บทที่ 176 อันดับสอง

บทที่ 176 อันดับสอง

วันนี้คาบเรียนแรกเป็นของโรล เมื่อเขาเดินเข้าห้องเรียนและเห็นตัวจริงของเป้าหมาย อารมณ์ของเขายังคงรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย แต่เขาก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากสอนทุกคนเสร็จสิ้น ข้อความจากโชคุโฮ มิซากิก็ส่งมาถึง: ที่อยู่ของอันดับสองถูกค้นพบแล้ว เหตุผลที่ทำให้อีกฝ่ายถูกเปิดเผยนั้นง่ายมาก

เมื่อชายในชุดสูทพยายามเข้าหาแอคเซลาเรเตอร์อีกครั้ง เขากลับถูกอีกฝ่ายซ้อมจนน่วม จึงต้องจำใจหันไปหาอันดับสองแทน ซึ่งเรื่องนี้ย่อมถูกติดตามโดยคนที่โชคุโฮ มิซากิเคยสะกดจิตไว้ก่อนหน้านี้

โรลไม่ได้รีบร้อนอะไร การทดลองคงไม่เริ่มจนกว่ามิตสึอาริ อายุจะทดสอบอะไรเสร็จสิ้น ในเมื่อเป็นเช่นนั้น การไปหาอันดับสองในคืนนี้ก็ยังไม่ถือว่าสายเกินไป

ในช่วงบ่าย เขาไปสอนนักเรียนอีกคาบหนึ่ง เขาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่มีอะไรทำ และรู้สึกเสมอว่าการเป็นครูนั้นสนุกกว่าการเป็นนักวิจัยเสียอีก

มิซากะ มิโคโตะกำลังรู้สึกกังวลใจอย่างหนักในช่วงนี้ นางสังเกตเห็นอย่างละเอียดอ่อนว่าครูสอนคณิตศาสตร์คนใหม่มักจะมองนางด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนเป็นพักๆ และนางมั่นใจว่าตัวเองไม่เคยพบเขามาก่อนแน่ๆ

ส่วนเรื่องความรัก นางไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนั้น อารมณ์ที่แสดงออกมาโดยไม่รู้ตัวนั้นคือความเห็นอกเห็นใจ ไม่ว่าจะอย่างไรนางต้องหาให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครูสอนคณิตศาสตร์คนใหม่คนนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเป็นนักวิจัยด้วย แม้จะมีชื่อเป็นชาวต่างชาติ แต่เขากลับอ้างว่าเป็นพี่ชายของโชคุโฮ มิซากิ ดูอย่างไรก็ชวนให้สงสัย

นางวางแผนจะสะกดรอยตามโรล อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังพิเศษของนาง นางไม่กลัวหรอกว่าเขาจะมีเจตนาแอบแฝง

ในเวลาเดียวกัน ณ สถานที่แห่งหนึ่งในเมืองแห่งการศึกษา ภายในตึกไม่มีจุดไหนที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์เลย

"บัดซบเอ๊ย! พอไอ้อันดับหนึ่งปฏิเสธ ก็เลยมาหาฉันงั้นรึ? พวกมันเห็นฉันเป็นตัวอะไรกัน!" ชายหนุ่มโกรธเกรี้ยวใส่เฟอร์นิเจอร์ด้วยความโกรธที่ทำอะไรไม่ได้

"ตัวแทนของอันดับหนึ่งงั้นรึ?"

"แกพูดว่าอะไรนะ?" นัยน์ตาของชายหนุ่มเปลี่ยนเป็นดุร้ายในทันที เพียงเพราะเขาเป็นอันดับสอง สำหรับการทดลองหรือโอกาสใดก็ตาม เขามักจะเป็นได้แค่ตัวสำรองเสมอ

"เปล่า..."

ไม่นานนัก ชายหนุ่มก็ระบายความโกรธจนพอใจ บนโซฟาตัวเดียวที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์มีเด็กสาวผมทองท่าทางสง่างามนั่งอยู่ นางกำลังมองชายหนุ่มที่ถูกเหวี่ยงลงพื้นด้วยความเห็นใจ

"แล้วเราควรปฏิเสธดีไหม?" เด็กสาวมองไปยังผู้นำของพวกเขา ซึ่งก็คือเลเวลห้าอันดับสอง คาคิเนะ เทโทคุ

"ปฏิเสธสิ ต้องตอบตกลงอยู่แล้ว ในเมื่อไอ้หมอนั่นไม่อยากได้ งั้นฉันก็จะคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งมา... ไม่สิ ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองแห่งการศึกษาต่างหาก" น้ำเสียงของคาคิเนะ เทโทคุยังคงมีความไม่พอใจอยู่บ้าง

"ถ้างั้นคุณก็จะไม่ว่างไปอีกนานเลยใช่ไหม?" เด็กสาวถาม

"อืม เธออยากทำอะไรก็เชิญตามสบาย" คาคิเนะ เทโทคุไม่ได้สนใจเลย เมื่อเทียบกับการทดลองพลังสัมบูรณ์แล้ว อย่างอื่นก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

"ตกลง" ชายที่นอนกองอยู่บนพื้นทำสัญญาณมือ

"คุณวางแผนจะไปเมื่อไหร่?" เด็กสาวถาม

"อีกฝ่ายกำลังทดลองอยู่ ฉันได้ยินมาว่าพวกเขายังติดปัญหาทางเทคนิคบางอย่าง ระหว่างนี้ฝ่ายโลกมืดจะยังไม่รับงานอะไรทั้งนั้น" คาคิเนะ เทโทคุวางแผนขั้นต่อไปโดยตรง

...

หลังเลิกเรียน โรลขับรถพาโชคุโฮ มิซากิออกไป

"โรล นายจะไปตอนนี้เลยเหรอ?" โชคุโฮ มิซากิถามจากเบาะหลัง

"อืม ถ้าเธออยากไปด้วย ก็ตามมาได้นะ"

"โถ่ จริงๆ เลย พาฉันไปด้วยแล้วกัน" โชคุโฮ มิซากิไม่อยากเผชิญหน้ากับอันดับสอง แต่ดูเหมือนตอนนี้จะไม่มีทางเลือก ถึงแม้ทุกคนจะเป็นเลเวลห้า แต่นางรู้ดีว่าพลังของสองอันดับแรกนั้นมีช่องว่างที่ห่างจากพวกเขาอย่างชัดเจน

เมื่อมาถึงฐานที่มั่น "โรงเรียน" ของฝ่ายโลกมืด โรลและโชคุโฮ มิซากิบุกเข้าไปเพียงลำพัง แน่นอนว่าคนธรรมดาที่นี่รีบรายงานให้คาคิเนะ เทโทคุทราบทันที

"หืม? อันดับห้าบุกเข้ามางั้นรึ?"

"คาคิเนะ เทโทคุ เธอเป็นของนาย พลังของเธอเป็นสายที่ชนะทางฉันสุดๆ" เด็กสาวกล่าวหลังจากเหลือบมองหน้าจอ

"สายจิตงั้นรึ น่ารำคาญชะมัด" ชายที่มีรัศมีกลไกบนศีรษะบ่น

"เหอะ คิดว่าฉันจัดการยากขนาดนั้นเลยรึไง?" คาคิเนะ เทโทคุเยาะเย้ย อีกฝ่ายอาจมีฉายาว่าเป็นผู้ใช้พลังจิตที่แข็งแกร่งที่สุด แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่านางกำลังสู้กับใคร

"ฝ่ายโลกมืดนี่ต้องอยู่ในที่เฮงซวยแบบนี้เลยเหรอ แค่เพราะอยากจะอยู่ในเงามืดงั้นสิ?" โชคุโฮ มิซากิบ่นขณะมองดูตึกที่พังเสียหาย นางจัดการยึดเวิร์กชอปผู้มีความสามารถและตกแต่งมันเสียหรูหราอลังการ

"ร่องรอยการทำลายยังใหม่อยู่เลย ถ้าฉันเดาไม่ผิด ไอ้หมอนั่น อันดับสองคงไม่พอใจพวกเบื้องบนน่าดู"

"ไม่พอใจงั้นเหรอ?" แม้โชคุโฮ มิซากิจะคุยกับโรลอยู่ แต่นางก็ระวังตัวรอบด้านตลอดเวลา

"ก็แหม พวกนั้นเลือกแอคเซลาเรเตอร์ก่อน พอถูกปฏิเสธก็เลยมาหาอันดับสองเพื่อเป็นตัวสำรองแทนไงล่ะ"

การที่โรลย้ำคำว่า "อันดับสอง" และ "ตัวสำรอง" หลายครั้ง ประสบความสำเร็จในการจุดไฟโกรธของคาคิเนะ เทโทคุ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะจัดการผู้ชายคนนี้ก่อน แล้วค่อยไปจัดการอันดับห้าทีหลัง

ในฐานะที่เป็นคนแข็งแกร่ง คาคิเนะ เทโทคุปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสองคนโดยตรง พวกเขาไม่ต้องเสียเวลาตามหาเลยสักนิด

"นายคืออันดับสองสินะ?" โชคุโฮ มิซากิดึงรีโมทคอนโทรลออกมา

"จะใช้พลังกับฉันงั้นรึ? คิดว่ามันจะได้ผลรึไง?" คาคิเนะ เทโทคุแค่นเสียง

"ลองดูก็รู้" โชคุโฮ มิซากิตัดสินใจใช้พลังทันที และเป็นไปตามคาด มันถูกบล็อกโดยอะไรบางอย่างที่บอกไม่ได้

"รู้สึกตัวแล้วสินะ? มันมีช่องว่างที่ไม่อาจก้าวข้ามได้ระหว่างอันดับสองกับอันดับห้า" ปีกคู่หนึ่งงอกออกมาจากด้านหลังของคาคิเนะ เทโทคุ เขาไม่ได้สนใจความหยาบคายของโชคุโฮ มิซากิเลย

เขาสนใจแต่คำพูดของโรลต่างหาก: อันดับสองชั่วนิรันดร์ ตัวสำรองของแอคเซลาเรเตอร์ สิ่งนี้คือสิ่งที่เขาไม่อาจยอมรับได้โดยเด็ดขาด

"ไอ้หนู นายเป็นคนพูดใช่ไหม?"

"เอ่อ ถ้าหมายถึงเรื่องอันดับสองกับตัวสำรองของแอคเซลาเรเตอร์ล่ะก็ ใช่ครับ เป็นผมเอง" โรลไม่ได้เกรงกลัวที่จะยั่วโมโหเขาเพิ่ม

"เหอะๆ" คาคิเนะ เทโทคุเปิดฉากโจมตีโดยไม่ลังเลเกือบจะครอบคลุมทั่วทั้งชั้น แม้มันจะไม่ถึงกับพังตึก แต่ถ้าคนธรรมดาโดนเข้าไปก็ตายแน่นอน

"โถ่เอ๊ย ยังมีอะไรอีกตั้งหลายอย่างที่ฉันยังไม่ได้ทำ แถมยังไม่เคยมีความสัมพันธ์กับใครเลยด้วยซ้ำ" โชคุโฮ มิซากิหลับตาลง ช่องว่างของพลังสัมบูรณ์นี้ทำให้นางรู้สึกห่อเหี่ยวใจเล็กน้อย

"ไอ้หนู นายทำอะไรลงไป?" สีหน้าของคาคิเนะ เทโทคุไม่เหลือความชิลล์อีกต่อไป

"แน่นอนว่าผมก็แค่ปัดการโจมตีของนายทิ้งไง" โรลโบกมือและบังโชคุโฮ มิซากิไว้ด้านหลัง เพราะช่องว่างของพลังนี่แหละ เขาถึงได้พาโชคุโฮ มิซากิมาด้วย

"นายคืออันดับหกงั้นรึ?" แม้คาคิเนะ เทโทคุจะรังเกียจพวกปิดบังตัวตน แต่ในเมื่อเขาเป็นเลเวลห้าเหมือนกัน มันต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ โดยเฉพาะอันดับเจ็ดที่เป็นคนแปลกประหลาดมาก

"เลเวลศูนย์"

"ตลกสิ้นดี!" คาคิเนะ เทโทคุเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดในทันที ไม่ยั้งมืออีกต่อไป แม้จะต้องทำลายตึกนี้ทิ้งก็ตาม

โชคุโฮ มิซากิก็งงงวยเช่นกัน ตอนที่นางยังอยู่ที่เวิร์กชอป นางสามารถสะกดจิตเขาและอ่านความคิดเขาได้อย่างง่ายดาย แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตั้งแต่มาระยะหนึ่งแล้ว

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาหาคำตอบ นางต้องจัดการกับคาคิเนะ เทโทคุให้ได้

"เฮ้ยๆๆ หมอนี่แข็งแกร่งสุดๆ ไปเลย! เขากำลังใช้หมัดปะทะกับพลังของคาคิเนะโดยตรงเลยนะนั่น" ชายที่เฝ้าสังเกตการณ์จากชั้นบนสุดบ่นออกมา

"น่ารำคาญจริงๆ สองคนนี้เป็นศัตรูตามธรรมชาติของฉัน" เด็กสาวกล่าว แม้สีหน้าจะยังคงนิ่งเฉย

"คาคิเนะ เทโทคุ จะแพ้ไหม?"

"จากผลลัพธ์ที่เห็น ก็คงจะแพ้ ผู้ชายคนนั้นยังเหลือช่องว่างอีกเพียบเลย" เด็กสาวกล่าวขณะสังเกตสีหน้าของโรล พลังของนางคือการกำหนดค่าทางจิตวิทยา ซึ่งทำให้นางสามารถเชื่อมความสัมพันธ์หรือผลักไสระหว่างสองฝ่ายได้

ด้วยพลังนี้ ผู้ใช้พลังพิเศษคนอื่นจึงมองว่านางเป็นคนที่น่ารำคาญที่สุด แน่นอนว่าในหมู่เลเวลห้าที่มีพลังประเภทเดียวกัน นางไม่มีอำนาจขัดขืน เพราะสิ่งที่นางทำได้ โชคุโฮ มิซากิก็ทำได้เช่นกัน

"น่ารำคาญชะมัด" ชายหนุ่มไม่ได้คิดจะทรยศคาคิเนะ เทโทคุ จากวิดีโอที่เห็น เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้มันสุดจะคาดเดาจริงๆ