บทที่ 01 - เกมนี้มันแปลกๆ

บทที่ 01 - เกมนี้มันแปลกๆ

༺༻

กลางดึก ภายในอาคารที่พักอาศัยแห่งหนึ่ง

จางเฟิงกำลังนอนไถวิดีโออยู่บนเตียง จนกระทั่งเขาบังเอิญไปเจอโฆษณาเกมตัวหนึ่ง

(เกมแนวใหม่ที่ก้าวข้ามทุกขีดจำกัด ขอเพียงคุณมีโชคชะตาที่จะอยู่รอด ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเงิน! มาสัมผัสประสบการณ์ได้แล้วตอนนี้!)

ไม่มีภาพหน้าจอเกมแสดงให้เห็น ไม่มีเพลงประกอบที่เร้าใจ

มีเพียงพื้นหลังสีดำสนิทพร้อมข้อความเรียบง่าย

จางเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเหลือบไปดูยอดไลก์และคอมเมนต์

ทุกอย่างเป็นศูนย์หมด

“ฉันก็ชอบเล่นเกมนะ แต่แกไม่มีแม้แต่หน้าโปรโมตเลยเนี่ยนะ ไม่ขี้เหนียวไปหน่อยเหรอ?”

จางเฟิงส่ายหัวในใจ กำลังจะปัดทิ้งไป

แต่แล้วข้อความโฆษณาข้างต้นก็หายวับไปทันที

[คุณได้ตกลงดาวน์โหลดเกมนี้แล้ว]

[ตัวเอก: จางเฟิง]

[ระดับเกียรติยศ: 0]

[คุณกำลังจะเข้าสู่โลกแห่งการผจญภัย]

[ประเภท: บททดสอบเริ่มต้น, การเอาชีวิตรอด]

[ภารกิจ: เอาชีวิตรอดให้ได้ 48 ชั่วโมง]

[ตัวตน: ผู้หลงใหลการออกกำลังกาย]

[หมายเหตุ: ตัวตนมีความสัมพันธ์กับระดับเกียรติยศ]

ตัวอักษรค่อยๆ เลือนหายไป

จางเฟิงยังไม่ทันได้ตอบสนอง เขาก็รู้สึกว่าสติของเขาเริ่มพร่าเลือนไป

...

เมื่อลืมตาขึ้นมา แสงอาทิตย์ยามเย็นจากนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ก็สาดส่องเข้ามา

ที่นี่คือออฟฟิศที่ดูรกร้างเล็กน้อย

เขาก้มหัวลง

จางเฟิงมองไปที่ลำแขนสีน้ำผึ้งที่โผล่พ้นแขนเสื้อสั้น ร่างกายนี้เป็นของผู้ที่หลงใหลในการออกกำลังกาย

และประสบการณ์การออกกำลังกายบางอย่างก็พุ่งเข้าสู่สมองของจางเฟิง

พร้อมกับข้อมูลแนะนำเกี่ยวกับร่างกายนี้

[อายุ: 27]

[ร่างกาย: 15 (คนปกติ: 10)]

[รากกระดูก: 1 (0)]

[รากปราณ: 0 (0)]

“นี่ยังอยู่ในประเทศหรือเปล่าเนี่ย?”

จางเฟิงยังมึนงงอยู่เล็กน้อย และยังไม่ทันเข้าใจสถานการณ์ดีนัก เขาก็ได้ยินเสียงคำรามต่ำๆ

โฮก~

บนโต๊ะทำงานที่อยู่ห่างออกไปสามเมตร มีสิ่งมีชีวิตตระกูลแมวขนาดสองเมตรกำลังเตรียมตัวจะกระโจนเข้ามา

มันดูเหมือนเสือผสมกับดาวเปื้อน แต่ดูดุร้ายกว่ามาก

หยด—

น้ำลายของมันหยดลงพื้นจากเขี้ยวอันคมกริบ

มันจ้องมองจางเฟิงด้วยความหิวโหย

จางเฟิงก็จ้องมองมันเช่นกัน

“อึก...”

จางเฟิงกลืนน้ำลายด้วยความกลัวเล็กน้อย

ในขณะเดียวกัน ข้อความไม่กี่บรรทัดก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาจางเฟิงอีกครั้ง

[โปรดเลือกการเสริมพลังครั้งแรกของคุณ]

[1: ความเฉลียวฉลาดทางธุรกิจ +7]

[2: การเติบโตร่างกาย]

[3: ความเร็วในการตอบสนอง -0.003 วินาที]

สัตว์ประหลาดอยู่ตรงหน้าแล้ว จางเฟิงไม่มีเวลามานั่งคิดว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ และสัญชาตญาณก็สั่งให้เขาเลือกข้อ [2]

การเติบโตร่างกาย!

ในเกม การเติบโตและพัฒนาคือทางเลือกที่ถูกต้องเสมอ

จางเฟิงเลือกมันโดยสัญชาตญาณ

[การเติบโตร่างกาย: คุณสมบัติระดับทั่วไป]

[ผล: ได้รับค่าร่างกายเพิ่มทันที 1 หน่วย (ความแข็งแกร่ง 10 ปอนด์) และทุกๆ ชั่วโมงที่รอดชีวิต ค่าร่างกาย +1]

ค่าร่างกายของผู้หลงใหลการออกกำลังกายคือ 15

บวกเพิ่มอีก 1 หน่วย กลายเป็น 16

เพิ่มขึ้นหนึ่งในสิบห้า!

จางเฟิงรู้สึกได้ถึงกระแสความอบอุ่นที่ไหลเวียนไปทั่วทุกมุมของร่างกาย

พลัง!

จางเฟิงรู้สึกฮึกเหิม

ฮู—

ในเวลานี้ ข้อความปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน สัตว์ประหลาดก็กระโจนเข้าใส่เขาตรงๆ

[ประเมินจากความทรงจำทั้งหมดของคุณ และตัวเลือกนี้...]

[โอกาสในการเอาชีวิตรอดในโลกผจญภัยนี้คือ: 0%]

“ประเมินผล?” จางเฟิงไม่ได้มองรายละเอียดเหล่านั้น เขาสนใจเพียงสัตว์ประหลาดที่ใกล้เข้ามา

หัวของมันใหญ่กว่าหัวมนุษย์เสียอีก

ปากที่อ้ากว้างของมันสามารถงับคอของผู้ชายที่โตเต็มวัยได้มิด

เมื่อเผชิญกับสัตว์ประหลาดที่ดุร้ายเช่นนี้ แม้จะเพิ่งได้รับการเสริมพลังมา จางเฟิงก็ยังรู้สึกหวาดกลัวตามสัญชาตญาณ และถอยหลังไปครึ่งเมตรโดยไม่รู้ตัว

ฉัวะ—

เขี้ยวอันคมกริบของสัตว์ประหลาดงับเข้าที่ลำคอของจางเฟิง และกดเขาล้มลง

อุ้งเท้าที่แข็งแรงกดทับหน้าอกและมือของจางเฟิงไว้

จางเฟิงดิ้นรนอย่างเจ็บปวดอยู่ไม่กี่วินาที จากนั้นทุกอย่างก็ดับวืดไป

[คุณเหลือโอกาสอีก 4 ครั้งในโลกนี้]

...

เมื่อลืมตาขึ้น แสงอาทิตย์ยามเย็นก็สาดส่องเข้ามา

ที่นี่คือออฟฟิศที่ดูรกร้าง

สัตว์ประหลาดกำลังจ้องมองจางเฟิงอยู่

จางเฟิงมองมันกลับ “ไปตายซะ ไอ้สัตว์ร้าย!”

จางเฟิงที่ตาแดงก่ำ พุ่งเข้าใส่ก่อน

ความกลัวและความตายเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนทำให้เลือดในตัวของจางเฟิงเดือดพล่าน

“โฮก!” สัตว์ประหลาดที่เห็นเหยื่อพุ่งเข้าหาก่อนก็ชะงักไปและก้าวถอยหลังครึ่งก้าว จากนั้นก็กระโจนเข้าใส่เช่นกัน

เมื่อเผชิญกับสัตว์ประหลาดที่กระโจนเข้ามา

จางเฟิงกลับสงบลงอย่างกะทันหัน เขารีบกวาดสายตามองไปที่ตัวเลือก

[1: ร่างกาย +12]

[2: เสน่ห์ +1]

[3: ความทรงจำการต่อสู้ระดับกลาง]

จางเฟิงมีเวลาเพียงพอที่จะเลือก 'ร่างกาย' เท่านั้น

ไม่มีเวลาดูการประเมินผลที่ตามมา

ฮู—

สัตว์ประหลาดเกือบจะถึงตัวเขาแล้ว

จางเฟิงรู้ว่ามันเล็งไปที่ลำคอ จึงเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างเล็กน้อย

ในเวลาเดียวกัน ฝ่ามืออันกว้างขวางของจางเฟิงก็พุ่งเข้าใส่หัวของมัน

ครั้งนี้คือ 15+12

ค่าร่างกาย 27!

นี่หมายความว่าอย่างไร?

มันคือแรงระเบิดอย่างน้อย 270 ปอนด์!

ไม่เหมือนกับ 15+1 ก่อนหน้านี้

จางเฟิงรู้สึกมั่นใจ

ปัง—

อย่างไรก็ตาม สัตว์ประหลาดที่มีน้ำหนักกว่า 290 ปอนด์ ปะทะเข้ากับสีข้างของจางเฟิงก่อน

จางเฟิงเสียหลัก หน้าอกแน่น ร่างกายลอยพ้นพื้นเล็กน้อย

เนื่องจากท่าทางไม่มั่นคง ฝ่ามือจึงพลาดเป้าไป

ฟิ้ว—

จางเฟิงกระเด็นไปข้างหลัง ล้มก้นจ้ำเบ้าลงบนพื้น

สัตว์ประหลาดกระโดดถีบตัวจากขาหลัง พุ่งเข้าหาจางเฟิง

ฉึก—

ลำคอถูกเจาะทะลุ

ก่อนที่สติจะเลือนหายไป จางเฟิงเหลือบไปเห็นการประเมินผล

[โอกาส: 0%]

...

[เหลือโอกาส 3 ครั้ง]

ออฟฟิศ

สัตว์ประหลาดมองมาที่จางเฟิง

จางเฟิงมองสัตว์ประหลาดอย่างบ้าคลั่ง

[1: อายุขัยของร่างกายปัจจุบัน +50 วัน]

[2: การมองเห็น +0.1]

[3: ร่างกาย +10]

ในเมื่อคืนชีพได้ งั้นก็เลือกความแข็งแกร่งต่อไป!

เอาอีกแล้ว!

ตอนนี้จางเฟิงรู้ท่าการโจมตีของมันแล้ว

ตราบใดที่มันทำตามบทเดิม เขาก็ควรจะโจมตีมันได้

ฟิ้ว—

สัตว์ประหลาดพุ่งเข้ามาเหมือนสามครั้งก่อนหน้านี้เปี๊ยบ

จางเฟิงคาดการณ์ไว้แล้ว จึงเอียงหัวหลบ

ตามมาด้วยการปะทะที่คาดไว้

จางเฟิงหลบการปะทะได้หวุดหวิดด้วยการบิดตัว ฝ่ามือพุ่งไปยังตัวของมัน

ฟึ่บ!

สัตว์ประหลาดสะบัดหางกลางอากาศ ฟาดใส่จางเฟิงด้วยความเร็วที่เหนือกว่า

คอของจางเฟิงถูกฟาด รูม่านตาสั่นไหว และเสียการทรงตัว

สัตว์ประหลาดใช้แรงส่งที่เหลือปรับท่าทางอย่างแยบยล

จางเฟิงคว้าได้เพียงความว่างเปล่า

สัตว์ประหลาดกระโดดลงพื้นได้สำเร็จและหันกลับมางับตามสัญชาตญาณ เพื่อป้องกันไม่ให้จางเฟิงไล่ตาม

จางเฟิงไม่ได้ไล่ตามเพราะเขารู้สึกเวียนหัว

เขาไม่รู้เลยว่าจะสู้ยังไงดี

ในตอนนี้

มนุษย์และสัตว์ประหลาดอยู่ห่างกันไม่ถึงครึ่งเมตร

มันกลายเป็นการเริ่มการต่อสู้ใหม่

'ไม่มีบทให้ตามแล้ว...'

จางเฟิงรู้สึกเจ็บแสบที่ลำคอ รู้สึกไม่มั่นใจในการสู้ด้วยมือเปล่า

เขารีบกวาดสายตามองไปรอบห้อง เห็นเก้าอี้ที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปสามเมตรตรงโต๊ะทำงาน

วินาทีต่อมา

สัตว์ประหลาดกระโจนเข้ามา และจางเฟิงซึ่งเคลื่อนตัวไปทางโต๊ะได้เพียงครึ่งเมตร ก็ถูกตะปบจนล้มจากข้างหลัง

จางเฟิงรู้ว่ามันจบแล้ว เขาจึงมองไปที่การประเมินผลก่อนตาย

[การเอาชีวิตรอด 0%]

...

[เหลือ 2 ครั้ง]

ออฟฟิศ

สัตว์ประหลาดมองจางเฟิง

จางเฟิงมองข้อความอย่างสงบ

[1: ความทรงจำการต่อสู้ระดับกลาง]

[2: ความสามารถในการย่อยและดูดซึม +50 กรัม]

[3: ร่างกาย +11]

คุณสมบัติแนวเติบโตปรากฏขึ้นอีกครั้ง

การย่อยและดูดซึม

[ผล: ความสามารถในการย่อยและดูดซึมของคุณได้รับการเสริมพลัง ทำให้คุณรับพลังงานต่อมื้อได้มากขึ้น]

โลกนี้อยู่ได้แค่ 48 ชั่วโมง ดังนั้นมันคงไร้ประโยชน์

จางเฟิงข้ามมันไปอย่างรวดเร็วและมองไปที่ค่าร่างกาย

การมีแต่แรงมันไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่

สัญชาตญาณการล่าของสัตว์ประหลาดไม่สามารถกดดันได้เพียงแค่การคาดเดาท่าทางไม่กี่ครั้ง

ถ้ามันเปลี่ยนแผนการอีกล่ะ?

ความแข็งแกร่งก็ตัดทิ้งไปก่อนได้ในตอนนี้

ยิ่งกว่านั้น โอกาสคืนชีพที่เหลือก็มีน้อยแล้ว เขาจะมัวแต่ลองท่าไม่ได้

จางเฟิงเลือกความทรงจำการต่อสู้

ถ้าสัญชาตญาณของสัตว์ประหลาดคือเทคนิคการล่าล้วนๆ

งั้นทักษะการต่อสู้ของมนุษย์ก็ย่อมเป็นวิธีการล่าที่มีประสิทธิภาพอีกแบบหนึ่ง

ครั้งนี้...

มันคือการล่าปะทะกับ 'การล่า!'

[ความทรงจำการต่อสู้ระดับกลาง: คุณสมบัติระดับทั่วไป]

[ผล: สุ่มได้รับ 'ความจำกล้ามเนื้อ' ของทักษะหมัดมวยสมัยใหม่หนึ่งอย่าง]

[ทักษะหมัดมวย: ความชำนาญฝ่ามือแปดทิศระดับกลาง (สามารถอัปเกรดได้ผ่านการฝึกฝน)]

[หมายเหตุ: หลังจากเลือกความทรงจำแล้ว หากนักผจญภัยตายอีก โอกาสในการเลือกใหม่จะไม่ถูกคืนให้ แต่จะไปเกิดใหม่ที่จุดเซฟหลังจากเลือกความทรงจำนี้แล้ว]

ตูม!

หลังจากเลือกความทรงจำการต่อสู้ เส้นเวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

จางเฟิงรู้สึกราวกับว่ากล้ามเนื้อของเขาถูกขัดเกลาด้วยเปลวไฟลึกลับ

ค่าร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นกะทันหัน 2 หน่วย

ฟิ้ว!

สัตว์ประหลาดกระโจนเข้ามา

ขาของจางเฟิงยังคงนิ่ง เพียงแค่เอียงตัวเล็กน้อย ยื่นแขนซ้ายจากด้านล่างพุ่งไปยังส่วนท้องช่วงล่างของสัตว์ประหลาด

มือขวาของเขาสับลงไปที่ลำคอของมัน

การโจมตีและการป้องกันสลับกันในพริบตา

ในขณะเดียวกัน

ร่างของสัตว์ประหลาดลอยอยู่กลางอากาศ ส่วนหนึ่งอยู่หน้าอกของจางเฟิง

ในตอนนี้ ขาหน้าซ้ายของสัตว์ประหลาดคว้าไปข้างหลัง กรงเล็บอันคมกริบของมันปัดป้องมือซ้ายของจางเฟิงไว้

หางของมันสะบัดอีกครั้ง ปะทะเข้ากับมือขวาที่สับลงมาของจางเฟิง

แม้จางเฟิงจะไม่ได้วางแผนไว้ในใจ แต่ความจำกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งทำให้มือขวาของเขาเปลี่ยนจากการสับเป็นการผลัก ผลักออกไปอย่างแรงด้วยแรงกระโจนของสัตว์ประหลาด

ตุ้บ—

ฝ่ามือกระแทกเข้าที่หน้าท้องด้านซ้ายของมันอย่างจัง ส่งร่างสัตว์ประหลาดกระเด็นออกไป

จากนั้น

เท้าของจางเฟิงยันพื้น หมุนตัวด้วยแรง พุ่งไปยังประตูที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งเมตรด้วยความเร็วสูงสุด

เปิดอย่างรวดเร็ว

ปัง—

ปิดอย่างรวดเร็ว

“โครม!” สัตว์ประหลาดพุ่งชนเข้ากับประตูทันที

จางเฟิงขังมันไว้ในออฟฟิศได้สำเร็จ

เพราะสัญชาตญาณการต่อสู้บอกเขาว่า

เขาชนะไม่ได้

ชนะไม่ได้เลยสักนิด!

นี่ไม่ใช่ช่องว่างของประสบการณ์การต่อสู้ แต่เป็นช่องว่างระหว่างค่าร่างกายและโครงสร้างร่างกาย

“แม้ฝ่ามือนั้นจะโดนช่วงเอวที่ค่อนข้างอ่อนนุ่มของมัน แต่มันรู้สึกเหมือนตบเข้ากับพังผืดที่แข็งแรง”

จางเฟิงสะบัดข้อมือที่เจ็บปวด

“ประสบการณ์การต่อสู้บอกฉันว่า ด้วยทักษะการต่อสู้และค่าร่างกายในตอนนี้ โอกาสชนะมีน้อยมาก”

“เว้นแต่จุดเริ่มต้นของฉันจะอยู่ใกล้โต๊ะทำงาน หรือใกล้กว่านั้นอีกสักเมตร”

“แบบนั้น ฉันจะสามารถคว้าปากกาจากที่เสียบมาเจาะการป้องกันของมันได้”

จางเฟิงถอนหายใจพิงประตู และมองไปที่การประเมินผล

[อัตราการเอาชีวิตรอด: 6%]

“ดูเหมือนว่าการถอยอย่างมีกลยุทธ์จะถูกต้องแล้ว”

6% ต่ำเกินไปจริงๆ

ถ้าฉันยังอยู่ตรงนั้น คงได้เสียโอกาสคืนชีพไปอีกครั้งแน่ๆ

จางเฟิงรู้สึกว่าความทรงจำการต่อสู้มีประโยชน์อย่างยิ่ง

มันช่วยให้ตัดสินใจเกี่ยวกับความต่างของพลังและกลยุทธ์การตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว

พักอีกไม่กี่วินาที

เมื่อจางเฟิงรวบรวมสติได้ เขาก็เตรียมตัวจะสำรวจสภาพแวดล้อม

ทันใดนั้น ทุกอย่างก็มืดลง

จางเฟิงสะดุ้งตื่นเหมือนคนสัปหงกในโรงเรียน รู้ตัวอีกทีเขาก็ยังอยู่ที่บ้านที่คุ้นเคย

ไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่มีตัวเลือก

เขานอนอยู่บนเตียงไถวิดีโออยู่

ราวกับว่าเขาเผลอหลับไปและฝันสั้นๆ ไปตื่นหนึ่ง

เลิกผ้าห่มออก

ร่างกายของเขาไม่ได้ถูกเสริมพลัง ยังคงอยู่ที่ขีดจำกัดของซิกแพ็กแปดก้อน ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ร่างกายมนุษย์จะพึงมี

แต่ความรู้เรื่องการออกกำลังกายที่ฝังลึกอยู่ในหัวทำให้จางเฟิงมั่นใจ

เขาได้ 'ข้ามโลก' ไปยังร่างกายของผู้หลงใหลการออกกำลังกาย และสัมผัสประสบการณ์การออกกำลังกายมาอย่างหนักหน่วงจริงๆ

ยิ่งกว่านั้น ประสบการณ์ฝ่ามือแปดทิศบางอย่างที่ยังหลงเหลืออยู่ก็ผุดขึ้นมาในหัวเป็นระยะ

การจะใช้พวกมันให้ได้อย่างเต็มที่จำเป็นต้องมีการฝึกฝน เพื่อให้กล้ามเนื้อสอดคล้องกับความทรงจำ

ถึงอย่างนั้น อย่างน้อยตอนนี้ก็มีทิศทางที่ชัดเจนให้พยายามแล้ว

“มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเหรอ?”

จางเฟิงชะงักไปไม่กี่วินาทีและรีบมองไปที่โทรศัพท์

ในตอนนี้ ข้อความไม่ได้ปรากฏเป็นตัวอักษรในโทรศัพท์อีกต่อไป แต่มันลอยเด่นเป็นกึ่งโปร่งใสอยู่ในสายตาของเขา

༺༻