บทที่ 1: ฉากระทึกขวัญท่ามกลางวงล้อมของดาวมหาวิทยาลัยและการสารภาพรัก

บทที่ 1: ฉากระทึกขวัญท่ามกลางวงล้อมของดาวมหาวิทยาลัยและการสารภาพรัก

เมืองหนานเฉิง

ใกล้กับมหาวิทยาลัยจิงไห่

ซูเฉินเพิ่งจะก้าวเท้าออกมาจากบริษัทโฆษณาที่เขาฝึกงานอยู่และกำลังเดินกลับบ้าน เขาเป็นนักศึกษาปีสุดท้าย และทางมหาวิทยาลัยได้จัดหาโอกาสในการฝึกงานครั้งนี้ให้แก่เขา

ในฐานะผู้ที่เพิ่งกลับชาติมาเกิดใหม่ ในชีวิตก่อนเขาเป็นเพียงมนุษย์เงินเดือนผู้สมถะที่ต้องก้มหัวให้ตัวเองหน้ากระจกทุกวัน! การทำงานตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงสามทุ่ม หกวันต่อสัปดาห์ ทำให้เขามีความเชื่อเสมอว่าการพึ่งพาตนเองคือหนทางที่มีเกียรติที่สุดสำหรับคนหาเช้ากินค่ำ! เพราะความสุขสบายนั้นมีไว้สำหรับคนรวยเท่านั้น!

เพื่อที่จะเอาชนะโลกใบนี้ เขาไม่เคยพึ่งพาทั้งพ่อและแม่! ไม่ได้พึ่งพาการทำงานหรือเงินทอง! พึ่งพาเพียงชีวิตของตัวเองเท่านั้น! เขาเชื่อเสมอว่าตราบใดที่เขาขยันทำงานมากพอ เจ้านายของเขาก็จะมีชีวิตที่ดีขึ้นได้!

แต่หลังจากข้ามภพมาสู่ชีวิตนี้ เดิมทีเขาคิดว่าคงจะได้ใช้เวลาใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างสบายใจสักปีหรือสองปี! แต่ช่างประจวบเหมาะเหลือเกินที่ตอนนี้เขากลับมาเป็นมนุษย์เงินเดือนในร่างนักศึกษาฝึกงานผู้ทรงเกียรติอีกครั้ง!

ขณะเดินกลับบ้าน ในจังหวะที่เขากำลังรู้สึกเวทนาตัวเองอยู่นั้น เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นในหัว...

【ยินดีด้วย โฮสต์! ทำการผูกมัดกับระบบ ‘รับเงินคืนสิบเท่า’ สำเร็จ!】

"อะไรกันเนี่ย?"

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ระบบรับเงินคืนสิบเท่า?"

ซูเฉินขยี้หัวตัวเอง เขาเคยอ่านนิยายมามากมายและรู้ดีว่าระบบคืออะไร!

"รับเงินคืนจากการใช้จ่ายเนี่ยนะ..."

"หมายความว่าถ้าฉันจ่ายเงินไป ฉันจะได้เงินคืนกลับมาสิบเท่าเหรอ?"

เขามองไปรอบถนนอย่างเหม่อลอย และบังเอิญว่ามีร้านชานมตั้งอยู่ข้างหน้าพอดี

"ลองดูหน่อยจะเป็นไรไป? เผื่อว่ามันจะเป็นเรื่องจริง"

คิดได้ดังนั้น เขาก็เดินตรงไปที่หน้าร้าน

"ป้าครับ ขอชามะนาวแก้วนึงครับ! ขอบคุณครับ!"

หลังจากป้าพนักงานจัดการอย่างคล่องแคล่ว ไม่ถึงสองนาทีเธอก็ยื่นชามะนาวที่เขาสั่งมาให้

"พ่อหนุ่ม นี่จ้ะ 14 หยวน!"

ซูเฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนรหัสคิวอาร์โค้ดด้วยวีแชท ทันทีที่จ่ายเงินเสร็จ เขาก็ถึงกับตะลึงค้าง! เพราะในหัวของเขา เสียงระบบที่แสนไพเราะพลันดังขึ้นทันที!

【ยินดีด้วย! คุณจ่ายเงินสำเร็จ 14 หยวน และได้รับเงินคืน 140 หยวน!】

"คุณพระช่วย!"

"มันเป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย?"

"นี่มันจังหวะคนจะรวยชัดๆ!"

ซูเฉินรีบเปิดวีแชทขึ้นมาตรวจสอบ ข้อความแจ้งเตือนว่าได้รับเงิน 140 หยวน ปรากฏเด่นหราอยู่ในรายการเดินบัญชีของเขา! เขาพยายามรีเฟรชหน้าจออยู่หลายครั้ง ถึงขนาดออกจากแอปแล้วล็อกอินใหม่! และข้อความรับเงิน 140 หยวนนั้นก็ยังคงแสดงอยู่ตรงนั้นอย่างชัดเจนและสัตย์จริง!

ในวินาทีนี้ดวงตาของซูเฉินเป็นประกาย เขามองกลับไปที่ร้านชานมด้วยความดีใจสุดขีด

"ป้าครับ! เอาชานมเพิ่มอีกห้าแก้วเลย!"

แต่คุณป้าถึงกับอึ้ง! เธอเงยหน้าขึ้นจากเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

"จริงเหรอ? พ่อหนุ่มจะสั่งคนเดียวห้าแก้วเลยเหรอจ๊ะ?"

ซูเฉินได้แต่ยิ้มแห้งๆ "จริงครับ! ป้าช่วยทำรีบให้ผมหน่อยนะ!"

จากนั้นคุณป้าก็เริ่มลงมือทำด้วยความเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง และในที่สุดเมื่อซูเฉินจ่ายเงินเสร็จ ก็เป็นไปตามคาด! เสียงนั้นดังขึ้นในหัวเขาอีกครั้ง!

【ยินดีด้วย! คุณจ่ายเงินสำเร็จ 70 หยวน และได้รับเงินคืน 700 หยวน!】

ซูเฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความแจ้งเตือนเงินเข้า 700 หยวน เขาตกตะลึงไปเลย!

"โอ้โห!"

"ระบบนี้คืนเงินเร็วเกินไปไหมเนี่ย?"

"เพิ่งจ่ายเสร็จ เงินก็เข้าบัญชีทันทีเลยเหรอ?"

ในขณะที่เขายังคงตกอยู่ในความตกตะลึงนั้นเอง กลุ่มนักศึกษาสาวสวยหลายคนก็เดินตรงเข้ามา

"ป้าคะ! เอาชานมสี่แก้วค่ะ!"

"อ้าว? นั่นใช่รุ่นพี่ซูเฉินจากคณะออกแบบโฆษณาหรือเปล่าน่ะ?"

"ว้าว! เขาหล่อจริงๆ เลย! พ่อหนุ่มคนนี้แหละ ฉันตกหลุมรักเข้าเต็มเปาเลย!"

"หึ หยุดเพ้อฝันเถอะ เขาจะมาชอบเธอได้ไง!"

"ใช่ๆ! ถ้าเขาจะชอบใครสักคน ก็ต้องเป็นหลินเฉียวซานของเราสิ!"

หลังจากเห็นรูปลักษณ์อันโดดเด่นของซูเฉิน สาวๆ เหล่านั้นก็แสดงสีหน้าหลงใหลออกมาทันที และในฐานะดาวมหาวิทยาลัยคนใหม่ หลินเฉียวซานเองก็ตกตะลึงในความหล่อเหลาที่หาใครเปรียบไม่ได้ของซูเฉินเช่นกัน!

ซูเฉินค่อยๆ ดึงสติกลับมาจากความตกใจก่อนหน้านี้ เขามองไปเห็นหลินเฉียวซานที่กำลังจ้องมองเขาอยู่พอดี เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าในฐานะดาวมหาวิทยาลัยที่ทุกคนยอมรับ เธอทำให้เขารู้สึกเจริญหูเจริญตาจริงๆ!

"ยัยหนูคนนี้!"

"น่ารักจริงๆ!"

แต่ซูเฉินไม่ใช่พวกบ้าผู้หญิงแน่นอน! เขาเพียงแค่ยักไหล่แล้วพูดกับกลุ่มนักศึกษาสาวเหล่านั้นว่า:

"เฮ้ น้องๆ! พี่เพิ่งซื้อชานมมาห้าแก้ว"

"พวกเธอเอาไปดื่มกันเถอะ! ไม่ต้องซื้อเพิ่มหรอก!"

"ไม่อย่างนั้นมันจะเสียของเปล่าๆ สำหรับพี่!"

แน่นอนว่าซูเฉินไม่มีทางดื่มชานมเยอะขนาดนั้นได้คนเดียวหรอก เมื่อกลุ่มสาวน้อยเหล่านั้นได้ยินรุ่นพี่เสนอชานมให้ พวกเธอต่างก็ดีใจกันยกใหญ่ โดยเฉพาะหลินเฉียวซาน!

เธอถึงกับเข้ามาคล้องแขนซูเฉินแล้วเริ่มอ้อนพร้อมกับเขย่าแขนเขาไปมา!

"เย้! เย้! รุ่นพี่คะ รุ่นพี่ใจดีที่สุดเลย!"

"แถมยังเลี้ยงชานมพวกเราด้วย!"

"ถ้าอย่างนั้น ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่!"

สาวๆ คนอื่นก็รีบเข้ามาห้อมล้อมทันที... สิ่งนี้ทำให้ซูเฉินทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลย

"เฮ้! พี่บอกว่า... แค่ดื่มชานมแก้วเดียวเอง! อย่ามารุมพี่แบบนี้สิครับ"

ในเวลานั้นเหล่านักศึกษาที่เดินผ่านไปมา ต่างมองภาพนี้ด้วยสายตาอิจฉาตาร้อน!

"เช้ด! นั่นมันดาวมหาวิทยาลัยคนใหม่ไม่ใช่เหรอ?"

"หือ? เธอเข้าไปรุมล้อมหมอนั่นทำไมกันน่ะ??"

"คุณพระ! นั่นมันนางฟ้าของฉัน! ทำไมเธอถึงไปกุมมือพ่อหนุ่มคนนั้นล่ะ?"

"ได้ยินว่าหมอนั่นอยู่คณะออกแบบโฆษณา ชื่อซูอะไรสักอย่างนี่แหละ!"

"ไม่ต้องพูดถึงเลย แม่งเอ๊ย! พ่อหนุ่มคนนั้นหล่อกว่าฉันจริงๆ ด้วย!"

...หลังจากถูกหลินเฉียวซานและคนอื่นๆ รุมล้อม ซูเฉินก็รีบชูชานมในมือขึ้นทันที

"เอาละ! เอาละ! พวกเธอรับไปเถอะ! พี่จะไปแล้ว!"

พูดจบเขาก็รีบยัดถุงชานมใส่มือสาวๆ เหล่านั้น แล้วพยายามจะปลีกตัวหนีไป สำหรับสาวๆ ที่กำลังคลั่งไคล้เหล่านี้... เขารู้สึกเพียงว่าเขาไม่กล้าไปต่อกรด้วยหรอก! ไม่กล้ายุ่งด้วยจริงๆ!

ใครจะไปรู้ว่าทันทีที่ซูเฉินเดินออกมาจากฝูงชน หลินเฉียวซานก็รีบก้าวเท้าตามมาขวางทางเขาไว้ทันที!

"รุ่นพี่คะ รอเดี๋ยวก่อนค่ะ!"