บทที่ 151 ค่าหัว 2.5 พันล้านเบรี

บทที่ 151 ค่าหัว 2.5 พันล้านเบรี

ได้ยินการสนทนาของเพื่อนร่วมงานทั้งสาม ห้าผู้เฒ่าหัวโล้นในสูทสีเขียวเข้มแค่นเสียงเย็นชา “หึ! ทั้งหมดก็เพราะไอ้โรเจอร์บัดซบนั่นไม่ใช่รึไง? ก่อนตายยังจะสร้างปัญหาให้เรามากมายขนาดนี้ ทำให้พวกชาวบ้านโง่ๆ แห่กันไปเป็นโจรสลัดไม่หยุดหย่อน”

ห้าผู้เฒ่าคนสุดท้าย สวมชุดคลุมเถาถือดาบคาตานะคิเท็ตสึรุ่นแรก พยักหน้าและพูดเสียงขรึม “จริงอยู่ที่นักเดินทางโดดเด่น แต่เราจะละเลยคนอื่นไม่ได้เหมือนกัน!”

“เรื่องอิมเพลดาวน์ แจ้งทางกองทัพเรือให้ออกใบประกาศจับ แล้วก็ให้หน่วย CP คอยรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับนักเดินทาง ถ้าเจอตัวเมื่อไหร่ ให้ร่วมมือกับกองทัพเรือปิดล้อมและกำจัดทันที!”

“อืม ตกลง!”

“สมเหตุสมผล”

“...”

ห้าผู้เฒ่าอีกสี่คนแสดงความเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้

จากนั้น ห้าผู้เฒ่าผมขาวที่พูดคนแรก โบกมือไปทางประตู และไม่นาน สมาชิกหน่วย CP คนหนึ่งก็เดินเข้ามา

“ท่านห้าผู้เฒ่า มีคำสั่งอะไรหรือครับ?” สแปนไดน์โค้งคำนับอย่างนอบน้อม พูดด้วยน้ำเสียงประจบสอพลอ

“สแปนไดน์ ไปแจ้งหน่วย CP ให้จับตาดูและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับนักเดินทางตั้งแต่นี้ไป และถ้าเจอนักเดินทาง บอกพวกเขาให้ร่วมมือกับกองทัพเรือในการจับกุมทันที!”

“ครับ! ท่านห้าผู้เฒ่า!” สแปนไดน์ก้มหัวตอบรับอย่างนอบน้อม แต่ประกายความหมายบางอย่างวาบผ่านในดวงตา

จากนั้น เขาโค้งคำนับและรีบออกจากห้องประชุมไป

“หึหึ หมอนี่ยังใช้ได้อยู่นะ ทำงานรวดเร็ว ไม่โง่ และที่สำคัญที่สุดคือเชื่อฟัง” ห้าผู้เฒ่าผมขาวพูดกลั้วหัวเราะ มองตามหลังสแปนไดน์

ห้าผู้เฒ่าผมทองพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “นั่นสิ ถ้ายังหาคนเหมาะสมไม่ได้ ก็ให้เขาดูแล CP0 ไปก่อนแล้วกัน”

“เอาล่ะ เลิกคิดเรื่องหยุมหยิมพวกนี้เถอะ” ห้าผู้เฒ่าหัวโล้นถือดาบคิเท็ตสึขมวดคิ้ว พูดเสียงเครียด “ตอนนี้มาเจลแลนกับชิริวตายแล้ว ใครจะมารับผิดชอบอิมเพลดาวน์? มีคนเหมาะสมบ้างไหม?”

“เรื่องนี้...”

ในห้องประชุมที่กว้างขวางและสว่างไสว ห้าผู้เฒ่าก้มหน้าลงเล็กน้อย จมอยู่ในความคิด... อีกด้านหนึ่ง ณ วอเตอร์เซเว่น (Water 7) ในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์

ซูซูกิและเพื่อนสนิท ตาเหยี่ยว มิฮอร์ค กำลังดื่มเหล้าและคุยกันในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง

“ได้ยินว่ามีนักดาบเก่งกาจมากในอิมเพลดาวน์เหรอ?” ดวงตาของตาเหยี่ยว มิฮอร์ค ฉายแววอยากรู้อยากเห็นและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

“หึหึ นายหมายถึงชิริวแห่งสายฝนสินะ? ใช่ วิชาดาบของเขาไม่เลวเลย แต่เทียบกับนายแล้ว ยังห่างชั้นกันเยอะ”

“อีกอย่าง ฉันฆ่ามันไปแล้ว” ซูซูกิยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเบาๆ แล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

จากนั้น ซูซูกิหยิบดาบยาวคมกริบ ที่เปล่งแสงสีเลือดและดูงดงามอย่างน่าขนลุก ออกมาส่งให้ตาเหยี่ยว มิฮอร์ค “เอ้านี่ ดาบคู่ใจของมัน ดาบอาถรรพ์ ไรอุ”

ตาเหยี่ยวรับดาบยาวไปพิจารณาอย่างละเอียดครู่หนึ่ง แล้วอดไม่ได้ที่จะอุทาน “ดาบดีจริงๆ ดูเหมือนว่า...”

“ปุจิ ปุจิ...”

เสียงหอยทากสื่อสารดังขึ้น ขัดจังหวะคำพูดของตาเหยี่ยว

ซูซูกิยิ้มขอโทษให้เขา แล้วหยิบหอยทากสื่อสารขึ้นมารับสาย

“นะ... ท่านนักเดินทาง ได้ยินว่าท่านหนีออกจากอิมเพลดาวน์ได้แล้ว ยอดเยี่ยมจริงๆ ผมไม่นึกเลยว่าท่าน...” ปลายสายหอยทากสื่อสาร สแปนไดน์ คนสนิทของห้าผู้เฒ่า พูดเสียงสั่นด้วยความประจบ

“พอๆ เข้าเรื่อง!” ซูซูกิขัดจังหวะการเยินยอของสแปนไดน์ แล้วยกแก้วขึ้นจิบไวน์อีกครั้งอย่างใจเย็น

“คะ... ครับ ท่านนักเดินทาง! ห้าผู้เฒ่ากำลังเตรียมส่งหน่วย CP ไปสืบเรื่องท่าน ผมเลยรีบ...”

“อื้ม ดี โทษอักขระสาปของแกปีนี้ยกเลิก ทำตัวให้ดีต่อไป!”

“ครับ ครับ ขอบคุณครับ ท่านนักเดินทาง ผมจะ...”

“ปุจิ ปุจิ...”

ซูซูกิวางสายหอยทากสื่อสารทันที

“หน่วย CP? พวกนั้นน่ารำคาญจริงๆ นั่นแหละ” ตาเหยี่ยว มิฮอร์ค ที่นั่งสง่างามอยู่บนเก้าอี้ใกล้ๆ ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเบาๆ

“ก็คงงั้น” ซูซูกิยิ้ม แล้วลุกขึ้นเดินออกจากร้านเหล้า มองไปทางเรดไลน์ หรี่ตาลงเล็กน้อย “ห้าผู้เฒ่า... รัฐบาลโลก... แมรี่จัวส์ หึหึ...”

...ไม่กี่วันต่อมา มารีนฟอร์ด

“ปัง!” จอมพลคองตบโต๊ะด้วยความโกรธ จ้องมองทุกคนที่ยืนอยู่ในห้องทำงานจอมพล แล้วคำราม “นักเดินทาง! ต้องจับไอ้สารเลวนั่นมาประหารเดี๋ยวนี้!”

“มันกล้าฆ่ามาเจลแลน ล้างบางอิมเพลดาวน์! นี่มันหยามหน้ากองทัพเรือและรัฐบาลโลกชัดๆ!”

ในห้องทำงาน กำลังรบหลักตั้งแต่ระดับพลเรือโทขึ้นไปมารวมตัวกันที่นี่หมด

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับเหตุการณ์ที่อิมเพลดาวน์และซูซูกิอย่างยิ่ง!

“จริงค่ะ ความแข็งแกร่งและการกระทำของนักเดินทางบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ ต้องรีบหยุดยั้งเขาให้เร็วที่สุด!” เสนาธิการซึรุแสดงความเข้าใจต่อความโกรธของคอง

โมโมอุซางิ  พลเรือโทคนปัจจุบันที่ยืนอยู่ใกล้ซึรุ พยักหน้าเห็นด้วย

“การ์ป, คุซัน พวกนายสองคนเคยจับมันได้ไม่ใช่เหรอ? ลองอีกรอบไหม?” เซเฟอร์ อดีตพลเรือเอกและปัจจุบันเป็นหัวหน้าครูฝึกกองทัพเรือ หันไปถามการ์ปและอาโอคิยิ

“หา? คราวก่อนมันฟลุค ฟลุค!” การ์ปพูดเสียงดังอย่างไม่ใส่ใจ “แถมถ้าคุซันไม่ช่วยตอนนั้น ฉันเองก็อาจจะจับไอ้เด็กนั่นไม่ได้เหมือนกัน มันลื่นเป็นปลาไหลเลย”

“คุณการ์ปถ่อมตัวเกินไปครับ” อาโอคิยิที่ยืนข้างการ์ปส่ายหน้า แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ความสามารถของนักเดินทางซับซ้อนและแปลกประหลาดมาก แต่ที่น่าปวดหัวที่สุดคือร่องรอยของเขาเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทำให้ยากที่จะปิดล้อมจับกุม”

อาคาอินุ ว่าที่พลเรือโทหัวรุนแรง ลุกขึ้นแย้งทันทีที่ได้ยินคำพูดของอาโอคิยิ “หึ แค่เพราะจับยาก เราก็จะไม่จับงั้นเหรอ? อาชญากรชั่วร้ายแบบนี้ต้องได้รับโทษทัณฑ์แห่งความยุติธรรม! และถ้าถามฉัน อาชญากรพวกนี้ควรถูกประหารทันทีที่จับได้!”

พูดจบ อาคาอินุมองไปที่เพื่อนร่วมงาน คิซารุ “โบรซาลิโน่ นายเร็วที่สุด ถ้านายออกปฏิบัติภารกิจในทะเลบ่อยขึ้น นายต้องเจอนักเดินทางแน่!”

คิซารุจอมขี้เกียจสะดุ้งโหยง

โอทีเหรอ? ไม่มีทาง!

และบินว่อนไปทั่วทะเลตลอดเวลา เหนื่อยตายชัก... คิซารุเหลือบมองอาคาอินุอย่างเซ็งๆ แล้วพูดช้าๆ “มันยากมากเลยนะ ฉันก็เป็นผู้ใช้ผลปีศาจ และนักเดินทางก็ควบคุมน้ำทะเลได้ น่ากลัวจะตายไป~”

คองฟังทุกคนเถียงกัน แล้วลุกขึ้นยืนด้วยความโมโห “ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่ได้ งั้นเราก็ไม่ต้องจับนักเดินทางมันแล้วไหม?”

เซ็นโงคุ พลเรือเอกคนปัจจุบันที่ยืนใกล้คองที่สุด รีบปลอบ “พี่คอง ใจเย็นๆ อย่าไปถือสาพวกนั้นเลยครับ”

“หึ!” คองแค่นเสียงเย็นชาแล้วนั่งลง

“นักเดินทางเป็นปัญหาจริงๆ” เซ็นโงคุขมวดคิ้ว มองไปที่เสนาธิการซึรุ “ซึรุ ต้องเพิ่มค่าหัวนักเดินทาง!”

ทุกคนพยักหน้า

จริงอย่างที่ว่า ไม่ว่าจะความแข็งแกร่งที่ฆ่าชิริวและมาเจลแลน หรือวีรกรรมล้างบางอิมเพลดาวน์ ค่าหัวของนักเดินทางต้องได้รับการปรับปรุงโดยเร็วที่สุด

“ตกลง” ซึรุขมวดคิ้วครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว “ฉันเสนอให้เปลี่ยนค่าหัวนักเดินทางเป็น 2.5 พันล้านเบรี นอกจากนี้ ทางที่ดีควรให้ ‘ข่าวเศรษฐกิจโลก’  ร่วมมือประกาศว่านักเดินทางกำลังจะตั้งกลุ่มโจรสลัดและเข้าสู่โลกใหม่!”

ทุกคนขมวดคิ้ว

จาก 1.2 พันล้าน พุ่งไป 2.5 พันล้านเลย นี่มัน... “จะไม่มากไปหน่อยเหรอครับ?” พลเรือโทโทคิคาเกะ  มองซึรุด้วยความสงสัย “2.5 พันล้าน แบบนั้น นอกจากหนวดขาว, ไคโด, บิ๊กมัม และราชสีห์ทองคำที่หาตัวจับยากแล้ว นักเดินทางจะมีค่าหัวสูงสุดเลยนะ”

“ไม่ ข้อเสนอของพลเรือโทซึรุยอดเยี่ยมมาก!” อาโอคิยิเห็นด้วยกับการเพิ่มค่าหัวมหาศาล

“ใช่ ถ้าข่าวเศรษฐกิจโลกให้ความร่วมมือดี บางทีเราอาจจะไม่ต้องกังวลเรื่องจับกุมนักเดินทางด้วยซ้ำ พวกสัตว์ประหลาดในโลกใหม่จะแห่กันไปล่านักเดินทางและฆ่าเขาเอง!” ดวงตาของเซ็นโงคุเป็นประกาย เขาเห็นด้วยอย่างยิ่งกับกลยุทธ์ยืมมือฆ่าคน ให้โจรสลัดกัดกันเอง!

“ดี!” จอมพลคองตัดสินใจ “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็เอาตามนั้น”

“ครับ/ค่ะ!” จากนั้น ทุกคนในห้องทำงานก็แยกย้ายกันไป...

ไม่กี่วันต่อมา ใบประกาศจับที่มีตัวเลขน่าตกตะลึงก็แพร่สะพัดไปทั่วทะเล สร้างความตื่นตระหนกให้ผู้คนนับไม่ถ้วน!

“ข่าวเศรษฐกิจโลกรายงาน...”

“หกปีเต็มผ่านไปตั้งแต่ยุคสมัยแห่งโจรสลัดเริ่มขึ้น และรูปแบบอำนาจใหม่กำลังจะถูกสถาปนาขึ้นในท้องทะเล!”

“อิมเพลดาวน์...”

“ค่าหัวของนักเดินทาง...”

“มีรายงานว่านักเดินทางกำลังจะตั้งกลุ่มโจรสลัดและมุ่งหน้าสู่โลกใหม่!”

“เมื่อถึงเวลานั้น นอกจากกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว, กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร, และกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม แล้ว นักเดินทางจะไร้ผู้ต่อกร!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน