บทที่ 131 สงครามกำลังจะมา

บทที่ 131 สงครามกำลังจะมา

ครืนนน!!!

ราชาอสูรโอโรจิเปลี่ยนร่าง... งูประหลาดนับไม่ถ้วนงอกออกมาจากทั่วร่าง มันยืนสี่ขาเหมือนสัตว์ร้าย

ปากของงูทุกตัวอ้ากว้าง รวบรวมพลังงานทำลายล้าง เล็งเป้าไปที่กาโร่

ตูม!!!

เปลวเพลิงนรกระเบิดออก เปลี่ยนพื้นที่ทั้งหมดให้กลายเป็นทะเลเพลิง

ความร้อนมหาศาลแผดเผาจนเหล็กกล้าละลายในพริบตา

นี่คือการโจมตีแบบปูพรม กาโร่ไร้ที่หลบซ่อน

ในทะเลเพลิง กาโร่กัดฟันต้านทานสุดชีวิต จนในที่สุดก็รอดพ้นการโจมตีระลอกแรกมาได้

ผัวะ!

แต่ไม่ทันได้พักหายใจ หมัดยักษ์ของโอโรจิก็พุ่งเข้ากระแทกเต็มๆ

กาโร่ยกการ์ดรับ แต่แรงกระแทกมหาศาลส่งร่างเขากระเด็นไปอัดกำแพงจนยุบ

“เทียบกับท่านโอโรจิที่วิวัฒนาการจนถึงจุดสูงสุดแล้ว... ช่องว่างระหว่างแกกับท่านมันห่างชั้นเกินไป”

“ยอมแพ้ซะเถอะ” เกียวโรเกียวโรเกลี้ยกล่อม

แต่กาโร่ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากซากปรักหักพัง แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่น่ากลัว

“อย่ามาตลกน่า... ชั้นคืออัจฉริยะนะเว้ย มุกเดิมๆ ใช้กับชั้นไม่ได้ผลเป็นครั้งที่สองหรอก... การพลิกเกมมันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก แหกตาดูให้ดี!”

กาโร่มองร่างมหึมาของโอโรจิ แล้วพูดเรียบๆ “เจ้านี่มันเก่งจริงๆ นั่นแหละ... แต่ก็แค่ ‘เก่งมาก’ เท่านั้น ยังขาดอะไรไปบางอย่างที่จะคู่ควรกับตำแหน่ง ‘ราชาอสูร’”

เกียวโรเกียวโรเลิกคิ้ว “ขาดอะไร?”

กาโร่แสยะยิ้ม “ไม่น่ากลัวเลยสักนิด... ความน่าสะพรึงกลัวยังไม่พอ... เดี๋ยวชั้นจะสอนให้เองว่า ‘ความกลัว’ ที่แท้จริงมันเป็นยังไง”

“ความต่างของพลังกาย... ชดเชยได้ด้วยเทคนิค!”

กาโร่ตั้งท่า ‘หมัดสายน้ำทลายหิน’ ท่วงท่าดูลึกล้ำและทรงพลัง

วูบ!

แต่ทว่า... ราชาอสูรโอโรจิก็ตั้งท่าเดียวกับกาโร่ราวกับภาพสะท้อนในกระจก!

“เฮ้ย... ล้อเล่นน่า? ท่าเดียวกับชั้น?” กาโร่ตาค้าง

เกียวโรเกียวโรเยาะเย้ย “คิดว่าแกเป็นอัจฉริยะคนเดียวรึไง? ท่วงท่าและเทคนิคของแกน่ะ... ท่านโอโรจิมองปราดเดียวก็ก๊อปปี้ได้หมดแล้ว ยิ่งสู้ แกก็ยิ่งทำให้ท่านโอโรจิเก่งขึ้นไปอีก”

กาโร่หน้าเครียด “มองทีเดียวก็ก๊อปปี้ได้เลยเรอะ?”

“แต่ก็ดี... ถือว่าช่วยสงเคราะห์ให้ได้สู้ในสไตล์ที่ถนัดแล้วกัน!”

ตูม!

กาโร่ถีบตัวพุ่งเข้าใส่โอโรจิราวกับกระสุนปืนใหญ่ เปิดฉากบุกเต็มตัว

แต่... งูทุกตัวบนร่างโอโรจิก็ใช้วิชาหมัดสายน้ำทลายหินสวนกลับมาพร้อมกัน!

เหมือนโดนยอดฝีมือนับพันคนรุมโจมตีในเวลาเดียว!

“อั่ก!”

กาโร่ประเมินโอโรจิต่ำไปอีกแล้ว... เขาถูกซัดกระเด็นไปอัดกำแพง เลือดท่วมตัว บาดเจ็บสาหัสอีกครั้ง

ความจริงแล้ว... ราชาอสูรโอโรจิยังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ แค่สู้แบบ ‘ฝึกซ้อม’ เท่านั้น

เกียวโรเกียวโรพึมพำ “มีความมุ่งมั่นที่จะล้มฮีโร่ อยากเป็นมนุษย์ประหลาด... แต่ยังตัดใจจากความเป็นมนุษย์ไม่ได้งั้นเหรอ?”

“คงต้องใช้เวลาล้างสมองกันหน่อย... ยิ่งมีไพ่ตายเยอะยิ่งดี บางทีสมาคมฮีโร่อาจซ่อนตัวเป้งๆ ที่เก่งกว่าคลาส S ไว้อีกก็ได้”

หลังจบการต่อสู้ กาโร่ที่หมดสภาพถูกเกียวโรเกียวโรจับล่ามโซ่ขังไว้ในคุก

...

ณ เขตเมืองร้าง เมือง Z

ไซตามะเดินทอดน่องอยู่บนถนนที่เงียบสงัด

บ้านของเขาอยู่เหนือฐานทัพสมาคมมนุษย์ประหลาดพอดี แรงสั่นสะเทือนจากการต่อสู้เมื่อกี้ทำให้เขารู้สึกได้

“ว่าแล้วเชียว... เสียงกับแรงสั่นสะเทือนมาจากข้างล่าง” ไซตามะนั่งยองๆ อยู่หน้าฝาท่อระบายน้ำ

ครืด...

เขาเปิดฝาท่อ แล้วกระโดดลงไป

ข้างล่างนั้น... คือเส้นทางสู่รังของเหล่าปีศาจ

...

ณ สำนักงานใหญ่สมาคมฮีโร่ เมือง A

ริมุรุและหน้ากากหวานฟื้นคืนสติ อาการบาดเจ็บหายเกือบสนิทด้วยพลังฟื้นตัวระดับเทพ

[ติ๊ง! ภารกิจระบบเสร็จสิ้น]

[รางวัลภารกิจ: เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 1,500 แต้ม]

[ถั่วเซียน 1 เม็ด]

[ได้รับเอฟเฟกต์ ‘ควบคุมมาร’ ของบาบิดี้: ระยะเวลา 15 นาที]

ริมุรุยิ้ม ของรางวัลคุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ

เอฟเฟกต์ควบคุมมารของบาบิดี้?  ริมุรุขมวดคิ้วเล็กน้อย

ใน Dragon Ball เวทมนตร์ของบาบิดี้จะดึงพลังแฝงออกมาจนถึงขีดสุด แต่จะกระตุ้นความชั่วร้ายในใจด้วย เหมือนตอนเบจิต้ากลายเป็น ‘มาจิน เบจิต้า’

ในแง่หนึ่ง มันก็คล้ายกับเซลล์มนุษย์ประหลาดนั่นแหละ

“แต่ไม่เป็นไร... ถือเป็นไพ่ตายอีกใบ” ริมุรุพยักหน้า

ขอแค่เพิ่มพลังได้ ผลข้างเคียงช่างหัวมัน... เขาต้องกวาดล้างสมาคมมนุษย์ประหลาดให้สิ้นซาก

แค่เรื่องที่พวกมันเอาชีวิตนินิมาขู่ซ้ำซาก ก็อภัยให้ไม่ได้แล้ว!

...

การประชุมระดับคลาส S กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

ปัง!

หน้ากากหวานบุกเข้ามากลางวง

“เฮ้ยๆ... ทิ้งสมาชิกหลักอย่างชั้น แล้วมาแอบประชุมลับกันเนี่ยนะ มีแผนชั่วอะไรกันแน่?”

ทัตซึมากิทำหน้าเบื่อโลก “ทำไมเหรอ? ก็เพราะทุกคนเกลียดนายไงล่ะ”

จักรพรรดิเด็กพยายามอธิบายอย่างใจเย็น “ใจเย็นๆ ครับ... เราแบ่งทีมเป็น 2 ชุด ชุดผิวดินกับชุดใต้ดิน เราอยากให้คุณหน้ากากหวานช่วยนำทีมภาคพื้นดินน่ะครับ”

อะตอมมิกซามูไรเหน็บแนม “พูดง่ายๆ คือ... งานยากๆ ปล่อยให้พวกข้าจัดการ ส่วนพวกลูกกระจ๊อกบนดินก็ยกให้นายไง”

หน้ากากหวานของขึ้น คนหยิ่งอย่างเขาไม่มีทางยอมโดนดูถูก

“ชั้นไม่ไว้ใจฝีมือพวกนายหรอก ชั้นจะลงไปลุยข้างล่างด้วย”

ทัตซึมากิทุบโต๊ะ “พูดตรงๆ นะ... เลเวลนายมันไม่ถึง! ลงไปก็เป็นตัวถ่วงเปล่าๆ!”

หน้ากากหวานเมินทัตซึมากิ หันไปหาจักรพรรดิเด็ก

“ถ้าอยากได้ความสามารถในการบัญชาการของชั้น... พวกคลาส S ก็ต้องฟังคำสั่งชั้นสิ”

คำพูดนี้ทำเอาคลาส S ของขึ้นกันเป็นแถบ ในสายตาพวกเขา หน้ากากหวานก็แค่คลาส A

“ไอ้คนที่โดนลูกศิษย์ซิลเวอร์แฟงอัดน่วมมาหมาดๆ ยังกล้าปากดีอีกนะ” อะตอมมิกซามูไรขยี้แผลใจ

เส้นเลือดหน้ากากหวานปูดโปน การแพ้ริมุรุคือความอัปยศที่สุด

ถึงจะประมาทไปหน่อย แต่ถ้าเขาแปลงร่าง... พลังมันคนละเรื่องเลยนะ!

แอ๊ด...

ท่ามกลางบรรยากาศมาคุ ชายร่างสูงใหญ่ผมทองเดินเข้ามา... คิง!

“ท่านคิงมาถึงแล้วครับ!” ผู้บริหารตะโกน

ห้องประชุมเงียบกริบ ทุกสายตาจับจ้องไปที่คิง

หน้ากากหวานหันขวับ “มาได้จังหวะพอดี คิง... นายเองก็ต้องฟังคำสั่งชั้นในปฏิบัติการครั้งนี้นะ”

เขามองเสื้อผ้าคิงแล้วขมวดคิ้ว “แล้วเสื้อผ้านั่นมันอะไร? สกปรกชะมัด แถมมีกลิ่นตุๆ”

“ทำไมมาช้า? ไปทำอะไรมา?” หน้ากากหวานซักไซ้

คิงกำลังจะตอบเรื่องหม้อไฟ แต่ผู้บริหารสองคนรีบแทรกขึ้นมาแก้ต่าง

“ท่านคิงต่อสู้กับสมาคมมนุษย์ประหลาดที่ฐานทัพเมือง Z มาทั้งคืนเพียงลำพังครับ!”

“ใช่ครับ! คราบบนเสื้อนั่นคือเลือดของพวกมนุษย์ประหลาด! หลักฐานคือมีคราบเปื้อนแค่ด้านหน้าเท่านั้น! (แปลว่าไม่เคยหันหลังหนี)”

“แต่เพราะศัตรูเยอะเกินไป ท่านใช้พลังงานไปมากเลยถอยมาตั้งหลักชั่วคราว... พวกเราไปเจอท่านพอดีเลยเชิญตัวมาครับ”

สองผู้บริหารเล่าเป็นตุเป็นตะ (ตามจินตนาการ)

เหล่าฮีโร่คลาส S อ้าปากค้าง

หน้ากากหวานถึงกับอึ้ง “ทั้งคืน... คนเดียวเนี่ยนะ?”

ทัตซึมากิยังชม “ก็ไม่เลวนี่นา!”

วินาทีนี้... ภาพลักษณ์ของคิงในใจทุกคน สูงส่งเทียมฟ้าจนแทบจะกราบไหว้ได้แล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล   จบตอน   By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล   ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═