บทที่ 180 - รีบไปเชิญบรรพชนต้าหลัวมาเร็วเข้า
บทที่ 180 - รีบไปเชิญบรรพชนต้าหลัวมาเร็วเข้า
บทที่ 180 - รีบไปเชิญบรรพชนต้าหลัวมาเร็วเข้า
"ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม!"
การโจมตีหลายหมื่นล้านสาย ถล่มลงมาปะทะกับค่ายกลพิทักษ์เมืองอย่างรุนแรง
ค่ายกลที่เคยแข็งแกร่งพอจะต้านทานการโจมตีของเซียนทองคำไท่อี้ได้ ตอนนี้กลับเปราะบางราวกับแผ่นกระดาษ
เพียงแค่ไม่ถึงเสี้ยววินาที ค่ายกลป้องกันก็แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ
อ๋องเซวี่ยอินและผู้คนทั้งหมดในเมือง ล้วนถูกห่าฝนกระสุนปูพรมถล่มใส่
ทั่วทั้งเมืองเซวี่ยอินและผืนดินในรัศมีหลายหมื่นลี้ ล้วนถูกเติมเต็มด้วยพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว
"อ๊ากกกกกก!"
เสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาดังทะลุชั้นฟ้า
แม้แต่อ๋องเซวี่ยอินที่มีพลังระดับเซียนทองคำไท่อี้ขั้นสาม ก็ยังต้องกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนในพริบตา
ทว่าการโจมตีของเหล่าหุ่นเชิดกลับยังไม่หยุดเพียงแค่นั้น
พวกมันยังคงสาดกระสุนถล่มต่อไปอีกหลายสิบระลอก จนพื้นดินยุบตัวลงไปลึกกว่าหลายร้อยลี้ ถึงได้หยุดการโจมตีลง
เมื่อกลุ่มควันและพลังงานระเบิดจางหายไป
พื้นที่ที่เคยเป็นเมืองเซวี่ยอิน บัดนี้ได้กลายสภาพเป็นแอ่งกระทะขนาดยักษ์ที่มีความลึกหลายร้อยลี้และกว้างกว่าแสนลี้ไปเสียแล้ว!
ทุกสิ่งทุกอย่างภายในแอ่งกระทะนั้นถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น ไม่หลงเหลือแม้แต่ซากปรักหักพัง
กองทัพหุ่นเชิดหลายหมื่นล้านตัวเก็บกระบอกปืนกลับเข้าที่
จากนั้นพวกมันก็แบ่งกองกำลังออกเป็นร้อยสาย พุ่งทะยานกระจายตัวลึกเข้าไปในดินแดนของราชวงศ์เซียนเซวี่ยจิ้น
"ครืนนนนน!"
ผืนดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ฝุ่นควันตลบอบอวลบดบังท้องฟ้า
และเหตุการณ์เช่นเดียวกันนี้ ก็เกิดขึ้นที่ราชวงศ์เซียนเลือดฉยง ราชวงศ์เซียนเซวี่ยหยวน และราชวงศ์เซียนเซวี่ยเฉียน ในเวลาไล่เลี่ยกัน
พวกมันทั้งหมดต่างก็ถูกกองทัพหุ่นเชิดบุกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว
เพียงระยะเวลาสั้นๆ เมืองนับหมื่นแห่งก็ถูกถล่มจนกลายเป็นแอ่งกระทะไปตามๆ กัน
สัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินถูกส่งไปสู่แนวหลังอย่างต่อเนื่อง
ระดับสูงของทั้งสี่ราชวงศ์เซียน ล้วนได้รับข่าวนี้ในเวลาเดียวกัน
พวกมันทั้งตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว ภายในใจเต็มไปด้วยคลื่นพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ
และในเวลานี้เอง ที่พวกมันเพิ่งจะเข้าใจความหมายของคำว่า "แจกเงินอุดหนุนหมื่นล้าน" อย่างแท้จริง!
"ราชวงศ์เซียนเซวี่ยอวี้ไปเอาหุ่นเชิดพวกนี้มาจากไหนมากมายขนาดนี้ แถมยังเป็นระดับเซียนลี้ลับทั้งหมดด้วย!"
"น่ากลัวเกินไปแล้ว! แม้แต่ยอดฝีมือระดับเซียนทองคำไท่อี้ ก็ยังทนรับการโจมตีระลอกเดียวไม่ไหว!"
"ขืนปล่อยไว้แบบนี้ต่อไป ราชวงศ์เซียนของพวกเราคงถูกพวกมันฆ่าล้างบางจนหมดแน่!"
"ต้องหาทางหยุดพวกมันให้ได้!"
ทั้งสี่ราชวงศ์เซียนรีบเร่งส่งยอดฝีมือ มุ่งหน้าไปยังแนวหน้าเพื่อสกัดกั้นการรุกราน
เหล่ายอดฝีมือระดับเซียนทองคำไท่อี้ อาศัยความได้เปรียบด้านระยะโจมตี รักษาระยะห่างที่ปลอดภัยแล้วสาดวิชาใส่กองทัพหุ่นเชิด
หุ่นเชิดจำนวนมากถูกยอดฝีมือระดับเซียนทองคำไท่อี้ทำลายลง
แต่จำนวนของหุ่นเชิดมันมีมหาศาลเกินไป
ยอดฝีมือระดับเซียนทองคำไท่อี้ของทั้งสี่ราชวงศ์เซียนรวมกันแล้ว ยังมีไม่ถึงหนึ่งพันคนด้วยซ้ำ
ต่อให้พวกเขาทำลายหุ่นเชิดไปได้คนละเป็นล้านตัว มันก็ยังไม่สะเทือนจำนวนรวมเลยแม้แต่น้อย!
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้พวกมันหวาดผวาจนสติแทบหลุดก็คือ
จากทิศทางของราชวงศ์เซียนเซวี่ยอวี้ กลับมีกองทัพหุ่นเชิดหลั่งไหลเข้ามาเสริมทัพอย่างไม่ขาดสาย
ยิ่งพวกมันฆ่า หุ่นเชิดก็ยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้น!
เพียงเวลาแค่ไม่กี่วัน
พื้นที่กว่าหนึ่งในห้าของอาณาเขตสี่ราชวงศ์ ก็ถูกกองทัพหุ่นเชิดถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใดๆ หลงเหลืออยู่
"รีบไปเชิญบรรพชนต้าหลัวมาเร็วเข้า!"
ราชวงศ์เซียนเซวี่ยฉยง ราชวงศ์เซียนเซวี่ยหยวน และราชวงศ์เซียนเซวี่ยจิ้น ทนรับมือไม่ไหวอีกต่อไป จึงต้องรีบไปนิมนต์บรรพชนระดับเซียนทองคำต้าหลัวที่กำลังเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ออกมาช่วยกอบกู้สถานการณ์
พวกมันเชื่อมั่นว่า หากมีเซียนทองคำต้าหลัวออกโรง จะต้องสามารถบดขยี้หุ่นเชิดพวกนี้ให้ราบคาบได้อย่างแน่นอน!
กลิ่นอายอันทรงพลังของเซียนทองคำต้าหลัวทั้งสามสาย ฉีกกระชากมิติพุ่งตรงไปยังสมรภูมิรบ
บรรดายอดฝีมือที่กำลังปะทะกับหุ่นเชิดอยู่ จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาจากฟากฟ้า
ในชั่วพริบตา ฟ้าดินก็แปรปรวน ห้วงมิติเกิดพายุเฮอริเคนพัดโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
เหล่ายอดฝีมือต่างก็มีกำลังใจฮึกเหิมขึ้นมาทันที พร้อมกับตะโกนร้องเชียร์อย่างกึกก้อง "ในที่สุดบรรพชนก็ออกโรงแล้ว! ไอ้พวกหุ่นเชิดบัดซบพวกนี้ หมดเวลาทำกร่างแล้วโว้ย!"
"ต้าหลัวพิโรธ ซากศพกองเป็นภูเขา! ต่อให้หุ่นเชิดพวกนี้จะมีเยอะแค่ไหน ก็ไม่พอให้บรรพชนต้าหลัวฆ่าหรอก!"
"ข้าล่ะอยากจะเห็นจริงๆ ว่าถ้าราชวงศ์เซียนเซวี่ยอวี้รู้ข่าวว่าหุ่นเชิดถูกทำลายจนหมดเกลี้ยง พวกมันจะทำหน้ายังไง!"
บรรพชนระดับเซียนทองคำต้าหลัวของราชวงศ์เซียนเซวี่ยจิ้น เป็นชายชราผมแดงสวมชุดคลุมสีเลือด
เขากวาดสายตามองดูกองทัพหุ่นเชิดที่ครอบคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว แววตาของเขาก็หรี่แคบลงอย่างช่วยไม่ได้
"เป็นระดับเซียนลี้ลับทั้งหมดจริงๆ ด้วย! แค่มูลค่าของวัสดุที่ใช้สร้าง ก็เป็นตัวเลขที่ยากจะจินตนาการแล้ว!"
ท่ามกลางความคิดที่แล่นผ่านหัว
ชายชราชุดเลือดก็พลิกฝ่ามือ หยิบเอาธงรบขนาดยักษ์ที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีเลือดออกมา
นี่คือของวิเศษประจำตัวของเขา นามว่า ธงโลหิตแผดเผาสวรรค์
ด้ามธงทำมาจากกระดูกสันหลังของมังกรโบราณเพลิงโลหิต
ส่วนผืนธงนั้นทอขึ้นมาจากขนนกของวิหคเพลิงโลหิต
แม้มันจะไม่ใช่ของวิเศษระดับเซียนทองคำต้าหลัวแท้ๆ แต่มันก็ทรงพลังกว่าของวิเศษระดับเซียนทองคำไท่อี้ทั่วไปมาก เรียกได้ว่าเป็นของวิเศษระดับกึ่งต้าหลัวเลยทีเดียว
"เพลิงโลหิตเผาสวรรค์!"
ชายชราชุดเลือดโบกสะบัดธงรบ เปลวเพลิงสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัวก็พวยพุ่งออกไปแผดเผาทุกสารทิศ
รัศมีกว่าหลายแสนลี้ ล้วนถูกเปลวเพลิงมรณะนี้กลืนกิน
หุ่นเชิดนับไม่ถ้วนถูกเพลิงโลหิตแผดเผา จนกลายเป็นเถ้าธุลีไปในเวลาเพียงไม่นาน
เหล่ายอดฝีมือของราชวงศ์เซียนเซวี่ยจิ้นเมื่อเห็นดังนั้น ต่างก็ส่งเสียงโห่ร้องยินดีกันยกใหญ่
"บรรพชนทรงพระเจริญ!"
"เพียงแค่กระบวนท่าเดียว ก็กวาดล้างหุ่นเชิดไปได้ตั้งหลายร้อยล้านตัว!"
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ขอแค่ออกกระบวนท่านี้อีกสักไม่กี่ครั้ง ไอ้ที่เรียกว่ากองทัพหุ่นเชิดหมื่นล้านตัว ก็คงกลายเป็นแค่เรื่องตลกแล้ว!"
"ข้าล่ะอยากจะเห็นจริงๆ ว่าราชวงศ์เซียนเซวี่ยอวี้เมื่อรู้ข่าวว่าหุ่นเชิดถูกทำลายเรียบ พวกมันจะทำหน้ายังไงกันนะ"
...
ณ เมืองหลวงแห่งราชวงศ์เซียนเซวี่ยอวี้
"โอ๊ะโอ ในที่สุดระดับเซียนทองคำต้าหลัวก็ยอมออกโรงแล้วรึ"
พวกหลินอี้และชิงมู่จื่อ ล้วนได้รับสิทธิ์การควบคุมหุ่นเชิดบางส่วนจากจางหยวนแล้ว
ทำให้พวกเขาสามารถตรวจสอบสถานการณ์ในแนวหน้าผ่านมุมมองบุคคลที่หนึ่งของหุ่นเชิดได้
ปรมาจารย์ตะวันลับเอ่ยขึ้น "สมกับเป็นระดับเซียนทองคำต้าหลัวจริงๆ พอออกโรงปุ๊บก็กวาดหุ่นเชิดของพวกเราไปได้เพียบเลย!"
ชางจิ่งจื่อพูดเสริม "น่าเสียดายที่พวกมันคงไม่รู้หรอกว่า จำนวนที่ถูกทำลายไปน่ะ มันก็เป็นแค่ขนเส้นเดียวจากวัวร้อยล้านตัวเท่านั้นแหละ!"
อวิ๋นชีชีเชียร์อย่างสนุกสนาน "เสี่ยวหลินจื่อ รีบส่งหุ่นเชิดไปสมทบอีกเยอะๆ เลย เอาให้ไอ้แก่พวกนั้นเหนื่อยตายไปเลย!"
หลินอี้หัวเราะร่วน "ไม่รู้เหมือนกันนะว่าถ้าพวกมันเห็นว่าหุ่นเชิดฆ่ายังไงก็ฆ่าไม่หมด พวกมันจะทำหน้ายังไง"
กองทัพหุ่นเชิดอีกหลายล้านล้านตัว วิ่งฝุ่นตลบมุ่งหน้าไปยังสี่ราชวงศ์เซียนอย่างต่อเนื่องไม่มีหยุดพัก
"โปรโมชันเงินอุดหนุนหมื่นล้านมันยังไม่พอหรอก งั้นจัดแคมเปญแจกแหลกล้านล้านไปเลย!"
"ระดับเซียนทองคำต้าหลัวแล้วยังไงล่ะ พลังเซียนมันก็ไม่ได้มีให้ใช้แบบอัลลิมิตสักหน่อย!"
...
ราชวงศ์เซียนเซวี่ยจิ้น
ชายชราชุดเลือดโบกสะบัดธงเพลิงโลหิตเผาสวรรค์อย่างต่อเนื่องหลายต่อหลายครั้ง
เปลวเพลิงสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัว แผดเผาหุ่นเชิดไปแล้วนับหมื่นล้านตัว
ทว่ากองทัพหุ่นเชิดที่กว้างใหญ่ไพศาล กลับไม่มีทีท่าว่าจะหดเล็กลงเลยแม้แต่น้อย!
เหล่ายอดฝีมือแห่งราชวงศ์เซียนเซวี่ยจิ้น ล้วนเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติขึ้นมาแล้ว
"เกิดอะไรขึ้น ทำไมฆ่าไปตั้งหลายหมื่นล้านตัวแล้ว แต่ทำไมมันถึงยังมีหุ่นเชิดเหลืออยู่อีก"
"ข้าถึงกับรู้สึกว่า ยิ่งฆ่าจำนวนมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ!"
"หุ่นเชิดของราชวงศ์เซียนเซวี่ยอวี้ มันสร้างมาแบบสุ่มได้ไม่จำกัดหรือยังไงกัน"
ชายชราชุดเลือดหยุดการเคลื่อนไหว ภายในดวงตาของเขาฉายแววเคร่งเครียดอย่างปิดไม่มิด
การอัญเชิญเพลิงโลหิตเผาสวรรค์ในแต่ละครั้ง ล้วนต้องสูบกลืนพลังเซียนไปอย่างมหาศาล
ถึงแม้ว่าพลังเซียนของระดับเซียนทองคำต้าหลัวจะลึกล้ำราวกับมหาสมุทร แต่ก็คงทนรับการผลาญพลังงานอย่างบ้าคลั่งแบบนี้ไปได้ไม่นานนัก
เขาจึงตัดสินใจลดทอนความรุนแรงของการโจมตีลง เพื่อสงวนพลังเซียนเอาไว้ไม่ให้หมดก๊อกไปเสียก่อน
ทว่าทันทีที่เขาลดพลังโจมตีลง กองทัพหุ่นเชิดก็พุ่งทะยานถาโถมเข้าใส่อย่างดุดันราวกับคลื่นยักษ์
"ข้าคือจื่อลี่ปั้ง! ข้าคือจื่อลี่ปั้ง!"
กองทัพหุ่นเชิดทั้งหมดตะโกนเสียงดังก้องกังวาน พร้อมกับพุ่งตรงเข้ามาหาชายชราชุดเลือดอย่างไม่คิดชีวิต
ชายชราชุดเลือดหน้าถอดสี
เขาสัมผัสได้ว่าพลังงานภายในตัวของหุ่นเชิดเหล่านี้ กำลังแปรปรวนอย่างรุนแรงและพร้อมที่จะปะทุออกมาได้ทุกเมื่อ
"แย่แล้ว! หุ่นเชิดพวกนี้มันคิดจะระเบิดตัวเองพร้อมกันทั้งหมด! รีบถอยเร็วเข้า!"
ชายชราชุดเลือดโบกสะบัดธงรบ กวาดต้อนเหล่ายอดฝีมือที่ยืนดูอยู่ให้กระเด็นออกไปไกลลิบ
"ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม!"
หุ่นเชิดนับร้อยล้านตัวที่พุ่งเข้ามาใกล้ ต่างก็จุดชนวนระเบิดตัวเองขึ้นพร้อมกันในพริบตา
พลังงานอันรุนแรงและคลุ้มคลั่งบดบังท้องฟ้า สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวาล
ห้วงมิติถูกฉีกกระชากจนเกิดเป็นรอยแยกมิติมากมายนับไม่ถ้วน
ผืนแผ่นดินเบื้องล่างก็ปริแตก เกิดเป็นหุบเหวลึกรอยแยกกระจายไปทั่วบริเวณ
ภาพเหตุการณ์ราวกับวันสิ้นโลกนี้ ทำเอาเหล่ายอดฝีมือทุกคนถึงกับหน้าถอดสีด้วยความหวาดผวา!
[จบแล้ว]