บทที่ 200 - จากดาเมจขูดขี้ไคลกลายเป็นขูดลึกถึงกระดูก!

บทที่ 200 - จากดาเมจขูดขี้ไคลกลายเป็นขูดลึกถึงกระดูก!

ทักษะระดับสีแดงในมือของเฟิ่งจิ่วหวง มีชื่อว่าหมัดบรรพบุรุษมังกรปฐมกาล

เมื่อชกออกไป เสียงมังกรคำรามก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งจักรวาล

พลังหมัดแปรเปลี่ยนเป็นร่างเงาของมังกรที่แท้จริง พุ่งทะยานด้วยอานุภาพระดับฟ้าถล่มดินทลาย

หมัดแล้วหมัดเล่ากระหน่ำชกออกไปอย่างต่อเนื่องไม่มีหยุดพัก

ชั่วพริบตาเดียว ทั่วทั้งผืนฟ้าก็เต็มไปด้วยร่างเงาของมังกรที่แท้จริงบินว่อนสอดประสานกัน

ทุกที่ที่มังกรเหล่านี้พุ่งผ่าน สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดทั้งหมดล้วนแหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา

พื้นที่ในรัศมีหลายหมื่นลี้ ถูกกวาดล้างจนโล่งเตียนในรวดเดียว!

จางหยวนแอบทึ่งอยู่ในใจ

ทักษะระดับสีแดงนี้ มีอานุภาพเทียบเท่ากับเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิชั้นยอดเลยทีเดียว

เมื่อถูกใช้งานโดยอดีตจักรพรรดิเซียนอย่างเฟิ่งจิ่วหวง พลังทำลายล้างที่ออกมาจึงน่าสะพรึงกลัวจนหาคำบรรยายไม่ได้

แววตาของเฟิ่งจิ่วหวงสาดประกายความสะใจออกมา

ชาติก่อนนางต้องตายเพราะคลื่นความมืด วันนี้ได้เห็นสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดจำนวนมหาศาลถูกบดขยี้จนเป็นเถ้าธุลี ก็ถือว่าได้ถอนทุนคืนความแค้นมาได้บ้างแล้ว

พวกสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดนั้นไม่รู้จักคำว่าหวาดกลัว ต่อให้เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์จะถูกฆ่าตายไปมากแค่ไหน พวกมันก็ยังคงถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำหลากไม่หยุดหย่อน

พวกจางหยวนจำแลงร่างเป็นป้อมปืนกลมนุษย์ สาดกระหน่ำทักษะการต่อสู้ออกไปราวกับของฟรีไม่มีอั้น

เกมเอาชีวิตรอดสุดโหด ถูกพวกเขากลายสภาพให้เป็นเกมทาวเวอร์ดีเฟนซ์ผสมเกมตัดหญ้ามุโซไปซะอย่างนั้น

หลังจากยืนกราดกระสุนโจมตีมาได้หนึ่งเค่อเต็มๆ สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดก็ถูกฆ่าตายไปมากมายจนนับจำนวนไม่ถ้วน

และในที่สุด สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดร่างยักษ์ระดับเซียนลี้ลับ ก็คืบคลานเข้ามาถึงตัวพวกเขาจนได้

"ตู้ม!"

สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับเซียนลี้ลับทั้งหมด เปิดฉากโจมตีอย่างสุดกำลังพร้อมกันทันที

พลังแห่งความมืดพุ่งทะยานราวกับคลื่นยักษ์คลุ้มคลั่ง ราวกับต้องการกลืนกินทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้

พลังงานอันชั่วร้ายและเย็นยะเยือก กวาดล้างจนทำให้พระอาทิตย์และพระจันทร์หม่นหมอง พายุพัดกระหน่ำย้อนกลับทิศทาง

ห้วงมิติต่างพากันส่งเสียงกรีดร้องด้วยความไม่อาจทนรับภาระได้

หากเป็นเซียนสวรรค์ทั่วไป เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีระดับเซียนลี้ลับมากมายขนาดนี้ คงไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวโอกาสที่จะต่อต้านได้เลย

แต่เมื่อพลังเหล่านี้มาปะทะกับเกราะป้องกันนับร้อยล้านชั้นของพวกจางหยวน มันกลับสามารถทำลายเกราะไปได้ไม่ถึงหนึ่งในพันด้วยซ้ำ

พวกจางหยวนเปิดฉากสวนกลับทันที

หมัดบรรพบุรุษมังกรปฐมกาล หมัดวาฬกลืนสมุทร และวิชาอื่นๆ ประสานกันเป็นสายพุ่งออกไปในชั่วพริบตา

แม้แต่สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับเซียนลี้ลับ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีที่โหมกระหน่ำดั่งสึนามิอย่างไม่หยุดยั้งเช่นนี้ ก็เริ่มมีอาการต้านทานไม่ไหวให้เห็น

"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!"

สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับเซียนลี้ลับตัวหนึ่ง ภายในเวลาไม่ถึงสองลมหายใจ ร่างกายของมันก็ถูกโจมตีไปไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนครั้ง

ร่างอันมโหฬารของมันถูกแรงกระแทกมหาศาลซัดจนต้องถอยร่นกลับไปอย่างต่อเนื่อง

เกล็ดบนร่างเริ่มหลุดลอกออกทีละแผ่น ตามมาด้วยเลือดที่สาดกระเซ็นไปทั่ว

"ตู้ม!"

หลังจากทนรับการโจมตีไปอีกหลายแสนครั้ง ร่างกายสูงตระหง่านค้ำฟ้าของมันก็ถูกเจาะทะลุ และล้มครืนกระแทกพื้นอย่างรุนแรง

เมื่อสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับเซียนลี้ลับตัวแรกตายลง ตัวที่สองและตัวที่สามก็ทยอยล้มตามกันไปติดๆ

ผู้ชมรอบนอกต่างก็ใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

"สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับเซียนลี้ลับ ก็ยังโดนอัดจนตายคาที่เลยรึ!"

"ข่าวร้ายคือ ระดับเซียนสวรรค์ตีระดับเซียนลี้ลับมันเบาหวิวเหมือนขูดขี้ไคล! แต่ข่าวดีคือ ขูดได้โคตรเร็วและรัวมาก!"

"ตราบใดที่ขูดได้เร็วและเยอะพอ จากดาเมจขูดขี้ไคลมันก็กลายเป็นขูดลึกถึงกระดูกได้!"

"รุกด้วยดาเมจขูดขี้ไคลแบบอนันต์ รับด้วยเกราะป้องกันนับร้อยล้านชั้น เกรงว่าพวกเขาคงจะสามารถฆ่าล้างบางสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดได้หมดทุกตัวแน่ๆ!"

มาถึงวินาทีนี้ การที่พวกจางหยวนจะเคลียร์ดันเจี้ยนห้วงลึกทมิฬได้ มันก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้วเท่านั้น

ผู้ชมทุกคนต่างก็ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า ห้วงลึกทมิฬโหมดนรกภูมิ จะถูกพิชิตเป็นครั้งแรกด้วยวิธีการแบบนี้!

การต่อสู้ดำเนินต่อเนื่องยาวนานไปถึงสองชั่วยามครึ่ง

กองทัพสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับล้านล้านตัว ตอนนี้เหลือรอดอยู่ไม่ถึงหนึ่งในห้าแล้ว

ซากศพกองพะเนินเทินทึกกลายเป็นภูเขายักษ์สูงนับล้านจั้ง

เลือดไหลนองรวมกันจนกลายเป็นแม่น้ำสีเลือดสายยาว

พวกจางหยวนเริ่มเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายเปิดฉากบุกทะลวง พุ่งตะลุยเข้าใส่ฝูงมอนสเตอร์แทน

เมื่อมอนสเตอร์ตัวสุดท้ายถูกระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด ทั่วทั้งห้วงลึกทมิฬก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด

ความเงียบสงัดนี้ลุกลามออกมาจนถึงโลกภายนอกหน้าห้วงลึกทมิฬเช่นกัน

ผู้ชมทุกคนต่างก็พูดอะไรไม่ออกกันเลยทีเดียว

สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดระดับเซียนสวรรค์ เซียนทองคำ และเซียนลี้ลับนับล้านล้านตัว กลับถูกฆ่าตายเรียบไม่มีเหลือแม้แต่ตัวเดียวจริงๆ ด้วย!

และคนที่สร้างวีรกรรมบ้าบิ่นทั้งหมดนี้ กลับเป็นเพียงแค่เซียนสวรรค์ห้าคนเท่านั้น!

"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรานี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว! ถ้าหากทุกคนในสำนักของพวกเขามีความสามารถวิปริตแบบนี้กันหมด เก้าสวรรค์สิบปฐพีนี้ยังมีใครหน้าไหนจะไปสู้พวกเขาได้อีก?"

"มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกมั้งที่ทุกคนจะเป็นแบบนี้! ไม่อย่างนั้นก็คงจะไร้เทียมทานเกินไปแล้ว!"

สายตาของจีเชียนเม่ย อดไม่ได้ที่จะกวาดมองไปยังพวกของหลิวรั่วเยียน

หากยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเซียนมีพลังที่วิปริตแบบนี้ด้วยล่ะก็ แค่จักรพรรดิเซียนเพียงคนเดียวก็เพียงพอที่จะกวาดล้างทุกขุมกำลังในแดนเซียนให้ราบคาบได้แล้ว!

......

หลังจากที่พวกจางหยวนตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดหลงเหลืออยู่แล้ว พวกเขาก็เดินเอื่อยๆ มุ่งหน้าไปยังจุดถอนตัวอย่างไม่รีบร้อน

เมื่อก้าวเข้าสู่พื้นที่ถอนตัว และรอจนครบสามสิบลมหายใจ

แสงสว่างแห่งการเทเลพอร์ตก็สว่างวาบขึ้น ส่งตัวทั้งห้าคนออกจากห้วงลึกทมิฬในทันที

"ตู้ม!"

เหนือทางเข้าห้วงลึกทมิฬ ลำแสงทะลุฟ้าสว่างวาบขึ้นมา

เสียงอันเก่าแก่และอ้างว้างจากยุคโบราณกาลดังขึ้นอีกครั้ง

[เผ่ามนุษย์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรา ปาร์ตี้ห้าคน สามารถเคลียร์ด่านห้วงลึกทมิฬโหมดนรกภูมิได้สำเร็จ สร้างสถิติเคลียร์ด่านคนแรกนับตั้งแต่ยุคหมื่นบรรพกาล!]

เสียงประกาศดังก้องกังวานดุจฟ้าร้อง แผ่ซ่านไปทั่วทุกมุมของแดนมายาเต๋าสวรรค์

ยอดฝีมือเผ่าต่างดาวที่อยู่ตามสถานที่ต่างๆ ต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจไปตามๆ กัน

"ก่อนหน้านี้เพิ่งจะเคลียร์ด่านหอคอยผู้แข็งแกร่งไปหยกๆ ตอนนี้ดันมาเคลียร์ด่านห้วงลึกทมิฬโหมดนรกภูมิได้อีกแล้วรึ!"

"ภายในวันเดียว ฟาดไปถึงสองสถิติระดับหมื่นบรรพกาล!"

"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราอีกแล้วรึ! ทำไมพวกเขาถึงทำลายสถิติได้ทุกอย่างแบบนี้เนี่ย?"

......

"วิ้ง วิ้ง วิ้ง วิ้ง วิ้ง!"

ตรงหน้าพวกจางหยวน ปรากฏเสาลำแสงขึ้นมาหลายสาย

ภายในเสาลำแสงเหล่านั้น มีกลุ่มแสงลอยเด่นอยู่

กลุ่มผู้ชมเบิกตากว้างเพ่งมอง

กลุ่มแสงเหล่านี้ น่าจะเป็นของรางวัลจากการเคลียร์ด่านครั้งแรกเป็นแน่!

"นี่มันคัมภีร์วิชาที่แผ่กลิ่นอายระดับจักรพรรดิออกมาตั้งสิบเล่มเลยรึเนี่ย!"

"เคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิเซียน ถึงสิบเล่ม! รางวัลนี่มันจะล้ำค่าเกินไปแล้ว!"

"ถ้าเคล็ดวิชาพวกนี้ตกมาอยู่ในมือข้า รับรองว่าข้าต้องพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดได้แน่!"

เมื่อจางหยวนใช้สัมผัสเทวะกวาดตรวจสอบเคล็ดวิชาทั้งสิบเล่ม แววตาของเขากลับไม่ได้มีความดีใจเลยสักนิด แถมยังแฝงไปด้วยความผิดหวังเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ

ก็แน่ล่ะ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรามีจักรพรรดิเซียนระดับท็อปอยู่ตั้งสามคน ดังนั้นวิชาระดับจักรพรรดิจึงไม่ใช่ของที่หายากอะไรสำหรับเขาเลย

"เอ๊ะ? วิชานี้มัน......"

ในขณะที่จางหยวนกำลังผิดหวังอยู่นั้น สายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิเล่มหนึ่ง

"คัมภีร์ลับสุริยันจันทราทอแสง!"

จางหยวนหยิบคัมภีร์เล่มนั้นมาพลิกดูแค่สองสามหน้า ก็รีบปิดมันลงทันที

"นี่มันนี่มันนี่มัน...... ใครเป็นคนเอาเคล็ดวิชาคู่บำเพ็ญเพียรระดับจักรพรรดิมาใส่มือข้าเนี่ย? ข้าเป็นชายชาตรีผู้ทรงธรรม ปกติอ่านแต่ตำราขงจื๊อนะเว้ย! จะให้ข้ามาฝึกวิชามารแบบนี้ได้ยังไง?"

ปากก็พูดไปงั้น แต่เขากลับรีบยัดคัมภีร์ลับสุริยันจันทราทอแสงเข้าไปในมิติระบบอย่างรวดเร็ว

"เอาไว้ข้ากลับไป ข้าจะต้องใช้สายตาแห่งการวิพากษ์วิจารณ์ มาตรวจสอบดูให้ละเอียดซะหน่อยแล้ว ว่าวิชามารนี้มันร้ายกาจแค่ไหน!"

วิชาลับระดับจักรพรรดิ หากนำมาใช้คู่กับกายาเตาหลอมระดับสุดยอดของเขา ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรจะต้องพุ่งปรี๊ดชนิดหาที่เปรียบไม่ได้แน่ๆ

เมื่อเย่ว์ซูอิ่ง ลั่วชิงอี และคนอื่นๆ ได้ยินว่าเป็นวิชาสำหรับคู่บำเพ็ญเพียร ใบหน้าของพวกนางก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันที

เคล็ดวิชาระดับนี้ตกไปอยู่ในมือของจางหยวน เขาก็ต้องรีบเอามาฝึกฝนเป็นอย่างแรกแน่นอน!

และพวกนางทั้งหลาย ก็คงหนีไม่พ้นต้องตกเป็นหนูทดลองในการฝึกวิชานี้เป็นแน่แท้

ส่วนเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิอีกเก้าเล่มที่เหลือ ก็มีแนวทางการฝึกฝนที่แตกต่างกันไป

มีทั้งธาตุไฟ ธาตุน้ำแข็ง ธาตุไม้ และอื่นๆ อีกมากมาย

จางหยวนตั้งใจว่ากลับไปแล้วจะเอาไปให้เฟิ่งจิ่วหวงและคนอื่นๆ ช่วยดัดแปลงแก้ไขสักหน่อย แล้วค่อยเอาไปแจกเป็นสวัสดิการให้กับศิษย์และผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรา

การที่ทุกคนมีเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิเซียนเอาไว้ฝึกฝน นับจากนี้ไปมันจะกลายเป็นเรื่องปกติของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรา!

เมื่อพวกเขาร่อนตัวลงมาถึงพื้น

จีเชียนเม่ยก็เดินเข้ามาแสดงความยินดี "ขอแสดงความยินดีกับทุกท่านที่สามารถผ่านด่านห้วงลึกทมิฬโหมดนรกภูมิมาได้ และทำลายสถิติหมื่นบรรพกาลไปได้อีกหนึ่งอย่าง!"

จางหยวนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย สำหรับคนทั่วไปมันอาจจะดูเหลือเชื่อไปบ้าง แต่นี่ก็แค่เรื่องปกติในชีวิตประจำวันของข้าเท่านั้นแหละ!"

[จบแล้ว]