บทที่ 40 ความคาดหวังพุ่งถึงขีดสุด ทั้งโลกออนไลน์เฝ้ารอ

บทที่ 40 ความคาดหวังพุ่งถึงขีดสุด ทั้งโลกออนไลน์เฝ้ารอ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาก็มาถึงวันเสาร์

ค่ำคืนแห่งการถ่ายทอดสดรอบรองชนะเลิศของรายการ《ดาวรุ่งวันพรุ่งนี้》

ก่อนที่การถ่ายทอดสดจะเริ่มขึ้นหนึ่งชั่วโมง

บรรยากาศบนโลกออนไลน์ก็ร้อนระอุถึงขีดสุด

แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียต่างๆ แทบจะถูกถล่มทลายด้วยแฮชแท็กสองชื่อนี้: หลินอวี่ และ《คนเสียใจอย่าฟังเพลงช้า》

【มาแล้วๆ! วันพิพากษาแห่งศตวรรษเวอร์ชัน 2.0! ฉันเตรียมเมล็ดแตงโม โคล่า และเก้าอี้ตัวเล็กๆ ไว้พร้อมแล้ว!】

【วันนี้ฉันจะขอดูหน่อยสิว่าหลินอวี่จะขึ้นหิ้งเป็นเทพเจ้า หรือจะตายคาที่!】

【พูดตามตรง ในใจฉันขัดแย้งกันมากเลย ด้านหนึ่งก็อยากเห็นเขาสานต่อตำนานเพลงเศร้า แต่อีกด้านหนึ่งก็อยากเห็นเขาขายหน้า ฮ่าๆๆๆๆ ฉันนี่มันเลวเกินไปรึเปล่านะ?】

【คนข้างบน นายไม่ใช่คนเดียวหรอก!】

แฟนคลับตัวยงของหลินอวี่ต่างพยายามคุมกระแสในทุกที่เพื่อปกป้องไอดอลของตน

แม้ว่าในใจพวกเขาจะไม่มีความมั่นใจเลย แต่ในด้านกำลังใจจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด

【พี่อวี่เป็นคนที่มีความสามารถรอบด้าน! แค่เพลงเร็วจะไปยากอะไรสำหรับเขา?】

【ชื่อเพลงนี้ก็บอกทุกอย่างแล้ว! 《คนเสียใจอย่าฟังเพลงช้า》! นี่คือวิธีที่พี่อวี่ใช้ให้กำลังใจคนเศร้าทุกคนให้เข้มแข็งและมีความสุขขึ้น! นี่คือความรักอันยิ่งใหญ่!】

【ไม่ว่าพี่อวี่จะร้องเพลงอะไร พวกเราก็สนับสนุน!】

【คืนนี้ ทุกคนพิมพ์ 'พี่อวี่สู้ๆ' ให้เต็มหน้าจอกันไปเลย!】

แม้ว่าคำพูดของแฟนคลับจะดูเหมือนเป็นการแถไปหน่อย

แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันสามารถโน้มน้าวคนทั่วไปที่ยังลังเลอยู่ได้ไม่น้อย

ใช่แล้ว ถ้าดูจากชื่อเพลง แนวคิดของเพลงนี้ก็สูงส่งมาก

ไม่แน่ว่าหลินอวี่อาจจะอยากเปลี่ยนแนวทาง เพื่อนำพลังบวกมาให้กับทุกคนจริงๆ ก็ได้?

ในชั่วพริบตา ทิศทางของกระแสสังคมก็กลับกลายเป็นคลุมเครืออีกครั้ง

...

ซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์

ในอพาร์ตเมนต์ของซูหว่านฉิง

หลี่ม่านและซูหว่านฉิงต่างก็นั่งเฝ้าอยู่หน้าโทรทัศน์เช่นกัน

แตกต่างจากความหงุดหงิดและโกรธเกรี้ยวก่อนหน้านี้

ครั้งนี้ บนใบหน้าของหลี่ม่านกลับมีแววแห่งความคาดหวังและความสะใจปะปนอยู่

"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าครั้งนี้เขาจะพลิกแพลงอะไรได้อีก!"

"ไพ่แห่งความเศร้าใช้จนหมดแล้ว ในที่สุดก็จะเผยธาตุแท้เสียที"

"ฉันจะรอดู ว่านักร้องที่ดังขึ้นมาได้เพราะการขายความน่าสงสาร พอร้องเพลงเร็วแล้วจะดูตลกขบขันแค่ไหน"

ซูหว่านฉิงไม่ได้พูดอะไร

อารมณ์ของเธอซับซ้อนมาก

เหตุผลบอกเธอว่าครั้งนี้หลินอวี่จะต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน

สไตล์และภาพลักษณ์ของคนเรา ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงกันได้ง่ายๆ

เขาจมอยู่ในบรรยากาศแห่งความเศร้ามานานเกินไป

จู่ๆ จะให้เขามาร้องเพลงสนุกสนาน ย่อมต้องเกิดความรู้สึกขัดเขินอย่างแน่นอน

แต่ทว่า ลึกๆ ในใจ กลับมีเสียงแผ่วเบาบอกกับเธอว่า

บางที... เขาอาจจะสร้างปาฏิหาริย์ได้อีกครั้ง?

ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมา ก็ถูกเธอขจัดทิ้งไปทันที

เป็นไปไม่ได้!

ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!

เขาทำให้ฉันต้องตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ขนาดนี้ ฉันจะยังไปคาดหวังอะไรกับเขาได้อีก?

ซูหว่านฉิงบอกกับตัวเอง

คืนนี้ เธอจะมารอดูหลินอวี่ขายหน้า

...

หลังเวทีรายการ《ดาวรุ่งวันพรุ่งนี้》

ในฐานะผู้เข้าแข่งขันที่เปิดการแสดง หลินอวี่กำลังเตรียมตัวครั้งสุดท้ายอยู่ในห้องแต่งตัว

ฉินเสี่ยวพ่างเดินไปเดินมาอยู่ข้างๆ เขา ตื่นเต้นยิ่งกว่าเจ้าตัวเสียอีก

"พี่อวี่ หายใจลึกๆ หายใจลึกๆ!"

"อย่ากดดันนะครับ คิดซะว่ามาเล่นๆ!"

"เดี๋ยวขึ้นเวทีไป ถ้า..."

"ถ้าสนุกไม่ออกจริงๆ ก็ไม่ต้องฝืน ยืนร้องเฉยๆ ก็พอ!"

"อย่าเต้นเด็ดขาดนะครับ! ถ้าเกิด..."

"ถ้าเกิดล้มขึ้นมาจะทำยังไง!"

ฉินเสี่ยวพ่างจู้จี้เหมือนคุณแม่

หลายวันนี้ เขาได้เห็นกับตาตัวเองถึงกระบวนการทั้งหมดที่หลินอวี่เปลี่ยนจากคนไม่เอาไหนด้านการเต้นกลายเป็นปรมาจารย์ด้านการเต้น

ความตกตะลึงนั้น ยังคงทำให้เขารู้สึกเหมือนฝันไป

แต่เขาก็ยังไม่วางใจ

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่หลินอวี่จะแสดงด้านนี้ให้ผู้ชมทั่วประเทศได้เห็น

ถ้าเกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้นมา ผลที่ตามมาจะเลวร้ายเกินกว่าจะคาดเดา

หลินอวี่ถูกเขาบ่นจนหูแทบชา

เขาลืมตาขึ้น แล้วพูดอย่างจนใจ

"เสี่ยวพ่าง นายออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหม?"

"ถ้านายยังเดินวนไปวนมาอีก ฉันจะเวียนหัวเพราะนายแล้วนะ"

ฉินเสี่ยวพ่างชะงักไป ก่อนจะทำหน้าบูดบึ้งแล้วพูดว่า

"ผมก็เป็นห่วงพี่นี่นา!"

"ก็ได้ๆๆ ผมไม่เดินแล้ว ผมนั่งก็ได้"

เขานั่งลงบนโซฟาที่มุมห้องอย่างว่าง่าย

แต่ดวงตาคู่นั้นก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ตัวหลินอวี่ไม่วาง

หลินอวี่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ขี้เกียจจะสนใจเขาแล้ว

ความรู้สึกตื่นเต้นที่กำลังจะได้ขึ้นไป "สร้างความโกลาหลครั้งใหญ่" บนเวที

ทำให้เลือดในกายของหลินอวี่เริ่มร้อนระอุ

เขารู้ดี

คืนนี้ ถูกกำหนดให้เป็นคืนที่ไม่อาจหลับใหล

เขาจะทำให้ทุกคนที่รอหัวเราะเยาะเขา ต้องมาเต้นไปพร้อมกับเขา

ทั้งร้องไห้ ทั้งเต้น

...

สองทุ่มตรง

การถ่ายทอดสดเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

หลังจากดนตรีเปิดตัวที่เร้าใจจบลง พิธีกรก็เดินขึ้นมาบนเวที

"ท่านผู้ชมทางบ้าน! แฟนๆ ในสตูดิโอ! สวัสดีครับทุกท่าน!"

"ยินดีต้อนรับสู่การถ่ายทอดสดรอบรองชนะเลิศของรายการ《ดาวรุ่งวันพรุ่งนี้》!"

"คืนนี้ ธีมของเราคือ— ปาร์ตี้สุดร้อนแรง!"

"ผมรู้ว่าทุกคนรอไม่ไหวแล้ว! ถ้าอย่างนั้น ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง!"

เสียงของพิธีกรสูงขึ้นในทันใด

"ขอเสียงปรบมือและเสียงกรีดร้องที่ดังที่สุด ต้อนรับผู้ริเริ่มปาร์ตี้คนแรกของเราในค่ำคืนนี้!"

"เขาคือ— หลินอวี่!"

สิ้นเสียงพูด

ทั้งฮอลล์ก็ระเบิดเสียงปรบมือและเสียงกรีดร้องอย่างกึกก้อง

ความคาดหวัง ความสงสัย ความอยากรู้อยากเห็น ความเย้ยหยัน...

อารมณ์ทั้งหมด... ในวินาทีนี้ได้หลอมรวมเป็นคลื่นเสียงที่ถาโถมไปทั่วทั้งห้องส่ง

ภายใต้สายตานับหมื่นคู่

แท่นยกกลางเวทีค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้น

แสงสปอตไลท์สาดส่องไปที่นั่น

ร่างของหลินอวี่ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

วันนี้เขาแต่งตัวแตกต่างจากทุกครั้งโดยสิ้นเชิง

ไม่ใช่เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสีดำเรียบๆ อีกต่อไป

แต่เป็นชุดการแสดงที่มีดีไซน์

ผมก็จัดทรงมาอย่างดี เผยให้เห็นหน้าผากที่ได้รูป

ภาพลักษณ์ที่ดูหม่นหมองจางลงไป แต่กลับดูเฉียบคมและหล่อเหลามากขึ้น

ภายใต้แสงไฟ สีหน้าของหลินอวี่ดูสงบนิ่ง

กระทั่งมุมปากยังมีรอยยิ้มจางๆ ประดับอยู่

【ว้าว! พี่อวี่วันนี้หล่อมาก!】

【ลุคนี้ฉันรักเลย! ดูสดใสขึ้นเยอะ!】

【เขายิ้ม! เขายิ้มด้วย! พระเจ้า!】

ในห้องควบคุม

โจวไห่มองภาพในจอมอนิเตอร์ แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"ไม่เลว! สภาพจิตใจดีมาก!"

เขาพูดกับผู้ช่วยผู้กำกับที่อยู่ข้างๆ

"เห็นไหม? นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องการ! สดใส! มีชีวิตชีวา!"

"วันนี้ คือวันที่จะพลิกฟื้นชื่อเสียงของรายการเรา!"

[จบตอน]