ตอนที่ 26 : ภารกิจลุล่วง

ตอนที่ 26 : ภารกิจลุล่วง

ในเวลานี้ ฉีลี่ที่โจมตีพลาดเป้า ทั้งตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว

การสามารถสังหารจิ่วได้ในพริบตาพร้อมกับหลบการโจมตีของเขาไปได้ด้วย

ไอ้เด็กตรงหน้าไม่ใช่จูนินอย่างแน่นอน มันต้องเป็นโจนิน หรืออาจจะโดดเด่นเสียจนเป็นถึงโจนินชั้นยอดเลยด้วยซ้ำ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น สายตาของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขณะที่จ้องเขม็งไปที่หยุนเจ๋อ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะมามัวเศร้าโศกเสียใจให้กับสหายที่ตายไปแล้ว หากเขาไม่ระวังตัวให้ดี เขาเองนั่นแหละที่จะถูกฆ่าตาย

เมื่อนึกถึงแสงสายฟ้าสีซีดที่สว่างวาบเพียงชั่วครู่ในมือของหยุนเจ๋อเมื่อครู่นี้ ฉีลี่ก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

เขาไม่มั่นใจเลยว่าจะรับการโจมตีนั้นได้!

วินาทีต่อมา ประกายความดุร้ายก็วาบขึ้นในดวงตาของเขา อาศัยจังหวะที่หยุนเจ๋อหันหลังให้ เขารวบรวมจักระอีกครั้งและโจมตีด้วยกำลังทั้งหมดที่มี พร้อมกับออร่าที่ไร้เทียมทาน!

เมื่อสัมผัสได้ถึงวิกฤตที่มาจากด้านหลัง หยุนเจ๋อกระทืบเท้าซ้ายลงบนพื้นอย่างแรง อาศัยแรงถีบส่ง ร่างกายของเขาหมุนกลับมาด้วยมุมที่น่าเหลือเชื่อ เข้าปะทะกับการโจมตีเต็มกำลังของฉีลี่แบบซึ่งๆ หน้า

คราวนี้ เขาไม่ได้ใช้คาถาลมเพื่อหลบหลีก แต่กลับปล่อยหมัดของตัวเองสวนกลับไปเผชิญหน้ากับหมัดเหล็กของฉีลี่แทน

ประกายความประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของฉีลี่

อีกฝ่ายถึงกับกล้าปะทะหมัดกับเขาตรงๆ เลยเรอะ!

เมื่อเห็นดังนั้น ความรู้สึกยินดีอย่างหาที่สุดไม่ได้ก็ก่อตัวขึ้นในใจเขา

ช่างเป็นไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่หยิ่งยโสเสียจริง คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไงแค่เพราะฆ่าเพื่อนร่วมทีมของเขาได้ในพริบตาน่ะ?

เขามีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในการโจมตีของตัวเอง

ตายซะเถอะ!!!

ฉีลี่มองดูหมัดทั้งสองที่กำลังจะปะทะกันด้วยความคาดหวัง

ทว่า หยุนเจ๋อกลับยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย

ได้เวลาทดสอบผลการฝึกฝนกับซึนาเดะแล้วหมัดพลังช้างสาร!

ตู้ม!

หมัดที่ดูเหมือนจะเบาหวิวของหยุนเจ๋อปะทะเข้ากับหมัดเหล็กอันบ้าคลั่งและไร้เทียมทานของฉีลี่อย่างรุนแรง!

ฉีลี่รู้สึกราวกับถูกภูเขาทั้งลูกพุ่งชนเข้าอย่างจัง

วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็ลอยละลิ่วไปด้านหลังราวกับว่าวปีกหัก กระแทกเข้ากับกำแพงหินด้านหลังอย่างแรงจนเศษหินและฝุ่นผงระเบิดกระจายออกไป

พรวด!!

ฉีลี่รู้สึกถึงรสหวานในลำคอและกระอักเลือดออกมาคำโต ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปไม่ได้!

เจ้านั่น... เจ้านั่นมันจะไปแข็งแกร่งขนาดนั้นได้ยังไงกัน!

ฉีลี่ลุกขึ้นยืน ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ควบคุมไม่ได้ เขาคำรามลั่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าและเหวี่ยงหมัดอย่างบ้าคลั่งเข้าใส่หยุนเจ๋อที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับจักระคาถาระเบิดที่ปะทุขึ้นทุกหนทุกแห่ง

หยุนเจ๋อหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง หลบการโจมตีอันเกรี้ยวกราดของฉีลี่ได้ทุกครั้ง

เมื่อมองดูคู่ต่อสู้ที่สูญเสียสติสัมปชัญญะไปแล้ว เขาก็รู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย

ถามจริงเถอะ สภาพจิตใจของโจนินผู้มากประสบการณ์มันเปราะบางขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? มิน่าล่ะ ซึนะงาคุเระของพวกแกถึงได้อ่อนแอขนาดนี้

เขาไม่มีเวลามาเล่นเกม "แกโจมตี ฉันหลบ" กับฉีลี่หรอกนะ

จากนั้น ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว

"คาถาลม: เงาพริบตาลมหายใจสุดขั้ว!"

ร่างของเขาหายวับไปในพริบตา อาศัยจังหวะที่ฉีลี่โจมตีอย่างบ้าคลั่งและไร้สติ เขาพริ้วไหวไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังอีกฝ่าย

หมัดพลังช้างสาร!

หมัดของหยุนเจ๋อทะลวงผ่านร่างของฉีลี่ ปลิดชีพเขาในทันที

"แค่ก แค่ก..."

ฉีลี่ก้มมองลงมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ รูม่านตาของเขาขยายกว้างอย่างรุนแรง เมื่อเห็นหมัดที่ทะลวงผ่านร่างของตัวเอง เขาก็กระอักเลือดออกมาเป็นครั้งสุดท้ายและล้มตึงลงกับพื้น!

ง่ายดายอะไรเช่นนี้

หยุนเจ๋อดึงหมัดกลับและมองดูเลือดบนมือด้วยความรังเกียจ

อีกด้านหนึ่ง การต่อสู้ก็กำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ฮิวงะ คางามิ กำลังเผชิญหน้ากับอิวาโอะ

เมื่อต้องรับมือกับโจนินคาถาดินที่เชี่ยวชาญด้านการป้องกันและการควบคุมภูมิประเทศ เนตรสีขาวและมวยอ่อนของฮิวงะ คางามิ จึงกลายเป็นข้อได้เปรียบอย่างมหาศาล

เขาไม่ได้เข้าปะทะกับอิวาโอะแบบซึ่งๆ หน้า แต่กลับอาศัยสายตาอันเฉียบแหลมของเนตรสีขาวและมวยอ่อนของเขา เคลื่อนที่ไปรอบๆ ตัวศัตรูอย่างต่อเนื่อง หลบหลีกการโจมตีพร้อมกับคอยหาจังหวะสกัดจุดด้วยมวยอ่อนเป็นระยะๆ

อิวาโอะ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฮิวงะ คางามิ ที่ลื่นเป็นปลาไหลและจับตัวยาก ก็อยากจะผละไปสนับสนุนทางอื่น แต่กลับถูกอีกฝ่ายรั้งตัวไว้อย่างแน่นหนา

ในขณะเดียวกัน สมาชิกอีกหกคนในทีมของหยุนเจ๋อก็ประสานงานกันอย่างรู้ใจเพื่อรุมล้อมจูนินซึนะงาคุเระทั้งสี่คน ด้วยจำนวนคนที่มากกว่า พวกเขาย่อมได้เปรียบ และยังมีแนวโน้มว่าจะสามารถปิดฉากการต่อสู้ได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย

หลังจากสังหารฉีลี่ได้สำเร็จ หยุนเจ๋อก็ไม่ได้อ้อยอิ่ง ไม่แม้แต่จะปรายตามองเขาเป็นครั้งที่สอง "เงาพริบตาลมหายใจสุดขั้ว" ของเขาเริ่มทำงานอีกครั้ง ร่างกายของเขากลายเป็นภาพติดตาที่พร่ามัวขณะพุ่งตรงไปหาอิวาโอะ ที่กำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้กับฮิวงะ คางามิ

อิวาโอะไม่ได้สังเกตเลยว่าเพื่อนร่วมทีมทั้งสองคนของเขาถูกฆ่าตายไปแล้ว เขาเอาแต่รอให้พวกนั้นรีบจัดการศัตรูให้เสร็จและมาช่วยเขาสนับสนุน

อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้างเหมือนกัน ผ่านไปตั้งนานแล้วทำไมพวกนั้นถึงยังจัดการจูนินคนนั้นไม่เสร็จอีกล่ะ?

แต่ในวินาทีต่อมา ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาอย่างเงียบเชียบหยุนเจ๋อนั่นเอง!

ฮิวงะ คางามิ ที่กำลังต่อสู้อยู่กับอิวาโอะ เห็นหยุนเจ๋อปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ดวงตาของเขาฉายแววตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อในตอนแรก ตามมาด้วยความยินดีที่ไม่อาจควบคุมได้

"คาถาสายฟ้า: พันปักษา!"

สายฟ้าระเบิดออก สาดส่องแสงสีซีดลงบนใบหน้าที่เรียบเฉยของหยุนเจ๋อ!

ท่ามกลางเสียงร้องแหลมปรี๊ด สายฟ้าที่ทะลวงฟันราวกับใบมีดอันคมกริบ ได้แทงทะลุร่างของอิวาโอะที่ไม่ทันระวังตัวจากทางด้านหลัง

อ๊าก!!!

อิวาโอะกรีดร้องอย่างเจ็บปวดรวดร้าว เขาไม่เคยจินตนาการเลยว่าศัตรูจะโผล่มาอยู่ข้างหลังเขาอย่างกะทันหันแบบนี้

อิวาโอะ โจนินคาถาดิน สิ้นชีพ!

ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง การประสานงานของคนทั้งหกที่นำโดยนารา เอนซุย ก็หาจังหวะได้ในที่สุด

เอนซุยใช้เงาพันธนาการจูนินคนหนึ่งไว้ได้สำเร็จ และมวยอ่อนของฮิวงะ โฮมอนก็สังหารมัน อาคิมิจิ โคฮาคุรับการโจมตีจากจูนินอีกคนไว้ ในขณะที่เก็กโค โฮตารุและอุซึกิ คาเอนใช้วิชาดาบของพวกเธอปลิดชีพมันในพริบตา

หลังจากสูญเสียการประสานงาน จูนินสองคนที่เหลือก็ถูกรุมสังหารอย่างรวดเร็วด้วยความร่วมมือของคนในกลุ่ม

ไม่ถึงสิบนาที การต่อสู้ก็จบลง

ทีมหัวกะทิของซึนะงาคุเระถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น!

ท่ามกลางเนินเขา มีเพียงกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นอากาศไหม้เกรียมที่ยังคงหลงเหลืออยู่

แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์อัสดงทอดยาวเงาของกลุ่มคนที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด

ฮิวงะ คางามิ หอบหายใจอย่างหนัก เมื่อมองไปที่หยุนเจ๋อ ซึ่งหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเพียงเล็กน้อยแต่แววตายังคงสงบนิ่ง ความตกตะลึงในใจของเขาก็มีมากจนเกินจะบรรยาย

นี่มันจูนินประสาอะไรกัน? นี่มันสัตว์ประหลาดที่มีความแข็งแกร่งระดับโจนินชั้นยอด ประสบการณ์การต่อสู้อันโชกโชน และวิธีการที่ลึกลับคาดเดายากชัดๆ!

ความเร็วอันน่าขนลุก คาถาสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัว และการอ่านเกมในสนามรบได้อย่างเฉียบขาดในพริบตา... ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนทำให้หัวใจสั่นสะท้าน

ตอนนี้คนอื่นๆ ต่างก็มองหยุนเจ๋อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความยำเกรง และถึงขั้นมีแววแห่งการเทิดทูนบูชาอยู่ลึกๆ เสียด้วยซ้ำ!

คงไม่มีใครคาดคิดหรอกว่า หยุนเจ๋อ ชายที่สวมชุดจูนิน จะมีความแข็งแกร่งที่แท้จริงระดับโจนินชั้นยอด!

นี่คือโจนินชั้นยอดเชียวนะ!

กำลังรบสูงสุดที่อยู่ต่ำกว่าระดับคาเงะ!

ในกรณีที่ไม่มีการแบ่งแยกระดับชั้นที่ชัดเจนสำหรับระดับคาเงะ

อาจกล่าวได้ว่าในหมู่บ้านนินจา โจนินชั้นยอดคือผู้ที่มีสิทธิ์เป็นโฮคาเงะ หากเกิดอะไรขึ้นกับโฮคาเงะ โจนินชั้นยอดที่เหลืออยู่ก็จะมีโอกาสได้ขึ้นเป็นโฮคาเงะทุกคน!

"ลบร่องรอย ตรวจสอบเสบียง และออกเดินทางทันที"

เสียงของหยุนเจ๋อทำลายความเงียบงัน น้ำเสียงของเขายังคงหนักแน่นราวกับว่าการเข่นฆ่าอันน่าตื่นเต้นเมื่อครู่นี้ไม่เคยเกิดขึ้น

ทุกคน รวมทั้งฮิวงะ คางามิ เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงสุด

มาถึงจุดนี้ ทุกคนต่างก็เชื่อฟังและศรัทธาในตัวหยุนเจ๋ออย่างหมดใจ

ในภารกิจนี้ พวกเขาถูกหยุนเจ๋อ "ลูกพี่ใหญ่" คนนี้แบกจนหลังแอ่นเลยล่ะ

ทีมออกเดินทางอีกครั้ง เคลื่อนตัวผ่านเนินเขาที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

"สถานที่ทำภารกิจอยู่ข้างหน้านี่เอง ภารกิจของพวกเรากำลังจะเสร็จสิ้นแล้ว"

หยุนเจ๋อเผยรอยยิ้มออกมา

ในที่สุดวันเวลาอันยากลำบากก็จบลงเสียที การต้องกินแต่เสบียงอัดเม็ดทุกวันตลอดการเดินทางนี้ทำให้เขาแทบจะอ้วกอยู่แล้ว

"ใช่ๆ"

เก็กโค โฮตารุก็ยิ้มออกมาเช่นกัน พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

ในที่สุดภารกิจนี้ก็ใกล้จะจบลงเสียที

แม้ว่าก่อนหน้านี้จะราบรื่นมาตลอด แต่การปะทะกันครั้งสุดท้ายนี้ก็สร้างแรงกดดันให้กับเธออย่างมหาศาล

คราวนี้เธอคิดว่าตัวเองจะต้องมาตายที่นี่ซะแล้วจริงๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งที่ทะลุปรอทของหยุนเจ๋อ ที่สามารถสังหารโจนินสองคนได้ด้วยตัวคนเดียว พวกเขาก็คงจะจบไม่สวยแน่ๆ

อืม กลายเป็นศพที่เย็นชืดไปแล้วน่ะสิ