บทที่ 28 - น้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิต

บทที่ 28 - น้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิต

"สุ่มเลย!"

ภายใต้สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังของจางหยวน วงล้อสุ่มรางวัลก็เริ่มหมุนอย่างบ้าคลั่ง

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีฟ้า: เครื่องกรองน้ำ สามารถกรองน้ำที่ปนเปื้อนหรือมีพิษให้สะอาดจนดื่มได้]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีม่วง: ยาระงับไวรัส สามารถขจัดผลกระทบจากไวรัสซอมบี้และพิษส่วนใหญ่ในร่างกายได้]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีฟ้า: ชุดปฐมพยาบาล สามารถรักษาบาดแผลระดับกลางและระดับเบาให้หายได้อย่างรวดเร็ว]

...

หลังจากผลาญไปหนึ่งแสนคะแนน ถึงแม้ของที่ได้มาจะพอมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่ตรงกับสิ่งที่จางหยวนต้องการ

"ข้ามีตัวเอกลูกรักสวรรค์ตั้งสามคนอยู่ข้างกายนะ ทำไมดวงมันถึงยังห่วยแบบนี้เนี่ย ข้าไม่เชื่อหรอก สุ่มอีกรอบ!"

จางหยวนกดสุ่มแบบร้อยครั้งรวดอีกครั้ง

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีขาว: กระดาษชำระหนึ่งพันม้วน สามารถเอาไว้ใช้ให้รางวัลตัวเองได้]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีม่วง: พื้นที่มิติระบบหนึ่งหมื่นช่อง สามารถเพิ่มจำนวนช่องเก็บของในมิติระบบได้]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีส้ม: คัมภีร์เปิดผนึกพรสวรรค์ สามารถช่วยให้คนธรรมดาที่ฝึกฝนไม่ได้ สุ่มเปิดใช้งานรากวิญญาณขึ้นมาได้]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณสุ่มได้ไอเทมระดับสีแดง: น้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิต สามารถรักษาอาการบาดเจ็บที่เกิดจากการโจมตีให้หายดีในพริบตา และยังช่วยชำระล้างอาการบาดเจ็บเรื้อรังที่สะสมอยู่ในร่างกาย ทำให้ร่างกายกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แต่ในระยะเวลาสั้นๆ จะสามารถดื่มได้เพียงแค่ขวดเดียวเท่านั้น]

...

"ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ได้ทั้งสีส้มทั้งสีแดงเลยโว้ย!"

ในที่สุดระบบก็มอบเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้จางหยวนจนเขาแทบจะหลุดหัวเราะออกมาดังๆ

คัมภีร์เปิดผนึกพรสวรรค์สามารถทำให้คนธรรมดากลายเป็นผู้มีพรสวรรค์ในการฝึกฝนได้

ส่วนน้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิตนี่แหละคือสิ่งที่เขากำลังตามหาอยู่!

นอกจากจะใช้เป็นยารักษาอาการบาดเจ็บขั้นรุนแรงได้แล้ว

มันยังสามารถกำจัดอาการบาดเจ็บเรื้อรังในร่างกายและช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตให้กลับคืนมาได้อีกด้วย

ซึ่งคุณสมบัติข้อนี้มันตรงกับอาการของหลินอี้แบบเป๊ะๆ

"นี่แหละพลังแห่งโชคชะตาของลูกรักสวรรค์ อยากได้อะไรมันก็มา!"

แถมน้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิตนี้ บางทีตอไม้แห้งๆ ในลูกแก้วก็อาจจะดูดซับมันได้เหมือนกัน

จางหยวนลองกดสุ่มแบบร้อยครั้งรวดไปอีกรอบ แต่คราวนี้ก็ได้มาแต่พวกของใช้จิปาถะทั่วไป

"ดูเหมือนดวงของวันนี้จะถูกใช้ไปหมดแล้ว เอาไว้คราวหน้าค่อยมาสุ่มใหม่ก็แล้วกัน!"

เขาเก็บน้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิตเข้าไปในพื้นที่มิติระบบ ทำให้จำนวนของมันกลายเป็น 999 ยาวเหยียด

จากนั้นเขาก็หยิบออกมาหนึ่งขวดแล้วส่งให้หลินอี้

"ศิษย์เอ๊ย ลองกินเจ้านี่ดูสิว่ามันจะช่วยให้ร่างกายของเจ้าดีขึ้นบ้างไหม!"

หลินอี้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งชีวิตอันบริสุทธิ์ที่โชยมาปะทะจมูก รูขุมขนทุกส่วนในร่างกายของเขาถึงกับเปิดรับด้วยความปีติยินดี

"นี่มัน..."

ไม่ต้องคิดก็รู้เลยว่าของสิ่งนี้ต้องเป็นของล้ำค่าสุดๆ แน่นอน

ถ้าเอาไปปล่อยขายข้างนอก พวกยอดฝีมือคงได้แย่งกันจนหัวร้างข้างแตกแน่ๆ

"ท่านอาจารย์ ของสิ่งนี้มันคงจะล้ำค่ามากใช่ไหมขอรับ ศิษย์รับไว้ไม่ได้หรอก!"

จางหยวนทำหน้าเบื่อโลกก่อนจะเทของแบบเดียวกันออกมาอีกหลายพันขวดให้ดูเป็นขวัญตา

"คิดเล็กไปแล้วลูกเอ๊ย สำหรับข้า ของพวกนี้มันก็มีค่าพอๆ กับหญ้าข้างทางนั่นแหละ!"

หลินอี้ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

ถ้าเขามีดวงตาอยู่ล่ะก็ ตาของเขาคงจะเบิกกว้างเป็นไข่ห่านแน่ๆ

อาจารย์ของเขาคนนี้เป็นใครมาจากไหนกันเนี่ย

ไม่เพียงแต่จะหยิบหินวิเศษออกมาทีละหลายสิบล้าน หรือยาโอสถอีกหลายหมื่นเม็ดได้หน้าตาเฉย

แต่ตอนนี้ยังสามารถเอาของวิเศษล้ำค่าหาตัวจับยากแบบนี้ออกมากองเป็นภูเขาได้อีก

จางหยวนเร่งเร้า "รีบลองกินดูสิ!"

คราวนี้หลินอี้ไม่เกรงใจอีกต่อไป เขารับขวดน้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิตมาแล้วกระดกรวดเดียวหมด

ทันใดนั้นพลังชีวิตอันมหาศาลก็แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูในร่างกายของเขา

หลินอี้สัมผัสได้ว่าอาการบาดเจ็บเรื้อรังจากการขาดสารอาหารและการถูกทารุณกรรมมาอย่างยาวนานกำลังได้รับการรักษาจนหายดี

แม้แต่รากฐานที่เคยถูกทำลายไปก็ยังได้รับการฟื้นฟูจนกลับมาสมบูรณ์เกือบทั้งหมด

และที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดก็คือ

เขารู้สึกได้ว่าเบ้าตาที่กลวงโบ๋ของเขากำลังมีปฏิกิริยาบางอย่างเกิดขึ้น

เหมือนมีพลังชีวิตสายเล็กๆ กำลังค่อยๆ ก่อตัวและให้กำเนิดอะไรบางอย่างอยู่ภายในนั้น

สัญชาตญาณบอกเขาว่า ถ้าเขาได้ดื่มน้ำหล่อเลี้ยงนี้อีกสักหลายๆ ขวด เนตรคู่แฝดของเขาอาจจะงอกกลับคืนมาได้อีกครั้ง!

จางหยวนคอยใช้สัมผัสวิญญาณตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของหลินอี้อยู่ตลอดเวลา และเขาก็พบว่าระบบการทำงานในร่างกายของหลินอี้มีการพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นอย่างมาก

"เป็นยังไงบ้าง ได้ผลไหม"

หลินอี้กล่าวขอบคุณจางหยวนด้วยความซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง "ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่เมตตามอบของวิเศษให้ขอรับ ข้าสัมผัสได้ว่าร่างกายของข้าแข็งแรงขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก และบางทีเนตรคู่แฝดของข้าอาจจะงอกกลับคืนมาได้อีกครั้งด้วยซ้ำ!"

เมื่อจางหยวนได้ยินเช่นนั้นเขาก็ยิ้มด้วยความยินดี

ดูเหมือนว่าของวิเศษจากระบบจะทรงพลังเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้เยอะเลย

น่าเสียดายที่ในระยะเวลาสั้นๆ มันกินได้แค่ขวดเดียว ทำให้ไม่สามารถฟื้นฟูเนตรคู่แฝดของหลินอี้ให้กลับมาได้ในทันที

จางหยวนผลักกองน้ำหล่อเลี้ยงพฤกษาแห่งชีวิตทั้งหมดไปตรงหน้าหลินอี้แล้วกำชับว่า "ของสิ่งนี้มันมีข้อจำกัดคือต้องเว้นระยะเวลาในการกิน เจ้าก็ทิ้งช่วงสักพักแล้วค่อยกินเพิ่มไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานเจ้าก็คงจะได้เนตรคู่แฝดกลับคืนมาแน่!"

ผู้ที่ครอบครองเนตรคู่แฝดนั้นเกิดมาพร้อมกับชะตาแห่งผู้ไร้พ่าย

การที่จางหยวนทำแบบนี้ก็เท่ากับว่าเขากำลังมอบความหวังในการกลับมาเป็นผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานให้กับหลินอี้อีกครั้ง

หลินอี้รู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยมีใครดีกับเขาขนาดนี้มาก่อนเลย

ความหวาดระแวงที่เป็นสัญชาตญาณป้องกันตัวของเขาได้มลายหายไปจนหมดสิ้น

เหลือเพียงแต่ความซาบซึ้งและเคารพเทิดทูนที่มีต่อจางหยวนเท่านั้น

"ขอบพระคุณท่านอาจารย์ หากศิษย์กลับมาเป็นปกติได้เมื่อไหร่ ศิษย์จะตอบแทนพระคุณของท่านอาจารย์อย่างแน่นอน!"

จางหยวนเหลือบมองไอคอนของหลินอี้ที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มปานลึกมหาสมุทรไปแล้ว

เขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

การมีลูกรักสวรรค์ยอมถวายชีวิตให้แบบนี้ มันทำให้เขาสามารถทำตัวกร่างได้มากขึ้นไปอีกขั้น

"กลับไปตั้งใจฝึกฝนให้ดีล่ะ พยายามยกระดับพลังของตัวเองให้ได้ไวๆ!"

หลินอี้พยักหน้ารับคำอย่างหนักแน่น เขายึดถือคำพูดของจางหยวนราวกับเป็นประกาศิตจากสวรรค์

จากนั้นจางหยวนก็ออกไปเดินตรวจตราความคืบหน้าในการขยายพื้นที่ของสำนักกระบี่จันทรา

ภายใต้การสนับสนุนของหินวิเศษอันมหาศาล โครงการก่อสร้างทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและราบรื่น

สิ่งก่อสร้างพื้นฐานบางส่วนถึงขั้นสร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ผู้อาวุโสซือถู ผู้อาวุโสหนานกง และคนอื่นๆ ต่างก็เลื่อนระดับเป็นขั้นแก่นทองคำกันหมดแล้ว และพวกเขากำลังรับหน้าที่เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างอยู่ในพื้นที่

ทันทีที่เห็นจางหยวนปรากฏตัว พวกเขาก็รีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาประจบสอพลอทันที

จางหยวนก็ไม่รอช้า เขาแจกหินวิเศษและยาโอสถเป็นรางวัลให้พวกเขา ทำให้พวกนั้นดีใจจนเนื้อเต้น

หลังจากเดินตรวจตราแบบส่งๆ เสร็จ จางหยวนก็เดินกลับไปที่พัก

ในตอนนั้นเองเย่ว์ซูอิ่งก็ออกจากห้องปิดด่านหลังจากปรับพื้นฐานเสร็จพอดี

นางขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้น "ท่านพี่ การใช้ยาโอสถจำนวนมหาศาลเพื่อเร่งรัดระดับพลังแบบนี้ มันทำให้รากฐานการฝึกฝนของข้าดูไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่ ข้าพยายามจะกดพลังเอาไว้แต่ก็ทำไม่ได้เลย!"

จางหยวนได้ยินดังนั้นก็ครุ่นคิด

เรื่องนี้เขาเองก็เคยคิดเผื่อเอาไว้แล้ว

การอัดยาโอสถเยอะๆ มันช่วยให้พลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วก็จริง

แต่ผลเสียที่ตามมาก็คือระดับพลังจะพุ่งปรี๊ดจนควบคุมยาก และทำให้รากฐานไม่มั่นคง

แต่เขาก็หาวิธีแก้ปัญหานี้ไว้แล้วเหมือนกัน

"ฮูหยินไม่ต้องกังวลไปหรอก ความจริงแล้วมันมีของวิเศษและยาโอสถบางชนิดที่ช่วยในการปรับพื้นฐานพลังให้มั่นคงได้ เดี๋ยวพวกเราค่อยไปหาซื้อของพวกนั้นมาใช้ก็หมดปัญหาแล้ว!"

เย่ว์ซูอิ่งบอกว่า "ของวิเศษล้ำค่าพวกนั้นคงจะหาไม่ได้ในพื้นที่ทุรกันดารแบบนี้หรอกมั้ง!"

จางหยวนหัวเราะ "งั้นก็ถึงเวลาที่พวกเราจะไปทัวร์อาณาเขตของราชวงศ์เซียนจื่อหยวนกันแล้วล่ะ ลองไปเดินสายช้อปปิ้งในงานประมูลใหญ่ๆ ดูสักหน่อยดีกว่า!"

ตอนนี้สำนักกระบี่จันทราปลอดภัยแบบไร้เทียมทานแล้ว

ต่อให้เขาไปก่อเรื่องจนมีศัตรูตามล่าอยู่ข้างนอก เขาก็ยังมีที่หลบภัยที่แข็งแกร่งที่สุดรองรับอยู่

เขาตั้งใจจะไปหาดูว่าในงานประมูลมีพวกยันต์ ของวิเศษ ยาโอสถ หรือวิชาในระดับขั้นแปลงวิญญาณขายบ้างไหม

ถ้าเขามีของวิเศษและยันต์ระดับแปลงวิญญาณไว้ในครอบครอง แถมยังเปิดโล่ระดับแปลงวิญญาณได้แบบไม่จำกัดอีก

แล้วแบบนี้ในอาณาเขตของราชวงศ์เซียนจื่อหยวน ใครจะกล้าขวางทางเขาอีกล่ะ

[จบแล้ว]