บทที่ 160 - ทัณฑ์เทพบนยอดเขาเทียนจู้

บทที่ 160 - ทัณฑ์เทพบนยอดเขาเทียนจู้

ช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนหน้านี้

ภายนอกหอคอยฉางเซิง

บรรดาศิษย์จำนวนมากมารวมตัวกัน

"ศิษย์พี่เฉินเซิ่งไม่ได้มาที่หอคอยฉางเซิงเสียนาน วันนี้เขามั่นใจว่าจะทะลวงชั้นต่อไปได้แล้วรึ"

"ชู่ว ข่าววงในบอกว่าศิษย์พี่เฉินเซิ่งอยากจะลองทดสอบความแข็งแกร่งของศิษย์สายตรงคนที่สิบเก้าผู้นั้นดูน่ะ"

"ก็เป็นไปได้นะ ตอนนี้ใครๆ ก็พูดกันว่าศิษย์สายตรงคนที่สิบเก้าคนนี้อาจจะเป็นรองแค่จวินอู๋หมิง ศิษย์พี่เฉินเซิ่งจะไปยอมรับได้ยังไง!"

ระหว่างที่ผู้คนกำลังวิพากษ์วิจารณ์ จู่ๆ ก็มีศิษย์คนหนึ่งเอ่ยถามผู้อาวุโสห้าที่ทำหน้าที่ดูแลหอคอย "ไม่ทราบว่าศิษย์สายตรงคนที่สิบเก้า ตอนนี้ไปถึงชั้นไหนแล้วขอรับ"

ในเวลาปกติ ผู้อาวุโสห้าคงไม่สนใจเรื่องพรรค์นี้หรอก

ต่อให้หลินหมิงจะเป็นศิษย์สายตรงคนใหม่ก็ตาม

แต่บังเอิญว่าศิษย์สายตรงคนใหม่ผู้นี้เพิ่งจะเอาชนะลูกศิษย์ของเขามาอย่างง่ายดาย

แล้วพอหันหลังกลับมา ก็ใช้นิ้วจิ้มค่ายกลที่เขาเป็นคนตั้งไว้จนแตกสลายไปอีก

ศิษย์ที่เพิ่งเข้าสำนักใหม่แต่กลับแสดงฝีมือหลุดโลกขนาดนี้

จะไม่อยากสนใจก็คงไม่ได้แล้วล่ะ!

ในฐานะผู้อาวุโสผู้ดูแลหอคอยฉางเซิง เขาย่อมรู้สถานการณ์ภายในหอคอยเป็นอย่างดี

เวลานี้เขาเอ่ยตอบด้วยความรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย "เจ้าเด็กนี่ไม่รู้กำลังทำอะไรอยู่ ชักช้าอืดอาดจนป่านนี้ยังอยู่แค่ชั้นที่สอง"

"ชั้นที่สองรึ นั่นมันชั้นที่ศิษย์สายนอกส่วนใหญ่ยังผ่านไปได้สบายๆ เลยไม่ใช่หรือ"

"ศิษย์สายตรงคนที่สิบเก้าทำไมถึงได้ช้าขนาดนั้น หรือว่าเพราะเพิ่งลงมือไปก่อนหน้านี้ พลังก็เลยหมดแล้ว"

บรรดาศิษย์ต่างพากันสงสัย

ตอนนั้นเองก็มีอีกคนเอ่ยถามขึ้นมา "ไม่ทราบว่าศิษย์พี่เฉินเซิ่ง ตอนนี้อยู่ที่ชั้นไหนแล้วขอรับ"

ผู้อาวุโสห้าชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว

ความหมายนี้ชัดเจนมาก

"อยู่ชั้นสองเหมือนกันรึ ถ้าอย่างนั้นก็เป็นไปได้สูงมากว่าทั้งสองคนกำลังสู้กันอยู่!"

"ใช่ๆๆ ไม่อย่างนั้นก็ยากจะอธิบายได้ว่าทำไมศิษย์สายตรงคนที่สิบเก้าถึงก้าวหน้าช้าขนาดนี้"

ทุกคนราวกับได้คำตอบ พวกเขาต่างเฝ้ารอคอยบทสรุปของการต่อสู้ภายในหอคอยฉางเซิง

ทว่าผู้อาวุโสห้าที่เดิมทียังคงท่าทีสงบนิ่ง จู่ๆ กลับผุดลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

"นี่ มันจะเป็นไปได้ยังไง!!"

"เป็นไปไม่ได้!"

"ต่อให้เป็นท่านเจ้าสำนักมาลงมือเอง หากพึ่งพาแค่พลังของตัวเองก็ไม่มีทางทำได้เด็ดขาด!"

ในแววตาของผู้อาวุโสห้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างหนัก

เขาเกิดที่วิหารฉางเซิง เติบโตที่วิหารฉางเซิง และใช้ชีวิตกว่าครึ่งค่อนชีวิตอยู่ที่นี่

แต่ไม่เคยมีวันไหนเลยที่จะทำให้เขาตกตะลึงได้ถึงเพียงนี้

บรรดาศิษย์มองดูผู้อาวุโสห้าที่เสียอาการด้วยความประหลาดใจ รีบเอ่ยถาม "ผู้อาวุโสห้า เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ"

ผู้อาวุโสห้าไม่ได้เอ่ยปาก เพียงแค่ชี้มือไปที่หอคอยฉางเซิง

"เวรเอ๊ย หอคอยฉางเซิงร้าวแล้ว!!"

ตรงหน้าของทุกคน บนหอคอยฉางเซิงชั้นที่สองกลับปรากฏรอยร้าวขึ้นมาหนึ่งรอย

เพียงชั่วพริบตารอยร้าวนั้นก็ลุกลามแผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง

ชั่วอึดใจต่อมา ทางออกที่สูงหนึ่งจั้งและกว้างสามฉื่อก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาทุกคน

ยังไม่ทันได้ตกตะลึง พวกเขาก็พบว่าบุรุษชุดดำผู้สะพายกระบี่ไว้ด้านหลัง หรือศิษย์สายตรงคนที่สิบเก้า กำลังเดินออกมาจากรอยโหว่นั้น

ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วนที่จ้องมองมาด้วยความตกตะลึง เขากลับหันหน้าไปมองทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

ที่นั่นคือทิศทางของขุนเขาเจ่าฮว่า

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น ใครก็ได้บอกข้าทีว่าข้างในหอคอยฉางเซิงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

"หอคอยฉางเซิงพังแล้วรึ"

"พูดจาเหลวไหล หอคอยฉางเซิงดูมั่นคงจะตาย กลิ่นอายสักนิดยังไม่รั่วไหลออกมาเลย จะพังได้ยังไง"

"ถ้าไม่ได้พัง แล้วไอ้รูเบ้อเริ่มนี่จะอธิบายยังไงล่ะ"

บรรดาศิษย์ต่างไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่พวกเขาเข้าใจความจริงข้อหนึ่งแล้ว

หอคอยฉางเซิงไม่ได้สูญเสียประสิทธิภาพไปเพราะรอยโหว่นี้

ตรงกันข้าม การมีอยู่ของรอยโหว่นี้ ทำให้พวกเขามีทางออกจากหอคอยฉางเซิงเพิ่มขึ้นมาอีกทางหนึ่ง...

ผู้อาวุโสห้าตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนเขาจะยอมรับความจริงได้แล้ว

ไม่ว่าจะยังไง หอคอยฉางเซิงก็ยังใช้งานได้ปกติดี

เขาไม่ได้อธิบายอะไรกับพวกศิษย์ เพียงแค่มองไปยังหลินหมิงด้วยสายตาที่เคารพยำเกรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

...

เดิมทีหลินหมิงคิดว่าจะแจ้งให้ผู้อาวุโสเกาเหยียนทราบสักหน่อย แล้วค่อยเดินทางไปขุนเขาเจ่าฮว่า

แต่จู่ๆ เขากลับถูกดึงดูดความสนใจด้วยความเคลื่อนไหวบนยอดเขาเทียนจู้

ไม่ใช่แค่หลินหมิง ผู้อาวุโสห้าและเฉินเซิ่งที่เดินตามหลินหมิงออกมาก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบนยอดเขาเทียนจู้เช่นกัน

ไม่นาน บรรดาศิษย์ต่างก็ตระหนักได้ว่ากำลังเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นบนยอดเขาเทียนจู้

"กลิ่นอายแบบนี้ เป็นของศิษย์พี่จวินอู๋หมิงไม่ผิดแน่!"

เฉินเซิ่งเอ่ยขึ้น "หรือว่าหมอนั่นจะได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ เลยคิดจะข้ามผ่านทัณฑ์เทพก่อนกำหนด"

ตอนนี้จวินอู๋หมิงอยู่ในขั้นเทพลึกล้ำขั้นต่ำ

เขาผ่านทัณฑ์เทพทั้งเก้าในห้าด่านแรกมาแล้ว

และสิ่งที่กำลังจะต้องเผชิญในตอนนี้ ก็คือทัณฑ์เทพด่านที่หก

"ทัณฑ์เทพนั้นอันตรายสุดแสน หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียวก็หมายถึงการแหลกสลายไปตลอดกาล!"

"หมอนั่นเป็นคนรอบคอบมาตลอด วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย"

เฉินเซิ่งมองไปที่ยอดเขาเทียนจู้พลางขมวดคิ้วแน่น คำตอบเดียวที่เขาคิดออกก็คือ การมาเยือนของหลินหมิงทำให้จวินอู๋หมิงรู้สึกกดดันอย่างหนัก

จนต้องจำใจข้ามผ่านทัณฑ์เทพก่อนกำหนด

"แต่เจ้าไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้นนี่นา!"

[จบแล้ว]