บทที่ 35 สอบจบการศึกษาค่ายฝึก

บทที่ 35 สอบจบการศึกษาค่ายฝึก

มารีนฟอร์ด

ค่ายฝึกนายทหาร

ภายในห้องเรียน เซเฟอร์ ในฐานะหัวหน้าครูฝึก ยืนอยู่หน้าโพเดียม แจกกระดาษข้อสอบให้เหล่าทหารที่นั่งอยู่ด้านล่าง

ค่ายฝึกนายทหารรุ่นนี้ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก ผู้เข้าฝึกอบรมจากทั่วโลกแสดงความพยายามและผลลัพธ์ที่น่าพอใจต่อ เซเฟอร์ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการฝึก และการประเมินผลหลังจากนี้จะส่งผลต่ออนาคตและความก้าวหน้าของทหารเหล่านี้ ตัวอย่างเช่น การสอบข้อเขียนในตอนนี้ เป็นการประเมินผลการเรียนรู้ทางวิชาการ

เซเฟอร์ เป็นครูที่เปี่ยมด้วยคุณสมบัติอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ใช่ลูกศิษย์ทุกคนจะมีพลังการต่อสู้ระดับปีศาจ แต่สำหรับเขา ไม่ว่าจะเก่งหรืออ่อน ทุกคนคือลูกศิษย์ นักเรียนที่อ่อนแอกว่าสามารถเข้าสู่ กองทัพเรือ ด้วยผลการเรียนดีเยี่ยม เพื่อทำหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการ ใช้กลยุทธ์และการจัดการโลจิสติกส์ในตำแหน่งที่เหมาะสม แน่นอนว่าถ้าผลการเรียนห่วยแตกก็ไม่เป็นไร โลกนี้วัดกันที่ความแข็งแกร่งเป็นหลัก มีนักเรียนประเภทนี้เยอะแยะ แต่ตราบใดที่ฝีมือถึงขั้นและมีทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม อนาคตก็สดใสได้เช่นกัน

เขาไม่จำกัดนักเรียนไว้ในกรอบเดียว เขาเคารพและเข้าใจพรสวรรค์ของทุกคน พร้อมที่จะช่วยให้พวกเขาพัฒนาศักยภาพสูงสุดออกมา

ดราก้อน ที่นั่งอยู่แถวหน้าสุด เริ่มเขียนยิกๆ ทันทีที่ได้รับกระดาษข้อสอบ เขาเป็นหนึ่งในนักเรียนไม่กี่คนในค่ายที่เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ เซเฟอร์ และผู้บริหารระดับสูงของ มารีนฟอร์ด คาดหวังในตัวเขาไว้สูงมาก

ซากาซึกิ ที่นั่งทางขวาก็ไม่น้อยหน้า ภายใต้สีหน้าเคร่งขรึมคือจิตใจที่เยือกเย็น เป้าหมายของเขาคือการเป็น พลเรือเอก หรือแม้กระทั่ง จอมพลเรือ เขาไม่ยอมพลาดโอกาสในการเรียนรู้ ความรู้เหล่านี้ที่ใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อยก็เข้าใจได้ สำหรับเขาแล้วมันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

แต่ก็มีบางคนที่ขาดความมั่นใจ นั่งเกาหัวแกรกๆ อยู่ที่โต๊ะ

เวลาหนึ่งชั่วโมงเพียงพอสำหรับการสอบ ดราก้อน และ ซากาซึกิ เหมือนกำลังแข่งขันกัน ทั้งคู่ทำข้อสอบเสร็จภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หลังจากส่งกระดาษคำตอบให้ เซเฟอร์ ทั้งสองก็เดินออกจากห้องสอบไปก่อน เซเฟอร์ กวาดตามองข้อสอบของพวกเขาคร่าวๆ แล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ

หลังสอบข้อเขียนคือการสอบภาคปฏิบัติ โรลดี้ มารออยู่ที่ลานฝึกนานแล้ว

มองดู ดราก้อน และ ซากาซึกิ ที่ยืนห่างกันคนละโยชน์ เขาส่ายหัวอย่างอ่อนใจ

ข่าวลือเป็นจริงแฮะ สองคนนี้เข้ากันไม่ได้จริงๆ

เมื่อเห็น โรลดี้ รออยู่ที่ลานฝึก ดราก้อน และ ซากาซึกิ ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้น ดราก้อน ก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น หัวเราะร่าพลางตบไหล่ โรลดี้

“ออกจากโรงพยาบาลแล้วเหรอเจ้าหนู? ดูท่าทางจะหายดีแล้วนี่นา! เป็นไงบ้าง ภารกิจกับ ตาแก่ ของชั้น ได้ปะทะกับเจ้าโรคจิต โรเจอร์ ด้วยใช่ไหม? รู้สึกยังไงบ้าง?”

“จะเป็นไงได้ล่ะ? ชั้นก็แค่เกือบซ้อมเจ้า เรย์ลี่ ปางตายแค่นั้นเอง!”

โรลดี้ ยืนเท้าสะเอว ทำหน้าอวดดีสุดๆ เห็นท่าทางมั่นหน้าของเขา ทั้ง ซากาซึกิ และ ดราก้อน ตาโตด้วยความตกใจ

พวกเขาหมกตัวอยู่ในค่ายฝึก ยุ่งอยู่กับการเตรียมสอบจบ ได้ข่าวแค่ว่า โรลดี้ บาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล แต่ไม่รู้รายละเอียดลึกๆ

“แกซ้อม เรย์ลี่ คนนั้นเนี่ยนะ? ‘ราชาแห่งความมืด’ เรย์ลี่?!”

ดราก้อน อ้าปากค้าง พูดไม่ออก

ในฐานะลูกชายของ การ์ป เขารู้ดีว่า กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ น่ารำคาญขนาดไหน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง รองกัปตัน อย่าง เรย์ลี่ ที่แข็งแกร่งขนาดนั้น จินตนาการได้ไม่ยากเลยว่า โรลดี้ ต้องผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่านขนาดไหน

“ทำได้ดีมาก!”

ซากาซึกิ พูดน้อย แต่สายตาฉายแววชื่นชมชัดเจน

“สุดยอดไปเลย! มีนายอยู่ด้วย การสอบภาคสนามล่าอาชญากรของเราต้องง่ายขึ้นเยอะแน่!”

การสอบจบการศึกษาของค่ายฝึกแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือสอบข้อเขียนและประลองฝีมือที่ มารีนฟอร์ด ส่วนที่สองคือ เซเฟอร์ จะนำทีมออกล่าอาชญากรในทะเลด้วยตัวเอง

อย่างหนึ่งทดสอบผลการเรียนรู้ อีกอย่างทดสอบปฏิกิริยาเมื่อเผชิญอันตรายจริง

ดราก้อน และ ซากาซึกิ นั่งขนาบข้าง โรลดี้ ซ้ายขวา

“เอ้อ จริงสิ แล้วเจ้า บอร์ซาลิโน่ หายไปไหนล่ะ?”

“อ๋อ หมอนั่นถูกท่าน พลเรือเอก เซ็นโงคุ เรียกตัวไป บอกว่าต้องการความสามารถของเขาในภารกิจบางอย่าง อาจารย์ เซเฟอร์ ก็อนุญาต ยังไงซะนายก็รู้ฝีมือหมอนั่นดี มันเก่งระดับสัตว์ประหลาดอยู่แล้ว แค่นิสัยเหลาะแหละไปหน่อย!”

ทั้ง ดราก้อน และ ซากาซึกิ ไม่รู้ว่า บอร์ซาลิโน่ ไปทำภารกิจอะไร แต่ ผลพิกะ พิกะ ของเขาเป็นหนึ่งใน ผลปีศาจ ระดับท็อป ความเร็วแสงทำอะไรได้หลายอย่าง แน่นอนว่าด้วยฝีมือระดับนั้น เขาจบการศึกษาได้สบายๆ และในเมื่อเจ้าตัวไม่ได้อยากแข่งจัดอันดับ เซเฟอร์ จึงอนุญาตให้ไม่ต้องเข้าสอบ

ทั้งสามคุยสัพเพเหระ ส่วนใหญ่เป็น ดราก้อน กับ โรลดี้ ที่คุยกัน ส่วน ซากาซึกิ จุดซิการ์สูบเงียบๆ นานๆ จะแทรกขึ้นมาสักคำ

ไม่นาน โรลดี้ ก็ตระหนักได้ว่าสองคนนี้เข้ากันไม่ได้ขนาดไหน!

พอ ดราก้อน พูดว่า “กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ อันตรายน้อยกว่ากลุ่มอื่น ควรเบนความสนใจไปที่กลุ่มอื่นที่โหดเหี้ยมกว่า” ซากาซึกิ ก็แค่นเสียงดูถูก โต้แย้งด้วยความเด็ดขาดดุดัน

“ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร ตราบใดที่เป็นโจรสลัด ก็ต้องกำจัดให้สิ้นซากอย่างไร้ความปรานี!”

สองคนเถียงกันแบบนี้อยู่ครึ่งชั่วโมงเต็ม โรลดี้ ที่อยู่ตรงกลางปวดหัวจี๊ด จนกระทั่ง เซเฟอร์ พาพวกนักเรียนที่เหลือมาถึงลานฝึก ความหวังถึงกลับมาจุดประกายในดวงตา โรลดี้

“อาจารย์ เซเฟอร์!”

ทั้งสามลุกขึ้นยืน เซเฟอร์ พยักหน้ารับ

“ทหารใหม่ทั้งหลาย นี่คือการประเมินผลครั้งสุดท้ายของวันนี้! กติกาง่ายๆ... นอกจากชั้นแล้ว จะต้องเหลือคนยืนอยู่บนลานฝึกนี้ได้แค่คนเดียว! ใครเหลือรอดเป็นคนสุดท้าย คือที่หนึ่งของรุ่นนี้! ใส่ให้เต็มที่ ชั้นจะคอยดูแลความปลอดภัยให้เอง!”

เรียบง่าย ดิบเถื่อน แต่สมกับสไตล์ กองทัพเรือ สุดๆ

ทันทีที่ เซเฟอร์ พูดจบ เหล่าทหารใหม่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้ใครเป็นคนเปิดฉากคนแรก แต่ลานฝึกขนาดใหญ่กลายเป็นสมรภูมิโกลาหลในพริบตา

พวกที่เก่งแต่ทฤษฎีแต่ปฏิบัติอ่อนด้อยถูกคัดออกแทบจะทันที คนที่เหลืออยู่อย่างน้อยก็ต้องมีฝีมือระดับ พลเรือตรี แห่งศูนย์บัญชาการ!

“อาจารย์ เซเฟอร์ วิธีการของคุณยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะครับ!”

โรลดี้ ยืนแทะเมล็ดแตงโมอยู่ข้างๆ เซเฟอร์ พูดอย่างสบายใจเฉิบ

แต่แล้ว จู่ๆ เซเฟอร์ ก็หันมามองเขา

“แล้วแกมายืนทำอะไรตรงนี้?”

“หา? ก็คุณเรียกผมมาไม่ใช่เหรอครับ? ผมเป็น รองหัวหน้าครูฝึก นะ!”

โรลดี้ งงเป็นไก่ตาแตก

แต่วินาทีถัดมา ใบหน้าของ เซเฟอร์ ก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

“ชั้นจำได้ว่าเมื่อกี้ชั้นพูดว่า... นอกจากชั้นแล้ว จะต้องเหลือคนยืนอยู่บนลานฝึกนี้ได้แค่คนเดียว... ใช่ไหม?”

สิ้นคำพูดของ เซเฟอร์ ทั้งลานฝึกเงียบกริบไปชั่วขณะ โรลดี้ ทำหน้าเหลือเชื่อ ชี้มาที่ตัวเองด้วยสีหน้าเหมือนมีเครื่องหมายคำถามลอยอยู่รอบหัว

“คุณหมายความว่า... จะให้ผมลงแข่งด้วยเหรอ?”

เซเฟอร์ ยิ้มโดยไม่ตอบ

โรลดี้ กำลังจะอ้าปากเถียง แต่ทันใดนั้น คลื่นความร้อนวูบหนึ่งก็พัดมาจากทางซ้าย และพายุหมุนรุนแรงก็กวาดมาจากทางขวา!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่ได้ประมือกันนานเลยนะ โรลดี้!”

ในฝ่ามือของ ดราก้อน พายุหมุนลูกเล็กกำลังคำราม

“ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ชั้นช่วยไว้ตอนนั้น... ให้ชั้นดูหน่อยซิว่าฝีมือแกพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว!”

แขนของ ซากาซึกิ เปลี่ยนเป็นลาวาเดือดพล่านเรียบร้อยแล้ว!

โรลดี้ กำลังจะโวยวาย แต่พอเห็นสายตาของ เซเฟอร์ เขาก็กลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ

จากนั้น เขาแสยะยิ้มกว้างจนเห็นฟันแหลมคมครบทุกซี่

“เอาสิ! แต่น่าเสียดายนะ ดูเหมือนปีนี้จะไม่มีใครได้เป็นที่หนึ่งของรุ่นซะแล้วสิ!”

สถานการณ์ในสนามเปลี่ยนไปทันที!

ทุกคนละทิ้งคู่ต่อสู้ตรงหน้า หันมาจ้องเขม็งที่ โรลดี้ เป็นตาเดียว แววตาเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ลุกโชน

ได้ยินกิตติศัพท์สัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุดมานาน... วันนี้แหละจะได้เห็นดีกัน!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═