บทที่ 310 - เพลงรัฐฉู่ก้องกังวาน แม่น้ำอูเจียงปรากฏ

บทที่ 310 - เพลงรัฐฉู่ก้องกังวาน แม่น้ำอูเจียงปรากฏ

เพลงรัฐฉู่! เพลงรัฐฉู่ดังขึ้นอีกแล้ว!

แตกต่างจากน้ำเสียงอ่อนโยนของอวี้จี เพลงรัฐฉู่ในครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยความฮึกเหิม!

เสียงอันทรงพลังของบุรุษชาตรีดังกึกก้อง ราวกับจะแผดเสียงให้มิติเร้นลับแห่งนี้แตกสลาย!

เสียงตะโกนดังก้องขึ้นเรื่อยๆ ระลอกแล้วระลอกเล่า

แถมยังฟังออกอย่างชัดเจนว่าไม่ได้มีแค่คนเดียว แต่เป็นคนกลุ่มใหญ่!

กลุ่มนักรบที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายอันน่าเกรงขาม!

เพลงรัฐฉู่ยังคงดังกังวานไปทั่วสมรภูมิ

หมอกน้ำเริ่มพวยพุ่งขึ้นมาอย่างช้าๆ

บดบังวิสัยทัศน์ของผู้คนให้มองเห็นได้ไกลสุดเพียง 10 เมตร

วินาทีนี้ทั้งเซี่ยอวี่และคนของตระกูลต่งต่างก็พร้อมใจกันตรึงกำลังไว้อย่างเงียบเชียบ

เซี่ยอวี่อยากจะรอดูว่าด่านท้าทายนี้จะเกิดอะไรขึ้น

ส่วนแม่ทัพของตระกูลต่งก็อยากจะรอดูว่าเซี่ยอวี่จะมาไม้ไหน จึงเลือกที่จะดูลาดเลาไปก่อน

ผู้นำทัพของตระกูลต่งมีด้วยกันสามคน

หนึ่งในนั้นคือเจี่ยสวี่ที่ประทับตราหมายหัวหุ่นเชิดไร้รูปลักษณ์เอาไว้

ส่วนอีกสองคนเป็นฮีโร่หน้าใหม่ของตระกูลต่ง

ต่อให้เป็นในช่องแชทโลกที่มีคนอยู่มากมายมหาศาลก็ยังไม่มีใครดูออกว่าสองคนนี้เป็นใคร

หนึ่งในฮีโร่เอ่ยปากพูดกลั้วหัวเราะกับฮีโร่อีกคนว่า

"พี่จื้อหราน เซี่ยอวี่เปิดด่านท้าทายแบบนี้ กะจะเล่นตุกติกกับพวกเราสินะ"

ฮีโร่ที่ถูกเรียกว่าจื้อหรานพยักหน้ารับ

"ฉลาดไม่เบา พวกเราอยู่ข้างนอกเมือง การเปิดด่านท้าทายจะทำให้มอนสเตอร์มาผลาญพลังของพวกเราได้"

พูดถึงตรงนี้เขาก็เปลี่ยนน้ำเสียง พร้อมกับเผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมา

"พวกเราคุมทัพมาตั้ง 1900000 นาย นี่ยังเป็นแค่ด่านแรกของแดนบรรพชนเท่านั้น มันจะมาขวางพวกเราได้ยังไง"

ผู้มาเยือนนั่งนิ่งอยู่บนหลังม้า รอดูว่าหมอกน้ำที่เริ่มหนาทึบขึ้นเรื่อยๆ ตรงหน้าจะสร้างปัญหาอะไรได้บ้าง

ส่วนเจี่ยสวี่ที่อยู่ข้างๆ ก็เอื้อมมือไปสัมผัสละอองน้ำในอากาศ พลางขมวดคิ้วมุ่นไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

...

[ช่องแชทโลก]:

"ได้ยินไหม ฟังชัดหรือเปล่า เห็นบอกว่าคนนึงชื่อ 'จื้อหราน' ขอผู้รู้ระดับเทพมาช่วยให้ความรู้หน่อยสิ"

"จื้อหราน น่าจะหลี่เจวี๋ยล่ะมั้ง นามรองจื้อหราน เคยรับใช้ต่งจั๋วผู้เป็นบรรพชนของตระกูลต่งมาก่อน"

"ในเมื่อคนนี้คือหลี่เจวี๋ย งั้นอีกคนก็น่าจะเป็นกัวซื่อล่ะสิ เพราะเจี่ยสวี่ก็อยู่ที่นี่ด้วย"

"สองคนนี้ยังอยู่ด้วยกันอีกเหรอ ไม่ใช่ว่าแตกคอกันไปแล้วหรือไง"

"ตอนนี้กลายเป็นฮีโร่กันหมดแล้ว ต้องมารับใช้เจ้าเมืองคนเดียวกัน จะมามัวแค้นเคืองอะไรกันอีกล่ะ ฮีโร่ตั้งเยอะแยะภายใต้สังกัดเจ้าเมืองใหญ่ ตอนมีชีวิตอยู่ก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้างแหละ"

"ซี๊ดดด เจี่ยสวี่ กัวซื่อ หลี่เจวี๋ย นี่มันจัดทัพแบบไหนกันเนี่ย ต่งเหยาจู่ไม่กลัวโดนแว้งกัดหรือไง"

"เชี่ยเอ๊ย เจี่ยสวี่ กุนซือพิษในตำนานคนนั้นน่ะนะ ดูท่าทางก็ไม่เห็นจะพิษสงเยอะตรงไหนเลย!"

"ปกติแหละ ยิ่งเป็นคนอำมหิต ท่าทางก็ยิ่งดูสุภาพเรียบร้อย"

"ทัพชุดนี้บวกกับทหารอีก 1900000 นาย เซี่ยอวี่งานเข้าแน่!"

"อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุปเลย รอดูกันต่อไปเถอะ ยังไงซะเซี่ยอวี่ก็เปิดด่านท้าทายแล้ว ตระกูลต่งที่อยู่ข้างนอกเมืองต้องโดนโจมตีตรงๆ แน่นอน"

"ข้าว่าร่อแร่ ถึงเซี่ยอวี่จะเปิดด่านตามหลังต่งเหยาจู่ ทำให้มอนสเตอร์แข็งแกร่งกว่าด่านก่อนหน้านี้ก็เถอะ แต่ตระกูลต่งมีคนตั้งเยอะ แถมเป้าหมายแรกของมอนสเตอร์ก็คือเมืองของเซี่ยอวี่ด้วย"

"ซี๊ดดด ถ่ายทอดสดนี่มันสนุกจริงๆ ข้ากินข้าวไปยังดูไปเลยเนี่ย เร็วเข้าสิ ขยับไปฉากต่อไปสักที มอนสเตอร์รีบๆ ออกมาได้แล้ว!"

"ออกมาแล้ว ออกมาแล้ว!"

...

หมอกน้ำปริมาณมหาศาลพวยพุ่งขึ้นมานอกเมือง

เมื่อหมอกหนาทึบถึงระดับหนึ่ง

เพลงรัฐฉู่ก็เงียบหายไป

ท่ามกลางสายตาจับจ้องของทุกคน แม่น้ำสายกว้างใหญ่ก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของกองทัพตระกูลต่ง

ต่อให้ทหารตระกูลต่งจะเตรียมพร้อมรับมือไว้แล้ว แต่ก็คิดไม่ถึงว่าใต้เท้าของพวกตนจะมีแม่น้ำโผล่ขึ้นมาดื้อๆ!

ทหารเกือบ 200000 นายพากันตกลงไปในแม่น้ำ

แต่พวกเขากลับพบว่านอกจากกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากแล้ว ในแม่น้ำนี้ก็ไม่มีอันตรายใดๆ เลย

ทหารที่ตกน้ำจึงพากันตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอด

ไม่ไกลออกไป เซี่ยงอวี่ที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองคู่กับเซี่ยอวี่มองดูแม่น้ำสายนี้ด้วยดวงตาเบิกกว้าง

"นี่มัน... แม่น้ำอูเจียง!"

...

เหล่าทหารที่ตกน้ำอาศัยสเตตัสอันแข็งแกร่งของตัวเองแหวกว่ายฝ่ากระแสน้ำเข้าหาฝั่ง

ส่วนทหารที่ยืนอยู่ริมฝั่งทั้งสองฝั่งก็ยื่นมือออกไปช่วยดึงเพื่อนขึ้นมา

จังหวะนั้นเอง ก้นแม่น้ำก็มีแสงสีแดงวงใหญ่สาดส่องขึ้นมา

ทำเอาทุกคนตกใจจนต้องรีบเร่งความเร็วในการว่ายเข้าฝั่ง

แต่กลับไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า บนฝั่งเริ่มมีโครงกระดูกโผล่ขึ้นมาทีละโครง

"อ๊ากก!!!"

"อ๊ากก!"

"ฉึก!"

"อั้ก!"

เสียงร้องอุทานและเสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่ว

วิญญาณสีแดงดำจำนวนมหาศาลปีนขึ้นมาจากแม่น้ำ เข้าเข่นฆ่าทหารที่ยังว่ายอยู่ในน้ำไปทีละคน

โครงกระดูกที่อยู่ริมฝั่งก็เริ่มเปิดฉากสังหารหมู่ทหารที่อยู่ใกล้เคียงอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน!

"โจมตี ระวังรอบตัวด้วย!" ทหารตระกูลต่งรีบตั้งสติรับมือทันที

เสียงสั่งการดังกึกก้องไปทั่วทุกมุมของกองทัพ

ทหารเริ่มเปิดฉากโต้กลับโครงกระดูกและวิญญาณสีแดงดำ

ทว่าเมื่ออยู่ในแม่น้ำ ทหารตระกูลต่งที่คุ้นเคยกับการขี่ม้ารบทำศึกบนที่ราบและภูเขามาอย่างยาวนานกลับกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างหนัก

ทหารล้มตายไปทีละคน แถมยังโจมตีวิญญาณพวกนั้นแทบไม่เข้า

บางคนถึงกับจมน้ำตายไปเลยก็มี

สถานการณ์บนฝั่งดูเผินๆ เหมือนจะดีกว่าหน่อย

โครงกระดูกพวกนี้ถึงจะมีพลังป้องกันสูง แต่ยังไงซะก็ยังพอทำลายได้

ทหารตระกูลต่งที่มีจำนวนมหาศาลใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็สามารถบดขยี้โครงกระดูกบนฝั่งทั้ง 20000 โครงจนแหลกละเอียด

ทว่าก็ต้องแลกมาด้วยชีวิตของทหาร 50000 นายเช่นกัน

หากไม่นับรวมตอนที่ถูกลอบโจมตีทีแรก ก็เห็นได้ชัดเลยว่าพลังรบของโครงกระดูกพวกนี้เหนือกว่าทหารตระกูลต่งมาก!

ทว่าเรื่องน่าตกใจก็เกิดขึ้น

โครงกระดูกที่แตกสลายไปแล้วกลับมีวิญญาณสีแดงดำลอยออกมา แล้วพุ่งลงไปในแม่น้ำ

เข้าร่วมวงต่อสู้ในนั้นด้วย

ดังนั้นตอนนี้แม้ศัตรูบนฝั่งของตระกูลต่งจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่ศัตรูในแม่น้ำกลับมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น

เมื่อได้รับการสมทบจากวิญญาณสีแดงอีก 20000 ดวง

สถานการณ์การต่อสู้ในแม่น้ำก็กลายเป็นการถูกกดขี่อยู่ฝ่ายเดียว

ทหารตระกูลต่งที่หนีขึ้นฝั่งไม่ทันถูกสังหารจนหมดเกลี้ยง

คนบนฝั่งพยายามจะตอบโต้ แต่วิญญาณสีแดงดำพวกนี้ไม่ยอมโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาเลย ทำให้โจมตีโดนได้ยากมาก

ทำได้เพียงสาดสกิลโจมตีระยะไกลลงไปในแม่น้ำอย่างต่อเนื่องเท่านั้น

ท้ายที่สุด ไม่รู้ว่าฆ่าวิญญาณสีแดงดำไปได้กี่ดวง แต่ลูกธนู หอก แหลน ลูกไฟ และทรัพยากรอื่นๆ กลับถูกผลาญไปมหาศาล

...

บนกำแพงเมืองของแดนบรรพชน

เนื่องจากทัศนวิสัยถูกหมอกน้ำบดบัง เพื่อความสะดวกในการติดตามสถานการณ์ของทหารตระกูลต่งที่อยู่ข้างนอก

เซี่ยอวี่จึงเปิดหน้าจอฉายภาพช่องแชทโลกขึ้นมา

ข้อความมากมายไหลผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว

"นี่มันมอนสเตอร์บ้าอะไรเนี่ย ตอนแรกก็เป็นโครงกระดูกโคตรอึด พอตายไปดันกลายเป็นวิญญาณที่เก่งกว่าเดิมอีก!"

"มาแล้วๆ ข้าเพิ่งบันทึกสถานการณ์การรบเมื่อกี้ สรุปตัวเลขได้ว่า ตระกูลต่งสูญเสียทหารบนฝั่งไป 50000 นาย สูญเสียทหารในน้ำไป 160000 นาย รวมทั้งหมด 210000 นาย!"

"เชี่ยเอ๊ย จริงดิ นี่น่ะเหรอตระกูลใหญ่ ยกทัพมาล้อมเมืองเขาแท้ๆ แต่ตัวเองดันตายไปก่อนตั้งสองแสนกว่าคน!"

"นายจะไปรู้อะไร นี่เขาเรียกว่าพิธีเปิด ตระกูลใหญ่เขารวยทรัพย์สินเยอะแยะ ชอบต่อให้พวกคนธรรมดาอย่างเราสักแสนสองแสนคนไง!"

"เรื่องประชดประชันนี่ต้องยกให้นายเลยจริงๆ!"

"เมื่อกี้ข้าได้ยินเซี่ยงอวี่พูดว่าอะไรนะ แม่น้ำสายนี่คือแม่น้ำอูเจียงงั้นเหรอ แม่น้ำอูเจียงที่เขาตายตรงนั้นน่ะนะ"

...

เมื่อเห็นประโยคนี้ เซี่ยอวี่ก็หันไปมองเซี่ยงอวี่ด้วยความสงสัย

เซี่ยงอวี่มีสีหน้าเคร่งเครียด ลมหายใจหอบถี่

มือที่กำหอกป้าอ๋องแน่นจนข้อป้อมขาวซีด

เมื่อสบตากับเซี่ยอวี่ เขาก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น

"แม่น้ำอูเจียงสายนันนั่นแหละ!"

"แถม... จากวิญญาณพวกนั้น ข้ารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก!"

"มัน... ฮึกเหิมมาก!!!"

[จบแล้ว]