นมาเริ่มวาดยันต์ต่อทันที

ครั้งนี้เขาวาดยันต์ด้วยความเร็วสูงมาก แถมยังลื่นไหลสุดๆ ปลายพู่กันตวัดพลิ้วไหวรวดเร็วดุจมังกรและงูเลื้อย ท่วงท่าลื่นไหลประดุจเมฆาล่องลอยและสายน้ำไหล อักขระแต่ละตัวถูกวาดลงบนแผ่นหนังอย่างต่อเนื่อง พลังวิญญาณในร่างก็ค่อยๆ หลั่งไหลเข้าไปตามการเคลื่อนไหวของปลายพู่กัน

อักขระบนแผ่นหนังเริ่มเป็นรูปเป็นร่างและสมบูรณ์มากขึ้นเรื่อยๆ อย่างช้าๆ

สีหน้าของเว่ยหงดูจริงจังและมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม มือขวาก็นิ่งสนิทไม่สั่นไหว

เขาทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการวาดยันต์ และด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงรู้สึกว่าการวาดยันต์ในครั้งนี้ราบรื่นเป็นพิเศษ ไม่มีสะดุดเลยแม้แต่น้อย แถมยังลื่นไหลดังใจนึก ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เขาแทบจะลุ่มหลงไปกับมัน

ครึ่งก้านธูปต่อมา เว่ยหงค่อยๆ ยกพู่กันขึ้น จากนั้นสีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นความดีใจสุดขีดพร้อมกับระเบิดเสียงหัวเราะลั่น "สำเร็จ สำเร็จจนได้!"

เขายังไม่ทันได้วางพู่กันในมือลง ยันต์ที่เพิ่งวาดเสร็จบนโต๊ะก็เปล่งแสงสีแดงเจิดจ้าออกมาทันที

วินาทีต่อมา พลังปราณฟ้าดินภายในห้องลับก็เริ่มปั่นป่วน ก่อนจะพุ่งเข้าไปอัดแน่นอยู่ในยันต์ระเบิดตัวเองบนโต๊ะอย่างบ้าคลั่ง ทำให้แสงสีแดงนั้นสว่างวาบยิ่งขึ้นไปอีก

ผ่านไปห้าลมหายใจเต็มๆ พลังปราณฟ้าดินภายในห้องลับถึงค่อยๆ กลับคืนสู่ความสงบ

ในตอนนี้ยันต์ระเบิดตัวเองแผ่นนั้นวางสงบนิ่งอยู่บนโต๊ะ ไม่เพียงแต่จะไม่มีแสงใดๆ เปล่งประกายออกมา แถมยังดูไม่มีอะไรผิดปกติเลยสักนิด ดูสงบเสงี่ยมเจียมตัวสุดๆ

แต่เว่ยหงกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น เขามองยันต์แผ่นนั้นด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขและหยิบมันขึ้นมาพิจารณาดูอย่างละเอียด

"จุ๊ๆ ไม่เลวเลยจริงๆ ไม่เสียแรงที่เหนื่อยยากมาตั้งนาน ในที่สุดก็วาดยันต์ระเบิดตัวเองออกมาจนได้!"

เว่ยหงมีสีหน้าพึงพอใจเป็นอย่างมาก เขารู้สึกว่าความเหนื่อยยากตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่าแล้ว

เมื่อทำสำเร็จหนึ่งครั้ง เขาก็มีความมั่นใจในอัตราความสำเร็จของการวาดยันต์ในครั้งต่อๆ ไปอย่างเต็มเปี่ยม เพราะเขาได้เข้าใจเคล็ดลับในการวาดยันต์ระเบิดตัวเองอย่างถ่องแท้แล้ว การจะวาดยันต์จำนวนมากย่อมไม่ใช่ปัญหา

ทว่าเขาก็รู้สึกสงสัยในยันต์ระเบิดตัวเองแผ่นนี้เช่นกัน คิดไปคิดมาเขาก็เริ่มอัดฉีดพลังวิญญาณในร่างเข้าไปในยันต์ระเบิดตัวเองอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งส่วน!

สองส่วน!

สามส่วน!

ยันต์ระเบิดตัวเองแผ่นนี้เป็นดั่งหลุมไร้ก้น ไม่ว่าเว่ยหงจะอัดฉีดพลังวิญญาณเข้าไปมากแค่ไหน มันก็สามารถรับเอาไว้ได้ทั้งหมด ทำให้เว่ยหงอดที่จะประหลาดใจไม่ได้

เมื่ออัดฉีดพลังวิญญาณในร่างเข้าไปถึงห้าส่วน เขาก็ตัดสินใจหยุดมือ

แม้ว่าตอนนี้เขาจะอยู่ในห้องลับ ไม่น่าจะเจออันตรายอะไร แต่เขายังต้องวาดยันต์ต่อไป จึงไม่มีความจำเป็นต้องผลาญพลังวิญญาณจนหมดเกลี้ยงในตอนนี้

"หึหึ ด้วยระดับบำเพ็ญเพียรสร้างรากฐานขั้นที่สามของข้าในตอนนี้ ถ้าข้าอัดฉีดพลังวิญญาณทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ในยันต์ระเบิดตัวเองแผ่นนี้ ไม่รู้เลยว่าอานุภาพมันจะรุนแรงขนาดไหน!"

เว่ยหงสงสัยใคร่รู้เป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทดสอบ

เมื่อวาดยันต์ระเบิดตัวเองสำเร็จ ก็เท่ากับว่าเขามีไพ่ตายที่ทรงพลังเพิ่มขึ้นมาในมืออีกหนึ่งใบ

แม้จะยังไม่ได้ทดสอบอานุภาพ แต่เขากลับมีความเชื่อมั่นในไพ่ตายใบนี้อย่างแรงกล้า

นั่นเป็นเพราะเขาจะไม่มีวันมียันต์ระเบิดตัวเองเพียงแค่แผ่นเดียวแน่นอน ต่อจากนี้ไปเขาจะวาดมันออกมาเรื่อยๆ ถ้าปายันต์ระเบิดตัวเองออกไปพร้อมกันสิบแผ่นหรืออาจจะหลายสิบแผ่นล่ะก็ ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นปลายก็คงต้องกระอักเลือดแน่ๆ และไม่มีทางที่จะไร้รอยขีดข่วนอย่างแน่นอน

"ที่สำคัญที่สุดก็คือ อานุภาพของยันต์ระเบิดตัวเองชนิดนี้ยังสามารถเพิ่มขึ้นตามระดับการบำเพ็ญเพียรของข้าได้อีกด้วย ขอเพียงข้าทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานขั้นกลางได้ แล้วอัดฉีดพลังวิญญาณทั้งหมดเข้าไปในยันต์ระเบิดตัวเองแผ่นเดียว ยันต์แผ่นนี้ก็มากพอที่จะคุกคามผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นที่หกได้อย่างแน่นอน!"

เว่ยหงครุ่นคิดอย่างละเอียดอยู่ในใจ และคาดหวังกับอานุภาพของยันต์ระเบิดตัวเองเป็นอย่างมาก

หลังจากคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เก็บยันต์ระเบิดตัวเองแผ่นนี้เอาไว้อย่างระมัดระวัง

คราวก่อนเขาซื้อวัตถุดิบวาดยันต์ชุดใหญ่มาจากนครเซียนชางซาน แม้สี่เดือนที่ผ่านมาจะผลาญไปบ้างแล้ว แต่ตอนนี้ในมือก็ยังมีหนังวาดเครื่องรางเหลืออยู่อีกมาก ของพวกนี้เขาซื้อมาด้วยทรัพย์สมบัติกว่าครึ่งที่มี ในเมื่อตอนนี้สามารถวาดยันต์ระเบิดตัวเองได้สำเร็จแล้ว เขาก็ต้องวาดตุนเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ดังนั้นเว่ยหงจึงไม่หยุดพักแม้แต่น้อย เริ่มลงมือวาดยันต์ต่อไปทันที

เมื่อทำสำเร็จครั้งหนึ่งและคุ้นเคยกับการวาดยันต์ระเบิดตัวเองแล้ว อัตราความสำเร็จในการวาดยันต์ของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในช่วงหนึ่งเดือนแรก ภายในห้องลับยังมีเสียงระเบิดดังตู้มต้ามอยู่เป็นระยะ แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน เสียงระเบิดก็เริ่มเบาบางลง บางวันแทบจะไม่ได้ยินเสียงระเบิดเลยสักครั้งสองครั้งด้วยซ้ำ

นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าอัตราความสำเร็จในการวาดยันต์ระเบิดตัวเองของเว่ยหงก้าวไปสู่อีกระดับที่สูงมากแล้ว

เขาลองคำนวณดูแล้ว ตอนนี้อัตราความสำเร็จในการวาดยันต์ระเบิดตัวเองของเขาอยู่ที่ประมาณห้าส่วน เมื่อเป็นเช่นนี้ หากใช้เวลาสักหนึ่งถึงสองปี เขาก็สามารถตุนยันต์ระเบิดตัวเองล็อตใหญ่เอาไว้ได้ ถึงเวลานั้นต่อให้ต้องเจอกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นปลายของตระกูลเฉา เขาก็ไม่เกรงกลัว

"ฮ่าฮ่า เยี่ยม เยี่ยมจริงๆ ปล่อยให้พวกตระกูลเฉานั่งดักรอต่อไปเถอะ ดูสิว่าพวกมันจะทนยื้อเวลาไปได้สักแค่ไหน!"

เว่ยหงยิ่งคิดก็ยิ่งอารมณ์ดี ไม่ได้รู้สึกเลยสักนิดว่าสถานการณ์ของตัวเองกำลังย่ำแย่

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วงเก็บตัวฝึกตน ด้วยความช่วยเหลือจากโอสถ ไม่เพียงแต่ระดับการบำเพ็ญเพียรจะเพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง แต่เขายังได้ศึกษาค่ายกลและวิชายันต์จนก้าวหน้าไปมาก แถมช่วงเวลาว่างจากการฝึกฝนก็ยังสามารถวาดยันต์ระเบิดตัวเองมาตุนไว้ได้อีกมากมาย ชีวิตแบบนี้เขาย่อมไม่มีอะไรให้ต้องบ่น

ส่วนเรื่องอื่นๆ ตอนนี้ยังไม่ได้อยู่ในหัวของเขาเลย

"รอดูไปก่อนว่าข้าจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานขั้นกลางได้หรือไม่ ถ้าทะลวงได้สำเร็จ ภัยคุกคามจากตระกูลเฉาก็จะลดน้อยลงไปอีกหลายส่วน แต่ถ้าไม่ได้ ค่อยคิดหาวิธีอื่น!"

เว่ยหงรู้ดีแก่ใจว่า ภัยคุกคามจากตระกูลเฉานั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่คอขาดบาดตายอะไร การยกระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาต่างหากที่สำคัญที่สุด ตราบใดที่เขาสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานขั้นกลางได้ ด้วยวิธีการพลิกแพลงและพลังรบที่แท้จริงของเขาในตอนนี้ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นปลายของตระกูลเฉา เขาก็ไม่กลัวเกรงเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นตอนนี้เขาจึงแค่อยากตั้งใจฝึกฝนต่อไป รอดูว่าจะสามารถทะลวงด่านได้สำเร็จหรือไม่

[จบแล้ว]