บทที่ 60 - ป๋าเปย์อันดับหนึ่งหน้าใหม่

บทที่ 60 - ป๋าเปย์อันดับหนึ่งหน้าใหม่

ยอดฝีมือขั้นผสานกายทั้งสองคนเริ่มสับสนในชีวิตตัวเองแล้ว

ในโลกนี้มันจะมีคนหน้าใหญ่ใจป้ำเบอร์นี้อยู่จริงๆ เรอะ!

เจอกันครั้งแรก ก็เปิดตี้แจกของวิเศษตั้งหมื่นชิ้นเลย!

นี่มันคือเสี่ยสายเปย์ระดับไหนกันวะเนี่ย!

พวกเขาลองดูดของวิเศษมาไว้ในมืออีกสองสามชิ้นเพื่อทดสอบดู ก็ยังไม่พบความผิดปกติอะไรอยู่ดี

บนของวิเศษพวกนั้น ไม่มีทั้งคลื่นพลังปราณ ไม่มีทั้งรอยประทับอักขระ เป็นแค่ของวิเศษธรรมดาๆ ดาษๆ เท่านั้น

เมื่อเห็นดังนั้น พวกเขาก็คลายความกังวลไปได้เปราะใหญ่

"ฟุ่บ!"

ทั้งสองคนตวัดมือรวบของวิเศษทั้งหมดให้ลอยเข้ามาหาตัวเอง

มุมปากของจางหยวนยกสูงขึ้นจนแทบจะฉีกถึงรูหู

ในจังหวะที่ของวิเศษทั้งหมดลอยเข้ามาใกล้ทั้งสองคนในระยะไม่ถึงสองสามเมตร จางหยวนก็ดีดนิ้วดังเป๊าะ พร้อมกับหลุดคำสั้นๆ ออกมาจากปาก

"บึ้ม!"

ของวิเศษระดับหลอมความว่างเปล่าทั้งหมด เหมือนถูกกดปุ่มระเบิดเวลา ระเบิดกัมปนาทขึ้นพร้อมกันในพริบตา

พลังงานอันบ้าคลั่ง แปรสภาพเป็นคลื่นยักษ์ถาโถมเข้ากลืนกินยอดฝีมือขั้นผสานกายทั้งสองคน

"แย่แล้ว!"

ใบหน้าของทั้งสองคนซีดเผือดลงในทันที

การที่ของวิเศษระดับหลอมความว่างเปล่าจำนวนมหาศาลระเบิดอัดหน้าในระยะเผาขนแบบนี้ พลังทำลายล้างของมันเกินกว่าจะจินตนาการได้!

พวกเขารีบงัดเอาของวิเศษป้องกันตัวออกมาอย่างร้อนรน แต่แล้วก็ถูกพลังงานระเบิดกลืนหายไปในชั่วอึดใจ

"ตู้ม!"

พลังทำลายล้างกวาดม้วนทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรอบทิศทาง

สรรพสิ่งที่อยู่ในระยะสายตา ล้วนถูกบดขยี้จนแหลกสลายในพริบตา

ดอกเห็ดขนาดยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว ค่อยๆ ลอยตัวสูงขึ้นสู่ท้องฟ้าบริเวณด้านนอกสำนักกระบี่จันทรา

บรรดาคนของสำนักกระบี่จันทราต่างก็สะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

หลายคนถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น

จนกระทั่งม่านพลังสามารถสกัดกั้นคลื่นกระแทกจากการระเบิดเอาไว้ได้ทั้งหมด หัวใจที่หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มของพวกเขาถึงได้กลับมาเต้นตามปกติ

"เชี่ยเอ๊ย! ขวัญเอ๊ยขวัญมา นึกว่าสำนักกระบี่จันทราจะปลิวหายวับไปกับตาซะแล้ว!"

"ของวิเศษเป็นหมื่นชิ้นระเบิดพร้อมกัน! นี่มันโคตรจะอำมหิตเลย!"

"สงสัยจะมีแค่ท่านเจ้าสำนักจางคนเดียวมั้ง ที่กล้าทำอะไรบ้าเลือดขนาดนี้!"

"โอ้แม่เจ้าโว้ย เขาคือเทพเจ้าจุติมาชัดๆ!"

ในวินาทีนี้ ภาพลักษณ์ของจางหยวนในใจของพวกเขามันช่างยิ่งใหญ่ตระการตาจนหาคำบรรยายไม่ได้เลย

เมื่อทุกคนใช้สัมผัสเทวะสอดส่องทะลุกลุ่มควันระเบิดออกไป ก็เห็นว่าพื้นที่นอกสำนักกระบี่จันทราในรัศมีหลายพันลี้ ถูกปอกลอกจนเตียนโล่ง

หลุมอุกกาบาตขนาดยักษ์ ปรากฏขึ้นตรงจุดศูนย์กลางของการระเบิด

ส่วนยอดฝีมือขั้นผสานกายทั้งสองคนนั้น ของวิเศษป้องกันตัวถูกเป่าจนแหลกเป็นผุยผง

ร่างกายของพวกเขาก็ถูกคลื่นทำลายล้างบดขยี้จนกลายเป็นหมอกเลือดไปแล้ว!

ก็แหงล่ะ ของวิเศษพวกนี้มันถูกคราฟต์อัปเกรดจนกลายเป็นระดับหลอมความว่างเปล่าช่วงปลายหมดแล้วนี่นา!

ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายระดับผสานกายช่วงต้นของพวกมัน ย่อมไม่มีทางทนรับแรงกระแทกไหวหรอก

ดวงวิญญาณของทั้งคู่ที่หลุดลอยออกมา ยังคงมีแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาอย่างสุดขีด

พริบตาต่อมา พวกเขาก็ไม่คิดจะรั้งอยู่ต่อ รีบพุ่งตัวกลายเป็นแสงหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

แต่จางหยวนมีหรือจะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้

เขาโปรยยันต์มารโลหิตกลืนวิญญาณระดับหลอมความว่างเปล่าช่วงปลายออกไปเป็นกำๆ

เงาร่างมารโลหิตนับล้านตัว แผดเสียงคำรามพุ่งทะยานเข้าขย้ำดวงวิญญาณของทั้งสองคนทันที

"อ๊ากกกก!"

ดวงวิญญาณของพวกมันถูกห้อมล้อม และโดนฝูงมารโลหิตฉีกทึ้งอย่างบ้าคลั่ง

เพียงชั่วพริบตา ดวงวิญญาณทั้งสองดวงก็แตกสลายหายไปตลอดกาล

จางหยวนตวัดมือดูดเอาแหวนมิติของทั้งคู่กลับมา

เมื่อลองใช้สัมผัสเทวะสแกนดู เขาก็ตาลุกวาวด้วยความดีใจ

ในเมื่อสองคนนี้เป็นถึงยอดฝีมือระดับผสานกาย ย่อมต้องพกยันต์ ยาโอสถ และไอเทมระดับผสานกายติดตัวมาเพียบแน่นอน

และหนึ่งในนั้นก็มีไอเทมชิ้นหนึ่ง ที่เป็นกล่องกระบี่

กล่องกระบี่นี้มีชื่อว่า กล่องกระบี่ชิงหมิง

มันสามารถดูดซับพลังปราณแห่งฟ้าดินมาหลอมรวมเป็นกระบี่วิญญาณชิงหมิงได้ โดยจุได้สูงสุดถึงเก้าเล่ม

เมื่อเรียกออกมาใช้งาน กระบี่แต่ละเล่มมีอานุภาพทำลายล้างมหาศาล สามารถผ่าภูเขาทลายทะเลได้สบายๆ!

ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนขั้นหลอมความว่างเปล่า ถ้าเจอเพียงแค่รังสีของกระบี่ชิงหมิงเข้าไป ก็อาจจะถูกซัดจนกระอักเลือดตายได้เลย

จางหยวนดีใจจนเนื้อเต้น

พอของชิ้นนี้มาอยู่ในมือเขา เขาก็สามารถเสกกระบี่ชิงหมิงออกมาได้แบบอัลลิมิตเลยสิ

ถ้าสาดกระบี่ชิงหมิงออกไปสักสิบล้านเล่ม ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นผสานกายระดับสูง ก็คงต้านทานไม่ไหวหรอก

จางหยวนโยนมันเข้าคลังระบบเพื่อให้มันกลายเป็นของก๊อปปี้แบบไม่จำกัดก่อน

จากนั้นก็โยนมันลงแท่นหลอมรวมเพื่ออัปเกรด

สุดท้ายเขาก็ได้กล่องกระบี่ชิงหมิงระดับผสานกายช่วงปลายกองเป็นภูเขาโผล่มาในคลังระบบ!

สิ่งนี้ทำให้พลังโจมตีของจางหยวน พุ่งพรวดขึ้นไปอีกระดับหนึ่งเลยทีเดียว!

"บอกแล้วว่าให้คนอื่นยอมสละชีวิตประเคนของมาให้ ถึงจะอัปเลเวลได้ไวที่สุด! ขอบคุณป๋าเปย์อันดับหนึ่งทั้งสองคนที่อุตส่าห์โดเนทของขวัญมาให้นะคร้าบ!"

น่าเสียดายอยู่อย่างเดียว

ตรงที่แรงระเบิดก่อนหน้านี้มันรุนแรงเกินไปหน่อย ของวิเศษป้องกันตัวของสองคนนั้นก็เลยพังพินาศไปหมดแล้ว

มันก็เลยทำให้พลังป้องกันของจางหยวน แอบตามสเต็ปพลังโจมตีไม่ค่อยทัน

"ไม่เป็นไรหรอกว้า อย่างน้อยๆ ตอนนี้ข้าก็ไม่ต้องกลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนในระดับผสานกายแล้ว!"

ส่วนทางด้านคนของสำนักกระบี่จันทรา ต่างก็ยังคงตกอยู่ในสภาวะช็อกตาตั้ง

เฟิ่งจิ่วหวง ลั่วชิงอี และคนอื่นๆ ที่ถูกดึงดูดด้วยเสียงระเบิด ก็ออกมายืนดูอยู่ไกลๆ

สีหน้าของเฟิ่งจิ่วหวงและวิญญาณศาสตราในห้วงทะเลวิญญาณของลั่วชิงอี ดูจะสับสนปนเปกันไปหมด

ความเร็วในการอัปพลังรบของจางหยวน มันอยู่ในระดับที่ทำให้พวกนางรู้สึกขนหัวลุกเลยทีเดียว

ก่อนหน้านี้ไม่นานเพิ่งจะเก่งแค่ระดับหลอมความว่างเปล่า มาตอนนี้ถึงกับสับยอดฝีมือระดับผสานกายสองคนกระจุยในพริบตาซะแล้ว!

พวกนางต่างก็เคยเจอกับอัจฉริยะปีศาจมานับไม่ถ้วน แต่พอเอามาเทียบกับจางหยวน พวกนั้นก็ดูกลายเป็นแค่เด็กน้อยหัดเดินไปเลย

ดวงตาของลั่วชิงอีเปล่งประกายระยิบระยับ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเทิดทูน "สมแล้วที่เป็นท่านอาจารย์ โคตรเก่งเลยเจ้าค่ะ!"

ความรู้สึกแปลกๆ บางอย่าง เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของนางอย่างเงียบๆ

"ถ้าเกิดได้มีคู่บำเพ็ญเพียรแบบท่านอาจารย์..."

พริบตาต่อมานางก็หน้าแดงซ่าน รีบด่าทอตัวเองในใจ

"นั่นท่านอาจารย์นะเว้ย ข้าจะไปคิดอกุศลแบบนั้นได้ยังไง!"

มีหรือที่วิญญาณศาสตราจะไม่ล่วงรู้ถึงความรู้สึกแปลกๆ ที่เริ่มเปลี่ยนไปของลั่วชิงอี

นางได้แต่ลอบถอนหายใจ

ลั่วชิงอีก็เป็นแค่เด็กสาวที่เพิ่งจะเริ่มมีความรัก พอได้มาเจอคนรุ่นราวคราวเดียวกันที่เพียบพร้อมซะขนาดนี้ มันก็ยากที่จะห้ามใจไม่ให้หวั่นไหว

ดูท่าทางนางคงต้องหาเวลามาปรับทัศนคติให้ยัยหนูนี่สักหน่อยแล้วล่ะ!

จางหยวนร่อนตัวลงมาที่พื้น

พวกชิงมู่จื่อก็รีบวิ่งเข้ามาประจบประแจงปะเหลาะท่านเจ้าสำนักทันที

"ท่านเจ้าสำนักเกรียงไกรไร้เทียมทาน! แค่ตวัดมือก็ปลิดชีพสองสวะนั่นได้สบายๆ!"

"ไอ้หน้าโง่สองคนนั้น คงหลงดีใจนึกว่าท่านเจ้าสำนักจะแจกของวิเศษให้ฟรีๆ ล่ะสิ!"

ผู้อาวุโสซือถูลองหยั่งเชิงถามดู "ท่านเจ้าสำนัก ขอเสียมารยาทถามสักนิด สองคนนั้นอยู่ระดับพลังไหนหรือขอรับ"

จางหยวนตอบแบบส่งๆ "ก็แค่ขั้นผสานกายระดับสองระดับสามเท่านั้นแหละ!"

"ผ... ผสานกาย!"

พวกชิงมู่จื่อถึงกับเบิกตากว้างจนลูกตาแทบจะถลนออกมา

ในสายตาของพวกเขา แค่ยอดฝีมือระดับหลอมความว่างเปล่าก็ถือเป็นตัวตนระดับตำนานแล้ว

แต่จางหยวนกลับมาบอกหน้าตาเฉยว่า ไอ้สองคนที่โดนบี้ตายเมื่อกี้ มันเป็นถึงเฒ่าผสานกายที่เก่งกว่าระดับหลอมความว่างเปล่าไปอีกขั้นนึงเนี่ยนะ!

นี่มันจะไม่ให้พวกเขายืนอ้าปากค้างได้ยังไง

ปรมาจารย์ตะวันลับอุทานด้วยความทึ่ง "พลังรบของท่านเจ้าสำนัก พุ่งไปถึงระดับนี้แล้วเรอะเนี่ย"

ชิงมู่จื่อรีบสมทบ "แค่ระดับหลอมความว่างเปล่าขั้นต้น ก็สามารถเดินกร่างขวางถนนในราชวงศ์เซียนจื่อหยวนได้สบายๆ แล้ว แต่นี่ท่านเจ้าสำนักถึงกับเด็ดหัวเฒ่าผสานกายได้ ในรัศมีหลายราชวงศ์เซียนนี้ ยังจะมีใครหน้าไหนกล้าหือกับสำนักกระบี่จันทราของเราอีก"

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เรื่องแบบนี้เขาคงไม่กล้าแม้แต่จะเก็บเอาไปฝันด้วยซ้ำ

คนอื่นๆ ต่างก็ตื่นเต้นดีใจกันใหญ่

ถ้าจางหยวนยังคงความก้าวหน้าอย่างน่าสะพรึงกลัวแบบนี้ต่อไป ในอนาคตอันใกล้ สำนักกระบี่จันทราจะต้องผงาดขึ้นเป็นขุมอำนาจอันดับหนึ่งในสามพันโลกธาตุแน่ๆ!

และพวกเขาก็จะได้เกาะใบบุญ กลายเป็นตัวตนที่ไม่มีใครกล้าตอแยในสามพันโลกธาตุไปด้วย

ชิงมู่จื่อกับปรมาจารย์ตะวันลับรู้สึกโชคดีเหลือเกิน ที่ตัดสินใจยอมสวามิภักดิ์เข้าเป็นพวกเดียวกับสำนักนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ

[จบแล้ว]