บทที่ 8 ปรับปรุงบ้าน

บทที่ 8 ปรับปรุงบ้าน

วันต่อมา

แม่ของหลี่หมิงตื่นแต่เช้า ตรงไปที่สำนักงานเขตเพื่อหาช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญด้านการซ่อมแซมบ้านแล้วพาตัวมา หลี่หมิงที่เพิ่งตื่นนอนก็พบกับพวกเขาพอดี

เสี่ยวหมิง นี่คือช่างหลิว ผู้รับผิดชอบงานปรับปรุงและตกแต่งของเรา ลูกคุยกับช่างหลิวได้เลยว่าห้องสองห้องที่โรงงานรีดเหล็กจัดสรรให้ลูกจะจัดการอย่างไร

ช่วงสองวันนี้ลูกไม่ต้องไปทำงาน ก็ถือโอกาสคุมงานให้เรียบร้อยไปเลยนะ

หลี่หมิงมองดูแม่ที่เดินกลับไปทันทีหลังจากสั่งงานเสร็จ เขาหาวออกมาหนึ่งหวอดแล้วยื่นบุหรี่ให้ช่างหลิว

ช่างหลิวครับ สูบบุหรี่หน่อยครับ เดี๋ยวผมจะบอกความต้องการคร่าวๆ ให้ฟัง

ได้ครับคุณชาย เชิญว่ามาได้เลย

หลี่หมิงพาช่างหลิวไปที่หน้าห้องโถงทิศตะวันตก ช่างหลิวครับ ตรงนี้เลยครับ และห้องฝั่งตะวันตกข้างๆ นี่ก็เป็นของผมด้วย

บ้านหลังนี้ไม่มีคนอยู่มานานแล้ว ประตูและหน้าต่างทั้งหมดต้องเปลี่ยนใหม่ให้หมด

แล้วก็ ผนังของห้องสองห้องนี้ต้องทาสีใหม่ พื้นต้องปูกระเบื้องใหม่

ประตูห้องโถงนี้ก็ต้องเปลี่ยนด้วยครับ เมื่อวานผมทำพังไปโดยไม่ได้ตั้งใจ และตอนที่เข้าห้องโถงมา ช่วยสร้างโถงทางเดินให้ผมหน่อย แล้วทางฝั่งซ้ายชิดผนังให้สร้างตู้เก็บรองเท้าด้วย

กลางห้องโถงให้กั้นประตูแบ่งห้อง ฝั่งทิศเหนือทำเป็นห้องน้ำให้ผม ส่วนฝั่งทิศใต้ผมต้องการเคาน์เตอร์ทำครัว อ่างล้างจาน แล้วก็เพิ่มเตาเหล็กเข้าไปด้วย หน้าหนาวมันช่วยให้อุ่นดีครับ

สำหรับผนังระหว่างห้องฝั่งตะวันตกกับห้องโถงทิศตะวันตก ช่วยเจาะประตูเชื่อมถึงกันด้วย ส่วนข้างในห้องฝั่งตะวันตกให้สร้างซุ้มประตูทรงพระจันทร์สามบานเพื่อแบ่งห้อง

ส่วนในสุดให้เป็นห้องนอน ใช้พื้นที่ประมาณครึ่งหนึ่งของห้องฝั่งตะวันตก ห้องตรงกลางกับห้องนอกสุดให้แบ่งเท่าๆ กัน ห้องกลางทำเป็นห้องนอนเล็ก ส่วนห้องนอกสุดให้เป็นห้องนั่งเล่น

ช่วยหาคนมาทำเฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็นให้ด้วยนะครับ ส่วนเรื่องน้ำประปา ให้ต่อจากท่อส่งน้ำในลานหน้ามาเลย

หลักๆ ก็ไม่มีอะไรแล้วครับช่างหลิว ช่วยคำนวณราคาค่าแรงรวมค่าวัสดุมาให้หน่อย

หลี่หมิงร่ายความต้องการรวดเดียวจนคอแห้ง

เขาหันไปมองช่างหลิว โห! มืออาชีพจริงๆ! ช่างหลิววาดร่างแบบแปลนเสร็จเรียบร้อยแล้ว

คุณชาย อยากดูแบบก่อนไหมครับ?

หลี่หมิงโบกมือปฏิเสธ ไม่ต้องหรอกครับ ผมดูไม่เป็น ขอแค่ทำให้ได้ตามที่ผมต้องการก็พอ แม่ผมทำงานที่สำนักงานเขตของเรา ผมว่าช่างคงไม่คิดจะหลอกคนเพิ่งเริ่มงานหรอกใช่ไหมครับ?

ช่างหลิวพยักหน้ารัวๆ ไม่ต้องห่วงครับ ผมคำนวณแล้ว ทั้งค่าแรงและค่าวัสดุ ประมาณสามร้อยหยวนน่าจะพอ ผมรับรองว่าจะทำให้สวยถูกใจคุณชายแน่นอน

หลี่หมิงคำนวณในหัว ราคาประมาณนี้แหละ เขาเหลือเงินอีกกว่าสี่ร้อยหยวนจากเงินห้าร้อยหยวนที่ระบบให้มา ซึ่งเพียงพอเหลือเฟือ

เขารีบหยิบเงินหนึ่งร้อยห้าสิบหยวนออกมาส่งให้ช่างหลิว นี่เงินมัดจำครึ่งหนึ่งครับ เริ่มงานวันนี้เลย อย่างน้อยจัดการเรื่องของให้เข้าที่เข้าทางวันนี้คงไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ?

ช่างหลิวเองก็ประหลาดใจ แหม พ่อหนุ่มคนนี้รวยจริงๆ! เขาตอนแรกนึกว่าจะต้องไปเบิกเงินที่สำนักงานเขตกับเสมียนอู๋เสียอีก

ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจะเรียกคนมาวันนี้ แล้วเราจะเริ่มงานกันเลย

หลังจากพูดจบ ช่างหลิวก็รีบออกไป

คนสมัยนี้ทำงานไวกันจริง! ไม่เหมือนเราที่อยากจะอู้อย่างเดียวเลย

หลี่หมิงบ่นพึมพำ หยิบเก้าอี้จากในบ้านมาวางหน้าประตูแล้วเริ่มนั่งตากแดด

ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง ช่างหลิวก็กลับมาที่บ้านสี่ประสานพร้อมกับคนงานอีกห้าคน

เอ้อ ช่างหลิวครับ ผมลืมถามไปก่อนหน้านี้ว่าคุณกะว่าจะเสร็จภายในกี่วัน?

ช่างหลิวใช้นิ้วนับ ประมาณครึ่งเดือนครับคุณชาย

ส่วนใหญ่คือเรามีของหลายอย่างที่ต้องสั่งทำพิเศษ ซึ่งต้องใช้เวลาหน่อยครับ

ไม่มีปัญหาครับ เอ้อ อีกอย่าง ผมต้องการอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่หน่อย ยิ่งใส่ได้สองคนยิ่งดี อย่าลืมเจาะรูระบายน้ำที่อ่างด้วยนะครับ

ส่วนเรื่องเงิน เดี๋ยวเราเคลียร์กันตอนจบงานครับ

ช่างหลิวพยักหน้ารัวๆ ตอบตกลง

เอาล่ะครับ งั้นผมไม่รบกวนพวกช่างแล้วนะครับ พวกคุณทำงานกันไป

หลี่หมิงกล่าวทักทายแล้วเดินออกจากลานบ้าน

เขาเดินไปที่ร้านสหกรณ์ ซื้อบุหรี่ต้ามู่เตี้ยนสองซอง แล้วกลับมามองดูกลุ่มช่างที่กำลังทำงานกันอย่างแข็งขันด้วยความพอใจ

ช่างหลิวครับ ผมซื้อบุหรี่ต้ามู่เตี้ยนมาให้ทุกคนสูบ รบกวนช่วยแบ่งให้พวกช่างหน่อยนะครับ

ช่างหลิวเห็นบุหรี่ต้ามู่เตี้ยน! ยุคนั้นมีแต่ข้าราชการเท่านั้นที่สูบบุหรี่แบบนี้ เขารีบหยิบมาแล้วพยักหน้าขอบคุณหลี่หมิงอย่างซาบซึ้ง

พี่น้องทั้งหลาย คุณชายซื้อต้ามู่เตี้ยนมาให้พวกเราสองซอง เดี๋ยวมาเอาที่ข้าได้เลย ตอนนี้รีบทำงานกันก่อน อย่าขี้เกียจเชียว!

คนงานชายฉกรรจ์ห้าคนที่ได้ยินคำว่า ต้ามู่เตี้ยน ก็รู้ว่าคุณชายใจป้ำ ต่อให้ไม่เลี้ยงข้าวกลางวันก็ไม่มีปัญหา

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ครอบครัวหลี่ไม่ได้วางแผนจะเลี้ยงข้าวกลางวัน พ่อหลี่และแม่หลี่ไปทำงาน หลี่รุ่ยไปโรงเรียน หลี่หมิงจึงจัดการมื้ออาหารง่ายๆ กินคนเดียว

หลี่หมิงอยู่ในลานบ้าน คอยช่วยงานช่างเหล่านั้น ยุ่งอยู่จนกระทั่งถึงเวลาเลิกงานของโรงงานรีดเหล็ก พวกช่างจึงทยอยกันกลับ

อ้าว หมิงจื่อ กำลังซ่อมบ้านอยู่หรือ? เหยียนฟู่กุ้ยเห็นหลี่หมิงอยู่ในลานหน้า คอยจัดเก็บเศษของเล็กๆ น้อยๆ หลังเลิกงาน

ครับลุงสาม บ้านมันเก่าแล้วครับ ถ้าไม่ซ่อมให้ดีอยู่ไม่ได้เลย

นั่นสินะ ถ้าขาดเหลืออะไรก็มาบอกลุงสามได้นะ

เหยียนฟู่กุ้ยดูดูมีความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง

หลี่หมิงรู้ดีตั้งแต่หัวแม่เท้าแล้วว่าไอ้แก่เหยียนคนนี้กำลังคำนวณผลประโยชน์ หวังจะตักตวงอะไรจากบ้านเขาอยู่แน่ๆ

ได้ครับ ถ้าต้องการอะไรผมจะมาหาลุงเอง ลุงไปจัดการธุระเถอะครับ เดี๋ยวผมจัดของเสร็จจะกลับไปทำกับข้าวแล้ว

หลังจากพูดจบ เขาก็ไม่รอให้เหยียนฟู่กุ้ยตอบและกลับบ้านทันที

ถ้าขืนชวนคุยต่ออีกนิด ไอ้แก่เหยียนคงต้องเดินตามมาขอแบ่งมื้อเย็นที่บ้านเขาแน่ๆ

เหยียนฟู่กุ้ยเห็นว่าไม่สามารถเอาเปรียบได้อย่างที่หวัง ก็ได้แต่กลับบ้านไป

หลี่หมิงนั่นพูดน้อยจริงๆ แค่พูดเพิ่มอีกสองสามคำยังทำไม่ได้เลย

เหยียนฟู่กุ้ยกลับถึงบ้าน บ่นอุบอิบกับป้าสาม

ป้าสามได้ยินก็รู้ทันทีว่าตาแก่เหยียนของนางเอาเปรียบไม่ได้แล้วเลยมาบ่นที่บ้าน นางไม่ได้สนใจอะไรเพราะกำลังยุ่งกับการทำมื้อเย็นอยู่

เมื่อพ่อหลี่และแม่หลี่กลับถึงบ้านและพบว่าลูกชายคนดีเตรียมมื้อเย็นไว้รอแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อเขา

แม่มัน เอ้ย พอเสี่ยวหมิงของเราแต่งงานในอนาคต ภรรยาของเขานี่คงมีบุญวาสนาจริงๆ

พ่อหลี่กล่าวด้วยรอยยิ้มเบิกบาน

แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ต้องดูด้วยซ้ำว่านี่ลูกใคร

ลูกชาย ไม่ต้องยุ่งแล้ว น้องสาวลูกกลับมาแล้ว ให้มันไปยกกับข้าวมาสิ

แม่หลี่เห็นลูกสาวกลับจากโรงเรียนก็เริ่มสั่งงานทันที

ใบหน้าของหลี่รุ่ยสลดลง ตั้งแต่พี่ชายเริ่มทำงาน สถานะของเธอในบ้านนี้ก็ถดถอยลงทุกวัน เมื่อได้ยินคำสั่งของแม่ เธอทำได้เพียงเดินไปที่ครัวเพื่อยกจานและชามอย่างว่าง่าย

วันนี้ผมจัดการทุกอย่างให้ช่างหลิวหมดแล้ว มีห้องน้ำและส้วมติดตั้งไว้ในห้องข้างโน้นด้วย ต่อไปนี้ครอบครัวเราจะอาบน้ำหรือเข้าส้วมก็สะดวกแล้วครับ

อย่างน้อยหน้าหนาวโหดๆ ก็ไม่ต้องมายืนต่อคิวกันแล้ว

หลี่หมิงรายงานความคืบหน้าของงานให้พ่อแม่ฟัง

ดีมาก ลูกชายคนโตของแม่ช่างคิดเสมอ ดีกว่าพ่อลูกตั้งเยอะ ที่วันๆ รู้อย่างเดียวคือเรื่องกิน

แม่หลี่ค้อนขวับใส่พ่อหลี่

พ่อหลี่วางตะเกียบ เอ้อ จริงสิลูก การปรับปรุงบ้านพวกนี้ราคาเท่าไหร่? พรุ่งนี้ให้แม่ไปจ่ายเงินให้แล้วกันนะ